บทที่ 11 วิชาระเบิดวิญญาณจุติ

"เช่นนั้น ข้าจะไปกับเจ้าเอง!"

หลิงเสี้ยวกล่าวด้วยน้ำเสียงที่ไม่อาจปฏิเสธได้

"ไม่ต้องหรอก ข้ามีกระดูกศักดิ์สิทธิ์ ทั้งยังบรรลุถึงขั้นหลอมรวมวิญญาณแล้ว อีกทั้งยังมีแผนที่ดาวไท้เป่ยที่ท่านมอบให้ ข้าย่อมมีความสามารถปกป้องตัวเองได้แน่นอน!"

เมื่อกู่ซิงลี่ได้ยินเช่นนั้น นางตกใจยิ่งนัก รีบโบกมือปฏิเสธทันที

เพราะตัวนางไปหาหญ้าดาวแสงจันทร์

หากหลิงเสี้ยวล่วงรู้เรื่องนี้ บางที...

พูดตามตรง กู่ซิงลี่ยังคงไม่วางใจหลิงเสี้ยวอยู่ดี

แม้เขาจะไม่เอากระดูกศักดิ์สิทธิ์ของนาง แต่ก็ไม่อาจรับประกันได้ว่าเมื่อเห็นหญ้าดาวแสงจันทร์แล้วจะไม่เกิดความโลภขึ้นมา!

"ก็เพราะเจ้ามีกระดูกศักดิ์สิทธิ์ อำนาจทุกฝ่ายล้วนจับตามองอยู่ในเงามืด ข้ายิ่งต้องไปกับเจ้า ไม่อาจให้เจ้าเกิดอันตรายใดๆ ได้!"

หลิงเสี้ยวกล่าวพลางหมุนตัวกลับไปเตรียมของ

...

...

"ไม่ต้อง... จริงๆ ไม่ต้องหรอก..."

กู่ซิงลี่ปฏิเสธอย่างจนใจ

แต่หลิงเสี้ยวไม่ฟังเลย

ไม่นานนัก

หลิงเสี้ยวก็สั่งให้จื้อหลานไปเรียกยานศักดิ์สิทธิ์ประจำตำแหน่งศิษย์เอก

นั่นคือหอคอยลอยฟ้าสูงหลายสิบจั้งที่ถูกลากโดยมังกรหงส์เจ็ดสีระดับร่างแห่งกฎสวรรค์สามตัว

หอคอยนี้สูงหลายสิบจั้ง รอบกายแผ่รัศมีอ่อนโยน ลวดลายแกะสลักอันงดงามกับอัญมณีเปล่งประกายสะท้อนซึ่งกันและกัน ทุกรายละเอียดล้วนแสดงถึงความหรูหรา

ส่วนมังกรหงส์เจ็ดสีที่ลากหอคอยนี้ ร่างกายมหึมา เมื่อกางปีกออกสามารถบดบังท้องฟ้าได้ครึ่งหนึ่ง

ขนของมังกรหงส์เปล่งประกายระยิบระยับเจ็ดสี ภายใต้แสงอาทิตย์ยิ่งเปล่งแสงสุกสกาว

ยานพาหนะหรูหราเช่นนี้ มีเพียงผู้มีตำแหน่งระดับศิษย์เอกอย่างหลิงเสี้ยวเท่านั้นที่จะครอบครองได้

"ไปกันเถอะ!"

ยานศักดิ์สิทธิ์ลอยอยู่เหนือยอดเขาเมฆเหิน บันไดเจ็ดสีค่อยๆ ทอดยาวลงมา

หลิงเสี้ยวยื่นมือเชิญกู่ซิงลี่

"นี่มัน..."

กู่ซิงลี่เห็นภาพนี้แล้วแทบจะร้องไห้

ตัวนางไปหาหญ้าดาวแสงจันทร์นะ การหาสมบัติแบบนี้ จะออกเดินทางอย่างเอิกเกริกแบบนี้ได้หรือ?

