ตอนที่ 128 สิ่งเล็ก ๆ ที่ต้องทำ!
ตอนที่ 128 สิ่งเล็ก ๆ ที่ต้องทำ!
ทั้งสองรีบก้าวไปข้างหน้าและทักทายหลินซวนด้วยความเคารพ: "ได้พบกับตี้ฟู่แล้ว!"
เมื่อเห็นพวกเขาทั้งสองก้าวเข้าไปด้านหน้า คนอื่น ๆ ก็บอกได้ทันทีเช่นกัน.
ปรากฎว่าบุรุษในชุดขาวคือจักรพรรดิเป่ยเสวียนเทียน
เป็นดั่งที่ได้ยิน ช่างสง่างามเหนือล้ำเกินใครจริง ๆ!
“คารวะจักรพรรดิ!”
ทุกคนโค้งคำนับและทำความเคารพทันที และหัวใจของพวกเขาเต็มไปด้วยความตื่นเต้น
ถ้าพวกเขาไม่ได้พบกับจักรพรรดิในวันนี้ เกรงว่าพวกเขาคงต้องตายอย่างอนาถจากฝีมือของฟางเซิ่งหยวนอย่างแน่นอน.
อย่างไรก็ตาม ดูเหมือนว่าตี้ฟู่ กำลังพยายามจับนกตัวใหญ่เพื่อย่างให้บุตรสาวของเขากิน และทำให้โครงสร้างของค่ายกลฟางเซิ่งหยวน พังไปด้วย.
ความสามารถดังกล่าวนี้น่าชื่นชมจากก้นบึ้งหัวใจจริง ๆ
หลินซวนเหลือบมอง หลินถง และ หวังเหวินหยาง
เนื่องจากทั้งสองคนเขาเคยพบในอาณาจักรลับที่เทือกเขาหมื่นอสูรวันนั้น เขาจึงจำทั้งสองได้.
“มันกลายเป็นพวกเจ้านี่เอง” หลินซวนเผยยิ้มเล็กน้อย
“ดูเหมือนว่าท่านยังจำพวกเราได้!” หลินถง และ หวังเหวินหยาง อดไม่ได้ที่จะตื่นเต้น.
การที่ตี้ฟู่จำพวกเขาได้ ทำให้พวกเขาค่อนข้างภูมิใจ.
หลังจากที่หลินซวนพยักหน้ารับ เขาก็ก้าวไปข้างหน้าและจับนกขึ้นมา
ก่อนหน้านี้เมื่อบุตรสาวเอ่ยว่าหิวเขาก็หยิบก้อนหินขึ้นมาแล้วยิงขึ้นไปบนอากาศ.
นกตัวนี้มีน้ำหนักสี่ถึงห้าจิน เขาวางแผนที่จะย่างนกนี้ให้กับบุตรสาว.
สำหรับเขา การกำจัดชนเผ่าแมงป่องเป็นเรื่องเล็กน้อย แต่การเลี้ยงบุตรสาวของเขาคือเรื่องใหญ่
เมื่อบุตรสาวอิ่มก็ยังไม่สายเกินไป ที่จะลงมือ.
เขาพาบุตรสาวไปยังน้ำพุใสใกล้ ๆ เพื่อกำจัดขนและล้างสิ่งสกปรก.
หลินซวนพบกิ่งไม้จำนวนหนึ่งและจุดไฟเพื่อทำเตาย่าง
ต่อมาเขารวบรวมวัสดุ ณ จุดนั้นและพบผลไม้ป่าและดอกไม้ป่าหลายชนิดเพื่อนำมาทำเครื่องเทศพิเศษ
ฟู~
เมื่อเขาโรยเครื่องเทศบนเนื้อนก กลิ่นหอมกรุ่น ๆ ก็แพร่กระจายออกไป
แม้ว่า หลินถง และ หวังเหวินหยาง จะเลิกปี้กู่แล้ว พวกเขาก็อดไม่ได้ที่จะกลืนน้ำลายหลังจากที่ได้กลิ่นมัน
“สมกับเป็นตี้ฟู่ ไม่เพียงมีพลังบ่มเพาะที่น่าหวาดกลัว ทักษะทำอาหารเองก็ยังดีที่สุดในโลก ไม่น่าแปลกใจเลยที่จะสามารถจับคู่กับจักรพรรดินิเสวียนปิงผู้ทรงพลังได้!”
