บทที่ 72: บุรุษคนนี้ร้ายกาจมาก

แท่นบูชาเผ่าอสูร

ซังโมคุกเข่าอยู่กลางแท่นบูชา ยื่นมือขึ้นไปบนฟ้าแล้วพึมพำอะไรบางอย่าง

"คารวะบรรพบุรุษ โปรดรับการบูชา และมอบพลังศักดิ์สิทธิ์ของท่านมาช่วยข้านำกลุ่มอสูรให้แข็งแกร่งขึ้นไปด้วย!"

ริ้วแสงที่พุ่งขึ้นมาจากสระน้ำที่ด้านหน้าของเขา ก่อนระเบิดเป็นผงกลางอากาศ และหายไปในทันที

ในไม่ช้า หลุมเปื้อนโลหิตก็แตกสลายอยู่บนท้องฟ้า

แสงสีดำทะลุผ่านช่องว่างสีโลหิตและยิงไปที่ศูนย์กลางของแท่นบูชา

เมื่อเห็นภาพฉากดังกล่าว เหล่าชนเผ่าอสูรต่างก็ตื่นเต้นดีใจไปตาม ๆ กัน.

หากผู้นำของพวกเขาได้รับการอวยพรจากบรรพบุรุษ ในอนาคตเผ่าอสูรก็จะมีอนาคตที่สดใส.

ปัง!

แสงสีดำตกลงบนหัวของซังโมอย่างแม่นยำ และรวมผสานเข้ามาในร่างกายของเขาทันที

กลิ่นอายเหมือนแม่น้ำที่เชียวกรากไหลทะลักออกมาระเบิดปะทุไปทั่ว กวาดออกไปรอบทุกทิศทุกทาง

ภายใต้บรรยากาศที่น่าสยดสยองนี้ ผู้คนในเผ่าอสูรมีสีหน้าหวาดกลัว

เหลียงชิวที่ยืนอยู่ข้าง ๆ ก็ตัวสั่นเล็กน้อยเช่นกัน

“แรงเกินไป! รุนแรงเกินไปแล้ว!”

“พลังของบรรพบุรุษของชนเผ่าแกะเงิน ถูกดูดซับโดยผู้นำ ศักยภาพทั้งหมดของเขาในปัจจุบันกำลังถูกกระตุ้น”

“ถ้าไปไกลกว่านี้ ราชาอสูรก็อยู่ใกล้แค่เอื้อมแล้ว!”

ภายใต้การควบคุมพลังอำนาจสะกดข่มที่รุนแรงของซังโม่ ทำให้ผู้คนนับหมื่นของชนเผ่าอสูรแม้แต่เหลียงชิวหวาดผวาและตื่นเต้น.

ซังโมรู้สึกทึ่งตะลึงไม่ต่างจากทุกคน ขณะเขาลุกขึ้นอย่างภาคภูมิใจ เวลานี้ม่านตาของเขากลายเป็นสีม่วงทองเรียบร้อยแล้ว.

ทุกคนสามารถเห็นได้อย่างชัดเจนว่าวงกลมสีทองเก้าวงสว่างขึ้นในรูม่านตาของอีกฝ่าย.

ซึ่งหมายความว่าเขาเป็นแม่ทัพอสูรระดับเก้าไปแล้ว!

“ในช่วง 100,000 ปีที่ผ่านมา ตระกูลแกะเงินของพวกเราผลิตแม่ทัพอสูรระดับเก้า มีเพียงบรรพบุรุษของพวกเราเท่านั้น”

“ตอนนี้ผู้นำได้กลายเป็นแม่ทัพอสูรระดับเก้าแล้ว เวลานี้ได้มาถึงยุคสมัยของการฟื้นฟูเผ่าแกะเงินแล้ว!”

“ท่านผู้นำแข็งแกร่งมาก!”

ตระกูลอสูรทั้งหมดต่างเคารพและบูชาซังโมทันที โดยปฏิบัติต่อเขาเสมือนเป็นเทพของกลุ่ม

"ฮ่า ๆ ๆ!"