"ขอถามหน่อย... หากท่านจะไปกับข้าจริงๆ เราไม่จำเป็นต้องเดินทางอย่างโอ่อ่าเช่นนี้ได้หรือไม่ เราสองคนขี่กระบี่บินไปด้วยกันไม่ได้หรือ?"

"ล้วนแต่เป็นไปตามที่เจ้าต้องการ!"

หลิงเสี้ยวใส่ใจรายละเอียดเช่นนี้ ล้วนเพื่อเพิ่มความรู้สึกดีๆ ของกู่ซิงลี่

......

จากนั้น หลิงเสี้ยวจึงหาเครื่องรางวิเศษสำหรับบินมาให้กู่ซิงลี่

"นี่คือเครื่องรางวิเศษระดับยอดเยี่ยมสำหรับบิน มีชื่อว่าพัดขนนกดาวมายา ทำจากขนนกของปีศาจนกเหยี่ยวสายลมพิรุณที่บินได้เร็วยิ่ง ฝังด้วยหินดวงดาว ไม่เพียงแต่เป็นเครื่องรางวิเศษสำหรับโจมตี ยังเป็นเครื่องรางวิเศษสำหรับบินด้วย!"

กู่ซิงลี่ไม่ปฏิเสธ รับมาแล้วกล่าวขอบคุณ จากนั้นจึงพินิจพิจารณาวิธีใช้

หลิงเสี้ยวดีใจยิ่งนัก

การ์ดคืนทุนมีจำนวนไม่มาก หากต้องการผลประโยชน์มากที่สุด ก็ต้องมอบสิ่งที่ดีที่สุด

เป็นไปตามคาด......

【ตรวจพบว่าเจ้าของระบบมอบ "พัดขนนกดาวมายา" เครื่องรางวิเศษระดับยอดเยี่ยมหนึ่งชิ้นให้แก่เป้าหมายผูกพัน "กู่ซิงลี่" กระตุ้นกลไกการคืนทุน ค่าความรู้สึกดีของเป้าหมายผูกพันเท่ากับ 1 จำนวนและเท่าการคืนทุนคือ 1 เท่า】

【การ์ดคืนทุนพันเท่า 5 ใบ, การ์ดคืนทุนร้อยเท่า 10 ใบ, ต้องการเลือกการ์ดคืนทุนใบใดใบหนึ่งเพื่อคืนทุนครั้งนี้หรือไม่?】

ครุ่นคิดเล็กน้อย หลิงเสี้ยวเลือกการ์ดคืนทุนพันเท่าหนึ่งใบโดยไม่ลังเล

【เจ้าของระบบใช้การ์ดคืนทุนพันเท่าหนึ่งใบ ขอแสดงความยินดี เจ้าของระบบได้รับรางวัลคืนทุนพันเท่า โปรดเลือกผลลัพธ์การคืนทุน คืนทุนพันเท่าด้านจำนวนหรือคืนทุนพันเท่าด้านคุณภาพ】

"คืนทุนพันเท่าด้านคุณภาพ!"

ความแตกต่างระหว่างจำนวนกับคุณภาพ ก็เหมือนความแตกต่างระหว่างขั้นรากฐานสวรรค์กับขั้นวิถีสูงสุด

บางทีในหนึ่งแสนคน อาจไม่มีใครพัฒนาเป็นผู้แข็งแกร่งระดับขั้นวิถีสูงสุด

【ขอแสดงความยินดี เจ้าของระบบได้รับวิชาระดับเซียน------วิชาระเบิดวิญญาณจุติ】

【ชื่อ: วิชาระเบิดวิญญาณจุติ】

【ระดับ: วิชาระดับเซียน】

【ผลลัพธ์: ผู้บำเพ็ญขั้นก่อเกิดวิญญาณเท่านั้นที่สามารถใช้ได้ ใช้วิญญาณจุติเพื่อหลอมร่างกาย เมื่อกระตุ้นจะระเบิดในพริบตา ขั้นเริ่มต้นเหมือนพลุ ระเบิดไม่ตายก็ตกใจตาย ขั้นสมบูรณ์เหมือนปืนใหญ่สายฟ้าเทพเจ้า ทำลายสวรรค์ล้างโลกา】

......

