ตอนที่ 178: เด็กหญิงตัวเล็กกำลังให้อาหารสุนัขแทนหลินซวนและตงหวงจื่อโหยว!

เมื่อเห็นข้อความแจ้งเตือนจากระบบ หลินซวนก็แสดงสีหน้าพึงพอใจ

รางวัลของ "ทักษะหมากรุกปรมาจารย์" นั้นดีมาก ซ้ำยังเป็นทักษะที่สามารถใช้งานได้จริงด้วย

ในอนาคตเขาต้องสั่งสอนธิดา มันจะช่วยให้เขา ฝึกฝนทักษะการเล่นหมากรุกของบุตรสาวให้ดีขึ้น

“มาเถอะ กินให้มากขึ้น ถ้าไม่พอ พ่อจะทำเพิ่มให้!”

หลินซวน อารมณ์ดีมาก และดวงตาของเขามองบุตรสาวที่รักด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความเอาใจใส่และเสน่หา

ตงหวงจื่อโหยวที่ลอบมอง แม้แต่คิดว่าต้องหาวิธีทำให้หลินซวนก้าวสู่เส้นทางบ่มเพาะเพื่อให้มีอายุขัยยืนยาวให้ได้.

นางปรารถนาที่จะให้ครอบครัวพร้อมหน้าทั้งหก ตลอดไป.

ไม่นานพวกเขาก็รับประทานอาหารกันเสร็จ.

เมื่อเห็นว่าที่รักตัวน้อยอิ่มเรียบร้อยแล้ว  ตงหวงจื่อโหยว เองก็มีงานราชกิจจำนวนมากที่ต้องจัดการ หลินซวนจึงเตรียมนำพวกนางออกไป

ก่อนออกเดินทาง ตงหวงจื่อโหยว ได้เล่าให้เขาฟังเกี่ยวกับการชุมนุมอาณาจักรร่วม กำลังจะมาถึง

เมื่อพิจารณาว่านางต้องการให้บุตรสาวได้เห็นเหตุการณ์ที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน  หลินซวนจึงตกลงที่จะเข้าร่วมทันที

ตงหวงจื่อโหยวแสดงท่าทางพึงพอใจมาก และกล่าวคำอำลากับพวกเสวียนจู่และหลินซวน

-

ทวีปคังหลง

ดินแดนรกร้างโพ้นทะเลนอกทะเลตะวันออก ชาวชิงเมี่ยว

ที่ใจกลางบ้านหิน

ในขณะนี้ สายลมที่พัดกลิ่นคาวโลหิตโชยออกมา แสงอันมืดมิดก็ตกลงมา

ในสภาพแวดล้อมที่มืดมน แสงสีเขียวดูแปลก ๆ และน่ากลัวได้ส่องสว่าง

หากมองใกล้  ๆ จะเห็นว่ามีหนอนกู่อยู่เต็มบ้านหิน

เต็มไปด้วย คางคก แมงป่อง แมลงสาบ อสรพิษ ฯลฯ เป็นสิ่งที่น่าเกลียดและน่ากลัวมาก

ตรงกลางบ้านหินมีแท่นสูงทำด้วยศิลาหนา

บนแท่นมีถังทรงกลมขนาดใหญ่ที่เต็มไปด้วยโลหิตส่งกลิ่นเหม็นคาว

กงหยางฉี ผู้นำตระกูลชิงเหมี่ยวกำลังคุกเข่าบนขอบแท่นสูงด้วยสีหน้าเคร่งขรึมและนับถือบูชา

กงหยางเต๋อน้องชายของผู้นำ คุกเข่าลงบนพื้นด้านหลังของเขา มองไปบนเวทีด้วยความกังวล

“ฝ่าบาทราชากู่ ผู้น้อยกงหยางฉี ผู้นำรุ่นที่ 1300 ของชนเผ่าชิงเหมี่ยวขอสังเวยและมอบความเคารพ โปรดมอบพลังให้กับข้าด้วย!”

