ตอนที่ 180: เมื่อเผชิญผู้แข็งแกร่งไร้เทียมทาน ชีวิตผู้คนคนใดก็ล่องลอย...

ทางตอนเหนือสุดของประเทศซีเซิน

มีภูเขาสองลูกและหุบเขาหนึ่งที่เป็นช่องแคบลึกสามร้อยลี้

หุบเขาล้อมรอบด้วยยอดเขา สูงตระหง่านหลายพันฟุต และเป็นภูมิประเทศก็ดูน่ากลัวเป็นอย่างมาก!

นอกจากนี้ยังมีป้อมปราการทางธรรมชาติที่สำคัญที่สุดปิดกั้นช่องแคบดับกล่าวเพื่อปกป้องประเทศซีเซิน โดยที่นี่ถูกเรียกว่า ช่องแคบประตูสวรรค์!

ป้อมปราการแห่งที่ตั้งอยู่ที่นี่ไม่เพียงแต่ปกป้องประเทศซีเซิน เท่านั้น แต่ยังปกป้องอาณาจักรทั้งหมดในภูมิภาคตะวันตกเฉียงเหนือทั้งหมดของพื้นที่รกร้างตะวันออกอีกด้วย

ความสำคัญของมันปรากฏชัดในตัวเอง!

ณ ขณะนี้.

หิมะสีขาวกำลังตกและสายลมก็โบกพัด

เจียงเฟยจอมพลแห่งอาณาจักรซีเซิน อดไม่ได้ที่จะมองขึ้นไปบนท้องฟ้าสีเทาที่ปกคลุมไปด้วยหิมะที่ตกลงมา

เขาอดไม่ได้ที่จะถอนหายใจยาว: "วันนี้ข้า,เจียงเฟย จะตายที่ประตูสวรรค์หรือไม่?"

เนื่องจากกองทัพหลงถังได้บุกโจมตีเข้ามายังช่องแคบประตูสวรรค์แล้ว

ในเวลาเพียงครึ่งวัน กองทัพป้องกันชายแดนหนึ่งล้านคนที่นำโดยเจียงเฟยก็สูญเสียไปมากกว่าครึ่งหนึ่ง

ปัจจุบันเขามีทหารเหลือไม่ถึง 300,000 นาย

และกองทัพหลงถังในช่องแคบประตูสวรรค์ยังคงมีมากกว่า 1.5 ล้านคน

แม้จะใช้ประโยชน์จากปราการทางธรรมชาติของช่องแคบประตูสวรรค์ เจียงเฟยก็รู้ว่าเขาจะไม่สามารถป้องกันมันเอาไว้ได้นานนัก!

เมื่อมองดูสถานะการณ์ในเวลานี้ เจียงเฟยก็อดไม่ได้ที่ดวงตาของเขาจะแดงก่ำ ขณะมองซากศพของทหารแห่งแคว้นซีเซินตกตายเกลื่อนไปทุกหนทุกแห่ง ที่ด้านหน้าป้อมปรากฏ

ในชีวิตนี้เขาไม่เคยรู้สึกสิ้นหวังขนาดนี้มาก่อน!

“เจียงเฟย เลิกขัดขืน ออกมามอบตัวซะ!”

“แม้ช่องแคบเทียนเหมินจะอันตราย แต่เจ้าไม่สามารถซ่อนตัวและเป็นเพียงคนขี้ขลาดได้ใช่ไหม?”

“อาณาจักรหลงถังของข้ามีกองกำลัง 1.5 ล้านคนในสนามรบ ทุกคนสามารถโจมช่องแคบประตูสวรรค์ได้ด้วยการถ่มน้ำลายเพียงครั้งเดียว เจ้าควรออกมายอมแพ้!”

“ใช่ ยอมแพ้ บางทีพวกเราอาจจะอารมณ์ดี ไว้ชีวิตพวกเจ้าก็ได้ ฮ่าฮ่าฮ่า!”

-

ภายในช่องแคบประตูสวรรค์

ทหารที่นำโดยไป๋จ้านหยุน มือสังหารลำดับหนึ่งของอาณาจักรหลงถังได้กล่าวเยาะเย้ยดูแคลนเจียงเฟยและคนอื่น ๆ อย่างไร้ความปราณี

ยิ่งไปกว่านั้น ศพของทหารที่เสียชีวิตของอาณาจักรซีเซิน ยังถูกแขวนลอยอยู่บนอากาศ

ถูกใช้เป็นเป้าซ้อมยิงธนู เพื่อทำให้เจียงเฟยและคนอื่น ๆ อับอาย

“สุนัขไป่จ้านหยุน ทหารของพวกเราสามารถถูกสังหารได้ แต่ไม่อาจถูกดูหมิ่น ข้าจะต่อสู้กับเจ้าจนตาย!”

