ตอนที่ 105: โจมตีบุรุษผู้ยิ่งใหญ่!

ภูเขาเทียนหยุน, ศาลาเสวียนหยุน

ราชรถหยกวิหคปีกฟ้าที่บินข้ามตัดผ่านท้องฟ้า และร่อนลงที่ลานบนยอดเขา.

เมื่อเห็นภาพฉากนี้ สาวกทุกคนของศาลาเสวียนหยุนก็แสดงสีหน้าตื่นตะลึง!

“นี่คือราชรถหยกของราชวงศ์เป่ยเสวียนเทียน เป็นไปได้ไหมที่บุคคลสำคัญมาที่ศาลาเสวียนหยุนของพวกเรา?”

“ท่านอาจารย์เอ่ยกับพวกเราว่า ศาลาเสวียนหยุน ก่อตั้งขึ้นเมื่อ 30,000 ปีที่แล้ว และพวกเราเองก็ไม่เคยมีการติดต่อกับผู้คนจากดินแดนอมตะเก้าสวรรค์เลย วันนี้ช่างพิเศษจริง ๆ!”

"ข้ามีลางสังหรณ์ที่รุนแรง หลังจากวันนี้ ศาลาเสวียนหยุนของพวกเราจะโด่งดังไปทั่วแดนรกร้างตะวันออก!"

-

ขณะที่เหล่าสาวกศาลาเสวียนหยุนเอ่ยชื่นชมไม่หยุด ราชรถหยกก็ร่อนลงถึงลานแล้ว.

หลินซวน ที่เดินออกมาพร้อมกับบุตรสาวทั้งสี่ของเขา ซึ่งมีเสิ่นเหวินซานและเหวินหยวนซ่งที่มาถึงก่อน รีบเข้ามาต้อนรับ.

“ตี้ฟุ่ เชิญ!”เสิ่นเหวินซานที่เต็มไปด้วยความตื่นเต้นเป็นอย่างมาก.

“เหวินชาน เจ้าพบวิธีรักษาแล้วหรือยัง?”

ในเวลานั้น สตรีงามคนหนึ่งที่เร่งรีบก้าวออกมาจากห้องโถงใหญ่ก้าวมาถึงลานหน้าบ้าน นางเป็นภรรยาของเสิ่นเหวินซาน ซูเฉียง.

เสิ่นเหวินซาน เอ่ยอย่างมีความสุข: "มากกว่าการค้นหายารักษา เรายังเชิญตี้ฟู่แห่งเป่ยเสวียนเทียนมาได้ด้วย"

ซูเฉียงรีบเงยหน้าขึ้น เมื่อมองไปที่หลินซวน เพียงมองแวบเดียว นางก็รู้สึกประหลาดใจอย่างหนัก

สมกับเป็นบุคคลผู้ยิ่งใหญ่แห่งดินแดนอมตะเก้าสวรรค์ ท่าทางช่างดูแตกต่างจากผู้คนจากโลกนี้อย่างแท้จริง.

“เฉินเซี่ย(ภรรยาของคนผู้หนึ่ง) ได้พบกับตี้ฟู่แล้ว!”ซูเฉียงเอ่ยด้วยความเคารพ.

หลินซวนพยักหน้าเล็กน้อย: "ไม่ต้องมากพิธี ดูเด็กก่อนเถอะ!"

"ตามแต่จะกรุณา!"เสิ่นเหวินซานและซูเฉียง รีบนำทางพาหลินซวนไปยังห้องนอนที่สวนหลังบ้าน.

หลินซวนเห็นว่ามีเปลที่สร้างขึ้นอย่างสวยงามอยู่ข้าง ๆ เตียงขนาดใหญ่ในห้องนอน

บนเปลนั้นมีเด็กหญิงตัวเล็ก  ๆ คนหนึ่งกำลังนอนอยู่ในห่อผ้า

เมื่อมองดูอย่างตั้งใจ แสงสีเขียวก็ปรากฏจาง ๆ ใต้ผิวขาวของเด็กหญิงตัวเล็ก  ๆ

ด้วยขอบเขตอาณาจักรจักรพรรดิ หลินซวนย่อมมองเห็นได้ชัดเจน

ในหลอดโลหิตของเด็กหญิงตัวเล็ก  ๆ มีหนอนสีเขียวตัวยาวว่ายอยู่

ด้วยระดับทักษะปรมาจารย์การแพทย์ ร่วมกับตำราสวรรค์เสวียนเจี่ย.