กงหยางฉียกมือขึ้นเหนือศีรษะ หมุนแก่นที่แท้จริงของเขา และควบคุมโลหิตในถังให้พุ่งขึ้นไปในอากาศ

“นี่คือโลหิตของสาวพรหมจารีที่ท่านชื่นชอบ โปรดรับการสังเวย!”

ปัง

โลหิตทั้งหมดหายไปอย่างน่าประหลาดใจ

จากนั้น ร่างสีเขียวขนาดใหญ่ก็ปรากฏขึ้นเหนือแท่นสูง

กงหยางฉีและกงหยางเต๋อเงยหน้าขึ้นมองด้วยความตื่นตะลึง.

พวกเขาพบว่า ปรากฏกู่ยักษ์ที่มีขนสีเขียวทั่วร่าง ร่างกายเต็มไปด้วยกล้ามเนื้อขดเป็นปม มีเส้นโลหิตที่ปูดโปนออกมา.

บนศีรษะนั้นมีอสรพิษเก้าหาง และมังกรพิษที่น่าหวาดกลัวพันอยู่รอบเอว.

แรงกดดันที่น่าสะพรึงกลัวได้แผ่ออกมาจากร่างกายของเขา.

หลังจากจ้องมองอย่างใกล้ชิด สองพี่น้องกงหยางฉีก็ตื่นตะลึง!: "นี่คือลมหายใจที่อยู่เหนืออาณาจักรจักรพรรดิ!"

"ถูกต้อง!"

ดูเหมือนว่าเขาจะพอใจกับทัศนคติและการสังเวยของกงหยางฉีมาก

หลังจากที่ราชากู่พยักหน้า เขาก็รีบวิ่งมุดเข้าไปในร่างของกงหยางฉี

ปัง -

แสงสีเขียวอันน่าสะพรึงกลัวระเบิดออกมา.

ร่างกายของกงหยางฉีที่เปลี่ยนไปในทันที.

ร่างของเขาใหญ่โตขึ้นและแข็งแกร่งขึ้นอย่างรวดเร็ว และเขาก็สูงขึ้นกว่าเดิมในพริบตาเดียว

ในเวลานี้ร่างกายของเขาเต็มไปด้วยกล้ามเนื้อและผิวหนังก็กลายเป็นสีเขียวสดใสเช่นกัน

ยังมีอสรพิษจงอางเก้าหางและมังกรมรณะที่เต็มไปด้วยพิษหมุนวนล้อมรอบร่างกาย.

“แข็งแกร่งมาก มันแข็งแกร่งมาก!”

ตงหยางเต๋ออดไม่ได้ที่จะสั่นสะท้าน.

เขารู้สึกว่าพี่ชายของเขาได้รับพลังของราชากู่อย่างสมบูรณ์แล้ว

ฐานบ่มเพาะของกงหยางฉีในเวลานี้คาดว่าคงเหนือกว่าอาณาจักรจักรพรรดิไปแล้ว.

ไม่ต้องเอ่ยถึงทักษะกู่ และราชากู่ ที่จะยิ่งทำให้เขาแข็งแกร่งมากยิ่งขึ้นกว่าเดิม.

กงหยางเต๋ออดไม่ได้ที่จะคาดเดาอย่างกล้าหาญ แม้ว่าตอนนี้กงหยางฉีจะเผชิญหน้ากับอาณาจักรมหาปราชญ์ที่แท้จริง แต่เขาก็ยังมีพลังที่จะต่อสู้ได้!

"ฮ่าฮ่าฮ่า นี่คือพลังของราชากู่!"

กงหยางฉีหัวเราะอย่างดุเดือดด้วยความตื่นเต้น และเต็มไปด้วยความภาคภูมิใจอยู่ครู่หนึ่ง:

“เซียนกระบี่ คราวนี้ข้าจะปลิดชีวิตเจ้าและจะให้เจ้าเป็นคนสร้างชื่อเสียงให้กับกลุ่มชิงเหมี่ยวของข้าผงาด!”

