บทที่ 24 คนจากราชสำนักปีศาจ

อาณาจักรโบราณต้าฮวง ภายในตำหนักขององค์หญิงฮวงหลิงเอ๋อร์

เสียงโกรธแค้นแหลมสูงดังก้องไปทั่วทั้งวังหลวง

"อาาาาาาาา!!!"

"ผู้สูงส่งแห่งหลิงเทียน ข้าจะฆ่าเจ้าให้ได้!"

"มีคนอยู่หรือไม่?!"

เมื่อองค์หญิงน้อยโกรธ ทั้งวังหลวงก็พลอยวุ่นวายไปด้วย

แม้แต่จักรพรรดิผู้สูงส่งแห่งอาณาจักรโบราณต้าฮวงก็ได้รับข่าวและรีบมาถึง

"เกิดอะไรขึ้น? เกิดอะไรขึ้น? หลิงเอ๋อร์น้อยของข้า?"

จักรพรรดิผู้สูงส่งแห่งอาณาจักรโบราณต้าฮวง จักรพรรดิฮวงอวิ๋น รีบเข้ามาหาฮวงหลิงเอ๋อร์ด้วยใบหน้าเปี่ยมด้วยความรัก แล้วโอบอุ้มนางเข้าสู่อ้อมอก

"เกิดอะไรขึ้น? ใครกล้ารังแกหลิงเอ๋อร์ของข้า?"

...

...

"ฮือๆๆ...!"

ฮวงหลิงเอ๋อร์เม้มริมฝีปากด้วยความน้อยใจ แล้วซบตัวลงในอ้อมอกของบิดาผู้แก่ชราพลางร่ำไห้

"ฮือๆๆ บิดา ท่านต้องแก้แค้นให้ลูกนะ! ลูกถูกคนฆ่าในโลกวิญญาณร้าง!"

"อะไรนะ?"

จักรพรรดิฮวงอวิ๋นโกรธจัด "ผู้ใดกล้าทำเช่นนี้? ถึงแม้จะเป็นในโลกวิญญาณร้าง เราก็จะหั่นร่างมันเป็นหมื่นชิ้น!"

"มา! สืบให้ข้าทันที! ดูซิว่าผู้ใดกันที่ทำเช่นนี้!"

"อีกอย่าง... เมื่อหลิงเอ๋อร์เข้าสู่โลกวิญญาณร้าง พวกผู้คุ้มกันกินอะไรกัน? ทำไมถึงปล่อยให้หลิงเอ๋อร์ถูกฆ่าได้!"

ในขณะนั้นเอง

ชายชราหลายคนพากันวิ่งกลิ้งเข้ามา

"ฝ่าบาท โปรดระงับความโกรธด้วย! มิใช่ความไร้ความสามารถของข้าน้อย แต่องค์หญิงวิญญาณสายลมถูกฆ่าในระหว่างการแข่งขันที่สนามประลอง!"

ชายชราหลายคนนั้น ก็คือผู้คุ้มกันที่ติดตามฮวงหลิงเอ๋อร์ไปยังโลกวิญญาณร้างนั่นเอง

"ใช่แล้วฝ่าบาท ข้าน้อยก็ไม่มีทางเลือก เรื่องของสนามประลองนี้ ฝ่าบาทก็ทรงทราบดี เป็นเรื่องของชีวิตและความตาย โชคชะตาและความร่ำรวย!"

"จริงหรือ? หลิงเอ๋อร์?"

จักรพรรดิฮวงอวิ๋นมองฮวงหลิงเอ๋อร์ด้วยสายตาสงสัย

"ใช่เพคะ บิดา!"

ฮวงหลิงเอ๋อร์เช็ดน้ำตาและพยักหน้า

"แต่ก็ไม่ควรเป็นเช่นนั้น หลิงเอ๋อร์เพิ่งเข้าสู่โลกวิญญาณร้างเป็นครั้งแรก และเข้าร่วมการแข่งขันในสนามประลอง คู่ต่อสู้ที่จับคู่ให้ก็ควรจะเป็นคนที่มีกำลังใกล้เคียงกับนาง ด้วยพลังของหลิงเอ๋อร์ นางไม่ควรจะถูกฆ่าได้ง่ายๆ เช่นนี้!"

"ทูลฝ่าบาท อีกฝ่ายก็เข้าสู่โลกวิญญาณร้างเป็นครั้งแรกเช่นกัน และเพิ่งเข้าร่วมการต่อสู้เพียงสองครั้ง การต่อสู้กับองค์หญิงนั้นเป็นรอบที่สอง!"

