ตอนที่ 175: ราวกับเป็นเรื่องปรกติ

หลินซวนเหลือบมองทุกคนเล็กน้อย: "ข้าเอง"

จี้หวู่เอ่ยอย่างเร่งรีบ: "ตี้ฟู่ ข้าเพิ่งเห็นกริฟฟินนรกหลายร้อยตัวมุ่งหน้าไปที่หวู่เหลียงเทียน"

“และตี้ฟู่ ก็มาจากหวู่เหลียงเทียน เป็นไปได้ไหมที่ตี้ฟู่ ได้พบพวกมันแล้ว?”

หลินซวนพยักหน้าเล็กน้อย: "ใช่"

คำพูดดังกล่าวทำให้จี้หวู่ แม้แต่พรตหยุนซวนและหลี่เทียนหลุน ดูตื่นตะลึง!

หลินซวนเผชิญหน้ากับกองทัพกริฟฟินนรกเพียงลำพัง และตอนนี้ได้เหยียบอยู่บนแม่ทัพอสูรลำดับ 10 ซึ่งอธิบายสิ่งหนึ่งได้ครบถ้วน

นั่นคือ... หลินซวนได้สังหารกองทัพกริฟฟินนรกไปแล้ว!

นอกจากนี้หลินซวนยังไม่ได้รับบาดเจ็บใด ๆ ซึ่งมาพ้อมกับสีหน้าที่พึงพอใจของบุตรสาวทั้งสี่เขา

มันแสดงให้เห็นว่าเขาบดขยี้กริฟฟินนรกอย่างโหดร้ายอย่างเห็นได้ชัด!

เมื่อนึกถึงสิ่งนี้จี้หวู่ก็กลืนคำโต:

“ก่อนหน้านี้ข้าสังเกตเห็นว่ากริฟฟินนรกที่ส่งมาเหล่านี้เป็นแม่ทัพอสูรที่อยู่เหนือระดับ 6 และข้าไม่ได้คาดหวังว่าพวกเขาจะได้รับการแก้ไขโดยท่านเพียงลำพัง!”

หลี่เทียนหลุนอดไม่ได้ที่จะชื่นชม: "มีความสามารถของตั้ฟู่เป็นไปได้ว่าอยู่เหนืออาณาจักรจักรพรรดิอย่างแน่นอน!"

เขาและ จี้หวู่ อดไม่ได้ที่จะเดาว่าหลินซวน เป็นผู้ยิ่งใหญ่ในอาณาจักรมหาปราชญ์ไปแล้ว

เพราะแม้แต่อาณาจักรจักรพรรดิก็ไม่สามารถเผชิญหน้ากับกริฟฟินนรกระดับสูงจำนวนมากโดยไม่ได้รับบาดเจ็บได้

ไม่ต้องเอ่ยถึงหลินซวนยังคงอุ้มกระเตงบุตรสาวสี่คนไว้เคียงข้างเขาด้วย!

เมื่อเผชิญกับการแสดงออกถึงความกลัวและความชื่นชม หลินซวนยังคงดูสงบและเหยียบชูฮั่นเพื่อให้เขาเดินหน้าต่อไป

หลี่เทียนหลุนเอ่ยถามอย่างเร่งรีบ: "จักรพรรดิกำลังจะไปที่รังกริฟฟินนรกหรือเปล่า?"

"ใช่." หลินซวนพยักหน้าเล็กน้อย และบินไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว

หลี่เทียนหลุน จี้หวู่ และเจินเหรินหยุนซวนมองหน้ากัน และดวงตาของพวกเขาเต็มไปด้วยความตกใจ

ทัศนคติของตี้ฟู่นั้นชัดเจนแล้ว เขากำลังจะทำลายล้างทั้งกลุ่ม!

“ถ้าตี้ฟู้เป็นคนบุกเข้าไป ข้าเกรงว่าจะไม่ใช่ตาของข้าที่จะลงมือ!” เจิ้นเหรินหยุนซวนกล่าว

หลี่เทียนหลุนคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วเอ่ยออกมาว่า:

“ถ้าอย่างนั้น เราก็ต้องไปดู ถ้าตี้ฟู่อยู่ในอาณาจักรมหาปราชญ์แล้ว เราก็จะได้เป็นพยานชมความยิ่งใหญ่ของเขา!”

“ใช่ รีบไปเถอะ!” จี้หวู่พยักหน้าอย่างรวดเร็ว

พวกเขาไม่ต้องสงสัยเลยว่าหลินซวน มีความแข็งแกร่งเพียงพอที่จะบดขยี้กลุ่มกริฟฟินนรก

สิ่งที่พวกเขาอยากเห็นมากที่สุดตอนนี้คือความแข็งแกร่งของหลินซวน!

