ตอนที่ 153: แน่นอนว่ามีคนคอยชักใย!

“สามารถใช้สายฟ้าเหมือนแส้จัดการผีดิบได้ ตี้ฟู่อาจเป็นเทพสายฟ้ากลับชาติมาเกิดก็เป็นได้!”

ฮุ่ยเหนิงเกิดความคิดบางอย่างในใจ

ในพระพุทธศาสนามียันต์ คาถา และหนังสือเกี่ยวกับสายฟ้ามากมาย

กล่าวโดยทั่วไป.

หากต้องการอัญเชิญสายฟ้าจากสวรรค์ จะต้องเผายันต์ และท่องคาถา

และมีเพียงผู้ที่มีพลังอาคมที่ยิ่งใหญ่เท่านั้นที่สามารถกระตุ้นฟ้าร้องฟ้าได้โดยตรง โดยไม่ต้องใช้ยันต์และเครื่องรางใด ๆ

สำหรับหลินซวนที่เรียกสายฟ้าเทวะห้าองค์ประกอบออกมาได้เลย ฮุยเหนิงไม่เคยเห็นในตำราไหนมาก่อนเลย.

ด้วยเหตุนี้.

ทำให้เขาคิดว่าหลินซวนอาจเป็นเทพสายฟ้ากลับชาติมาเกิดนั่นเอง.

หยางเหวินยวี่ หยางซินและเหล่าองค์รักษ์ทั้งหมดเองล้วนแต่ตื่นตะลึงไม่ต่างกัน.

หลินซวนสามารถจัดการผีดิบโลหิตที่ดุร้ายและทรงพลังได้ด้วยแส้สายฟ้า.

พวกเขานึกไม่ออกว่าพลังสายฟ้าแบบใดถึงได้น่ากลัวขนาดนี้.

กับสายฟ้าที่ทำลายภูตผีอย่างง่ายดาย ในสายตาของพวกเขานั้นมันยิ่งใหญ่กว่าสายฟ้าปรกติทั่วไปมาก.

“หือ? ยังมีชีวิตอยู่!”

ขณะทุกคนรู้สึกประทับใจเป็นอย่างมาก เสวียนซีก็ร้องอุทานออกมาด้วยความประหลาดใจ

ทุกคนหันหน้าไปมองหยางซุนทันที.

หลังจากที่ควันดำทั่วร่างกายของเขาหายไป ใบหน้าของเขาก็แดงก่ำมีเลือดฝาดอย่างรวดเร็ว และหน้าอกของเขาก็ขยับหายใจ.

หยางเหวินยวี่ ตกใจ: "เสด็จพ่อของข้า ตี้ฟู่ กลิ่นอายของผีดิบหายไปแล้ว นี่เขายังมีชีวิตอยู่อีกรึ?”

หลินซวนเอ่ยเบา  ๆ : "เขายังไม่ตาย"

“มีปาฏิหาริย์เช่นนี้ด้วย!”

ฮุยเหนิงรีบก้าวไปข้างหน้าเพื่อทักทายและถามอย่างจริงใจ:“ตี้ฟู่ เขาผ่านการแปรรูปศพ ซึ่งพิสูจน์ได้ว่าเขาตายไปก่อนหน้านั้นแล้ว ทำไมเขาถึงยังมีชีวิตอยู่ได้”

เขารู้สึกว่าด้วยความสามารถของหลินซวน เขาจะไม่เอ่ยเรื่องไร้สาระโดยธรรมชาติ

ผีดิบที่กลับมามีชีวิตได้ เรื่องแบบนี้แทบเป็นไปไม่ได้เลย.

