เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

บทที่20:เสียงสุดท้าย (ฟรี)

บทที่20:เสียงสุดท้าย (ฟรี)

บทที่20:เสียงสุดท้าย (ฟรี)


S.P.Pบทที่20:เสียงสุดท้าย

เมื่อดราก้อนจับพวกลูกเรือของกลุ่มโจรสลัดไซเดอร์ได้นั้น โรแกนก็ได้ออกจากเกาะไปพร้อมกับเรือลำใหม่ของเขาไปแล้ว

“ฉันคิดว่าตอนนี้พวกทหารเรือน่าจะจับพวกอ่อนนั้นได้แล้ว!”

สัญชาตญาณที่ร้องเตือนถึงอันตรายของเขาได้หายไปแล้วในที่สุด บนใบหน้าของโรแกนก็ปรากฏรอยยิ้มออกมา

เขาอยู่กับพวกลูกเรือของกลุ่มโจรสลัดไซเดอร์บนเรือของพวกเขา จากนั้นเขาก็ลงที่เกาะและปล่อยพวกนั้นไป ที่จริงแล้วเขาทำอย่างนั้นเพื่อดึงดูดความสนใจของทหารเรือไปยังเรือของกลุ่มโจรสลัดไซเดอร์ที่เขาทำอย่างนั้นก็เพื่อเพิ่มโอกาสในการหลบหนีจากพวกทหารเรือ โรแกนไม่ได้โง่เขารู้ว่าทหารเรือต้องรู้ตำแหน่งของเขา และโดยปกติแล้วด้วยความแข็งแกร่งของเขาในตอนนี้นั้นมันเป็นไปได้ยากมากที่เขาจะหนีจากทหารเรือได้อย่างง่ายดาย

ภายใต้สถานการณ์เช่นนี้หากเขาอยู่บนเรือของกลุ่มโจรสลัดไซเดอร์ต่อไม่ช้าก็เร็วเขาก็จะต้องถูกจับได้อย่างแน่นอน เขาไม่รู้ว่าเขาต้องเผชิญหน้ากับทหารเรือคนไหน แต่ดูเหมือนว่าพวกเขาจะต้องส่งคนที่มีความแข็งแกร่งและสามารถเอาชนะเขาได้อย่างง่ายดายมาแน่นอน

ยิ่งไปกว่านั้นด้วยสัญชาตญาณที่ร้องเตือนในใจของเขามันไม่เคยหายไปเลยนั้น มันพิสูจน์ว่าการคาดเดาของเขาถูกต้อง

ในตอนนี้สัญชาตญาณที่ร้องเตือนถึงอันตรายได้หายไปและในที่สุดโรแกนก็ได้ถอนหายใจด้วยความโล่งอก

โรแกนยืนอยู่ที่ด้านหน้าของเรือและเขาก็มองไปที่ทะเลอันเงียบสงบ จากนั้นดวงตาของเขาก็เปล่งประกาย

“ฉันควรจะทำอะไรต่อไปดี?”

โรแกนรู้สึกสับสนเขาวิ่งออกไปจากโลคทาวจากนั้นเขาก็ได้รับบาดเจ็บจากการต่อสู้กับนายพล หลังจากนั้นฮินะก็ได้ช่วยเขาเอาไว้,เขาจัดการกับไซเดอร์และลูกเรือของเขา ทุกอย่างที่เกิดขึ้นมันพึ่งเกิดเพียงช่วงเวลาสั้น ๆ เท่านั้นทุกสิ่งที่เขาได้รับมาในตอนนี้มันเกินกว่าที่เขาเคยได้รับในช่วงชีวิต16 ปีของเขาซะอีก ชีวิตแบบนี้มันไม่ปกติสำหรับโรแกนมันน่าตื่นเต้นมาก ๆ ดังนั้นจึงทำให้โรแกนไม่รู้ว่าเขาควรจะตื่นเต้นหรือกลัวดี?

หลังจากผ่านไปครึ่งชั่วโมง โรแกนที่ดื่มด่ำกับความคิดที่น่าตื่นเต้นและน่าสะพรึงกลัวนี้หลังจากนั้นไม่นานเขาก็เงยหน้าขึ้นและยิ้มออกมา

“ฉันต้องยอมรับว่าความรู้สึกนี้มันน่าทึ่งจริงๆ!”

เขาหัวเราะแล้วเขาก็เริ่มคิดถึงอนาคตของเขา

“ถ้าฉันจำไม่ผิดโรเจอร์พี่ชายของฉันจะมีลูกในเร็ว ๆ นี้!”