"ฝ่าบาท องค์หญิงวิญญาณสายลมเพิ่งทำลายสถิติการสังหารฉับพลันของสนามประลองด้วยเวลาสามวินาที แต่หลังจากนั้นไม่นาน คนผู้นี้ก็ทำลายสถิติด้วยเวลาศูนย์จุดสามวินาที องค์หญิงน้อยไม่พอใจ จึงท้าทายเขา แต่ไม่คิดว่าจะพ่ายแพ้!"

บรรดาผู้คุ้มกันพูดอย่างอ้อมค้อม

พวกเขาไม่กล้าบอกความจริงว่าฮวงหลิงเอ๋อร์ถูกอีกฝ่ายสังหารภายในเวลาเพียงหนึ่งวินาที

"ทั้งที่เป็นมือใหม่เหมือนกัน อีกฝ่ายมาจากที่ใด? ถึงได้เก่งกาจถึงเพียงนี้?"

จักรพรรดิฮวงอวิ๋นกล่าวอย่างสงสัย

ลูกสาวของตนมีพลังเพียงใด ในฐานะบิดา เขาย่อมรู้ดีที่สุด

ฮวงหลิงเอ๋อร์อายุเพียงสิบหกปี แต่บรรลุถึงขั้นก่อเกิดวิญญาณแล้ว และยังมีร่างศักดิ์สิทธิ์สายลมอันหาได้ยากยิ่ง

ผู้ที่มีพลังแข็งแกร่งเช่นนี้ แม้ในโลกแห่งความเป็นจริง ก็ต้องเป็นผู้มีชื่อเสียงโด่งดังแน่นอน

"ทูลฝ่าบาท เมื่อเห็นองค์หญิงน้อยพ่ายแพ้ ข้าน้อยจึงรีบออกจากโลกวิญญาณร้างและเริ่มสืบสวนทันที!"

อยู่ใกล้กษัตริย์เหมือนอยู่ใกล้เสือ

ผู้คุ้มกันเหล่านี้รู้ดีว่าหากจัดการเรื่องนี้ไม่ดี ศีรษะของพวกเขาอาจจะหลุดได้ทุกเมื่อ

ดังนั้น ก่อนที่จะออกมา พวกเขาจึงสืบสวนทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว

"บุคคลที่ชื่อว่าผู้สูงส่งแห่งหลิงเทียนผู้นี้ คือศิษย์เอกจากสำนักศักดิ์สิทธิ์หลิงเทียน นามว่าหลิงเสี้ยว!"

"เป็นเขานี่เอง!"

เมื่อได้ยินชื่อนี้ จักรพรรดิฮวงอวิ๋นก็ตระหนักได้ทันที

"ก็คือหลิงเสี้ยวที่ตื่นพลังร่างกายระดับเทพเมื่อไม่นานมานี้ใช่หรือไม่?"

"ใช่ เป็นเขาจริงๆ!"

เมื่อเป็นเช่นนี้ จักรพรรดิฮวงอวิ๋นก็เข้าใจแล้ว

ดวงตาคู่พิเศษตั้งแต่กำเนิด ร่างกายระดับเทพ การที่ฮวงหลิงเอ๋อร์แพ้ก็ไม่ใช่เรื่องน่าแปลกใจ

"หลิงเอ๋อร์ คนผู้นี้เพิ่งตื่นพลังร่างกายระดับเทพเมื่อไม่นานมานี้ เจ้าแพ้ก็ไม่น่าเสียใจ!"

จักรพรรดิฮวงอวิ๋นรีบปลอบใจ

"ร่างกายระดับเทพแล้วยังไง? ใครบ้างไม่มีร่างศักดิ์สิทธิ์ ข้าก็มีร่างศักดิ์สิทธิ์สายลมนะ!"

ฮวงหลิงเอ๋อร์กล่าวอย่างไร้เหตุผล

"ข้าไม่ยอม บิดา ท่านต้องส่งกองทัพไปโจมตีสำนักศักดิ์สิทธิ์หลิงเทียนทันที ข้าต้องการให้หลิงเสี้ยวคุกเข่าต่อหน้าข้าและขอโทษ!"