หลินซวนสรุปทันทีว่าเด็กหญิงตัวเล็ก  ๆ ได้รับพิษที่ชั่วร้ายมาก

กู่ไหมกินไขกระดูก.

“ตี้ฟู่ อี้เอ๋อร์ถูกวางกู่พิษ?”เสิ่นเหวินซานเอ่ยถามอย่างเร่งรีบ.

เขาจำได้ว่าเหวินหยวนซ่งเคยเอ่ยไว้ก่อนหน้านี้ว่าเสิ่นยี่จง ถูกวางยาพิษกู่

หากแต่ กระทั่งเหวินหยวนซง ก็ไม่อาจบอกได้ว่ามันคือกู่ชนิดไหน แต่พอจะคาดเดาได้ว่ามีเพียงแค่ โสมจักรพรรดิมังกรจื่อหยุนที่มีแนวโน้มที่จะรักษาพิษกู่นี้ได้.

หลินซวน พยักหน้า: "ถูกต้อง มันคือกู่ไหมกินไขกระดูก”

“กู่ตนนี้ชั่วร้ายอย่างยิ่ง เมื่อมันบุกรุกร่างกายมนุษย์ มันสามารถแทรกซึมเข้าสู่ไขกระดูก และในไม่ช้า มันก็จะบุกรุกทั้งร่างกายผ่านทางโลหิต”

“ไม่เพียงแต่มันจะกลืนกินไขกระดูกได้อย่างรวดเร็วเท่านั้น แต่ยังสามารถเพิ่มจำนวนหนอนกู่นับพันล้านตัว ซึ่งสามารถกลืนคนทั้งเป็นจากภายในสู่ภายนอก ภายในเวลาไม่ถึงเจ็ดวัน”

ฟู่!

คำพูดของหลินซวนทำให้เสิ่นเหวินซานและซูเฉียงสูดหายใจที่เย็นยะเยือบเข้ามา.

เหวินหยวนซ่ง เอ่ยด้วยความประหลาดใจ "กลับกลายเป็นพิษกู่ที่ชั่วร้ายมาก!"

เหงื่อเย็นจาง ๆ แผ่กระจายออกมาจากด้านหลังเขา

เขารู้เพียงว่านี่เป็นกู่พิษ แต่เขาไม่รู้ว่าจริง ๆ ว่ามันคือกู่ไหมกินไขกระดูก

เป็นไปได้ว่าหากเป็นเขา คงไม่สามารถช่วยเสิ่นยี่ได้เลย.

หลังจากคิดเรื่องนี้แล้ว เสิ่นเหวินซานและภรรยาของเขา ซูเฉียง ก็คิดได้ทันทีว่าตี้ฟู่สามารถบอกพิษในตัวเด็กได้ด้วยเพียงแค่มอง.

ซึ่งหมายความว่า...ตี้ฟู่ สามารถรักษาเด็กได้อย่างแน่นอน

เสิ่นเหวินซานและซูเฉียง รีบคุกเข่าลงกับพื้นและคำนับ“ขอได้โปรดช่วยเด็กด้วย!”

เด็กหญิงตัวน้อยทั้งสี่ เสวียนจู่และน้องสาวได้จับมือเล็ก ๆ ของนางด้วยความคาดหวังและอธิษฐาน

“น้องสาวตัวน้อยกับถูกแมลงกัด ต้องเจ็บปวดมาก ข้าหวังว่านางจะดีขึ้นในเร็ว  ๆ นี้!”

“ใช่ ๆ นางจะต้องหายเร็ว ๆ ไม่อย่างนั้นข้าต้องเสียใจ!”

เมื่อเห็นว่าเด็กหญิงตัวเล็ก  ๆ แสดงความเอาใจใส่มาก ทั้งเสิ่นเหวินซานและซูเฉียง ก็แสดงสีหน้าซาบซึ้ง.