ด้วยเสียงคำรามดังของเจียงเฟยกำลังจะรีบออกจากป้อมปรากฏเพื่อเข้าปะทะกับไป๋จ้านหยุนอย่างสิ้นหวัง

“จอมพล อย่าหุนหันพลันแล่น!”

ผู้บัญชาการทหารคนหนึ่งรีบคว้าเจียงเฟยเอาไว้อย่างรวดเร็ว "ถ้าท่านออกไปตอนนี้ ท่านจะตกลงสู่หลุมพลางของพวกเขา!"

เจียงเฟยเงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้า ดวงตาที่เอ้อล้นคลอเบ้าด้วยความคับแค้นหรี่ลง:

“ข้าจะไม่รู้ได้อย่างไรว่ามันคือหลุมพลาง”

“แต่คนเหล่านี้ติดตามข้ามานานหลายปี แม้จะกลายเป็นศพแต่ข้าจะทนเห็นพวกเขาถูกทำให้อับอายได้อย่างไรกัน?”

กุนซือที่กล่าวพลางถอนหายใจ: "เรายังมีกองกำลังมากกว่า 300,000 คนที่คุ้มกันช่องแคบประตูสวรรค์ กองทัพหลงถังยังไม่อาจเข้าใกล้ได้เป็นระยะเวลาหนึ่ง"

“ตราบใดที่ท่านอดทนรอ บางทีกำลังเสริมของอีกหลายร้อยประเทศอาจจะมาถึง”

เจียงเฟยส่ายหน้าแล้วเอ่ยออกมาว่า: "ซีเหิง เจ้ามองโลกในแง่ดีเกินไป ทุกวันนี้ทุกประเทศกำลังสั่นคลอนและตัวสั่นภายใต้อำนาจของหลงถัง"

“แม้นเจ้าจะมอบความกล้าให้พวกเขาอีกร้อยเท่า แต่พวกเขาก็ไม่กล้าส่งทหารออกมาเร็วนัก”

จางซีเหิงเอ่ย: "แต่เพื่อประโยชน์กับโอกาสอันน้อยนิด เราก็ทำได้เพียงรอเท่านั้น!"

เจียงเฟยอดไม่ได้ที่จะแสดงร่องรอยของการมองโลกในแง่ร้าย: "ข้าเกรงว่าข้าจะรอไม่ไหวแล้ว!"

โฮกกก -

ในเวลาเดียวกันนั้นก็มีเสียงดังมาจากด้านนอกของช่องแคบประตูสวรรค์

เจียงเฟยและจางซีเหิงต่างตกใจและเงยหน้าขึ้นมองออกไปอย่างรวดเร็ว

ผู้คนหลายล้านคนในกองทัพหลงถังแยกเปิดทางออก เปิดพื้นที่ตรงกลางเอาไว้ ปล่อยให้ราชรถขนาดใหญ่ที่มีเสาทองแดงที่มีความยาวหลายพันฟุตร่อนลงมา.

เสาทองแดงที่มีมังกรแดงขนาดใหญ่สองตัวกำลังขับเคลื่อน พวกมันหุ้มเกราะหนัก ดูดุร้ายทรงพลังเป็นอย่างมาก.

มันน่ากลัว น่าเกรงขาม และดุร้ายจริง ๆ!

"เฮ้อ~ นี่คือรถปราการมังกรแดง อาวุธทะลวงด่านของอาณาจักรถังหลง!"

“รถปราการคันใหญ่นี้ดุร้ายทรงพลังยิ่งกว่าตำนาน มันถูกสร้างขึ้นมาเป็นพิเศษเพื่อทะลวงช่องแคบประตูสวรรค์!”

“ไม่น่าแปลกใจเลยที่กองทัพหลงถังไม่รีบโจมตี แต่กลับกลายเป็นว่าพวกเขายังมีอาวุธเช่นนี้อยู่!”

-

เมื่อเห็นรถปราการมังกรแดง ทหารทุกคนของประเทศซีเซิน ที่ปกป้องช่องแคบเทียนเหมินก็แทบสิ้นหวังไปตาม ๆ กัน.

