ตอนที่ 44: เชื่อในตัวพ่อ!
ตอนที่ 44: เชื่อในตัวพ่อ!
“เม็ดยาทั้งสองนี้ค่อนข้างพิเศษ พวกมันไม่ใช่ของในโลกนี้เหรอ?” ถังหยูที่เปี่ยมด้วยความหวัง
เหวินหยวนซง พยักหน้า: "แน่นอนว่า ยาทั้งสองนี้มีชื่อว่า ซวนหมิงซีมู่ เป็นยาอายุวัฒนะระดับศักดิ์สิทธิ์"
“ยาเม็ดนี้เหนือกว่าขอบเขตสวรรค์และปฐพี สามารถที่จะซ่อมแซมร่างกาย เลือดเนื้อ และกระดูกได้”
"ยาเม็ดซวนหมิงซีมู่ สามารถรวบรวมพลังงานและฟื้นคืนวิญญาณได้ ซึ่งค่อนข้างลึกลับในการนำคนตายกลับมา!"
ถังหยูถูมืออย่างตื่นเต้น: "กล่าวอีกนัยหนึ่ง ถ้าใช้ยาทั้งสองนี้ร่วมกัน ก็จะสามารถช่วยบุตรชายของข้าได้หรือไม่"
"อืม!" เหวิน หยวนซ่ง พยักหน้าด้วยใบหน้าที่มั่นใจ
หลินซวนก็พยักหน้าเล็กน้อยเช่นกัน
ตามคำอธิบายนำตำราไท่หยาน ยาเม็ดซวนหมิงซีมู่นั้นมีสรรพคุณเหมือนกับที่เหวินหยวนซ่งกล่าวไว้จริง ๆ
เมื่อเป็นเช่นนั้น ไท่จื่อก็จะไม่มีปัญหาต่อไปอย่างแน่นอน
“ถ้าอย่างนั้นรีบให้เขากินเร็วเข้า!”ถังหยูเอ่ยด้วยความกระตือรือร้น“หากสามารถรักษาบุตรชายข้าได้ ข้าจะต้องสร้างรูปปั้นราชาโอสถขึ้นมาเพื่อบูชาในพระราชวังทั้งกลางวันและกลางคืนแน่!”
เหวินหยวนซ่ง เผยยิ้ม แล้วเดินไปที่เตียงอีกครั้ง พร้อมกับใส่ยาเม็ดซวนหมิงซิมู่เข้าไปในปากของถังเฉิงเจียนทีละเม็ด ๆ.
เสวียนจูและคนอื่น ๆ ที่จับมือของถังหยิงด้วยความดีใจ“หยิงเอ๋อ เสด็จพ่อของเจ้า ไม่ต้องตายแล้ว!”
"อืม!" ถังหยิงเผยใบหน้าที่มีความสุขออกมา
จากนั้นทุกคนก็เริ่มรออย่างเงียบ ๆ เพื่อให้ปาฏิหาริย์เกิดขึ้น
หลังจากนั้นไม่นานถังเฉิงเจียนที่ไอสองสามครั้ง และลืมตาขึ้น.
“เฉิงเจี้ยน เจ้าเป็นยังไงบ้าง!” ถังหยูก้าวไปข้างหน้าด้วยความตื่นเต้นและจับมือของถังเฉิงเจี้ยน
ทันใดนั้นทั่วร่างก็เกิดเสียงดัง ซี่ ๆ จากนั้นเขาก็ปล่อยมือจากถังเฉิงเจี้ยนทันที.
“ทำไมมันร้อนขนาดนี้!”
เอ่ยจบ ถังเฉิงเจี้ยนก็ไอออกมาอย่างรุนแรง.
บนใบหน้าเกิดหลุมขึ้น โลหิตหนาที่เริ่มพุ่งออกมา.
ถังหยูเร่งรีบเอ่ยถาม“ราชาโอสถ เขากำลังจะดีขึ้นใช่ใหม?”
เหวิน หยวนซงก้าวไปข้างหน้าและเปิดเปลือกตาของถังเฉิงเจี้ยนเพื่อตรวจสอบ และเขาก็อดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้ว: "มันไม่ควรจะเป็นเช่นนี้!"
มีความรู้สึกจาง ๆ อยู่ในใจของเขา
นอกจากจะเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านการปรุงยาแล้ว เขายังมีทักษะด้านการแพทย์อีกด้วย
เมื่อถังเฉิงเจี้ยน กินเม็ดยาซวนหมิงซีมู่ไปแล้ว ก็ควรจะคืนกลับสู่สภาวะปรกติอย่างรวดเร็ว.
แทนที่จะหายดี กลับเป็นตรงกันข้าม ร่างกายทรุดโทรม รูม่านตาเหี่ยวแห้ง คล้ายกับคนใกล้ตาย.
“ไม่ควร อะไรกัน?”หัวใจของถังหยูรัดตรึง
เหวินหยวนซ่งหันกลับมาแสดงความรู้สึกผิดบนใบหน้า: "ฝ่าบาท ข้าเกรงว่าเม็ดยาซวนหมิงซีมู่ ของข้าจะไม่สามารถช่วยไท่จื่อได้!"