คนกลุ่มหนึ่งติดตามไปอย่างรวดเร็ว และในไม่ช้าก็ติดตามหลินซวน เข้าสู่รังกริฟฟินนรก

เมื่อมองไปรอบ ๆ ก็พบภูเขาสีดำขนาดใหญ่ที่มีรัศมีหลายพันลี้ในบริเวณทะเลแห่งนี้

หลังจากรับรู้เกี่ยวกับตัวตนของหลินซวน น้ำเสียงของ ซู่ฮั่นก็มีความเคารพมากขึ้น:

"เรียนตี้ฟู่ หมู่เกาะที่อยู่ข้างหน้า คือที่อยู่กลุ่มของพวกเรา"

อย่างไรก็ตามเมื่อมองขึ้นไปที่ภูเขาทมิฬดวงตาของ ซูฮั่น ก็เย็นลงอย่างรวดเร็ว

พลังลึกลับที่ปกป้องกลุ่มกริฟฟินนรกมาเป็นเวลา 150,000 ปีนั้นอยู่รอบ ๆ ภูเขาทมิฬ

ตราบใดที่หลินซวนเข้ามา พลังของเขาจะถูกปราบปรามอย่างโหดเหี้ยมทันที

ถึงตอนนั้น...

ไม่ใช่แค่หลินซวนเท่านั้น แต่ทุกคนที่ติดตามเขาเข้าไปจะต้องตาย!

หลังจากนั้นเขาก็เร่งความเร็วขึ้น โดยแบกหลินซวนไว้บนหลังและเข้าไปภายในรัศมี 10 ลี้จากภูเขาทมิฬ

หลี่เทียนหลุน เจิ้นเหรินหยุนซวน และจี้หวู่ตามมาอย่างใกล้ชิด

“หืม? เกิดอะไรขึ้นกัน?”

เพิ่งเข้ามาภายในพื้นที่สิบลี้ของหมู่เกาะ

ทุกคนรู้สึกว่ากลิ่นอายในร่างกาย หายไปหมดในทันที

พลังที่อธิบายไม่ได้ ระงับการฝึกฝนของพวกเขาอย่างกะทันหัน

แม้แต่ขอบเขตจักรพรรดิผู้มีอำนาจเช่นหลี่เทียนหลุนก็ไม่สามารถสัมผัสถึงแก่นแท้ที่แท้จริงได้อีกต่อไป!

"เกิดอะไรขึ้น?"

หลี่เทียนหลุนและคนอื่น  ๆ ต่างแสดงสีหน้าหวาดกลัว

ฐานบ่มเพาะถูกปราบปราม จากนี้พวกเขาก็ไม่ต่างจากทารกในครรภ์ เวลานี้เป็นเพียงหมูในอวยให้พวกเขาสามารถสังหารเท่านั้น!

"ฮ่า ๆ ๆ!"

ในเวลานี้ ซู่ฮั่นหัวเราะอย่างเย่อหยิ่งสองสามครั้ง:

"กลุ่ม กริฟฟินนรกของพวกเราสามารถดำรงอยู่ในดินแดนอมตะเก้าสวรรค์ได้เป็นเวลา 150,000 ปี โดยอาศัยพลังลึกลับที่ไม่มีใครเทียบได้ ดังกล่าวนี้!"

“ตอนนี้เจ้าหลงเข้ามาในดินแดนของพวกเรา พวกเจ้าก็เป็นเหมือนเต่าในโกศ รอคอยแค่ความตายเท่านั้น!”

เสียงหัวเราะอันยิ่งใหญ่ของเขาดึงดูดความสนใจของกริฟฟินนรกหลายพันตัวที่อยู่รอบ ๆ ตัวเขาอย่างรวดเร็ว

ทันใดนั้นลมสีดำก็พัดผ่านเข้ามา

กริฟฟินนรกจำนวนมากได้เข้ามาล้อมกรอบทุกคนที่อยู่ตรงกลางอย่างรวดเร็ว

เมื่อรู้สึกถึงรัศมีที่ก้าวร้าวของพวกเขาหลี่เทียนหลุน และคนอื่น  ๆ ก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกเย็นยะเยือบ

ตอนนี้พวกเขาไร้พลังฝึกฝน รายล้อมไปด้วยกริฟฟินนรกมากมาย เวลานี้ไม่ต่างจากปลาบนเขียง!

มีเพียงแค่หลินซวนที่ต่างจากคนอื่น ๆ

หลินซวนเผยยิ้มเบา  ๆ: "เพียงแค่ค่ายกลหยินหยางซวนกงระดับต่ำ มีอะไรให้ตกใจไป"

เมื่อได้ยินคำพูดดังกล่าว หลี่เทียนหลุนและคนอื่น  ๆ ก็มองไปที่หลินซวนอย่างรวดเร็ว และมองเห็นความสงบในดวงตาของเขา.