หลินซวนไม่ลังเล หันกลับมาและเอ่ยกับเหวินหยวนซ่ง:

"นอกเหนือจากโสมจักรพรรดิมังกรจื่อหยุนแล้ว เจ้าควรเตรียมเข็มทองขนาด 3 นิ้ว หญ้าสีดำ หญ้าสีทอง และหญ้าล้างกระดูก ... "

เขาเอ่ยชื่อสมุนไพรหายากมากกว่าสิบชนิดในลมหายใจเดียว

เหวินหยวนซ่งตั้งใจฟัง ไม่กล้าผ่อนคลายแม้แต่น้อย

เขารู้ว่าหลินซวนกำลังจะสกัดยาเม็ดที่ไม่มีใครเทียบได้

และวันนี้เขาสามารถเฝ้าดูและเรียนรู้จากข้าง ๆ ได้ด้วย และนี่เป็นประสบการณ์อันล้ำค่าในการจัดการกับเซลล์ไขกระดูกที่ถูกทำลายจากกู่ไหมกินกระดูก.

เนื่องจากความแข็งแกร่งของศาลาเสวียนหยุนจึงมีพืชหายากและแปลกใหม่มากมาย

ไม่นานหลังจากนั้น เหวินหยวนซ่งก็รวบรวมสมุนไพรและเตรียมเข็มทองตามคำขอของหลินซวน

หลังจากที่หลินซวนใส่วัตถุดิบยาทั้งหมดลงในเตาปรุงยา เขาใช้ฐานบ่มเพาะอาณาจักรจักรพรรดิเพื่อเสริมความแข็งแกร่งให้กับเปลวไฟ

ซูมมมม

หลังจากที่กลิ่นหอมเม็ดยาโชยออกมา ยาเม็ดที่มีแสงล้ำลึกแวววาวก็ปรากฏขึ้นในมือของเขา

“ตี้ฟู่ ยาเม็ดนี้คืออะไร?” เหวินหยวนซงดูประหลาดใจ

หลินซวนเอ่ยเบา  ๆ: "ยาเม็ดนี้คือ ยาคืนชีวิตฉีเป่าเกรดต่ำ ซึ่งสามารถทำความสะอาดไขกระดูกและรวมจิตวิญญาณเข้าด้วยกันได้"

เหวินหยวนซ่งพยักหน้า จักรพรรดิแข็งแกร่งมากสามารถสกัดยาศักดิ์สิทธิ์ได้ตามต้องการ มันช่างน่าทึ่งจริง ๆ

เสิ่นเหวินซานและซูเฉียงอดไม่ได้ที่จะมีความสุขเมื่อพวกเขาพบว่ายาที่หลินซวนปรุงขึ้นมานั้นพิเศษมาก.

เสิ่นเหวินซานอดไม่ได้ที่จะถอนหายใจ“อี้เอ๋อ เจ้าได้พบกับบุรุษผู้ยิ่งใหญ่แล้ว!”

จากนั้นหลินซวนก็ใส่ยาคืนชีวิตฉีเป่าเข้าไปในปากของเสิ่นยี่.

ในเวลาเดียวกัน เขาก็ค่อย  ๆ ปักเข็มทองคำเข้าไปที่จุดไป๋ฮุ่ยที่อยู่ด้านบนของขมับของเสิ่นยี่

-

ภายนอกภูเขาเทียนหยุน

ผู้คนหลายพันคนขี่สัตว์อสูรชนิดต่าง  ๆ แบ่งออกเป็นสี่ทีมและเคลื่อนที่เข้าใกล้ศาลาเสวียนหยุน เคลื่อนที่ด้วยความเร็ว พร้อมกับเผยกลิ่นอายที่หนักหน่วงท่วมท้นออกมา.

เมื่อเห็นสิ่งนี้ เหล่าสาวกที่ดูแลศาลาเสวียนหยุนก็แสดงสีหน้าวิตกกังวลและระมัดระวังทันที

“ขออภัยด้วย ทำไมพวกเจ้าถึงมาที่ศาลาเสวียนหยุนของพวกเรา?”