หลินซวน เอ่ยอธิบาย "การเปลี่ยนแปลงศพของเขาค่อนข้างแตกต่าง เอ่ยง่าย ๆ ก็คือ การเปลี่ยนแปลงศพกรณีอื่น ๆ ทั้งหมดเกิดขึ้นหลังจากความตาย ทว่าการเปลี่ยนแปลงศพของเขาเริ่มต้นเมื่อเขายังมีชีวิตอยู่"

“เจ้าสามารถเข้าใจได้ว่าเขาติดเชื้อพิษศพและกลายพันธุ์”

“สายฟ้าของข้าทำลายพิษศพในร่างกายของเขา ทำให้เขาสามารถกลับมามีชีวิตได้อีกครั้ง”

“เป็นเช่นนี้ ขอบพระทัยตี้ฟู่!”

"ใช่แล้ว ถ้าวันนี้ไม่มีตี้ฟู่อยู่ที่นี่ คงไม่มีทาง มีปาฏิหาริย์เกิดขึ้นอย่างแน่นอน!"

ฮุยเหนิง หยางเหวินยวี่และคนอื่นๆ  ที่เต็มไปด้วยความประหลาดใจ พร้อมกับเผยสีหน้าหวั่นเกรง.

หยางซิน กล่าวขอบคุณหลินซวนด้วยความเคารพ: "เป็นความเมตตากรุณาของตี้ฟู่ สาวน้อยไม่มีอะไรจะตอบแทนได้จริง ๆ!"

หลินซวน เหลือบมองพวกเขาอย่างไม่ใส่ใจ“เป็นเพียงความพยายามเล็กน้อย ไม่มีอะไรให้ต้องพูดถึง!”

ฮุยเหนิง หยางเหวินยวี่และหยางซินพยักหน้าเงียบ ๆ.

ใช่แล้ว การช่วยชีวิตกษัตริย์ประเทศนี้เป็นเรื่องใหญ่สำหรับพวกเขา.

แต่ในสายตาของตี้ฟู่ มันเป็นเพียงเรื่องเล็กน้อยจริง ๆ

"อึก~"

ในเวลานี้ หยางซุนที่สูดหายใจแรงและลืมตาขึ้นมา

"เสด็จพ่อ!"

หยางซินและหยางเหวินยวี่ ก้าวเข้าไปพร้อม ๆ กัน

หยางซุนลืมตาขึ้น ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความประหลาดใจ: "ข้ายังไม่ตายเหรอ? เกิดอะไรขึ้น?"

เขายังคงจำได้ว่าพลังชีวิตของเขาลดลงอย่างรวดเร็วตั้งแต่เจ็ดวันก่อน และเขากำลังจะตายในไม่ช้า

แต่ตอนนี้.

เขาไม่เพียงแต่รู้สึกถึงการเต้นของหัวใจที่รุนแรง แต่ทั้งร่างกายของเขายังอบอุ่น ค่อนข้างรู้สึกเหมือนว่าเขาได้กลับมาสู่จุดสูงสุดของชีวิตอีกครั้ง

หยางซินเผยยิ้มและเอ่ยออกมาว่า "เป็นตี้ฟู่ช่วยชีวิตของท่าน!"

ตี้ฟู่?

หยางซุนรีบลุกขึ้นและมองออกไป เห็นเพียงหลินซวนสวมชุดสีขาวยืนอยู่ไม่ไกล ดูราวกับเทพเจ้า

"ขอขอบพระทัยการช่วยเหลือของท่าน!" หยางซุนเดินออกไปอย่างรวดเร็วแล้วคุกเข่าและทำความเคารพต่อหน้าหลินซวน

หลินซวนเอ่ยถาม "เจ้าเคยเจอเรื่องเลวร้ายในสถานที่ฮวงจุ้ยรุนแรงบางแห่งในช่วงไม่กี่วันที่ผ่านมาหรือไม่"

พื้นที่ฮวงจุ้ยรุนแรง เป็นสถานที่สะสมของหยินสุดขั้วและพลังชั่วร้าย?