ใช่แล้วตี้ฟู่ เดินทางไกลมาหลายพันลี้เพื่อสังหารพวกเขา ต้องรู้จักเล่ห์กลกริฟฟินนรกอยู่แล้ว จะต้องมีวิธีจัดการอย่างแน่นอน.

และเมื่อได้ยินคำพูดของหลินซวน รอยยิ้มบนใบหน้าของ ซูฮั่นก็แข็งตัวขึ้นมาทันที

เขารู้สึกว่าหลินซวนต้องมีวิธีถอดรหัสค่ายกลหยินหยางเสวียนกงที่เขาเอ่ยอย่างแน่นอน.

ปัง!

เมื่อทุกคนตื่นตะลึงหลินซวนก็ดีดนิ้วเสียงดัง

ซูมมมม พริบตาเดียว ร่างกายของทุกคนก็เบาขึ้น.

พลังสะกดที่น่าสะพรึงกลัวได้สลายหายไปอย่างรวดเร็ว.

เมื่อรู้สึกว่าฐานบ่มเพาะกลับคืนมาแล้ว หลี่เทียนหลุนและคนอื่น  ๆ ก็มีความสุขมาก จนพวกเขาเอ่ยกับหลินซวนอย่างรวดเร็ว:

“ตี้ฟู่ ช่างทรงพลังจริง ๆ!”

ปัง!

ในเวลานี้หลินซวนส่งพลังจิตวิญญาณออกไป พลังที่แข็งแกร่งกระแทกลงไปใต้เท้า เตะซูฮั่นลอยกระเด็นออกไป.

ร่างใหญ่โตของซู่ฮั่นกระแทกเข้ากับภูเขาสีดำขนาดใหญ่.

มันระเบิดเหมือนลูกกระสุนปืนใหญ่ ภูเขาทมิฬที่สั่นไปมาอย่างรุนแรง.

ภายใต้ฝุ่นและหินที่ฟุ้งกระจาย ร่างของซู่ฮั่นแตกสลายกลายเป็นผงไปเรียบร้อยแล้ว!

เมื่อเห็นภาพที่เกิดขึ้น กริฟฟินนรกที่ล้อมรอบฝูงชนต่างก็แสดงความหวาดกลัว

หลินซวน เตะแม่ทัพอสูรระดับ 10 จนตาย

นี่ไม่ต่างจากไก่กระเบื้องสนัขดินเผา เปราะบางไม่ต่างจากอาหารสัตว์ปืนใหญ่!

“จักรพรรดิเป่ยเสวียนเทียน เจ้าทำเกินไปแล้ว!”

ในเวลาเดียวกันนั้นแสงเจิดจ้าสองดวงก็ปรากฏขึ้น หนึ่งดวงสีดำและสีขาว พุ่งทะลุผ่านภูเขาสีดำ ปรากฏขึ้นบนท้องฟ้า

แรงกดดันอันทรงพลังและสง่างามอย่างหาที่เปรียบมิได้สองสาย ปิดกั้นพื้นที่กว่าร้อยลี้รอบ ๆ ภูเขาทมิฬในทันที

แม้แต่หลี่เทียนหลุนซึ่งเป็นจักรพรรดิก็ยังอดไม่ได้ที่จะสั่นสะท้านภายใต้แรงกดดันดังกล่าว

ข้ารู้สึกเหมือนถูกลังถูกภูเขาใหญ่สองลูกที่มองไม่มียอดกำลังกดทับจนหายใจลำบากเล็กน้อย

“สองอาณาจักรจักรพรรดิ!”

“และพวกเขาก็แข็งแกร่งกว่าอาณาจักรจักรพรรดิทั่วไป!”

หลี่เทียนหลุน เจิ้นเหรินหยุนซวน และจี้หวู่ เงยหน้าขึ้นมองออกไปอย่างรวดเร็ว ดวงตาของพวกเขาเต็มไปด้วยความหวาดกลัว

เพียงแค่เห็น

แสงสีขาวและแสงสีดำ ลอยอยู่บนภูเขาทมิฬ กลายเป็น กริฟฟินนรกขนาดใหญ่สองตัว ตัวหนึ่งเป็นสีขาวและอีกตัวเป็นสีดำ

พวกเขาเชื่อมโยงกันกับพลังลึกลับผสานเข้าด้วยกันราวกับจะรวมกันกับสวรรค์และปฐพี.

"น่ากลัวเกินไปแล้ว!"