เจิ้งหง ผู้อาวุโสใหญ่ของตำหนักเสวียนหยุน ได้ออกมาขวางทางเอาไว้.

เขาจำคนเหล่านี้ได้.

ผู้ที่มา ประกอบด้วยจางโปกานผู้นำนิกายซานชิง เจ้าเฉิงเทียนผู้นำนิกายเทียนหยาง เห่าเยว่ผู้นำนิกายสำนักจิวติง และเจียงหงหลางผู้นำนิกายตำหนักจูหลิง.

เนื่องจากเสิ่นหยวนซาน ได้นำราชรถหยกวิหคปีกฟ้ามายังภูเขาเทียนหยุนเมื่อครู่นี้ แสดงให้เห็นว่าวันนี้ผู้ทรงเกียรติได้มาเยือนที่นี่แล้ว.

และคงมีเรื่องสำคัญเกิดขึ้น.

ดังนั้น เขาจึงรู้ว่ามันไม่เหมาะที่จะรบกวนผู้ทรงเกียรติ ในเวลานี้เขาจึงเริ่มเจรจากับพวกจางโปกาน

จางโปกาน มองไปที่เจิ้งหงและเอ่ยออกมาว่า“ข้ามาที่นี่ แน่นอน ก็เพื่อรับราชาโสมจักรพรรดิมังกรจื่อหยุน!”

วันนี้พวกเขาเองก็ได้เข้าสู่อาณาจักรลับด้วย

เดิมทีหากเสิ่นเหวินซานได้รับโสมจักรพรรดิมังกรจื่อหยุนระดับสวรรค์ พวกเขาสามารถเพิกเฉยต่อมันได้.

อย่างไรก็ตาม ตอนนี้เสิ่นเหวินซานได้รับ ราชาโสมระดับศักดิ์สิทธิ์ ซึ่งกระตุ้นความโลภมหาศาลของพวกเขา.

ด้วยความแข็งแกร่งของพวกเขานั้นเหนือกว่าศาลาเสวียนหยุน.

นิกายหลักทั้งสี่ที่ตื่นตะลึง! และตัดสินใจที่จะใช้กำลังของพวกเขาเพื่อแย่งสิ่งของดังกล่าวมา.

ท้ายที่สุด นี่คือผลประโยชน์ ที่สามารถคว้ามาได้โดยไม่ต้องใช้ความพยายามมากนัก พวกเขาไม่มีเหตุผลที่จะพลาดเรื่องเช่นนี้ได้.

เจิ้งหงผายมือ: "ขอโทษด้วย ราชาแห่งโสมเป็นของเจ้าหรือเปล่า?"

เจ้าเฉิงเทียน กล่าวเสียงเข้ม“ใช่หรือไม่ใช่ พวกเจ้าก็ต้องมอบให้กับพวกเรา!”

เห่าเยว่กล่าวเยาะเย้น“อะไรกัน พวกลูกกระจ๊อก ต้องการหาเหตุผลกับพวกเราอย่างงั้นรึ?”

เจียงหงหลาง เผยยิ้ม ไม่เอ่ยอะไรสักคำทว่าพลังที่น่าเกรงขามได้แผ่ออกมาจากมือของเขา คล้ายกับว่าพร้อมจะลงมือในทุกเมื่อ.

เจิ้งหงสามารถมองเห็นท่าทางที่ยโสโอหังของพวกเขาได้ ทว่าก็ยังเอ่ยออกไปไม่ถ่อมตัวหรือหยิ่งผยองใด ๆ.

“พลังของผู้น้อยแค่ระดับปานกลาง ย่อมไม่อาจเทียบเคียงกับเจ้านิกายทั้งสี่ได้ จะกล้าหาเหตุผลได้อย่างไร?”

“อย่างไรก็ตาม ข้าขอเตือนพวกท่านว่า วันนี้มีผู้ยิ่งใหญ่ในศาลาเสวียนหยุน ดังนั้นทุกท่านโปรดระวังตัวจะดีกว่า!”

ผู้ยิ่งใหญ่?

