บทที่ 66 วิถีกระบี่ของเขาคือวิถีที่แท้จริง!
บทที่ 66 วิถีกระบี่ของเขาคือวิถีที่แท้จริง!
“ตี้ฟู่รึ?”
หยวนเซียวและผู้นำนิกายกระบี่หลายพันคนที่เขาพามาด้วยต่างตื่นตะลึง!
กวนโหยวหยุนพยักหน้า: "ใช่ เขาคือสวามีของจักรพรรดินีเป่ยเสวียนเทียนของพวกเรา!"
ทันทีที่เขาเอ่ยจบก็มีเสียงฝีเท้าเล็ก ๆ อยู่นอกประตู
หยวนเซียวและคนอื่น ๆ ต่างก็หันไปมองอย่างรวดเร็ว
ท่ามกลางแสงแดดสาดส่อง
ชายชุดขาวที่ดูเหมือนเซียนก็ปรากฏตัวขึ้น
พร้อมกับตุ๊กตากระเบื้องน่ารักสี่ร่าง ด้านข้างเองก็มีหญิงสาวสวยเดินเข้ามาด้วยเช่นกัน
กวนโหยวหยุนรีบก้าวไปข้างหน้าเพื่อทักทาย: "ตี้ฟู่!"
เหล่าสาวกของดินแดนศักดิ์แห่งจุดเริ่มต้นต่างก็เผยความนับถือหลินซวนเช่นกัน.
ฉากนี้ทำให้หยวนเซียวและคนอื่น ๆ ตื่นตะลึง!
ไม่คาดคิดจริง ๆ รูปร่างหน้าตาของตี้ฟู่ ดูสง่าและประณีตมาก เขาสมกับเป็นบุรุษของจักรพรรดินิเสวียนปิงจริง ๆ.
หยวนเซียวและคนอื่น ๆ ต่างก็รีบก้าวไปข้างหน้าและทำความเคารพ: "ได้พบกับตี้ฟู่แล้ว!"
หลินซวน พยักหน้าเล็กน้อย และดวงตาของเขากวาดไปทั่วร่างหยวนเซียว.
ปราณกระบี่ที่เผยออกมาโดยหยวนเซียวนั้นแหลมคมน่าเกรงขามเกินไป ถ้าหลินซวนไม่มีเขตแดนต้องห้ามคงกระพัน เกรงว่าเด็กที่อยู่ข้าง ๆ จะต้องถูกกัดกร่อนด้วยปราณกระบี่ของเขาอย่างแน่นอน.
“ปราณกระบี่ของเจ้าดุร้ายเกินไป ไม่ใช่เรื่องดีเลย”หลินซวนเอ่ยออกมาเล็กน้อย.
กวนโหยวหยุนที่รู้สึกดีใจเล็กน้อยเมื่อได้ยินเรื่องนี้ ดูเหมือนว่าตี้ฟู่จะไม่เห็นด้วยกับวิถีกระบี่ของหยวนเซียว.
สิ่งนี้ แม้นว่ากวนโหยวหยุนจะพ่ายแพ้ แต่เขาก็ยังคงภาคภูมิใจ.
ใบหน้าของหยวนเซียวชะงักไปเล็กน้อย ดูเหมือนว่าเขาไม่สามารถแม้แต่สบตาตี้ฟู่ได้เลย.
เขาสัมผัสได้ว่า แม้นว่าคำพูดของหลินซวนจะดูราบเรียบไม่ได้โอ้อวดอะไร แต่กับเป็นรูปแบบของบุรุษที่แข็งแกร่งจริง ๆ.
ในเวลานี้ตี้ฟู่ไม่เห็นด้วยกับวิถีกระบี่ของตัวเองเช่นกัน.
ดูเหมือนว่าหากต้องการเป็นมือกระบี่อันดับหนึ่งในเป่ยเสวียนเทียน ก็ยังต้องทำให้ตี้ฟู่พยักหน้าก่อน!
