บทที่10:รายงาน (ฟรี)
บทที่10:รายงาน (ฟรี)
S.P.Pบทที่10:รายงาน
สำหรับคนทั่วไปแล้วค่าหัว 10 ล้านเบรีก็ถือว่าสูงมากแล้วแต่นี่คือ 110 ล้านเบรีซึ่งนับว่าเป็นตัวเลขที่มหาศาลเป็นอย่างมาก
เงินจำนวนนี้เพียงพอที่จะทำให้คนสามารถใช้ได้ตลอดชีวิตถ้าเขาใช้มันอย่างไตร่ตรอง
“ในนามของความยุติธรรมยอมให้เราจับซะดีๆอาชญากรที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในโลกน้องชายของโรเจอร์!”
ดวงตาของทุกคนเปล่งประกายและได้หันมามองกันและกัน พวกเขามีความคิดเห็นที่ตรงกัน
จากนั้นฮันท์ก็ไปที่ชั้นใต้ดินของเรือที่โรวี่กำลังยุ่งอยู่
“อืมฉันมีเรื่องที่คิดว่านายต้องสนใจมันแน่”
โรวี่นั้นเป็นชายวัยกลางคนเขาตัวไม่สูงและมีผมสีบลอนด์ เมื่อเขาเห็นฮันท์เขาได้เงยหน้าขึ้นและขมวดคิ้ว“นายมาทำอะไรที่นี่?”
โดยปกติแล้วเขาเป็นคนเงียบ ๆ และเป็นคนที่น่านับถือที่สุดบนเรือของฮินะแต่ตัวของฮันท์นั้นเขาเป็นคนที่หยิ่งและเป็นคนที่ส่อเสียดเป็นอย่างมาก
“นายรู้จักโรแกนไหม!?”
“มีอะไรก็พูดออกมาตรงๆ?ฉันไม่อยากเสียเวลา!” โรวี่เป็นคนใจร้อนและเขาก็ยังมีงานต้องทำอีกมาก
“หมอนั่นเป็นอาชญากรที่มีค่าหัว 110 ล้านเบรี!” ฮันท์กล่าวและโยนโปสเตอร์ที่ถืออยู่ให้โรวี่
“โอ้?แล้วไง?นายต้องการอะไร?”โรวี่ได้หยุดการทำงานลงตอนนี้เขาเริ่มที่จะสนใจแล้ว
“ไปจับเขาเหรอ?นายเป็นนักล่าค่าหัวหรอ?”
“ไม่ใช่อย่างงั้นแม้ว่าเด็กนั้นอาจจะดูบริสุทธิ์และดูซื่อๆแต่ว่าเขาก็ไม่ได้อ่อนแอ เขาสามารถได้รับค่าหัวเป็นเงินจำนวนมากจากทางกองทัพเรือไม่ใช่ว่าเราควรที่จะจัดการกับเขาหรอ!”
ฮันท์ยักไหล่และเขาก็รู้สึกภูมิใจกับข้อมูลของตัวเอง
โรวี่ขมวดคิ้วและถามว่า“ฮินะรู้เรื่องนี้ไม!”
ฮันท์ยิ้มและพูดว่า“แน่นอนเธอรู้ฉันได้คุยกับเธอก่อนที่เธอจะส่งฉันมาบอกคุณ”
โรวี่จ้องไปที่ฮันท์ด้วยรอยยิ้มบนใบหน้าของเขาและเขาก็พูดว่า "หยุดความคิดโง่ๆของนายซะ!"
“ถ้าฮินะต้องการบางสิ่งเธอจะมาหาฉันเอง”
“แกต้องการพบฉันเพราะอะไร?,แกต้องการอะไรกันแน่ และอย่าได้มาพูดโกหกอีกเป็นครั้งที่สอง!”