จางโปกาน และคนอื่น ๆ มองหน้ากันและกัน.

เจิ้งหงกล่าวต่อ “ผู้ยิ่งใหญ่นี้มาจากราชวงศ์เป่ยเสวียนเทียน ข้าไม่มีคุณสมบัติยืนยันว่าเป็นใคร”

“ราชวงศ์เป่ยเสวียนเทียน?”

คำเอ่ยของเขาทำให้จางโปกานและคนอื่น ๆ เผยความประหลาดใจ.

หากมาจากราชวงศ์เป่ยเสวียนเทียนจริง ๆ นิกายหลักทั้งสี่ของพวกเขาก็ไม่อาจยั่วยุได้จริง ๆ.

ว่าแต่…

แม้นว่าศาลาเสวียนหยุนจะมีความแข็งแกร่งในดินแดนรกร้างตะวันออก แต่ก็ไม่ใช่นิกายชั้นนำของที่นี่.

พวกเขามีคุณสมบัติใดกันที่สามารถติดต่อกับผู้ยิ่งใหญ่จากราชวงศ์เป่ยเสวียนเทียนได้กัน?

เนื่งอจากเสิ่นเหวินซาน ใช้ทางลัดกลับมา ทำให้เจียงหยวนฟ่านยังมาไม่ถึงที่นี่.

จางโปกานและเจียงหงหลางไม่สามารถยืนยันได้ว่าคำพูดของเจิ้งหงนั้นเป็นจริงหรือไม่?

หลังจากไตร่ตรองอยู่ครู่หนึ่ง จางโปกาน ก็ตัดสินใจค้นหาความจริง.

เขาขี่สัตว์ร้ายไปข้างหน้า พร้อมกับโค้งมือไปทางลานของศาลาเสวียนหยุน

หลังจากสูดหายใจลึก ก็ใช้แก่นแท้พลังวิญญาณเอ่ยเสียงผ่านวิญญาณดังเหมือนกับระฆังดังก้องไปทั่ว“นิกายซานชิง จางโปกาน ขอเข้าพบผู้ทรงเกียรติเป่ยเสวียนเทียน!”

เขาเอ่ยจบ เจ้าเฉิงเทียน เห่าเยว่ เจียงหงหลางต่างก็พยักหน้าเห็นด้วย.

เคล็ดลับนี้เหมาะที่จะใช้งานในเวลานี้!

หากเป็นผู้ทรงเกียรติจากเป่ยเสวียนก็จะรับรู้เพียงสายลมพัดเล็กน้อยเท่านั้น.

ด้วยวิธีนี้แล้ว เขาก็สามารถพิสูจน์ได้ว่าเจิ้งหงกำลังโกหกหรือไม่?

อย่างไรก็ตามสิ่งที่พวกเขาคาดไม่ถึง

หลังจากที่เสียงของจางโปกานดังขึ้น พลังที่น่าสะพรึงกลัวก็สั่นสะเทือนไปทั่วพื้นที่สิบลี้.

แรงกดดันที่ยิ่งใหญ่ สัมผัสศักดิ์สิทธิ์ที่กว้างใหญ่ไพศาล ทำให้หัวใจของพวกเขาสั่นไปมาอย่างรุนแรง ขนทั่วร่างกายที่ลุกตั้งชูชันอย่างอธิบายไม่ได้.

ซูมมมมมมมม

พลังมหาศาลที่ตลงมาจากบนท้องฟ้า ทำให้จางโปกานกระเด็นลอยออกไปหลายพันฟุต.

จากนั้นเขาก็ได้ยินเสียงบุรุษที่สง่าเอ่ยออกมาว่า“เงียบ ๆ!”

หลินซวนในห้องนอนขมวดคิ้วเล็กน้อย หลังจากเอ่ยสิ่งนี้แล้ว เขาก็หันไปมองเข็มทองในมือของเขา

ในเวลานี้ โลหิตสกปรกสีเขียวได้ไหลออกมาตามเข็มทองแล้ว

เสิ่นยี่ที่กำลังจะตาย จู่ ๆ ก็ร้อง อุว้า! ร้องไห้ออกมาเสียงดัง