“ทำไม? เจ้าไม่ได้บอกว่ายาทั้งสองนี้เป็นยาอายุวัฒนะเหรอ?” ถังหยูรู้สึกแทบเสียสติ.
"เฮ้อ!"
เหวินหยวนซ่ง ถอนหายใจ: "มันสามารถช่วยไท่จื่อได้ แต่... ยาทั้งสองนี้ไม่ใช่ของสมบูรณ์"
“ความแข็งแกร่งของข้ามีจำกัด ทำให้สมบูรณ์ได้เพียงเจ็ดหรือแปดในสิบเท่านั้น!”
"ข้าคิดว่า 80% ของซวนหมิงซีมู่ จะสามารถช่วยไท่จื่อได้แล้ว ดูเหมือนว่าข้าจะตาบอดและมั่นใจในตัวเองเกินไป!"
จริง ๆ แล้ว.
ยังมีอีกสิ่งหนึ่งที่เขายังไม่ได้เอ่ย เม็ดยาซวนหมิงซีมู่ ทั้งสองเป็นเพียงกึ่งสมบูรณ์เท่านั้น.
ไม่ใช่เม็ดยาที่สมบูรณ์แบบ.
อย่างไรก็ตาม ในความคิดของเหวินหยวนซง ก็คิดว่าน่าจะเพียงพอที่จะช่วยไท่จื่อได้แล้ว
แม้นว่าจะไม่อาจรักษาได้อย่างสมบูรณ์ แต่ควรจะทำให้อีกฝ่ายมีชีวิตรอดได้.
ไม่คาดคิดเลยว่าผลที่ได้จะไม่เป็นไปตามที่เขาคาดเอาไว้เลย.
"อะไรนะ?!"ถังหยูตัวสั่นเมื่อได้ยินสิ่งนี้
ขึ้นชื่อว่าเป็นยาแล้ว ล้วนมีพิษอยู่สามส่วน
หากไม่สามารถสร้างผลิตภัณฑ์สำเร็จรูปได้ ก็อาจมีพิษมากกว่ารักษา
“ฝ่าบาท ต้องขออภัยด้วย!” เหวินหยวนซ่งเอ่ยเล็กน้อย“เม็ดยาเซียนนั้นไม่ได้หาพบง่าย ๆ เดิมที นี่เป็นการเดิมพัน ข้าจะพยายามอย่างเต็มที่…”
อย่างไรก็ตาม ในเวลานี้หัวของถังหยูที่เต้นโครมคราว ราวกับไม่ได้ยินอะไรแล้ว.
ถังหยิงที่อยู่ข้าง ๆ หลั่งน้ำตาออกมา.
นางที่เอ่ยพึมพำทั้งน้ำตา: "เสด็จพ่อของข้าจะตาย! เสด็จพ่อของข้ากำลังจะต้องตายแล้ว!"
เมื่อเห็นถังหยิงร้องไห้ เสวียนจู่และพี่น้องก็เริ่มน้ำตาไหลด้วยเช่นกัน.
“เสด็จพ่อ บิดาของหยิงเอ๋อกำลังจะตาย นางน่าสงสารมาก!”
“บุตรไม่มีบิดาน่าสงสารมาก ข้าไม่อยากให้พ่อของหยิงเอ๋อตาย!”
“หยิงเอ๋อ เสด็จพ่อของเจ้าจะไม่ตาย!”
“คุณปู่ จะต้องสามารถช่วยพ่อของหยิงเอ๋อได้!”
เมื่อเห็นเด็กหญิงสี่คนร้องไห้ หลินซวนก็รู้สึกเป็นทุกข์
เขารีบไปปลอบพวกนาง: "ธิดาที่รัก อย่าร้องไห้นะ พ่อรู้สึกเสียใจที่ได้เห็น!"
“เสด็จพ่อมีวิธีที่จะช่วยพ่อของหยิงเอ๋อได้ เจ้าต้องเชื่อใจพ่อ!”
เมื่อเขาเอ่ยเช่นนั้นเสวียนจู่ และคนอื่น ๆ ก็กลั้นน้ำตาไว้
“อืม! เสด็จพ่อ จะช่วยพ่อของหยิงเอ๋อได้แน่!”
เด็กสาวเชื่อในตัวหลินซวน
เมื่อได้ยินหลินซวนเอ่ยเช่นนี้ ใจของเขาก็ดีขึ้นมาในทันที.
ถังหยูและเหวินหยวนซงที่จ้องมองหลินซวนในเวลาเดียวกัน.
ถังหยูที่ตั้งสติคลายความเศร้าตบหน้าผากตัวเองทันที“ใช่แล้ว ตี้ฟู่อยู่ที่นี่ ข้ายังมีความหวัง!”
เขามาถึงตำหนักไท่จื่อ ด้วยหัวใจกระวนกระวายจนลืมนึกไปว่าคนที่อยู่ข้าง ๆ คือจักรพรรดิเป่ยเสวียนเทียน.