"นี่น่าจะเป็นวิชาที่คล้ายกับการรวมร่างโดยใช้วิญญาณจุติ!"

หลิงเสี้ยวนั่งบนกระสวยลมสายฟ้าทะลุอากาศ ในขณะที่เดินทางไปยังแคว้นเจียงกับกู่ซิงลี่ ก็ฝึกฝนวิชาระเบิดวิญญาณจุติไปด้วย

ในชั่วขณะถัดมา ภายในต้นกำเนิดพลังของหลิงเสี้ยว วิญญาณจุติน้ำแข็งและเพลิงแห่งหยินหยางที่นั่งอยู่บนแผนภูมิไท้จี๋ เริ่มค่อยๆ หมุนวน

จากนั้นแบ่งพลังวิเศษออกมาทีละน้อย รวมตัวกันเป็นวิญญาณจุติที่เหมือนกันทุกประการตรงกลาง

วิญญาณจุติแหวกร่างออกมา

พบสายลมแล้วเริ่มงอกเนื้อหนังอย่างรวดเร็ว

ในพริบตาก็กลายเป็นคนที่เหมือนหลิงเสี้ยวทุกประการ

เพียงแต่ทั่วร่างแผ่พลังวิเศษสุดขั้วของน้ำแข็งและเพลิง รักษาสมดุลอยู่

แต่หากสถานะน้ำแข็งและเพลิงนี้เสียสมดุล

จะเกิดการระเบิดทันที

หลิงเสี้ยวมองสภาวะของวิชาระเบิดวิญญาณจุติที่รวมตัวขึ้นด้วยความสนใจ

จากนั้นสั่งให้พุ่งไปยังภูเขาสูงชันลูกหนึ่งเบื้องล่าง

เห็นร่างวิชาระเบิดวิญญาณจุติพุ่งเข้าชนอย่างรุนแรงโดยไม่ลังเล

โครม!

ตามมาด้วยเสียงระเบิดสนั่นหวั่นไหว

คลื่นกระแทกที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่าแผ่ขยายออกไปทุกทิศทาง

ยอดเขาในรัศมีร้อยลี้ถูกปาดเรียบพร้อมกัน

ส่วนภูเขาสูงชันเมื่อครู่ กลับถูกถล่มราบเป็นหน้ากลอง ทั้งยังถูกระเบิดจนเกิดหลุมยักษ์

เกิดเป็นเห็ดไฟพุ่งสูงฟ้า

ทำให้หลิงเสี้ยวและกู่ซิงลี่ที่กำลังบินอยู่แทบจะตกลงมา

"เก่ง... เก่งกาจยิ่งนัก!"

กู่ซิงลี่ที่ตั้งใจบิน เดินทางแทบไม่ได้สนใจความเคลื่อนไหวของหลิงเสี้ยวเมื่อครู่

แต่เมื่อเกิดการระเบิดและเห็นพลังอานุภาพที่เกิดขึ้น นางก็อ้าปากค้าง มองภาพความเสียหายเบื้องล่างด้วยความไม่อยากเชื่อสายตา

"คนผู้นี้ ชาติก่อนข้าไม่เคยเห็นเขาใช้วิชาที่ทรงพลังเช่นนี้มาก่อนเลย!"

หลิงเสี้ยวก็ตกใจในใจ

เพิ่งเรียนรู้วิชาระเบิดวิญญาณจุติ กลับมีพลังอานุภาพมหาศาลเช่นนี้ ไม่น่าเป็นไปได้!

แต่ทันใดนั้น หลิงเสี้ยวก็เข้าใจแจ่มแจ้ง

คงเป็นเพราะร่างเทพน้ำแข็งและเพลิงของตน ที่รวมพลังของวิญญาณจุติน้ำแข็งและเพลิงเข้าด้วยกัน

"ดูเหมือนว่าวิญญาณจุติน้ำแข็งและเพลิงจะช่วยเพิ่มพลังอานุภาพของวิชาระเบิดวิญญาณจุติได้อย่างชัดเจน!"