ซังโมภาคภูมิใจมาก เขาอดไม่ได้ที่จะเงยหน้าขึ้นและหัวเราะสองสามครั้ง

“หืม?”

ทันใดนั้นเขาก็สังเกตุเห็นสิ่งผิดปกติได้

ตามความจริงแล้ว ค่ายกลผ่านเซี่ยงควรจะเปิดใช้งานมานานแล้วไม่ใช่รึ?

อย่างไรก็ตาม จนถึงตอนนี้เขาก็ยังไม่เห็นร่องรอยของค่ายกลผ่านเซี่ยง ในระยะ 30,000 ลี้ เลย

สิ่งนี้ทำให้ซังโมอดไม่ได้ที่จะกลายเป็นระมัดระวังตัวทันที.

เขามีลางสังหรณ์ว่าศัตรูที่ทรงพลังมาก อาจปรากฏตัวขึ้นในวันนี้

ปัง!

ในขณะนั้น แสงสีขาวเจิดจ้าหล่นลงมาจากบนท้องฟ้า รวดเร็วปานสายฟ้าแลบ

“เป็นตามที่คาดไว้ มีคนที่แข็งแกร่งปรากฏตัวออกมาจริง ๆ ด้วย!”

ซังโมจับจ้องมองไปยังหลินซวน เขาเดาถูก มีคนที่แข็งแกร่ง มาที่นี่จริง ๆ

สายตาของ หลินซวน จ้องมองไปที่ซังโม่: "เจ้าคือคนที่สั่งให้ เทพสงครามเห่ยหยิงซุ่มโจมตีจักรพรรดิเสวียนปิงใช่ไหม?”

"เจ้ารู้เรื่องนี้ได้อย่างไร?" ซังโมหรี่ตาลง และหลังจากไตร่ตรองครู่หนึ่ง เขาก็เอ่ยอย่างขมขื่น: "งั้นเจ้าก็คือคนสังหารพี่น้องทั้งสามเทพสงครามเห่ยหยิง(เหยี่ยวดำ!)"

เหลียงชิว เอ่ยอย่างเย็นชาจากด้านข้าง: "ดูเหมือนว่านี่คือคนของจักรพรรดินีเสวียนปิง"

จักรพรรดินีเสวียนปิงนั้นเย็นชาและงดงาม และรูปลักษณ์หน้าตาของนางก็ไม่ธรรมดาราวกับนางเซียนที่โดดเด่นที่สุดในแดนอมตะเก้าสวรรค์.

นางให้กำเนิดสมบัติทั้งสี่ร่วมกับบุรุษลึกลับเมื่อสี่ปีที่แล้ว ใครก็ตามที่รู้จักจักรพรรดินีเสวียนปิงย่อมรู้เรื่องนี้

รวมสิ่งที่หลินซวน เอ่ยเมื่อกี้

ซังโม่และเหลียงชิวไม่เพียงแต่เดาได้ว่าหลินซวนอยู่เบื้องหลังการทำลายล้างเทพสงครามเห่ยหยิง(เหยี่ยวดำ)

ยังคาดเดาได้ด้วยว่าเขาคือบุรุษของจักรพรรดินีเสวียนปิง

“พวกเจ้าทุกคนเดาถูก” หลินซวนเผยยิ้มอย่างสนุก"ข้าชอบจัดการกับคนฉลาด ดังนั้นมันจึงง่ายกว่ามากที่จะทำสิ่งต่าง ๆ ให้สำเร็จ"

เขายกมือขวาขึ้นแล้วดีดนิ้ว

ปัง~

พลังผนึกลึกลับสีดำก็ถูกปล่อยออกไปจากนิ้วของเขา ลอยหายขึ้นไปบนท้องฟ้า.

จากนั้นแสงสีดำก็กระพริบ

ต่อมารัศมีกลิ่นอายแห่งความน่าสยดสยองก็ปกคลุมไปทั่วพื้นที่สิบลี้ทันที

ชาวเผ่าแกะเงินหลายพันคนที่อยู่ใต้แท่นบูชาล้วนสัมผัสได้ถึงความหนาวเย็นอันน่าสะพรึงกลัวมากมายนับไม่ถ้วนที่กำลังพลุ่งพล่านไปทั่ว

อาการหนาวสั่นเหล่านี้รุนแรงมาก ทำให้พวกเขารู้สึกเหมือนกับอยู่ในนรกจิ่วโหย่วขึ้นมาทันที.