ตงหยางเต๋อพยักหน้าซ้ำแล้วซ้ำเล่า.

พวกเขาอดทนมาจนถึงตอนนี้ เพียงเพื่อให้ได้อำนาจจากราชากู่ และล้างแค้นให้กับผู้เฒ่าโม่หยูหลงและคนในเผ่าคนอื่น  ๆ

อย่างไรก็ตามด้วยความแข็งแกร่งของตงหยางในเวลานี้

พวกเขามีความมั่นใจในตนเองอย่างแท้จริง สามารถจัดการกับเซียนกระบี่ที่สังหารโม่หยูหลงและคนอื่น ๆ ได้แน่....

หลินซวน!

-

ทวีปคังหลง ประเทศหลานอวิ๋น

ลานบ้านตระกูลหลิน

วันนี้เป็นวันเกิดครบรอบ 60 ปีของ จ้าวหว่านฟู่

หลินซวน กลับบ้านมา พร้อมกับบุตรสาวของเขาและของขวัญล้ำค่าที่มีเฉพาะในดินแดนอมตะเก้าสวรรค์สำหรับวันเกิดของเขาเป็นพิเศษ

เมื่อเห็นหลินซวน ช่วยแขวนโคมไฟจ้าวหว่านฟู่ ก็ก้าวไปข้างหน้าและเอ่ยออกมาว่า:

“นายท่าน ให้ข้าพเจ้าทำสิ่งเหล่านี้เถิด”

“ตัวตนของท่านในตอนนี้มีค่ามาก ท่านไม่จำเป็นต้องทำสิ่งเล็ก ๆ น้อย ๆ เหล่านี้เลย!”

หลินซวนยืนอยู่บนเก้าอี้แล้วหันไปมองเขา: "ทั้งหมดนี้มาจากคนในครอบครัวของเจ้าเอง เจ้าคิดว่าข้าเป็นใครล่ะ?"

“อีกอย่างวันนี้ข้าพาเด็ก ๆ มาฉลองวันเกิดให้เจ้าเป็นพิเศษ จะมีเหตุผลอะไรที่ข้าจะไม่ทำกัน”

หลังจากได้ยินสิ่งนี้จ้าวหว่านฟู่ พยักหน้าซ้ำแล้วซ้ำเล่า: "ดี ดี ถ้าอย่างนั้นท่านก็ระวังด้วย!"

แม้ว่านายน้อยของเขาจะมีความสามารถมากก็ตาม

แต่จ้าวหว่านฟู่ เฝ้าดูหลินซวน เติบโตขึ้นตั้งแต่วัยเด็ก เขาถือว่าเขาเป็นบุตรครึ่งของเขามานานแล้ว และเขายังคงคิดถึงหลินซวนอยู่ตลอดเวลา

"ใช่!" หลินซวนพยักหน้า และแขวนโคมไฟสีแดงทีละอันที่หน้าประตู

เมื่อมองไปที่แผ่นหลังของหลินซวน จ้าวว่านฟู่ก็รู้สึกหัวใจสั่นไหวซาบซึ้ง

“เด็กคนนี้ ตอนนี้กลายเป็นบุรุษของจักรพรรดินีเสวียนปิงแล้ว และเขาก็ใจดีกับข้าเหมือนเมื่อก่อน มันหายากจริง ๆ!”

“โชคลาภที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในชีวิตของข้า,จ้าวหว่านฟู่ คือการสามารถดูแลทั้งนายท่านและนายน้อยในตระกูลหลิน!”

“หลินซวน!”