ไป๋จ้านหยุนยกกระบี่ขึ้นสูงและเอ่ยคำรามเสียงดัง "เจียงเฟย เมื่อข้าทะลุผ่านช่องแคบประตูสวรรค์ได้ ข้าจะใช้กะโหลกของเจ้าเป็นหม้อปัสสาวะอย่างแน่นอน!"

"ฮ่า ๆ ๆ!"

เมื่อได้ยินสิ่งนี้กองทัพหลงถังก็หัวเราะลั่นเยาะเย้ยอย่างสนุกสนาน.

"สังหาร!!"

ไป๋จ้านหยุนคำราม

รถปราการมังกรแดงตัวใหญ่รีบวิ่งทะลวงเข้าไปยังช่องแคบสวรรค์อย่างบ้าคลั่ง

เสาทองแดงที่มีมังกรแดงหุ้มเกราะกำลังเคลื่อนที่เข้ามาบุกทะลวงช่องแคบประตูสวรรค์อย่างบ้าคลั่ง

"อ๊ะ!"

ใบหน้าของเจียงเฟยซีดลง

ปราการมังกรแดงที่มีเสาหล่อด้วยทองแดงและเหล็กกล้ามันมีน้ำหนักเท่ากับภูเขาลูกหนึ่ง ป้อมปรากฏประตูสวรรค์ไม่อาจหยุดมันได้อย่างแน่นอน.

หวึ่ง!

เมื่อรถปราการมังกรแดงผ่านเข้ามาได้ครึ่งทางแล้ว ทันใดนั้นก็เกิดพายุเฮอริเคนปะทุขึ้นมา

ในชั่วขณะเดียวกัน บนท้องฟ้ามีหิมะปลิดปลิวหล่นลงมาทำให้แผ่นดินแตกร้าว!

ปัง เกิดเสียงดังสนั่นหวั่นไหว

ภายใต้พลังลึกลับและอำนาจน่าสะพรึงกลัว รถปราการมังกรแดงก็ถูกฉีกเป็นชิ้น ๆ!

ส่วนต่าง  ๆ ลอยขึ้นสู่ท้องฟ้าราวกับเกล็ดหิมะที่พร่างพราว

ทันใดนั้นที่ช่องแคบประตูสวรรค์ เสียงของทหารของ หลงถัง และ ซีเซิน ก็ดังอื้ออึง

“สวรรค์ รถปราการมังกรแดงถูกฉีกเป็นชิ้น ๆ!”

“ข้าฝันไปหรือเปล่า?”

“มันคงจะดีถ้าเป็นความฝัน! ข้ามีลางสังหรณ์ที่แข็งแกร่งว่าจะมียอดฝีมือไม่มีใครเทียบ อยู่ที่นี่!”

-

แสงอันส่องสว่างสุกใสเจิดจ้าทะลุผ่านความว่างเปล่าและลำแสงส่องแสงบนท้องฟ้าเหนือป้อมปราการประตูสวรรค์

ทุกคนรีบเงยหน้าขึ้นมองและเห็นวิหคปีกสีฟ้าขนาดใหญ่สี่ตัวปรากฏขึ้นในครรลองสายตาของพวกเขา

ข้างหลังวิหคทั้งสี่มีราชรถหยกที่หรูหราขั้นสุด

"นี่คือราชรถหยกของราชวงศ์เป่ยเสวียนเทียน!"

ใครก็ตามที่พอมีความรู้เพียงเล็กน้อยจะจำได้ทันทีถึงต้นกำเนิดของราชรถหยกปีกฟ้า.

ในขณะเดียวกันเสียงของชายหนุ่มที่เปี่ยมด้วยพลังน่าเกรงขามก็ดังขึ้นมาเล็กน้อย.

“ลำธารเป็นขอบเขต ใครก็ตามที่กล้าก้าวไปข้างหน้า จะถูกสังหารอย่างไร้ความปราณี!”

ฟู~

ระลอกคลื่นสีทองแกว่งไกลไปมาในอากาศ กลายเป็นจิตวิญญาณศักดิ์สิทธิ์ที่น่าสะพรึงกลัว ครอบคลุมพื้นที่มากกว่าสิบลี้ในเสี้ยวพริบตา.

กองทัพ 1.5 ล้านคนของกองทัพหลงถังรู้สึกหัวใจสั่นและจมลงในเล็กน้อย.