“และตอนนี้ฉันก็มีพลังพอที่จะปกป้องตัวเองแล้ว และด้วยระบบวิญญาณครอบครองนี้แม้ว่ามันจะผลาญเงินมากไปหน่อย แต่มันก็ได้มอบพลังอันยิ่งใหญ่ให้กับฉันมันเป็นระบบที่ทรงพลังมากจริงๆ”

เรือแล่นไปข้างหน้าอย่างช้า ๆ และหลังจากผ่านไปหนึ่งชั่วโมงโรแกนก็ได้ยินเสียงดังมาจากด้านหน้าของเขา

“อีกแล้วหรอ?เป็นพวกโจรสลัดรึเปล่านะ?”

โรแกนขมวดคิ้วและมองไปที่ฉากวุ่นวายตรงหน้าของเขา เขาเห็นเรือสองลำตรงหน้าเขากำลังต่อสู้กันอย่างดุเดือด เรือลำหนึ่งมีธงหัวกะโหลกอยู่

“ยุคสมัยนี้เกิดจากโรเจอร์,ยุคแห่งโจรสลัดมันทำให้ท้องทะเลเต็มไปด้วยพวกโลภไร้ยางอายและเลวทราม!”

“พวกนี้มันคือขยะ!”

ด้วยเหตุนี้,มันทำให้โรแกนเกลียดโจรสลัดมากยิ่งขึ้นไปอีก พวกโจรสลัดทั้งหมดที่เขาเคยเห็นยกเว้นโรเจอร์นั้นล้วนแล้วแต่เป็นพวกสารเลวและเป็นฆาตกร พวกมันไม่มีคุณธรรม พวกมันนั้นเลวร้ายอย่างถึงที่สุด

“ฉันจะกลายเป็นนักล่าโจรสลัดจากนั้นฉันจะทำลายโจรสลัดที่น่ารังเกียจพวกนี้และฉันก็จะลบพวกมันออกไปจากโลกใบนี้”

“ลูกชายของโรเจอร์และภรรยาของเขาฉันต้องช่วยพวกเขา!”

อยู่ๆเขาก็ได้นึกถึงร่างของโรเจอร์ที่กำลังยิ้มอยู่ เขาอดไม่ได้ที่จะยิ้มออกมา

โรเจอร์เป็นพี่ชายที่สุดยอดที่สุดของเขาเพราะอายุที่แตกต่างกันระหว่างพวกเขาโรเจอร์เป็นมักจะตามใจเขามากพวกเขามีสายเลือดเดียวกันและพวกเขาก็เป็นพี่น้องกันแท้ๆ

หลังจากนั้นไม่นานโรแกนก็ได้พุ่งไปยังการต่อสู้ที่วุ่นวายตรงหน้าของเขา

เขาคว้าดาบหยวนหงด้วยมือขวาของเขาด้วยดวงตาที่ดุร้ายจากนั้นจึงได้หยิบหน้ากากออกมา

ตอนที่เขาอยู่บนเกาะเขาขอให้หัวหน้าหมู่บ้านของเกาะทำหน้ากากนี้ให้เขา มันเป็นหน้ากากของราชาวานร ซุนหงอคง

หน้ากากราชาวานร,เสื้อคลุมสีดำนี้คือรูปลักษณ์ของโรแกนในตอนนี้

“มันน่าขยะแขยงจริงๆที่ได้เห็นคนอย่างพวกมัน!”

สงครามระหว่างเรือทั้งสองลำนั้นโหดร้ายเป็นอย่างมาก เลือดที่สาดกระเส็นไปทั่วทุกพื้นที่

ทันใดนั้นก็ได้มีเสียงแปลก ๆ ขึ้นมา

โจรสลัดนั้นรู้สึกตกใจในทันทีจากนั้นพวกเขาก็หันหัวไปมองโดยเฉพาะผู้หญิงที่เป็นผู้นำกลุ่มโจรสลัดกลุ่มนี้เธอถือมีดแมเชเทและหาว่าเสียงนั้นมาจากไหน

เรือลำเล็ก ๆ ที่มีคนอยู่ด้านหน้าเรือสวมเสื้อคลุมสีดำและสวมหน้ากากลิงไว้บนหน้าของเขา

“ออกไปให้พ้นทาง,ฉันไม่มีเวลามาจัดการกับแก!” สเตลล่าตะโกน

“ สเตลล่าค่าหัวสามล้านเบรี คุณไม่มีเวลาจัดการกับฉันแต่ฉันมีเวลาที่จะจัดการกับคุณ!'

โรแกนเอาใบประกาศจับออกมาและพูดด้วยเสียงหัวเราะ

“แกเป็นนักล่าค่าหัว !!” ใบหน้าของสเตลล่าเปลี่ยนไปในทันที

“คุณเข้าใจถูกแล้วและเงินนั้นก็อยู่ที่หัวของคุณ!”