ทันใดนั้นเสียงของสตรีผู้หนึ่งก็ดังมาจากลานหน้าบ้าน

ไม่นานหลังจากนั้น

มีหญิงสาวสวยคนหนึ่งในชุดสีแดงได้เดินมาอยู่ข้างหน้า หลินซวน และ จ้าวหว่านฟู่

นางอายุประมาณสิบแปดหรือเก้าปี และนางดูงดงามเหมือนดอกกุหลาบที่มีเสน่ห์และน่าหลงใหล

หน้าอกของนางแสดงถึงความเป็นสตรีที่เพียบพร้อม มันใหญ่และล้นออกมา.

เอวที่คอดกิ่ว มีส่วนเว้าส่วนโค้งที่ชัดเจน จนทำให้ผู้คนมองดูวาบหวาม.

ขาเรียวคู่นั้นงดงามไม่น้อย ปรากฏอยู่ใต้กระโปรงโปร่งแสง เต็มไปด้วยความเย้ายวนใจ

ที่หายากกว่านั้น คือนางดูสูงส่งและมากเสน่ห์

แม้ว่านางจะยืนอยู่ที่นั่น แต่ก็ยังคงเผยให้เห็นถึงอารมณ์อันสูงส่งของคนในราชวงศ์

“สาวน้อย เหตุใดจึงบุกเข้ามา?” จ้าวว่านฟู่พูดไม่ออกเล็กน้อย

หลายวันแล้วที่ไม่มีสตรีมาหาหลินซวน

โดยไม่คาดคิดเมื่อหลินซวน กลับมาในวันนี้ ก็มีคนพยายามบุกเข้ามามันช่างบังเอิญจริง ๆ!

การจ้องมองของหยุนหนิงโหรว มองไปที่ จ้าวหว่านฟู่ และมองหลินซวน อย่างใกล้ชิด:

“หลินซวน ข้าชื่อหยุนหนิงโหรว องค์หญิงแห่งอาณาจักรเทียนฉี”

“ข้ามาที่นี่วันนี้เพื่อยื่นข้อเสนอให้เจ้า!”

องค์หญิงเทียนฉี!

เมื่อได้ยินสิ่งนี้ จ้าวว่านฟู่ก็อดไม่ได้ที่จะแสดงความประหลาดใจ

อาณาจักรเทียนฉีอยู่ห่างจากอาณาจักรหลานอวิ๋น หนึ่งพันล้านลี้

โดยไม่คาดคิด ชื่อเสียงของนายน้อย ฉายาบุรุษหนุ่มรูปงามของเขา ได้แพร่กระจายไปไกลมากแล้ว!

อย่างไรก็ตามหยุนหนิงโหรว องค์หญิงแห่งอาณาจักร เทียนฉีก็เป็นบุคคลที่มีชื่อเสียงมากในแดนรกร้างตะวันออก(ตงหวง)

มีข่าวลือว่านางมีฉายาว่า "ความงามแห่งชาติ"

ว่ากันว่านางสวยและทรงเสน่ห์มาก

จ้าวหว่านฟู่ อดไม่ได้ที่จะถอนหายใจเล็กน้อยเมื่อเขาคิดถึงเรื่องนี้

โดยไม่คาดคิด แม้แต่ "ความงามแห่งชาติ" ก็อยู่ไกลออกไปยังเดินทางมาเพื่อขอแต่งงาน จะเห็นได้ว่านายน้อยของข้ามีเสน่ห์มากจริง ๆ

น่าเสียดายที่ในโลกนี้ มีเพียงสตรีที่ไร้ที่เปรียบเช่นจักรพรรดินีเสวียนปิงเท่านั้นที่สามารถครองคู่นายน้อยของเขาได้!

“องค์หญิง กลับไปเถิด!” จ้าวว่านฟู่ชักชวน

"ก่อนที่จะมาที่นี่ ข้าสาบานไว้แล้วว่าจะต้องไล่ตามหลินซวน!" หยุนหนิงโหรวดูแน่วแน่ "เพื่อที่จะแสดงความมุ่งมั่นของข้า ข้าจึงนำสินสอดของข้ามาด้วย!"