เมื่อคิดชั่วครู่ หยวนเซียวก็พยักหน้าด้วยความเคารพ“สิ่งที่ตี้ฟู่เอ่ยนั้นสมเหตุสมผล แต่วิถีกระบี่นั้นควรก้าวไปตามเส้นทางที่แหลมคมครอบงำขั้นสูงสุด!”
"ใช่." หลินซวน พยักหน้าเล็กน้อย "เส้นทางการไล่ตามของแต่ละคนนั้นแตกต่างกัน สามารถเข้าใจได้."
หยวนเซียวอดไม่ได้ที่จะเผยความหวั่นเกรงเมื่อได้ยินคำพูดดังกล่าว.
คำพูดของตี้ฟู่นั้นเปรียบเสมือนความเข้าใจของเขาได้ก้าวไปอยู่เหนือทุกสิ่งมีชีวิตทั้งมวลแล้ว
ผู้มีกลิ่นอายที่สูงส่งเหนือธรรมชาติเช่นนี้ คนส่วนมากไม่อาจเรียนรู้ได้.
มู่โหย่วชิงเห็นเสื้อผ้าฉีกขาดบนร่างของกวนโหยวหยุน และเข้าใจทันทีว่า อีกฝ่ายและหยวนเซียวต้องประลองกันเสร็จแล้ว
นางอดไม่ได้ที่จะถอนหายใจ: "ท่านอาจารย์ ดูเหมือนว่าท่านจะแพ้ผู้อาวุโสผู้นี้ไปแล้ว"
กวนโหยวหยุนเผยยิ้มและโบกมือ: "ไม่สำคัญ ตราบใดที่ตี้ฟู่อยู่ที่นี่ ความจริงของวิถีกระบี่ก็อยู่ที่นั่น!”
มู่โหยวชิงพยักหน้า ความเข้าใจของเจี่ยฟุ่เกอของนางนั้นลึกซึ้งอย่างแท้จริง.
แม้ว่าคำเอ่ยของกวนโหยวหยุนจะเอ่ยเกินจริงไปบ้าง แต่ก็ไม่ได้ดูไร้สาระแต่อย่างใด เมื่อนำไปใช้กับเจี่ยฟู่เกอของนาง
นางยิ้มเล็กน้อยไปที่หยวนเซียว: "ผู้อาวุโส ตี้ฟู่ได้เผยทางลงให้ท่านแล้ว ทำไมท่านยังไม่ยอมรับล่ะ"
หยวนเซียวส่ายหน้า: "กงจู่ ข้าผู้นี้รอคอยมานานกว่า 800 ปีแล้ว เพียงเพื่อพิสูจน์ตัวเองในวันนี้"
“ข้าไม่ได้ตั้งใจที่จะล่วงเกินตี้ฟู่ เพื่อทำให้ขุ่นเคือง แต่หากว่าข้าไม่อาจตัดสินวิถีกระบี่ของตัวเองได้ ชีวิตของข้าจะเลวร้ายยิ่งกว่าความตายในอนาคต!”
มู่โหยวชิงอ้าปากหวอเมื่อได้ยินคำพูดดังกล่าว คน ๆ นี้หัวแข็งจริง ๆ!
“ถ้าเช่นนั้น ข้าจะทำให้เจ้าสมหวัง” หลินซวนเดินไปข้างหน้าด้วยรอยยิ้มจาง ๆ
การอุทิศตนให้วิถีกระบี่ของหยวนเซียว เป็นสิ่งที่น่าชื่นชม.
แต่หากเดินผิดทาง ย่อมสามารถทำร้ายผู้อื่นในอนาคตอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้
ตอนนี้เมื่อเขาได้พบมันแล้วหลินซวนก็ไม่รังเกียจที่จะช่วยให้อีกฝ่ายเข้าใจความหมายที่แท้จริงของวิถีกระบี่ที่ถูกต้อง
แน่นอนว่า สิ่งสำคัญอย่างหนึ่ง หยวนเซียวจะเป็นตัวอย่างที่ดีมาก ที่สามารถใช้สอนบุตรสาวให้เข้าใจเกี่ยวกับวิถีกระบี่ว่าคืออะไร.