ทันใดนั้นใบหน้าของเขาก็เย็นชาขึ้นในทันที โรแกนงอเข่าแล้วก็กระโดดจากเรือเข้าไปในฝูงชนทันที

สเตลล่าดูดุร้ายเป็นอย่างมาก เธอโบกมือสั่งลูกเรือของเธอ “กำจัดเขาให้ฉันซะ!”

ทันใดนั้นโจรสลัดประมาณหนึ่งโหลก็ได้วิ่งไปหาโรแกนด้วยอาวุธในมือของพวกเขา

ทันทีที่โรแกนเห็นพวกนั้นดวงตาของเขาก็ได้หดลงจากนั้นเขาก็ได้โน้มตัวไปข้างหน้าเล็กน้อยและพูดพึมพำว่า

“ฉันจะก้าวผ่านเส้นทางสายนี้ไปข้างหน้า! ฉันนะไร้เทียมทาน!”

“แกกำลังอยู่บนเส้นทางของฉันดังนั้นแกต้องตาย!”

ทันใดนั้นเสียงของเขาก็เริ่มดุร้ายขึ้นจากนั้นเขาก็ได้กระโดดด้วยความเร็วที่น่าเหลือเชื่อทิ้งเอาไว้แค่เงาของเขา,เขาได้พุ่งพวกโจรสลัดกว่าหนึ่งโหลไปราวกับสายฟ้า

“อู่ววว”

ได้ปรากฏลมแรงขึ้นตรงพวกโจรสลัดเหล่านั้นที่กำลังวิ่งเข้าหาโรแกนพวกเขาตกใจและกลัว

“พัฟ!”

เลือดจำนวนมากไหลออกมาและได้ย้อมสีแดงลงที่ดาดฟ้า โจรสลัดมากกว่าหนึ่งโหลล้มลงไปบนพื้นโดยไม่มีการเคลื่อนไหวใด ๆ

"ว้าว!"

เทคนิคดาบที่แข็งแกร่งและดุเดือดนี้ทำให้ทุกคนตะลึงงัน

พวกเขามองไปที่โรแกนดวงตาของพวกเขาเต็มไปด้วยความหวาดกลัว พวกเรือพลเรือนได้ถอนหายใจอย่างโล่งอก

"แก… แกคือใคร?"สเตลล่าตะโกนด้วยความกลัวที่ปรากฏในดวงตาของเธอ

ความสามารถทางดาบระดับนี้มันเกินกว่าที่ตัวเธอจะเทียบได้

“ถ้าคุณต้องการที่รู้ชื่อของฉันฉันก็จะบอกคุณก็ได้!”

โรแกนพูดเบา ๆ ขณะที่เขากำลังก้าวไปข้างหน้าอย่างช้าๆและดาบยาวของเขาก็ได้ขนานไปกับพื้น

“จำเสียงสุดท้ายที่คุณจะได้ยินในชีวิตของคุณไว้ให้ดีๆหละ!”

“ฮืม,ชื่อของฉัน!”

ด้วยการกระโดดของโรแกนมันทำให้เขาไปหยุดอยู่ตรงหน้าเธอในทันที เธอไม่สามารถตอบโต้อะไรได้เลยและใบหน้าของเธอก็ปรากฏอาการตกใจเป็นอย่างมาก

"คือ…!"

เมื่อโรแกนเปลี่ยนดาบหยวนหงให้กลายเป็นดาบสายรุ้งที่สวยงามและความงามของมันก็ได้เปล่งประกายออกมาพร้อมกับเสียงที่ดังออกมา

“ฮูววว!”

ดาบนั้นได้ผ่าอากาศและพุ่งไปที่คอของสเตลล่า

“นักบุญดาบ,เก๋อ เนี่ย!”

“พัฟ!”

เลือดได้พุ่งออกมาและหัวของเธอก็ได้กระเด็นลอยขึ้นไปบนฟ้า

หลังจากนั้นโรแกนก็ได้เดินไปหาพวกโจรสลัดที่เหลืออยู่ จากนั้นดาบได้กวาดไปทั่วและเริ่มฟันไปที่พวกโจรสลัดทีละคน“พัฟพัฟ…!”

หลังจากผ่านไปสองนาทีโรแกนก็ได้ทำลายกลุ่มโจรสลัดกลุ่มนี้อย่างสมบรูณ์

ติดตามข่าวสารได้ที่เพจ The Soul Purchasing Pirate แปลไทย

https://www.facebook.com/Brazarux/?modal=admin_todo_tour

จบบทที่ บทที่20:เสียงสุดท้าย (ฟรี)

คัดลอกลิงก์แล้ว