"โอ้ หลิงเอ๋อร์น้อยของข้า! เจ้าอย่าได้พูดไร้เหตุผลเช่นนี้เลย แม้สำนักศักดิ์สิทธิ์หลิงเทียนจะไม่เทียบเท่าอาณาจักรโบราณต้าฮวงของเรา แต่ก็เป็นหนึ่งในสามผู้ยิ่งใหญ่แห่งอาณาเขตลึกลับแห่งสรวงสวรรค์ทิศใต้! คำพูดเช่นนี้ เจ้าต้องคิดให้รอบคอบก่อน"

"หากเจ้าไม่พอใจ สงครามบุตรเทพของสำนักศักดิ์สิทธิ์หลิงเทียนกำลังจะเริ่มต้นขึ้น เมื่อปีหน้าเมื่อสงครามบุตรเทพเปิดฉาก ข้าจะขอโควต้าหนึ่งที่ให้เจ้า เจ้าก็สามารถเข้าร่วมได้ เช่นนี้เจ้าก็จะได้ประลองฝีมือกับเขาในโลกแห่งความเป็นจริง!"

ฮวงหลิงเอ๋อร์ครุ่นคิดเล็กน้อย ก่อนจะยินดีอย่างยิ่ง "อืม! เช่นนี้ก็ดี โลกวิญญาณร้างจำกัดพลังของข้า ในโลกแห่งความเป็นจริง ข้าจะไม่แพ้เขาอย่างแน่นอน!"

......

......

ส่วนอีกด้านหนึ่ง

หลังจากที่หลิงเสี้ยวสังหารฮวงหลิงเอ๋อร์ในพริบตา

เรื่องนี้ก็สร้างความตื่นตะลึงอย่างมาก

"สังหารในพริบตา! สังหารในพริบตาอีกครั้ง!"

"มือใหม่คนนี้เก่งมากเลย!"

"เด็กคนนี้มีพรสวรรค์ถึงเพียงนี้ แม้แต่ในทวีปเทียนอู๋ก็ต้องโดดเด่น ทำไมไม่เคยได้ยินชื่อมาก่อนนะ!"

"เด็กคนนี้ใช้นามแฝง ผู้สูงส่งแห่งหลิงเทียน ฟังจากชื่อแล้วน่าจะเกี่ยวข้องกับสำนักศักดิ์สิทธิ์หลิงเทียน!"

"มีข่าวแล้ว! ผู้สูงส่งแห่งหลิงเทียน คือศิษย์เอกของสำนักศักดิ์สิทธิ์หลิงเทียน หลิงเสี้ยว!"

"น่าจะเป็นอย่างนั้น เขาก็คือหลิงเสี้ยวที่ตื่นพลังร่างกายระดับเทพนั่นเอง!"

"ดวงตาคู่พิเศษตั้งแต่กำเนิด บวกกับร่างกายระดับเทพ น่าจะเป็นเหตุผลที่ทำให้เขาแข็งแกร่งถึงเพียงนี้!"

"ดูจากการต่อสู้เมื่อครู่ ชัดเจนว่าเขายังไม่ได้ใช้พลังร่างกายระดับเทพและดวงตาคู่พิเศษ แค่อาศัยกำลังและความเร็วของร่างกายก็สามารถสังหารองค์หญิงวิญญาณสายลมแห่งอาณาจักรโบราณต้าฮวงได้ในพริบตา พลังนี้ แข็งแกร่งจริงๆ!"

"ตามที่ข้าเห็น คงต้องใช้ผู้แข็งแกร่งขั้นก่อเกิดวิญญาณเจ็ดถึงแปดถึงจะกดดันเขาได้!"

"คิดมากไป อัจฉริยะเหนือโลกเช่นนี้ แม้แต่ผู้แข็งแกร่งขั้นร่างแห่งกฎสวรรค์มาก็ยังไม่แน่ว่าจะรับมือได้!"

"เกินจริงไปหรือไม่? ข้ามขั้นหนึ่งใหญ่ก็ยังไม่สามารถรับมือได้?"

"เจ้าคิดว่าดวงตาคู่พิเศษตั้งแต่กำเนิดและร่างกายระดับเทพคืออะไรกัน?"

......

......