หยางซุนคิดอย่างรอบคอบแล้วเอ่ยออกมาว่า "เรียนตี้ฟู่ ข้าอยู่ในสุสานกษัตริย์เมื่อเจ็ดวันก่อนและได้ทำพิธีสักการะกษัตริย์บรรพบุรุษ"

“ถ้าเอ่ยถึงฮวงจุ้ย สุสานกษัตริย์ของประเทศเราอยู่ห่างจากพระราชวังสามร้อยลี้ ล้อมรอบด้วยภูเขาด้านซ้ายและขวา ทิศเหนือและทิศใต้ล้อมรอบด้วยแม่น้ำ ตั้งอยู่ใน ป่าโบราณตามที่ปรมาจารย์ฮวงจุ้ยเอ่ยอธิบาย ก็บอกว่าจะทำให้ลูกหลานอยู่เย็นเป็นสุข”

“เรื่องสิ่งชั่วร้าย... เป็นไปได้ไหมที่ข้าพบบางสิ่งในสุสานกษัตริย์?”

หลังจากไล่องค์รักษ์ที่อยู่ด้านข้างออกไปแล้ว เขาก็เอ่ยต่อหลินซวน ถึงเรื่องทั้งหมดที่เกิดขึ้น.

เดิมทีแล้ว.

ในหลุมฝังศพของสุสานกษัตริย์นั้น มีห้องลับที่ซ่อนสมบัติหนึ่งในสามของความมั่งคั่งของอาณาจักรซือฉี

ในกระบวนการบูชาบรรพบุรุษ เขาต้องเข้าไปตรวจสอบเครื่องประดับทองคำและเงินเหล่านั้น

ในเวลาเดียวกันเขาไม่ทันระวังปรากฏว่ามีท่อนไม้ได้เจาะผิวหนังของเขาเข้ามา.

หลินซวน พยักหน้าหลังจากได้ยินสิ่งนี้: "ดูเหมือนว่าเจ้าจะถูกพิษศพที่นั่น และการเปลี่ยนแปลงผีดิบก็เริ่มเกิดขึ้น"

ตามความรู้จากหนังสือสวรรค์เสวียนเจี่ย

หลินซวนรับรู้ว่าเคยมีเหตุการณ์เช่นนี้เกิดในเป่ยเสวียนเทียน เมื่อ 30,000 ปีก่อน

ความโกลาหลของภูตผีในครั้งนั้นเกือบจะเหมือนกับกระบวนการแปลงร่างศพของหยางซุน

ดังนั้น เขาจึงเดาว่าการเปลี่ยนแปลงร่างศพของ หยางซุน ในครั้งนี้ไม่ใช่เรื่องบังเอิญ

ในหลุมฝังศพของสุสานกษัตริย์ซือฉี บางที อาจมีพิษศพถูกซ่อนเอาไว้ที่นั่นโดยตั้งใจ.

เมื่อหยางซุนได้ยินเช่นนั้น ใบหน้าของเขาก็เปลี่ยนไปอย่างมาก กษัตริย์บรรพบุรุษของอาณาจักรซือฉีถูกฝังไว้ในห้องสุสานมาหลายชั่วอายุคนแล้ว

แม้แต่คนที่มีชีวิตเช่นเขาก็ยังผ่านการแปรรูปศพที่นั่น จักรพรรดิบรรพบุรุษที่พำนักอยู่ที่นั่นล่ะ...

เขาคิดถึงเรื่องนี้ก็อดไม่ได้ที่จะร่างกายจะสั่นไหว.

หยางซุน รีบเอ่ยออกมาว่า "เรียนตี้ฟู่ เรื่องนี้มีความสำคัญอย่างยิ่ง โปรดดำเนินการเพื่อแก้ไขวิกฤติและคืนสงบสู่ประเทศซือฉีด้วยเถิด!"