มีความโกรธบนใบหน้าของเขาและโรวี่ก็ได้บังคับให้เขาล้มลงจากนั้นฮันท์ก็พูดว่า "ฉันปรึกษากับคนอื่นและเราจะรายงานเรื่องของโรแกนไปทางทหารเรือเพื่อให้พวกเขามาจับเขา"
“แม้ว่าเราจะไม่สามารถรับเงินรางวัลค่าหัวทั้งหมดได้ แต่เราก็ยังได้รับส่วนหนึ่งจากการรายงาน”
"ฮิฮิ!"
โรวี่ยิ้มหลังจากฟังเงียบ ๆ
“แผนดีมาก แต่โรแกนเป็นเด็กดี”
“แต่เงินนั้นน่าดึงดูดยิ่งกว่า”
ร่างของเขาได้ปรากฏอาการสั่นโรวี่ได้โยนหอยทากสื่อสารเข้าไปในอ้อมแขนของฮันท์จากนั้นเขาก็ตัดใบค่าหัวและรอยยิ้มก็ได้ปรากฏบนใบหน้าของเขา
“ให้แน่ใจว่าเราจะได้ไม่น้อยไปกว่าแก่”
ฮันท์ก็ได้หยิบหอยทากสื่อสารขึ้นมาเขาไม่มีความลังเลใดๆเขาได้โทรหากองทัพเรือที่ใกล้ที่สุดโดยตรง
“กองทัพเรือที่73102ทราบแล้วเปลี่ยน”
เสียงเข้มของทหารเรือได้ดังเข้ามา
เขากระแอมสองครั้งฮันท์ได้พูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง“สวัสดีคุณทหารเรือผมมาจากหอการค้าสีน้ำเงินเขตทะเลอีสบลูผมมีเบาะแสเกี่ยวกับโรแกนซึ่งกำลังเป็นที่ต้องการ”
“โรแกน?อะไรนะโรแกน!” มีความสงสัยในน้ำเสียงของทหารเรือ
“ใช่น้องชายของราชาโจรสลัดที่มีค่าหัว110 ล้านเบรีนั้นหละ”
“โกล ดี โร…”
ทหารเรือพูดยังไม่ทันจบประโยคจู่ๆก็ได้มีอีกเสียงหนึ่งแทรกเข้ามาในหอยทากสื่อสาร
“เฮ้ฉันเป็นหัวหน้าผู้บริหารของกองทัพ,โอซากิ,รายงานตำแหน่งของคุณให้เราทราบมาโดยเร็ว”
“อย่าได้ไปกวนเขาค่อยสังเกตพฤติกรรมของเขาไปก่อน”
เสียงนี้เป็นเสียงที่ดูมีอำนาจมาก ทางฮันท์นั้นตกใจกับความแข็งแกร่งของโอซากิมากและเขาสัญญากับตัวเองว่าจะว่าเขาจะอยู่อย่างสงบๆ
“เราจะไปถึงในอีกครึ่งชั่วโมงเดี่ยวเราโทรกลับไป”
โอซากิพูดอย่างรวดเร็วแล้วเขาก็ได้วางสายลง
ฮันท์สามารถได้ยินเสียงฝีเท้าอันหนักแน่นจากอีกด้านของหอยทากสื่อสาร เห็นได้ชัดว่าทหารเรือเริ่มเคลื่อนไหวแล้ว
เมื่อทหารเรือได้มาถึงนั้นมันหมายความว่ารางวัล 110 ล้านเบรีกำลังใกล้เข้ามามันอาจจะไม่ใช่จำนวนที่มาก แต่ก็เพียงพอสำหรับเขาที่จะมีชีวิตที่ดีไปอีกนาน นอกจากนี้ไม่ว่าจะยังไงเขาก็ยังต้องการเงินอยู่ตลอดท่ามกลางสายลมและสายฝนที่เขาสามารถเดินทางทะเลได้ทั้งวันมันเป็นเพราะเงิน
ในโลกนี้มีคนอยู่สามประเภทในท้องทะเลนี้
หนึ่งคือดนักเดินเรือที่ต้องทำงานหนักเพื่อความอยู่รอด สองคือโจรสลัดที่ดุร้ายคอยปล้นชิงทรัพย์สินของผู้คน และสุดท้ายคือทหารเรือ
ในสามประเภทนี้พวกเขาอ่อนแอที่สุดแต่ก็เสี่ยงน้อยที่สุดพวกเขาใช้ชีวิตทุกวันด้วยความขมขื่นแต่พวกเขาก็มีความสุขที่สุด
ต้องบอกว่าโลกนี้ไม่มีความยุติธรรมจริงๆ
เมื่อฮันท์วางสายลงโรแกนก็ได้มายืนอยู่ข้างๆเขา
“โรแกนฉันมีบางอย่างที่จะบอกนายนายต้องเตรียมพร้อม!”