ขณะนั้น หลิงเสี้ยวรู้สึกเหนื่อยใจ

แต่เดิมคิดว่าใช้นามแฝง คนอื่นก็จะไม่รู้ตัวตนของตน

ไม่คิดว่า ไม่ทันครบหนึ่งชั่วยาม ตัวตนก็ถูกเปิดเผยแล้ว

ดูเหมือนว่าต่อไปคงไม่สามารถเก็บตัวเงียบได้อีก

แต่ก็ไม่มีทางเลือก

คนพวกนี้สืบค้นทุกซอกทุกมุม แม้ไม่รู้จักหลิงเสี้ยว แต่เริ่มสืบสวนจากคนรอบข้างของหลิงเสี้ยวก็สามารถค้นพบร่องรอยได้

เช่น ฉางอี้หลิน เล่ยจ้างกู่ พวกเขาไม่ได้ใช้นามแฝง

เพราะไม่มีประโยชน์ เพียงแค่เจ้าลงมือ คนอื่นก็สามารถดูออกว่าเจ้ามาจากที่ใดได้จากวิชาที่เจ้าใช้!

เวลาต่อมา

หลิงเสี้ยวยังคงมีท่าทีไร้เทียมทาน ชนะติดต่อกันสามสิบครั้งในเวลาอันสั้น

เนื่องจากกลไกการจับคู่ของสนามประลอง การชนะติดต่อกันสามสิบครั้ง ทำให้หลิงเสี้ยวได้พบกับผู้แข็งแกร่งขั้นก่อเกิดวิญญาณเก้าขั้นสูงสุด

......

"เคอๆๆ! ศิษย์เอกของสำนักศักดิ์สิทธิ์หลิงเทียน หลิงเสี้ยว ดวงตาคู่พิเศษตั้งแต่กำเนิดบวกกับร่างกายระดับเทพ ช่างน่าตื่นเต้นจริงๆ! น่าเสียดายที่นี่ไม่ใช่โลกแห่งความเป็นจริง ไม่เช่นนั้น หากสังหารเจ้า ควักดวงตาทั้งสองข้าง ดึงสายเลือดออกมา ดวงตาคู่พิเศษและร่างกายระดับเทพของเจ้า ก็จะเป็นของข้า!"

มองดูคู่ต่อสู้ตรงหน้า ดวงตาของหลิงเสี้ยวฉายแววหนักแน่น

เห็นได้ชัดว่า ชายชราผู้นี้น่าจะลงมาจากโลกเบื้องบน

พลังอย่างน้อยก็ต้องเหนือกว่าขั้นร่างแห่งกฎสวรรค์ และอาจจะเป็นผู้แข็งแกร่งขั้นพื้นพิภพลึกลับ หรือขั้นรากฐานสวรรค์

เพียงแต่ เมื่อมาถึงที่นี่ ก็มีเพียงพลังขั้นก่อเกิดวิญญาณเก้าเท่านั้น

"ดูเหมือนเจ้าจะชอบดวงตาคู่พิเศษและร่างเทพน้ำแข็งและเพลิงของข้านัก! หากเป็นเช่นนั้น ในโลกแห่งความเป็นจริง ข้ารอต้อนรับท่านที่สำนักศักดิ์สิทธิ์หลิงเทียน!"

หลิงเสี้ยวเอ่ยด้วยรอยยิ้มเย็นชา

"ถึงตอนนั้น ก็ดูว่าเจ้าจะถูกอาจารย์ข้า หลิงอวิ๋นเทียน สังหาร หรือเจ้าจะสามารถควักดวงตาและสายเลือดของข้าไปได้!"

เมื่อได้ยินดังนั้น

ชายชราใบหน้าเปลี่ยนไปทันที

พร้อมกับการนับถอยหลังสิ้นสุดลง

ชายชราผู้นั้นมีควันดำพวยพุ่งทั่วร่าง ตามด้วยหัวกะโหลกจำนวนมากลอยออกมาจากหมอกดำ

ทั้งยังมีเสียงกรีดร้องโหยหวนน่าสยดสยอง ทำให้ผู้คนรู้สึกหนาวสะท้าน

ในที่นั่งคนดูหลายแสนคน มีคนหนึ่งเห็นภาพนี้และร้องออกมาด้วยความตกใจ

"นี่คือ... คนจากราชสำนักปีศาจ วิชานี้คือวิชาหมื่นวิญญาณที่ทุกคนในนั้นต้องฝึก!"

"เป็นคนจากราชสำนักปีศาจจริงๆ ได้ยินว่าวิชาหมื่นวิญญาณนี้ แต่ละหัวกะโหลกหมายถึงชีวิตจริงๆ หนึ่งชีวิต!"

"โอ้โห หัวกะโหลกมากมายขนาดนี้ คงมีคนตายในมือเขาหลายหมื่นคนแล้วกระมัง!"

......

(จบบทที่ 24)