หลินซวนพยักหน้าเล็กน้อย

ในความเป็นจริง เขาเดาว่าเรื่องแบบนี้อาจไม่เพียงเกิดขึ้นกับอาณาจักรซือฉีเท่านั้น

หากการคาดเดาของเขาเป็นจริง ไม่เพียงแค่เขาช่วยอาณาจักรซือฉี แม้แต่ยังช่วยจัดการความวุ่นวายของเป่ยเสวียนเทียนด้วย

“พาข้าไปที่สุสานกษัตริย์ของเจ้า” หลินซวนกล่าวเล็กน้อย

หยางซุน มีความสุขมาก และเอ่ยอย่างรวดเร็ว: "ตี้ฟู่ โปรดมากับข้า!"

หยางซิน, หยางเหวินยวี่ และ ฮุ่ยเหนิง ก็รีบติดตามไปด้วย

ในความเห็นของพวกเขา ความพยายามของตี้ฟู่ในการจัดการกับสิ่งสกปรกนั้นเกี่ยวข้องกับประเทศและแดนเป่ยเสวียนเทียนด้วย.

แม้ว่าพวกเขาจะไม่อาจช่วยอะไรได้ ทว่าการติดตามตี้ฟู่ไป สามารถดูและเพิ่มประสบการณ์ได้

-

สุสานกษัตริย์ซือฉี

จากภายนอกเป็นป่าดงดิบขนาดใหญ่ที่ครอบคลุมพื้นที่หลายพันลี้

ต้นไม้โบราณของซือฉีส่องสะท้อนแสงดวงอาทิตย์ ดูระยิบระยับ ทำให้สถานที่แห่งนี้เต็มไปด้วยความมีชีวิตชีวา

และอาคารสุสานกษัตริย์ก็อยู่ในป่า

มันดูยิ่งใหญ่ เต็มไปด้วยกลิ่นอายของความสูงศักดิ์ ดูไม่ต่างจากแท่นบูชา.

ในเวลาเดียวกัน

ที่ทางเข้าสุสานกษัตริย์ บุรุษคนหนึ่งในชุดคลุมสีเทากำลังเดินไปที่สุสานกษัตริย์พร้อมกับลูกศิษย์สามคน

ในมือของบุรุษชุดเทา เขาถือจานหินทรงกลม

ขณะที่เขาเดินเข้าใกล้ทางเข้าสุสานกษัตริย์ เข็มชี้บนแผ่นหินในมือของเขาก็สั่นไปมาอย่างรุนแรงมากขึ้นเรื่อย ๆ  และกลิ่นเน่าเสียก็โชยออกมาจากทางด้านหน้าในอากาศ

เจิ้งซือเซี่ย เงยหน้าขึ้นมองไปยังส่วนลึกของสุสานกษัตริย์แล้วเอ่ยออกมาว่า:“ความชั่วร้ายกำลังรุกราน เส้นมังกรไม่แน่นอน มีผีที่ทรงพลังสถิตอยู่ตรงนี้!”

เขาเป็นหัวหน้านิกายเหมาซานของเป่ยเสวียนเทียน

แผ่นหินในมือของเขาก็คือแผ่นเข็มทิศมังกร ที่ใช้ค้นหาผีโดยเฉพาะ

สาวกสามคนที่อยู่ข้างหลังเขาต่างก็แสดงสีหน้าเคร่งขรึมเมื่อได้ยินคำพูดนั้น

พวกเขาติดตามผู้นำนิกายเจิ้งซือเซี่ยและออกเดินทางจากเหนือจรดใต้ เพื่อปราบภูตผีผู้ทรงพลังมากมาย.

แต่ภูตผีที่พวกเขาพบก่อนหน้านี้แตกต่างจากภูตผีในสุสานกษัตริย์แห่งนี้มาก.

เพราะคราวนี้เข็มทิศล่าผีของเจิ้งซือเซี่ยเวลานี้สั่นสะเทือนหมุนอย่างรุนแรงที่สุด

ยิ่งเข็มทิศมังกรเคลื่อนที่เร็วเท่าไร พลังของผีก็ยิ่งแข็งแกร่งขึ้นเท่านั้น