หลินซวน ตัดสินใจใช้โอกาสนี้ปลูกเมล็ดพันธุ์วิถีกระบี่เอาไว้ในใจของเด็ก ๆ
ไม่ควรปล่อยให้พวกนางก้าวเดินไปบนเส้นทางวิถีกระบี่ที่ผิด ๆ ในวันข้างหน้า.
"โปรดให้ความกระจ่างแก่ข้าด้วย!" หยวนเซียวเผยยิ้มเล็กน้อย
หลินซวน เอ่ยอย่างไม่ใส่ใจ: "ข้าจะไม่ได้ใช้ฐานบ่มเพาะ ข้าจะใช้นิ้วของข้าควบแน่นกระบี่และสร้างกระบี่สามเล่มติดต่อกัน"
“ตราบใดที่เจ้าสามารถป้องกันได้หนึ่งครั้งหรือโต้กลับมาได้ในระหว่างนี้ หมายความว่าเจ้าชนะ!”
มู่โหยวชิง, กวนโหยวหยุน และคนอื่น ๆ ต่างตื่นตะลึง!เมื่อได้ยินคำพูดดังกล่าว
ไม่ใช้ฐานบ่มเพาะ เพียงใช้นิ้วเป็นกระบี่ นี่คือการเอาชนะหยวนเซียวด้วยกระบี่ที่บริสุทธิ์ที่สุด!
เมื่อมองไปทั่วเป่ยเสวียนเทียนทั้งหมดแล้ว เกรงว่าไม่ควรมีใครกล้าปฏิบัติต่อหยวนเซียวด้วยความหยิ่งยโสขนาดนี้!
หลังจากคิดดูแล้ว เขาเป็นตี้ฟู่ ด้วยความกล้าหาญและความน่าเกรงขาม ก็ถือว่าเป็นเรื่องปรกติจริง ๆ.
หยวนเซียวเผยสีหน้าจริงจัง
หากตี้ฟู่เอ่ยเช่นนั้นออกมา แสดงว่าต้องมั่นใจ.
ดูเหมือนว่าเขาจะพบกับผู้เชี่ยวชาญวิถีกระบี่แล้วจริง ๆ.
“ตกลง! ขอให้ตี้ฟู่ลงมือ!”หยวนเซียวไม่กล้าประมาท เขาที่ใช้พลังที่แท้จริงของเขาทั้งหมด และเฝ้ามองหลินซวนด้วยความตั้งใจ.
ทั้งสองอยู่ห่างกันไม่ถึงสิบฟุต และหยวนเซียวสามารถมองเห็นทุกส่วนของหลินซวนได้แม้แต่ผมทุกเส้น.
"กระบี่เล่มแรก"
การแสดงออกของ หลินซวนดูไม่แยแส นิ้วชี้และนิ้วกลางข้างขวาของเขาประสานกันและแทงออกไปยังทิศทางของหยวนเซียว.
ซูมมม!
ทุกคนที่เห็นการแทงไปในอากาศง่าย ๆ ราวกับว่าไม่มีพลังอะไร.
และไม่ได้มีความเร็วที่น่าพรั่นพรึงใด ๆ ด้วย.
หยวนเซียวขมวดคิ้วและรีบป้องกันกระบี่ของอีกฝ่ายทันที.
แต่ทันใดนั้นเขาก็รู้สึกถึงอากาศที่ว่างเปล่าด้านหน้าเขา มีลมกระโชกแรง พัดเข้ามาที่หัวใจของเขา
"แย่แล้ว!"
ทันทีที่เขาเอ่ยจบ หยวนเซียวก็รู้สึกเสียวแปลบเล็กน้อยในใจ
เมื่อเขามองลงไป ก็พบนิ้วของ หลินซวนที่สัมผัสมาถึงหัวใจของเขาแล้ว
หากถูกใช้ด้วยกระบี่ เกรงว่าหยวนเซียวคงตายไปแล้ว.