หลินถง และคนอื่น ๆ ถอนหายใจอีกครั้งในใจ
ใช้ประโยชน์จากทักษะของ หลินซวน ในการย่างเนื้อนก หลินถง และคนอื่น ๆ ก้าวไปข้างหน้าและเอ่ยว่า:
“ตอนนี้ ข้าอยากจะขอบคุณตี้ฟู่ ที่ช่วยพวกเราทำลายค่ายกลสังหาร พวกเราจะจดจำความช่วยเหลือนี้ไว้ในใจ!”
หลินซวน พยักหน้าเล็กน้อย: "ไม่เป็นไร เป็นเพียงเรื่องเล็กน้อย"
ก่อนหน้านี้ เขาเห็นค่ายกลขนาดใหญ่ที่ฟางเซิ่งหยวนจัดวางไว้ในระยะไกล
เนื่องจากค่ายกลดังกล่าวปิดกั้นเส้นทางเข้าสู่เทือกเขาจงจิง เขาจึงควบคุมก้อนหินทำลายมันไปซะ
ซึ่งสังหารนกตัวใหญ่ไปด้วย เป็นการลงมือครั้งเดียวด้วยได้ผลประโยชน์สองอย่าง.
เมื่อได้ยินดังนี้ ทุกคนก็แสดงความตื่นตะลึงอีกครั้ง
ค่ายกลสังหารของฟางเซิ่งหยวนนั้นทรงพลังแข็งแกร่งเป็นอย่างมาก เป็นกำแพงเหล็กที่พวกเขาไม่อาจทะลวงผ่านได้เลย.
อย่างไรก็ตาม ตี้ฟู่กับเอ่ยว่ามันเป็นอะไรที่เบาะบางเป็นอย่างมาก.
เมื่อเห็นว่า หลินถง และ หวังเหวินหยาง ไม่ได้จากไป หลินซวน จึงเอ่ยถามอย่างไม่เป็นทางการว่า "พวกเจ้า ยังมีอะไรอยู่หรือเปล่า?"
หลินถงและคนอื่น ๆ มองหน้ากันและเอ่ยว่า:
“นิกายกระบี่จู่เจี้ยน นิกายเมียวซวน ศาลาหยุนหยูและหุบเขาเทียนหยา ยินดีมอบทรัพย์สินครึ่งหนึ่งของพวกเราเพื่อให้ท่านช่วยทวงความยุติธรรม!”
ในความเห็นของพวกเขา ฟางเซิ่งหยวนได้รับชิ้นส่วนของกระบี่เก้าทัณฑ์สวรรค์ทั้งหมดไปแล้ว เขาจะต้องหลอมมันขึ้นมาเสร็จแล้วอย่างแน่นอน.
ด้วยนิสัยของฟางเซิ่งหยวน.
หลังจากที่เขาได้รับกระบี่เก้าทัณฑ์สวรรค์เสร็จแล้ว จะต้องโจมตีนิกายทั้งสี่อย่างแน่นอน.
เวลานี้ คนเดียวที่จะสามารถช่วยทั้งสี่นิกายได้ก็คือหลินซวน.
ดังนั้น พวกเขาจึงเต็มใจที่จะตัดแขนตัวเองเพี่อขอความช่วยเหลือจากหลินซวน ไม่ต้องการให้ฟางเซิ่งหยวนสมหวัง.
ในเวลานี้นกตัวใหญ่สุกแล้ว หลินซวนช่วยบุตรสาวของเขาแบ่งเนื้อนกให้แต่ละคนและเอ่ยออกมาว่า:
“เจ้ากำลังมองหาการแก้แค้นจากคนที่ขังเจ้าไว้ในค่ายกลงั้นรึ?”
หลินถง และคนอื่น ๆ พยักหน้าอย่างรวดเร็วหลังจากได้ยินสิ่งนี้: "ใช่!"
พวกเขาคิดกับตัวเองว่าตี้ฟู่ ช่างมีสายตาที่แหลมคม สามารถมองเห็นปัญหาได้ทันที
สิ่งนี้ทำให้พวกเขากลัวหลินซวนขึ้นมาในทันทีเช่นกัน
ต่อจากนั้น หวังเหวินหยางก็เอ่ยอธิบายแก่หลินซวนถึงสาเหตุที่เกิดขึ้นและจนมาถึงพวกเขาถูกขังเอาไว้.
เดิมทีหลินซวน ไม่สนใจความคับข้องใจประเภทนี้ของชาวยุทธมากนัก.
อย่างไรก็ตาม เมื่อเขาได้ยินชิ้นส่วนของกระบี่เก้าทัณฑ์สวรรค์ ดวงตาของเขาก็สว่างขึ้นเล็กน้อย
กระบี่เก้าทัณฑ์สวรรค์มีสี่ชิ้น
เป็นตัวเลือกที่สมบูรณ์แบบที่จะใช้ในการผสมเข้ากับกระบี่สี่ลักษณ์ และตัวอ่อนกระบี่หยวนซี.
