บทที่44:การสกัดกั้นด้วยดาบ! (ฟรี)
บทที่44:การสกัดกั้นด้วยดาบ! (ฟรี)
S.P.P บทที่ 44: การสกัดกั้นด้วยดาบ!
ฮิมุระ เคนชินนั้นเป็นตัวเอกของเรื่อง“ซามูไรพเนจร”เขาเป็นผู้ใช้ดาบที่ยิ่งใหญ่ที่รู้จักกันในชื่อของฮิโตคิริในตำนานในยุคสมัยเมจิ (ฮิโตคิรินั้นเป็นนักดาบที่ถูกส่งมาโดยบุคคลที่มีความสำคัญหรือมีอำนาจเพื่อวัตถุประสงค์ในการลอบสังหารผู้อื่นอย่างชัดเจน)
เขาเป็นตำนานที่เป็นที่รู้จักกันดีไปทั่วประเทศญี่ปุ่นสำหรับความเชี่ยวชาญด้านดาบที่เกินจริงสามารถตัดเหล็กได้อย่างง่ายดาย และแม้กระทั่งการตัดอย่างประณีตจนเป้านั้นสามารถเอามาตั้งใหม่ได้เหมือนกับว่ามันไม่เคยถูกตัดมาก่อน หลังจากได้รับสืบทอดเพลงดาบล่องนภามานั้นเคนชินในตอนที่อายุ14 ปีนั้นทำให้เขากลายเป็นนักฆ่ามือดีของรัฐบาล
ในเวลานี้ร่างของโรแกนได้รวมเข้ากับเคนชิน และในไม่ช้าความสามารถทั้งหมดของเขาก็ได้รวมเข้ากับโรแกนโดยสมบรูณ์
“ทักษะดาบ:เทคนิคการวาดดาบ”
“ริวโซเซน:พยุหะมังกร”
“ริวเคนเซน:มังกรพิฆาต”
“ริวซุยเซน:มังกรถล่มปฐพี”
“ริวโชเซน:มังกรทลายฟ้า”
“คุซุริวเซน:มังกรเก้าเศียร”
หลักจากได้รับทักษะขั้นสุดยอดอันสุดท้ายมังกรเก้าเศียรนั้นภายในจิตใจของโรแกนก็ได้มีร่างๆหนึ่งและฉากนับไม่ถ้วนที่พุ่งเข้ามาจากนั้นมันก็ได้ขยายใหญ่และรวมเข้ากับร่างของเขา
“เร็ว!”
“เชื่อถือได้”
"เสียใจ!"
ลมหายใจอันอันตรายได้ถูกปล่อยออกมาจากปากของเขา ในทันใดนั้นเองโจรสลัดนับสิบก็ได้พุ่งเข้ามาหาโรแกน
“ริวซุยโชเซน!”(เป็นท่าคอมโบของริวซุยเซน+ริวโชเซนนะครับ)
ดาบของเขาได้ส่องแสงจ้าออกมาอย่างน่าอัศจรรย์ราวกับดอกโบตั๋นที่กำลังเบ่งบานตามมาด้วยเสียงหวีดร้องของดาบ
“ไอเด็กนี่!”
กัปตันหัวล้านได้มองไปที่ชายหนุ่มที่กำลังเดินมาทีละก้าวอย่างไม่เกรงกลัวต่อสิ่งใด
เขาสังเกตเห็นได้อย่างชัดเจนว่าเขาแข็งแกร่งมาก เขาเป็นเหมือนกับพวกโจรสลัดชั้นยอดที่ก้าวผ่านชีวิตและความตาย อย่างไรก็ตามกัปตันนั้นได้หายใจแรงออกและก้มลงมองไปที่พื้น
เด็กนี้! น่ากลัว!
“มังกรถล่มปฐพี!”
“คุซุริวเซน: มังกรเก้าเศียร!”
ในขณะที่เขาได้ใช้ความสามารถของเขาออกมานั้น ดาบของเขาก็ได้มีประกายแสงอยู่ในมือของเขาและโจรสลัดที่วิ่งออกมานั้นก็ได้ถูกจัดการลงทั้งหมด ด้วยวิชาดาบที่สุดยอดและการเคลื่อนไหวที่รวดเร็วของเขานั้นมันราวกับว่าตัวเขานั้นเป็นเสือที่อยู่ในฝูงแกะไม่มีใครสามารถหยุดยั้งเขาได้
หลังจากนั้นโรแกนก็เริ่มที่จะคุ้นเคยกับทักษะของเพลงดาบล่องนภา และด้วยการหลอมรวมระหว่างเขากับเคนชินนั้นมันทำให้เขาไปถึงจุดสูงสุดของเพลงดาบล่องนภา
ทุกย่างก้าวของเขานั้นจะมีเสียงกรีดร้องสามหรือสี่ครั้งดังขึ้นมา
ในที่สุดโจรสลัดก็เหลือเพียง 30 คนเท่านั้นพวกเขาได้มองไปที่ซากศพด้วยความหวาดกลัว
“เขาไม่ใช่มนุษย์,เขามันเป็นปีศาจ!”