หมอประจำเรือกำลังจะพูดบางอย่างเฟร็ดชายชราผู้มีช่วงเวลาที่ยากลำบากในตอนนี้ ใบหน้าของเขาจริงจังเป็นอย่างมาก
“เฟร็ด,คุณเป็นอะไรรึป่าวตาแก่หน้าของคุณดูน่าเกลียดมาก!”โรแกนยิ้มออกมาดวงตาของเขาก็ได้เปล่งประกายอย่างประหลาด
“ตัวตนของนายถูกเปิดเผยออกมาแล้วตอนนี้ทุกคนรู้กันหมดแล้วและนายต้องหนีออกไปจากที่นี่เดี่ยวนี้”
“พวกเขาทั้งหมดได้พูดคุยกันแล้วเกี่ยวกับการแจ้งเรื่องนายกองทัพเรือมาถึงในไม่ช้า”
“ตัวตนของฉัน?”โรแกนลุกขึ้นอย่างรวดเร็วและพูดว่า "ทุกคนรู้หมดแล้ว?"
“ใบนำจับของนายกระจายออกไปทั่วโลกทุกคนรู้ตัวตนของนายแล้ว” ชายชราพยักหน้า
“แล้วฮินะล่ะ?”โรแกนกัดปากของเขาแล้วถามด้วยเสียงดัง
ในตอนนี้หัวใจของเขาก็ได้มีความรู้สึกแปลก ๆขึ้นมา
ในวันธรรมดาที่ทุกคนได้มีความสุขด้วยกัน มันเป็นความสัมพันธ์ที่ดีเป็นอย่างมากและใกล้ชิดกันมาก แต่เมื่อมีใครบางคนเปิดเผยตัวตนที่แท้จริงของเขาออกมาทุกสิ่งก็จะเปลี่ยนไป
เขาไม่สามารถเข้าใจสิ่งที่คนเหล่านี้รู้สึกได้ในตอนนี้ความโลภความลังเลหรือความกลัว
“ฮินะขอให้คุณมา” เฟร็ดมองลึกลงไปที่โรแกน“เธอบอกให้ฉันบอกนายว่าให้ดูแลตัวเอง!”
โรแกนรู้สึกเหมือนมีของหนักๆกำลังอยู่บนหน้าอกของเขาและเขาก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอกออกมาทันทีราวกับว่าเขารู้สึกว่าร่างกายของเขารู้สึกผ่อนคลายลง
บางคนอาจจะทำร้ายเขาและพวกเขาก็จะไม่เชื่อเขา แต่ก็มีบางคนที่เลือกที่จะเชื่อและช่วยเหลือเขา
“เธอบอกว่าเธอจะเชื่อนายเสมอ!”
เฟร็ดถอนหายใจและได้เดินมาตบไหล่ของโรแกน
โรแกนยักไหล่ของเขา แต่เขาก็ยังคงรู้สึกหนักใจอยู่
มันยากที่จะต้องแยกจากฮินะ,โรแกนมีดวงตาที่ซับซ้อนและเขาไม่รู้ว่าควรจะพูดอะไรดี
"เพียงแค่ไป! ถ้านายยังช้าอยู่แบบนี้พวกเขาจับนายได้แน่”
ติดตามข่าวสารได้ที่เพจ The Soul Purchasing Pirate แปลไทย