พวกเขารู้สึกราวกับว่ามียักษ์โบราณนั่งอยู่บนราชรถหยก มองลงมายังกองทัพด้านล่าง.

ตราบใดที่ใครก็ตาม กล้าก้าวข้ามไปอีกสักเล็กหน่อย เขาจะถูกฉีกเป็นชิ้น  ๆ โดยเทพเจ้าที่น่าเกรงขาม.

ทุกคนมองลงไป

สถานที่ที่รถปราการมังกรแดงถูกแยกออกเป็นชิ้น  ๆ มีลำธารยาวสิบลี้ไม่มีก้นบึ้งอยู่ที่ตรงนั้นแล้ว

คนที่กล้าข้ามแม่น้ำจะถูกสังหารอย่างไร้ปราณี!

คำเตือนของหลินซวนเป็นเช่นเดียวกับเสียงของปีศาจ ฝังลึกอยู่ในจิตใจของกองทัพหลงถังทั้งหมด

แม้แต่ไป๋จ้านหยุน หรือที่รู้จักกันในชื่อ มือสังหารคนแรกของหลงถัง ก็เต็มไปด้วยความกลัวภายใต้แรงกดดันดังกล่าว.

เขาวางกระบี่ลงอย่างรวดเร็วและเอ่ยด้วยสีหน้าอ่อนน้อมถ่อมตน: "คำพูดของผู้อมตะ พวกเราจะไม่กล้าปฏิบัติตามได้อย่างไร!”

หลินซวนไม่ได้ปรากฏตัว ทว่าไป๋จ้านหยุน ก็เรียกเขาโดยตรงว่า "ผู้อมตะ"ไปแล้ว.

ในมุมมองของไป๋จ้านหยุน การที่สามารถฉีกกระชากรถปราการมังกรแดงโดยไม่เผยตัวตนนั้น น่าตื่นตะลึงเป็นอย่างมาก.

เขาย่อมไม่สงสัย แม้แต่ไม่กล้าเอ่ยอะไรออกมาด้วยซ้ำ

สัมผัสศักดิ์สิทธิ์ที่ปกคลุมพวกเขา สามารถแยกร่างพวกเขาได้อย่างง่ายดาย.

เมื่อเผชิญกับความน่าสะพรึงกลัวครั้งใหญ่ ชีวิตของพวกเขานั้นอ่อนแอเพียงใด ทำได้เพียงแค่ปลดอาวุธและเชื่อฟังเท่านั้น.

หลังจากที่ไป๋จ้านหยุนเอ่ยจบ

กองทัพ 1.5 ล้านคนที่อยู่ข้างหลังเขาก็วางอาวุธลงอย่างรวดเร็ว  เพื่อแสดงถึงการยอมจำนน

เมื่อเห็นฉากนี้ เจียงเฟยและจางซีเหิงก็ตื่นตะลึง!

“ถ้าข้าเอ่ยถูก คนที่อยู่ในราชรถหยกวิหคปีกฟ้าควรจะเป็นจักรพรรดิเป่ยเสวียนเทียน”

เจียงเฟยแสดงความตื่นตะลึงในดวงตาของเขา: "รถปราการมังกรแดง อาวุธสังหารขนาดใหญ่ถูกฉีกออกเป็นชิ้น  ๆ อย่างง่ายดายทำให้กองทัพหลงถังจำต้องโค้งคำนับจำนนด้วยบารมีของตี้ฟู่!”

"ไปให้พ้น." หลินซวนเอ่ยเบา  ๆ

ไป๋จ้านหยุนไม่กล้าไม่เชื่อฟังแม้แต่น้อย และรีบสั่งให้กองทัพทั้งหมดล่าถอย

เมื่อเห็นว่าหลินซวน ไม่ได้เผยตัวตนออกมาด้วยซ้ำ แต่กลับขับไข่กองทัพ 1.5 ล้านคนของไป๋จ้านหยุนกลับไป

โตวจิง และชนชั้นสูงจากร้อยอาณาจักรที่อยู่ข้างหลังเขาต่างก็เต็มไปด้วยความเคารพอย่างสุดซึ้ง.

แต่หลินซวนไม่มีเวลาฟังคำเยินยอของพวกเขา

โดยไม่หยุดรอให้โตวจิงนำทางเขาก็เดินทางไปยังอาณาจักรหลงถังต่อไปในทันที