นี่กลายเป็นไพ่ตายอีกใบของหลิงเสี้ยวอย่างไม่ต้องสงสัย

ประมาณหนึ่งชั่วยาม

หลิงเสี้ยวและกู่ซิงลี่ก็มาถึงเมืองหมิงเยว่ในแคว้นเจียง

ครั้งนั้นหลังจากกู่ซิงลี่ถูกตระกูลกู่ทอดทิ้ง นางล่องตามแม่น้ำมาถึงเมืองวังเยว่ที่ห่างออกไปพันลี้

ที่นั่น นางได้รับการช่วยเหลือจากครอบครัวชาวนา แล้วจึงพบบึงมรกต และค้นพบหญ้าดาวแสงจันทร์

มองกระท่อมมุงหญ้าที่คุ้นเคยแต่ก็แปลกตา

กู่ซิงลี่สะอื้นเล็กน้อย ชั่วขณะหนึ่งน้ำตาไหลรินอย่างเลื่อนลอย

หลิงเสี้ยวแปลกใจเล็กน้อย เห็นได้ชัดว่ากู่ซิงลี่ไม่ได้โกหกตน

ลานบ้านไม่ใหญ่ โดยรอบมีรั้วไม้ไผ่ล้อมอย่างง่ายๆ ตรงมุมยังมีไก่เจ็ดแปดตัวกำลังคุ้ยหาอาหาร หญิงชราผมขาวหลังค่อมกำลังกวาดลานบ้าน

ใช่แล้ว! ยังเป็นยายคนเดิม ตอนนั้นนางเป็นผู้ช่วยเหลือตนจากริมแม่น้ำ!

ด้วยก้าวที่หนักอึ้ง กู่ซิงลี่ค่อยๆ เดินไปข้างหน้า

ในตอนนั้นเอง ดวงตาของหลิงเสี้ยวพลันเปล่งประกายสีทอง แล้วจ้องมองไปยังน้ำตกที่ไหลเชี่ยวกรากจากภูเขาสูงชันลูกหนึ่งห่างออกไปหลายลี้

พลังแห่งดวงตาคู่พิเศษ สามารถทำลายโลกด้วยรัศมีเทพ สามารถมองเห็นความเร็วเป็นความช้า สามารถค้นหาสมบัติล้ำค่าแห่งสวรรค์และพิภพ...

นับตั้งแต่หลิงเสี้ยวฟื้นคืนความทรงจำ ยังมีพลังอันเกรียงไกรอีกมากมายที่ยังไม่ได้พัฒนา

ขณะนี้ ณ จุดที่สายตาของหลิงเสี้ยวมองไป เห็นพลังวิเศษคละคลุ้งอบอวล แต่ถูกกระแสความเย็นพัดกระจาย พร่าเลือน ยากจะค้นพบ

แต่ในสายตาคู่พิเศษของหลิงเสี้ยว ไม่มีที่ใดซ่อนพรางได้

ขณะนี้กู่ซิงลี่ถูกความงดงามในอดีตดึงดูดไป จึงไม่ทันสังเกตว่าหลิงเสี้ยวที่อยู่เบื้องหลังนาง ได้ค้นพบหญ้าดาวแสงจันทร์ที่เป็นจุดประสงค์ของการเดินทางครั้งนี้แล้ว

"ศิษย์น้องซิงลี่ เนื่องจากผู้มีพระคุณของเจ้าเป็นคนธรรมดา ส่วนพวกเราเป็นผู้บำเพ็ญ ข้าจะไปซื้อของที่คนธรรมดาใช้ได้จากเมืองวังเยว่มามอบให้พวกเขา ถือเป็นน้ำใจเล็กๆ น้อยๆ!"

"อืม!"

กู่ซิงลี่ไม่สงสัยอะไร กลับรู้สึกว่าหลิงเสี้ยวช่างใส่ใจและเอาใจใส่ จึงพยักหน้าตกลง แล้วเดินเข้าลานบ้านไปเพียงลำพัง

......

(จบบทที่ 11)