ต่อหน้าตี้ฟู่จะมีปาฏิหาริย์อะไรหรือไม่?
เหวินหยวนซ่ง มองหลินซวนด้วยความเคารพ: "ฝ่าบาท เขาเป็นใคร?"
ถังหยู: "เขาคือจักรพรรดิเป่ยเสวียนเทียน!"
เหวินหยวนซ่ง ตกใจ รีบก้าวไปข้างหน้าเพื่อทักทาย: "แท้จริงแล้วจักรพรรดิเป่ยเสวียนเทียน เหวินหยวนซ่ง คารวะตี้ฟู่!”
หลินซวนพยักหน้าเล็กน้อย
เหวินหยวนซง กล่าวด้วยความเคารพ: "ตี้ฟู่เพิ่งตรัสว่ามีหนทาง เป็นไปได้ว่าสามารถปรุงยาซวนหมิงซีมู่สำเร็จรูปได้หรือไม่?”
"การปรุงโอสถนั้นเป็นเรื่องง่าย" หลินซวนเอ่ยเบา ๆ "แค่ส่งหม้อปรุงโอสถและวัตถุดิบมาให้ข้า ข้าจะทำการปรุงมันด้วยตัวเอง"
ในตำรายาไท่เหยียนเขามีสามถึงสี่วิธีในการปรุงเม็ดยาซวนหมิงซีมู่ ที่ยังขาดคงมีเพียงอุปกรณ์และวัตถุดิบเท่านั้น.
เนื่องจากเหวินหยวนซ่งสามารถปรุงเม็ดยากึ่งสำเร็จได้ ดังนั้นเรื่องเหล่านี้ควรจะไม่มีปัญหา.
เหวินหยวนซ่งและถังหยู อดไม่ได้เลยที่จะรู้สึกตื่นตะลึงเป็นอย่างมากที่ได้ยิน!
ดูเหมือนว่าข้าจะเดาถูก จักรพรรดิเป่ยเสวียนเทียนมีความสามารถที่น่าทึ่งจริง ๆ.
“มีเตาปรุงและวัตถุดิบเรียบร้อยแล้ว!”
เหวิน หยวนซ่ง เอ่ยอย่างรวดเร็ว: "หากแต่สิ่งเหล่านี้อยู่ในหุบเขาเทพโอสถของข้า หากตี้ฟู่ไม่ถือ โปรดเดินทางมายังหุบเขาเทพโอสถของข้าได้เลย!”
เขาตื่นเต้นดีใจเป็นอย่างมากมาก
หากเขาสามารถดูการปรุงยาของตี้ฟู่ได้ บางทีอาจจะทำให้เขายกระดับไปอีกขั้นได้.
แม้นว่าจะไม่พัฒนาไปอีกขั้น ทว่าก็ควรจะยกระดับขึ้นได้ไม่น้อย.
"ตกลง." หลินซวน และบุตรสาวทั้งสี่ของเขากำลังเตรียมที่จะออกไป
“คุณลุง ข้าไปด้วยได้ไหม?” ถังหยิงถามอย่างขี้อาย
"แน่นอน." หลินซวนกล่าวอย่างอ่อนโยน
"ยอดเยี่ยม!"เสวียนจู่ และคนอื่น ๆ จับมือกับถังหยิงอย่างรวดเร็ว.
จากนั้นเหวินหยวนซ่งที่ฝังเข็มสองสามเข็มไปบนร่างของถังเฉิงเจียน เพื่อปกป้องหัวใจของเขา รับประกันได้ว่าเขาจะไม่ตกตายภายในหนึ่งชั่วโมงนี้.
เขามั่นใจอย่างยิ่งว่าหนึ่งชั่วโมงก็เพียงพอแล้ว
เพราะจักรพรรดิเพิ่งบอกว่าสามารถปรุงโอสถซวนหมิงซิมู่ได้
ในเมื่อตี้ฟู่ เอ่ยเช่นนั้น ย่อมไม่มีข้อผิดพลาดใด ๆ.
“ตี้ฟู่ ข้าจะนำทางท่านไป”หลังจากนั้นเหวินหยวซ่งก็ขึ้นขี่อสูรยักษ์ที่มีปีกขนาดใหญ่บินออกไป.
หลินซวนที่นำเด็ก ๆ ตามอีกฝ่ายไปด้วย.
ไม่ไกลนักราว ๆ สามหมื่นลี้.
หลินซวนก็พบกับหุบเขาขนาดใหญ่ที่ด้านหน้า ทว่าเวลานี้กับมีเปลวเพลิงที่ลุกไหม้ท่วม ควันโขมงที่แทบจะปกคลุมท้องฟ้าไปแล้ว.
เหวินหยวนซ่ง อดไม่ได้ที่จะหัวใจเต้นแรงเมื่อเห็นภาพดังกล่าว“มีมันอะไรเกิดขึ้นในหุบเขากัน!”