หลี่เทียนหลุนอดไม่ได้ที่จะกำหมัดแน่น

เขาสามารถเอ่ยได้อย่างมั่นใจว่าแม้จะไม่มีการปราบปราม จากค่ายกลหยินหยางซวนกง พวกเขาก็ถูกสะกดอย่างสมบูรณ์

เนื่องจากพวกเขาคือตัวตนของจักรพรรดิอสูรในตำนานที่ทรงพลังที่สุดของตระกูลกริฟฟินนรก..

หยินและหยาง!

ตามตำนาน กริฟฟินหยินและหยางนั้นดูดซับพลังปราณของสวรรค์และปฐพี

ร่างกายของพวกเขาได้รวบรวมปราณฟ้าดินโดยกำเนิด ซึ่งทำให้พวกเขามีความแข็งแกร่งและมีความเร็วเกินกว่าอาณาจักรจักรพรรดิทั่วไปเป็นอย่างมาก.

โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อคนสองคนทำงานร่วมกัน พวกเขาสามารถระเบิดพลังแบบทวีคูณได้!

หลี่เทียนหลุนยังรู้สึกว่ากริฟฟินนรก หยินและหยาง ถือได้ว่าเป็นขอบเขตมหาปราชญ์ครึ่งทางไปแล้ว.

“โดยไม่คาดคิด หลังจากผ่านไปหลายปี จักรพรรดิหยินและหยางก็ยังคงมีชีวิตอยู่!”

เขารีบหันไปมองหลินซวนอย่างรวดเร็ว และเอ่ยด้วยความเคารพ:

“ตี้ฟู่  จักรพรรดิหยินหยาง นี้ช่างน่ากลัว หากตี้ฟู่ต้องการปะทะกันกับพวกเขา สามารถฝากเด็ก ๆ ไว้ยังที่ปลอดภัยก่อนได้!”

เจิ้นเหรินหยุนซวน, จี้หวู่ และคนอื่น  ๆ ก็พยักหน้าเห็นด้วยเช่นกัน

พวกเขาไม่มีคุณสมบัติที่จะต่อสู้กับ จักรพรรดิหยินและหยางในตอนนี้

สิ่งเดียวที่ทำได้คือช่วยหลินซวนดูแลเด็ก ๆ อย่างดีเท่านั้น

"ไม่จำเป็น." หลินซวนส่ายหน้าอย่างไม่แยแส

ด้วยฐานบ่มเพาะอาณาจักรมหาปราชญ์แท้จริง รวมทั้งพลังกำราบคชสารศักดิ์สิทธิ์  ที่สามารถเพิ่มพลังขึ้นเป็นสองเท่า.

สำหรับจักรพรรดิหยินและหยางที่เป็นเพียงครึ่งก้าวมหาปราชญ์นั้นไม่อยู่ในสายตาของเขาเลย.

ก่อนที่หลี่เทียนหลุนและคนอื่น ๆ จะได้เอ่ยอีกครั้ง เขาได้หยิบกระบี่กึ่งอมตะสี่เล่มของบุตรสาวออกมา พร้อมกับถ่ายแก่นแท้ลงไป กระตุ้นให้ปลดปล่อยพลังมหาศาลออกมา.

แค่นิ้วเดียว

กระบี่กึ่งเซียนทั้งสี่เล่ม ก็พุ่งออกไปราวกับสายฟ้า โจมตี จักรพรรดิหยินและหยาง ด้วยความเร็วที่ไม่อาจจินตนาการถึงได้

ปัง ปัง! หลังจากมีเสียงดัง สองครั้งติดต่อกัน

กระบี่ทั้งสี่เล่ม สร้างแสงและเงาอันน่าอัศจรรย์สี่ดวงบนอากาศก็บินเหินกลับมาอยู่ด้านข้างของหลินซวน

และในเวลาเดียวกัน จักรพรรดิหยินและหยางที่น่าเกรงขามนั้น ได้หายไปอย่างไร้ร่องรอย

เมื่อเห็นฉากนี้ ไม่เพียงแต่หลี่เทียนหลุนและคนอื่น  ๆ เท่านั้น แม้แต่กลุ่มที่เหลือของตระกูลกริฟฟินนรกก็ชะงักกลายเป็นหินไปในทันที

มหาอำนาจอาณาจักรจักรพรรดิขั้นสุดยอดทั้งสอง จักรพรรดิอสูรในตำนานตระกูลกริฟฟินนรก ถูกทำลายเช่นนี้นะรึ?

ตั้งแต่ต้นจนจบ จักรพรรดิหยินหยางยังไม่แม้แต่ได้ทำอะไรเลยด้วยซ้ำ.

มันช่างง่ายดาย ราวกับเป็นเรื่องปรกติทั่วไป.