"นี่มัน! ค่ายกลสังหาร!"

"น่ากลัวเกินไปแล้ว!"

“ผู้นำ ช่วยพวกเราด้วย!”

ในเวลาที่ชนเผ่าอสูร ร้องออกมาด้วยความตกใจ ค่ายกลสังหารจิ่วโหยว(เก้าอเวจีลึกล้ำ)ได้ก่อตัวขึ้นสมบูรณ์แล้ว.

กลิ่นอายที่เยือกเย็นและมืดมนนับไม่ถ้วนเสริมความแข็งแกร่งด้วยพลังแห่งสวรรค์ที่ถูกดูดซับโดยค่ายกล กลายเป็นศรน้ำแข็งที่น่ากลัวนับพันล้านที่สามารถเจาะผิวหนังและเนื้อของชนเผ่าอสูรทั้งหมดได้.

ทันใดนั้น คลื่นอากาศใต้พิภพสีดำก็ระเบิดและกระเซ็น  เสียงกรีดร้องก็ดังลั่นสั่นสะเทือนไปทั่วทั้งท้องฟ้าและปฐพี

เมื่อเห็นภาพฉากดังกล่าวนี้ ซังโมและเหลียงชิวก็ตกใจ จนไม่อาจตั้งสติได้เป็นเวลานาน.

พวกเขาคาดเดาได้ว่า หลินซวนนั้นแข็งแกร่ง แต่ไม่คาดคิดว่าจะแข็งแกร่งถึงเพียงนี้.

เพียงแค่ดีดนิ้ว!

ก็สังหารคนนับหมื่นได้.

ความสามารถเช่นนี้น่าทึ่งเกินแล้ว!

“บุรุษผู้นี้ คู่ควรกับจักรพรรดินีเสวียนปิงมาก!” ความอิจฉาริษยาในใจซังโมเพิ่มขึ้นทันที

โชคดีที่ข้าได้รับพรจากพลังบรรพบุรุษ ไม่อย่างนั้นวันนี้ข้าคงได้แต่นั่งรอความตายเท่านั้น

“เพื่อพิชิตสตรีเช่นจักรพรรดินีเสวียนปิง ย่อมต้องเป็นคนที่น่าหวั่นเกรงอย่างแท้จริง!” เหลียงชิวเองก็ถอนหายใจด้วยอารมณ์

หลังจากกลับมาได้สติ ซังโมก็มองดูความตายการสังหารหมู่อันน่าสลดใจของชนเผ่าอสูรด้วยความโกรธเกรี้ยว.

กลิ่นอายสังหารอันรุนแรงพุ่งออกมาจากร่างกายของเขา: "จักรพรรดิเป่ยเสวียนเทียน เจ้าสังหารคนของข้า ความเกลียดชังนี้ไม่มียอมความ!"

ปราณอสูรที่ระเบิดออกมาจากร่างกายของเขาในทันที.

พลังจากบรรพบุรุษของชนเผ่าแกะเงินและการฝึกฝนของเขา ได้รวมเข้าด้วยกันเป็นโทเท็มแกะเงินขนาดยักษ์

ซังโมหยิบค้อนสะเทือนสวรรค์ของตัวเองออกมาจากความว่างเปล่า และโจมตีออกไปรวดเร็วราวกับสายฟ้าเพื่อสังหารหลินซวนให้ได้.

“พลังของบรรพบุรุษเจ้าไม่แข็งแกร่งสักนิด” หลินซวนเผยยิ้มดูแคลน

กระบี่ในมือของเขาปรากฏขึ้น โดยการใช้ "ทักษะกระบี่อู๋จี้" เขาได้ฟันมันออกไปอย่างเชื่องช้างุ่มง่าม

แก่นแท้อันทรงพลังของอาณาจักรจักรพรรดิกลายเป็นรัศมีกระบี่ที่เปล่งประกาย จับคู่กับพลังสายฟ้าของสายฟ้าศักดิ์สิทธิ์ห้าองค์ประกอบ มันระเบิดใส่ค้อนสะเทือนสวรรค์ของซังโม่ทันที.