ต้องรู้ด้วยว่ากระบี่เก้าทัณฑ์สวรรค์นั้นมีพลังของสายฟ้าภัยพิบัติซึ่งนับเป็นพลังหยางสุดขั้ว.
ส่วนกระบี่สี่ลักษณ์ที่สร้างขึ้นมาจากเทพโลหิตโบราณทั้งสี่ บรรจุพลังของวิญญาณร้ายมากมายซึ่งถูกนับเป็นพลังหยินสุดขั้วด้วยเช่นกัน
ด้วยทักษะการหลอมขัดเกลาระดับปรมาจารย์ของ หลินซวน สามารถใช้ พลังของหยางและหยินผสมผสานกันได้อย่างลงตัว
ด้วยเหตุนี้กระบี่กึ่งเซียนที่สมบูรณ์แบบที่สุดสี่เล่มก็จะถูกสร้างออกมา.
“นี่เป็นวาสนาของเด็ก ๆ ธิดาที่รักของข้า!”
เมื่อนึกถึงสิ่งนี้ หลินซวนก็เอ่ยว่า "เมื่อข้าทำสิ่งเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่นี่เสร็จแล้ว ข้าจะไปจัดการให้"
“รับทราบ ขอบพระทัยตี้ฟู่!”
หลินถง และคนอื่น ๆ มีความสุขมาก ตราบใดที่ตี้ฟู่ออกหน้า หลานเต๋าฟางเซิ่งหยวน ก็มีแต่ต้องคุกเข่าลงเท่านั้น.
หลังจากนั้น หลินถง และคนอื่น ๆ วางแผนที่จะกล่าวอำลา หลินซวนก่อน และออกค้นหาสาวกของเขาในส่วนลึกของเทือกเขาจงจิงต่อไป
แม้ว่า ฟางเซิ่งหยวน จะบอกว่าสาวกของพวกเขาถูกสังหารแล้ว แม้นว่าจะตกตายไปทั้งหมด แต่พวกเขาก็ยังต้องการเห็นศพ.
“หืม?”
เมื่อหลินถง และคนอื่น ๆ หันกลับมานิ้วของหลินซวน ก็ขยับ ทำให้เกิดแสงที่ลุกโชนพุ่งไปยังพื้นที่ไกลออกไป
ปัง
แสงไฟที่มีลักษณะคล้ายประกายไฟกระทบพื้นและระเบิด ทำให้เกิดเงาสีดำขนาดใหญ่ปรากฏขึ้น.
หลินถงและคนอื่น ๆ มองออกไปพบว่าเงาดำนั้นเป็นรูปลักษณ์ของมนุษย์ที่มีหางแมงป่องยาว.
"อสูร!"
“กลุ่มมนุษย์ที่มีหางแมงป่อง จะต้องเป็นเผ่าแมงป่องอย่างแน่นอน!”
ทุกคนล้วนแต่รู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย
ถ้าไม่ใช่เพราะ หลินซวน ระเบิดสัตว์อสูรแมงป่อง พวกเขาก็ไม่รู้เลยว่ามีตระกูลอสูรเช่นนี้ในเทือกเขาจงจิง.
ครืนนนนน~
ในเวลาเดียวกันนั้นพื้นที่โดยรอบสั่นไปมาจากนั้นชนเผ่าที่สูงใหญ่อสูรแมงป่องหลายร้อยร่างก็ปรากฏขึ้น.
“พวกมันทั้งหมดเป็นอสูรระดับ 9!”
หลินถงหันมาและทักทายหลินซวน: "เรียนตี้ฟู่ ให้พวกเราจัดการเรื่องนี้เถอะ!"
หลินซวนดูแลบุตรสาวของเขากินอาหารและขี้เกียจเกินไป ที่จะลงมือเช่นกัน
หลินถงและคนอื่น ๆ มีความสุขมากที่ตี้ฟู่สัญญาจะช่วยเหลือพวกเขาแล้ว และตอนนี้พวกเขาจึงต้องทำผลงานให้ดีต่อหน้าเขา
พวกเขาหยิบอาวุธออกมาทีละคนและต่อสู้กับชนเผ่าแมงป่องทันที
เพื่อให้ไม่ส่งผลกระทบต่อการกินของเสวียนจู่และน้องสาว.
หลินถงและคนอื่น ๆ ขับไล่ชนเผ่าแมงป่องออกไปไกล จากนั้นจึงเริ่มสังหาร
เนื่องจากความแข็งแกร่งที่เหนือกว่าของพวกเขา เพียงไม่นานก็สามารถสังหารชาวเผ่าแมงป่องหลายร้อยคนสำเร็จ.