"น่ากลัวเกินไปแล้ว!"
“กระบวนท่ากระบี่ของตี้ฟู่ดูเหมือนจะเรียบง่าย แต่กับทรงพลังอย่างน่าอัศจรรย์ น่าทึ่งมาก!”
กวนโหยวหยุนและคนอื่น ๆ อดไม่ได้ที่จะเผยความประหลาดใจ.
หลินซวนยิ้มเล็กน้อย ด้วย "ทักษะกระบี่อู๋จี้" มีหลายวิธีในการจัดการกับหยวนเซียว
"กระบี่ที่สอง"
หลังจากที่หยวนเซียวได้สติ หลินซวนก็เคลื่อนไหวอีกครั้ง
ซูมม!
คราวนี้ หยวนเซียวแทงกระบี่ของเขาอย่างรวดเร็ว พยายามบังคับให้หลินซวนถอยกลับไป โดยการโจมตีแทนที่จะป้องกัน
ใครจะรู้ว่าท่ามกลางประกายแสงที่ส่องสว่างวาบ คอของเขาก็รู้สึกชา.
เมื่อเขามองลงไป นิ้วของหลินซวน ก็กดไปที่คอของเขาแล้ว
หยวนเซียวอดไม่ได้ที่จะกลืนน้ำลาย และอุทานในใจว่า "โอ้วสวรรค์!"
เขารู้สึกว่าโลกทัศน์ของเขากำลังจะล่มสลาย
"มาอีกครั้ง!"
หยวนเซียวคำรามและปลดปล่อยศักยภาพทั้งหมดของเขาออกมา
เพียงแค่ป้องกันกระบวนท่าของตี้ฟู่ หนึ่งครั้งเขาก็สามารถชนะได้แล้ว.
เขาไม่เชื่อว่าต่อหน้าตี้ฟู่เขาจะทำอะไรไม่ได้เลยจริง ๆ!
ซูมมม!
อย่างไรก็ตาม หลังจากกระพริบตาเพียงชั่วพริบตา หน้าผากของหยวนเซียวก็เริ่มเจ็บ
นิ้วของ หลินซวน อยู่ตรงกลางหน้าผากของเขาโดยตรง
หยวนเซียวรู้สึกเพียงแต่มีเสียงหึ่ง ๆ ในหัวของเขา! มันระเบิดดังปัง ทำให้เขากลืนน้ำลายเข้าไปอึกใหญ่.
“กระบี่สามเล่มผ่านไปแล้ว มีอะไรอีกที่เจ้าอยากจะเอ่ยไหม” หลินซวน ถอนนิ้วของเขาและมองไปที่หยวนเซียวด้วยท่าทางผ่อนคลาย.
"นี่..." หยวนเซียวที่ตั้งสติ และมีโลหิตไหลออกมาจากมุมปากของเขา
เขาไม่คาดคิดเลยว่าจะสามารถใช้กระบี่แบบนี้ได้
ไม่จำเป็นต้องโจมตีอย่างรุนแรงบ้าคลั่ง.
ดูเหมือนว่า ถึงเมฆจะบางเบาและสายลมสงบ แต่มันกับแสดงให้เห็นถึงความรู้สึกของการครอบงำเหนือชีวิตและความตายได้เช่นกัน.
ทักษะการใช้กระบี่แบบนี้ เขาไม่กล้าคิดถึงเรื่องนี้มาก่อนเลย!
สามกระบวนท่าของหลินซวนที่โจมตีมายังจุดอ่อนทั้งสามของหยวนเซียวตามลำดับ.
กวนโหยวหยุนและคนอื่น ๆ รู้สึกได้เปิดหูเปิดตาโดยสมบูรณ์.
“ความสำเร็จวิถีกระบี่ของตี้ฟู่เกรงว่าได้มาถึงขอบเขตผู้หลุดพ้น คืนกลับสู่รากฐานแล้ว!”
“วิถีกระบี่ของเขาคือวิถีกระบี่ที่แท้จริง!”