บูม!

ซังโมเพียงรู้สึกได้ถึงแรงปะทะอันน่าสะพรึงกลัวที่ปะทุออกมาตรงหน้าเขา

ในเวลานั้นเขาก็ตระหนักได้ทันที ไม่ต้องเอ่ยถึงค้อนสะเทือนสวรรค์ของเขา แม้แต่แขนขวาของเขานั้นก็ระเบิดออกเป็นชิ้น ๆ.

“บุรุษคนนี้ร้ายกาจมาก!”

ทันใดนั้นซังโมก็รู้สึกเสียใจเป็นอย่างมาก.

หากเขารู้ว่าบุรุษของจักรพรรดินีเสวียนปิงแข็งแกร่งขนาดนี้ เขาจะไม่ยอมรับภารกิจสังหารครั้งนั้นเลย.

ตอนนี้คิดได้แล้ว เพียงเพื่อผลกำไรเพียงเล็กน้อย ไม่เพียงต้องสังเวยคนทั้งเผ่าอสูร แม้แต่ชีวิตของเขาก็ยังอยู่ในอันตราย.

กำไรที่ได้ไม่คุ้มค่ากับผลขาดทุนสักนิด!

เห็นได้ชัดว่าซังโมถูกกำราบอย่างสมบูรณ์แล้ว

เหลียงชิวกลืนน้ำลายคำโต กลายเป็นสายลมหนีไปทันที.

“ข้าปล่อยเจ้าไปแล้วรึ?” หลินซวนกระตุ้น "กฎสายฟ้าห้าองค์ประกอบ" ปล่อยออกไปทันที.

เปรี้ยง!

กลุ่มแสงฟ้าร้องทั้งห้าเส้นตัดผ่านท้องฟ้ากระแทกเข้าใส่ร่างของเหลียงชิวอย่างแม่นยำ ทำให้เขากลายเป็นผงทันที.

“นี่…” ซังโมถึงกับตื่นตะลึง!เมื่อเห็นภาพฉากดังกล่าว

เหลียงชิวเป็นอสูรยักษ์ระดับแปดแล้ว แต่กับระเบิดเป็นผงด้วยแสงสายฟ้าของจักรพรรดิแห่งเป่ยเสวียนเทียน.

ก่อนหน้านี้ ดูเหมือนว่าอีกฝ่ายจะยังออมมือเอาไว้อยู่.

หาไม่แล้ว ด้วยความแข็งแกร่งขอบเขตจักรพรรดิของเขา ต่อหน้ากฎสายฟ้าที่ทรงพลังขาดนั้นก็ตกตายไม่ต่างจากเหลียงชิวอย่างแน่นอน.

เมื่อนึกถึงสิ่งที่เกิดขึ้น หัวใจของซังโม่ก็จมลงทันที.

เมื่อเผชิญกับยอดฝีมือที่ทรงพลังเช่นนี้ เขาไม่มีทางที่จะรับมือได้เลย!

ปัง!

หลินซวนกระทืบซังโม่หล่นลงไปบนพื้น กระบี่ในมือของเขาส่องแสงมีสายฟ้าแล่นพล่าน จ่อไปที่ลำคอของซังโม่ “เอาล่ะ เจ้ารับคำสั่งใครให้ซุ่มโจมตีจักรพรรดินีเสวียนปิง?”

ซังโมรู้สึกหนาวบนลำคอ ทำให้เขาไม่กล้าที่จะซ่อนมันเอาไว้ได้อีก "มันมาคำสั่งของคนราชวงศ์หนานเสวียนเทียน!"

ราชวงศ์หนานเสวียนเทียน?

ปากของ หลินซวน ที่เผยรอยยิ้มเย็นชา ในที่สุดเขาก็พบผู้อยู่เบื้องหลังแล้ว!