“เขาแข็งแกร่งเกินไป! เราไม่มีหวังเลย!”
เมื่อเทียบกับนักดาบที่สุดยอดตรงหน้าพวกเขานั้นไม่มีโอกาสชนะในการต่อสู้นี้เลย
“กัปตันเราจะทำยังไงกันดี?”
มีเสียงเรียกดังออกมาจากโจรสลัดคนหนึ่งและเสียงของเขาก็สั่นเป็นอย่างมาก
กัปตันหัวล้านนั้นในตอนนี้สายตาของเขานั้นเต็มไปด้วยความดุร้าย เขาได้จับไปที่หัวของเขาและเดินไปข้างหน้าพร้อมดาบขนาดใหญ่ในมือของเขา ครั้งแรกที่เขามองไปที่วงล้อมของเหล่าโจรสลัดที่ได้ถูกจัดการลงด้วยดวงตาที่ดุร้ายมากยิ่งขึ้น
“แกเป็นใครไอสารเลว?”
“คนที่กำลังจะตายนะไม่จำเป็นต้องรู้หรอก!”
โรแกนไม่ได้แยแสใดๆ กัปตันหัวล้านนั้นไม่ได้อยู่ในสายตาของเขาแม้แต่น้อย
เขาค่อยๆ เอาดาบกลับเข้าไปในฝักแล้วปิดมัน
กลุ่มโจรสลัดกลุ่มนี้นั้นได้สูญเสียความกล้าไปอย่างสมบรูณ์
“อืม,แกเป็นใคร?”
“ฉันเป็นโจรสลัดผู้มีค่าหัว 35 ล้านอาร์โน!”
กัปตันโกรธมากเขาได้ก้าวไปข้างหน้าและเขาก็มาถึงตรงหน้าของโรแกน
ดาบของเขาส่องประกายออกมาและเขาก็ได้ถูกฟันไปที่โรแกนด้วยความเร็วสูงสุดของเขา
ดวงตาของโรแกนได้หดแคบลงเท้าของเขาได้ขยับเล็กน้อยและเขาก็หลบจากการโจมตีนี้ไปอย่างง่ายดาย มือขวาของเขาได้วางลงบนด้ามดาบที่เอวของเขาแต่เขาไม่ได้โจมตีแต่อย่างใด
ดูเหมือนว่าเขาจะทำอะไรบางอย่างโดยปล่อยให้กัปตันหัวล้านนั้นฟันดาบของเขาต่อไป และเขาก็เอาแต่หลีกเลี่ยงมันทุกครั้ง
อย่างไรก็ตามจะเห็นได้อย่างชัดเจนว่าถึงแม้ร่างของโรแกนจะเคลื่อนไหวอยู่ตลอดเวลา แต่แมวบนไหล่ของเขาที่นั่งยองๆอยู่ตลอดกลับไม่เคยสั่นไหวเลย
หลังจากผ่านไปประมาณสิบวินาทีดวงตาของโรแกนก็ได้สว่างขึ้นเขาได้รวบรวมพลังเอาไว้ที่จุดๆเดียว
ดูเหมือนว่าตอนนี้มันได้มาถึงขีดจำกัดแล้ว
ทันใดนั้นกัปตันก็ได้พุ่งเข้ามา
เมื่อพูดถึงความแข็งแกร่งแล้วนั้นจากมุมมองของค่าหัวมันไม่ได้แตกต่างกันมากนัก แต่ในแง่ของพลังนั้นมันมีความแตกต่างเป็นอย่างมาก
ทันใดนั้นดวงตาของโรแกนก็ได้หดแคบลงจนเป็นร่อง
วินาทีต่อมาก็ได้มีเสียง“ชิ้งงงง”ดังขึ้นและดาบหยวนหงก็ได้ออกมาจากฝัก
ดาบที่เฉียบคมและดุร้ายนั้นมีกำลังที่มากพอที่จะตัดหัวของมนุษย์ออกมาได้อย่างง่ายดาย
มีดาบเล่มหนึ่งได้พุ่งผ่านไปอย่างรวดเร็วไปต่อหน้าของกัปตัน หลังจากนั้นเขาก็ได้เห็นร่างลางๆ ที่ได้พุ่งผ่านตรงกลางร่างของเขาไป
“ฉันยังไม่เป็นอะไรไปงั้นหรอ!?”