เมื่อเห็นเช่นนี้ ชาวแมงป่องที่เหลือก็กระโจนมุดลงสู่พื้นและหนีไป
“ปล่อยพวกเขาไปไม่ได้ บางทีสาวกที่หายไปของพวกเรา อาจเกี่ยวข้องกับพวกเขาก็ได้!”
หลินถงที่เต็มไปด้วยจิตสังหาร คำรามลั่นและวิ่งไล่ตามไปทันที.
หวังเหวินหยางและคนอื่น ๆ ก็ติดตามไปอย่างใกล้ชิด วิ่งไปมากว่าสิบลี้ก่อนที่จะหยุดลงกะทันหัน
พวกเขาพบว่าภายในพื้นที่ยี่สิบลี้จากด้านหน้า มีกรวดสีแดงเข้ม
สิ่งนี้ไม่สอดคล้องกับสภาพแวดล้อมของเทือกเขาจงจิ่งทั้งหมด
และในกรวดข้างหน้ามีรูกลมกระจายอยู่หนาแน่นใต้พื้นดิน
กลิ่นคาวโลหิตลอยมาจากรูเหล่านี้เป็นระยะ ๆ ซึ่งทำให้ผู้คนรู้สึกขยะแขยงเป็นพิเศษ
“ดูเหมือนว่าข้างล่างนี้จะเป็นถ้ำของชนเผ่าแมงป่อง”
“เผ่าพันธุ์สัตว์อสูรเจ้าเล่ห์เหล่านี้กำลังซ่อนตัวอยู่ใต้พื้นดิน มันเป็นเรื่องยากที่จะจัดการกับพวกมันในตอนนี้!”
“ใช่ หากไม่ทราบสถานการณ์ใต้ดิน ก็ไม่สามารถเข้าไปต่อสู้กับพวกมันได้”
หลินถงและคนอื่น ๆ ขมวดคิ้ว
หากชาวแมงป่องซ่อนตัวไม่ออกมา พวกเขาคงทำได้เพียงทิ้งระเบิดลงไปใต้พื้น
แต่...มันอาจจะไม่ได้ผล.
ใครจะรู้ว่าถ้ำชนเผ่าแมงป่องนั้นลึกขนาดไหน.
ในขณะนั้น มีเสียงแผ่วเบาดังมาจากด้านหลังของทุกคน.
“ถ้าไม่อยากเข้าไปก็ปล่อยมันออกมา”
หลินซวนได้ปรากฏตัวต่อหน้าทุกคนพร้อมกับบุตรสาวของเขา
จากนั้นเขาก็พลิกฝ่ามือของเขา และพลังลึกลับก็ปกคลุมภายในรัศมียี่สิบลี้
ครืนนนนน!
ทันใดนั้นผืนแผ่นดินก็สั่นสะเทือนไปมา กรวดทรายจำนวนนับไม่ถ้วนลอยขึ้นสู่ท้องฟ้า
แสงสีทองเจิดจ้าปกคลุมพื้นที่ยี่สิบลี้ ลอยขึ้นมาราวกับมังกรทองตัวใหญ่
เพียงสามลมหายใจ ค่ายกลขนาดใหญ่ก็ปรากฏขึ้น.
ก้อนหินดินทรายทั้งหมดสั่นสะเทือนอย่างบ้าคงลั่ง พื้นดินถูกตัดออกไปมาอย่างกระทันหันและพลิกกลับด้าน.
หลังจากเฝ้ามองอย่างระมัดระวังแล้ว หวังเหวินหยางก็อดไม่ได้ที่จะตกใจ:
“นี่คือ 'ฟ้าดินพลิกกลับ' มันสามารถย้อนกลับท้องฟ้าและปฐพีภายในขอบเขตที่กำหนดสลับตำแหน่งกันได้!”
แฮก ๆ~
เมื่อได้ยินสิ่งนี้ หลินถง และคนอื่น ๆ ก็ตกใจเช่นกัน
ผืนปฐพีถูกพลิกกลับขึ้นสู่ท้องฟ้า.
ส่วนท้องฟ้าถูกพลิกกลับลงข้างล่าง.
เกรงว่าเผ่าแมงป่องทั้งหมดคงจบสิ้นเป็นแน่!
ในเวลานั้นพวกเขาราวกับคิดอะไรขึ้นมาได้.
สิ่งที่เรียกว่าเรื่องเล็กน้อยที่ต้องทำ ก็คือ การกวาดล้างเผ่าแมงป่องอย่างงั้นรึ?!