ด้วยเหตุนี้ ทหารองค์รักษ์หลายร้อยคนได้ถือกล่องที่หรูหราและสง่างามจำนวนสี่สิบหรือห้าสิบกล่องตามเข้ามา

จ้าวว่านฟู่มองดูมันอย่างคร่าว ๆ และเขารู้ว่าความมั่งคั่งในกล่องเหล่านี้มากมายในระดับซื้ออาณาจักรได้เลย

“หลินซวน มากับข้า! ไปที่ประเทศเทียนฉี ในฐานะราชบุตรเขย ข้าจะให้ทุกสิ่งที่เจ้าต้องการ!”

หยุนหนิงโหรวรู้สึกสะเทือนใจอย่างมาก: "และข้าไม่ต้องการให้เจ้าตอบแทนอะไร! ข้าต้องการแค่เจ้าเท่านั้น!"

หลินซวนส่ายหน้า กำลังจะปฏิเสธนาง ทว่าก็ได้ยินเสียงอ่อนโยนจากในห้อง:

“ป้าคะ เสด็จพ่อข้าไปกับท่านไม่ได้!”

เสวียนจู่และสาวน้อยทั้งสี่รีบวิ่งออกมาอย่างรวดเร็ว โดยทุกคนเข้าไปขวางหน้าหลินซวนไว้

“เสด็จพ่อ…” หยุนหนิงโหรวอดไม่ได้ที่หัวใจจมลงไป ขณะได้ยิน

เสวียนจู่เอ่ย: "คุณป้า เสด็จพ่อกับเสด็จแม่ของข้าอยู่ด้วยกันแล้ว และเขาจะไม่อยู่กับสตรีคนอื่นอีกแล้ว!"

"ใช่!" เสวียนซีชี้ไปที่ตัวหลินซวนโดยตรง "เสด็จพ่อและเสด็จแม่ของข้ามีความสัมพันธ์ที่ดีมาก! พวกเขาจะอาบน้ำให้กับพวกเราด้วยกัน พาพวกเราไปกินข้าวและนอนด้วยกัน!"

“ใช่ ใช่ พวกเขามีความสัมพันธ์ที่ดีมาก! บางทีก็มองตากันเป็นเวลานาน!”

หลังจากที่เสวียนหานเอ่ยจบ ก็กางแขนออก ใบหน้าของนางดูมั่นคง: "ท่านป้า เราจะไม่ยอมให้สตรีคนไหนพรากเสด็จพ่อของเราไป!"

เสวียนหยูที่หัวเราะหึหึ พยักหน้าและหยิบอสรพิษหลามนภาเก้าเศียรออกมาจากอ้อมแขนของนาง.

“ถ้าใครอยากจะจับเสด็จพ่อของข้าไป ข้าจะให้เสี่ยวจิ่วกัดพวกเขาเลย!”

หลังจากเอ่ยจบ นางก็โยนอสรพิษหลามนภาเก้าเศียรลงไปที่พื้น

ซูมมม!

ในชั่วพริบตา อสรพิษหลามนภาเก้าเศียรก็คืนร่างสูงขึ้นหลายพันฟุตและยืนอยู่ตรงหน้าหยุนหนิงโหรว

หยินหนิงโหรวที่เปิดปากของนางด้วยความประหลาดใจ.

นางไม่ได้คาดหวังว่าหลินซวน จะมีบุตรสาวสี่คนแล้ว

ยิ่งกว่านั้นคือ วันนี้ข้าเตรียมข้อเสนอการแต่งงานอย่างรอบคอบและมาด้วยความมั่นใจ

เด็กหญิงตัวเล็ก  ๆ เหล่านี้ได้แจกอาหารสุนัขหลายคำแทนบิดาและมารดาของพวกนางแล้ว