อาร์โน่พูดออกมาอย่างหวาดกลัว
ทันใดนั้นเขาก็ได้ยินเสียงของดาบที่ถูกเก็บเข้าฝักดังมาจากด้านหลังของเขา
ขณะที่เสียงนั้นได้หายไปเขาก็จับไปที่คอด้วยความหวาดกลัว จากนั้นร่องเล็กๆนั้นก็ได้ขยายใหญ่อย่างรวดเร็วและเลือดก็ไหลรินออกมา
“โชคดี!”
โรแกนได้พึมพำออกมาแล้วหลับตาลง
ฮิมุระ เคนชินนั้นเป็นที่รู้จักกันดีในเรื่องของเทคนิคการวาดดาบ
เมื่อเขาดึงดาบออกนั้นหมายถึงความตายของศัตรู ด้วยพลังที่เหนือกว่าและทักษะดาบอันบ้าคลั่งของเขาทำให้ใครหลายคนหวาดกลัวเขา เขาคือ ฮิมุระ บัตโตไซ
ในเวลาเดียวกันการวาดดาบก็เป็นพื้นฐานของการเคลื่อนไหวทั้งหมดของเขา
เพียงแค่ทักษะดาบเบื้องต้นนี้นั้นก็ทำให้โรแกนปะหลาดมากพอแล้ว
นักดาบที่แข็งแกร่งที่แข็งแกร่งพอที่จะสังหารโจรสลัดที่มีค่าหัว 35 ล้านเบรีและฆ่าลูกเรือทั้งหมดของเขา
“วิชาดาบของเขาแข็งแก่รงมากโดยเฉพาะเพลงดาบล่องนภาของเขา”
สไตล์ดาบของทั้งสองนั้นแตกต่างกันมาก แต่ก็แข็งแกร่งไม่แพ้กัน
แน่นอน,ว่าเขามีทั้งความชอบธรรม,ความกล้าหาญและความสง่างามแต่มันก็ไม่ได้มีอะไรมากไปกว่าเทคนิคการวาดดาบของเขา
หลังจากเอาชนะอาร์โนแล้วนั้นดวงตาของโรแกนก็ได้หดแคบลงจากนั้นร่างของเขาก็ได้หายไปอีกครั้ง เขาพุ่งไปที่เหล่าโจรสลัดที่เหลืออยู่
หลังจากนั้นซักพักหนึ่งก็ได้มีเสียงกรีดร้องดังขึ้น
โรแกนจะไม่ปล่อยให้โจรสลัดที่โหดร้ายเหล่านี้มีชีวิตอยู่อีกต่อไป
“ฆ่าคนสิบคนเพื่อช่วยคนนับพัน,ทำไมถึงจะไม่ทำมันล่ะ?”
เขาไม่ใช่คนเลว,แต่ก็ไม่ใช่ผู้กอบกู้ตามเส้นทางที่ผ่านมาของเขา เขานั้นได้รับรู้ว่าโจรสลัดเหล่านี้นั้นเป็นฆาตกรเลือดเย็นดังนั้นเขาจึงต้องการฆ่าพวกมันทั้งหมดแม้ว่าเขาจะไม่จำเป็นต้องทำก็ตามที
ในสถานการณ์ที่เลวร้ายเขามักจะคิดถึงตัวของเขาและคนรอบๆตัวเขา
นี่คือวิถีชีวิตของเขาและหนทางเพื่อความอยู่รอดของเขา
ในตอนนี้เขาอาจจะยังไม่แข็งแกร่งมากนัก แต่เขาก็มีกำลังพอที่จะฆ่าโจรสลัดพวกนี้และช่วยชีวิตชาวบ้านที่อาศัยอยู่บนเกาะแห่งนี้และคนอื่นๆที่อาจจะถูกพวกมันสังหารในอนาคต
แต่สำหรับพวกทหารเรือนั่นมันเป็นเพียงการต่อสู้ระหว่างโจรสลัดมันไม่ถือว่าเป็นการช่วยเกาะจากการถูกทำลาย
เพียงไม่กี่วินาทีโรแกนก็ได้ฆ่าโจรสลัดที่เหลือจนหมด
กลิ่นเลือดที่ลอยออกมามันทำให้ผู้คนนั้นรู้สึกอยากจะอาเจียน และแมวที่ยืนอยู่บนไหล่ของเขาก็รู้สึกไม่ชอบมันดังนั้นมันจึงได้ปิดจมูกของมัน
"แกโอเคไหม?"
โรแกนได้เอาดาบกลับเข้าไปในฝักเขาได้ก้าวไปข้างหน้าและยิ้มออกมา
มันเป็นอารมณ์ที่แตกต่างไปจากเดิมอย่างสิ้นเชิงซึ่งทำให้ชาวบ้านทั้งหมดนั้นรู้สึกตกใจขึ้นมาในทันที
ติดตามข่าวสารได้ที่เพจ The Soul Purchasing Pirate แปลไทย