ตอนที่ 141 อสูรร้อยตนบุกถล่ม
ตอนที่ 141 อสูรร้อยตนบุกถล่ม
ผ่านไปราวครึ่งชั่วโมงนับตั้งแต่ศึกกลางทะเลปะทุขึ้น
การต่อสู้ระหว่างสองฝ่ายยิ่งทวีความรุนแรง หน่วยรบที่เคยเป็นระเบียบจากการบัญชาการของบรรดาผู้นำกลุ่มต่างก็เข้าสู่ภาวะอลหม่านเต็มรูปแบบ ตั้งแต่ดาดฟ้าไปจนถึงห้องใต้ท้องเรือ จากทะเลถึงเวหา ทุกพื้นที่ของสมรภูมิเต็มไปด้วยแสงของการปะทะ และเสียงการปะทะของพลังต่าง ๆ
เหล่านักสู้หลักของตระกูลชาร์ล็อตถูกตรึงโดยกำลังรบชั้นยอดของฝ่ายตรงข้าม การรุกคืบไม่อาจสำเร็จ ผลคือทุกคนต้องติดอยู่ในสมดุลที่ใครก็ทะลวงไม่ได้ ต่อให้เป็นคนที่แข็งแกร่งที่สุดก็ยังสร้างความได้เปรียบได้แค่บางสถานการณ์เท่านั้น
ในขณะเดียวกัน ราชสำนักและหน่วยรบเสริมกลับบุกทะลวงแนวรบของท็อตโต้แลนด์อย่างดุดัน สร้างความโกลาหลไปทั่ว
ฝ่ายท็อตโต้แลนด์ ชาร์ล็อต โอเว่นถูกจัดการแล้ว สมูทตี้ร่างยักษ์ก็กำลังถูกมาเรียไล่ต้อนอย่างหนัก เดฟุกุถึงจะมีวิญญาณยักษ์คอยช่วย ก็ยังต้องถอยร่นภายใต้การโจมตีประสานของแซนเดอร์โซเนียกับมารีโกลด์
อีกด้าน แครกเกอร์ คอมโพท และคนอื่น ๆ ก็โดนตรึงไว้จนไม่อาจแสดงฝีมือเต็มที่ แม้แต่เปรอสเปโร ผู้เป็นแม่ทัพก็ควบคุมศึกแทบไม่ได้ เพราะต้องรับมือกับลาฟฟิตต์
แม้แต่คนดูอยู่ไกลถึงหมู่เกาะชาบอนดี้ก็ยังสัมผัสได้ถึงพลังของกองทัพวาโนะอันเกรี้ยวกราด เหล่าทหารแห่งท็อตโต้แลนด์กำลังถูกบดขยี้อย่างไม่มีทางต้าน
พลังรบของตระกูลชาร์ล็อตไม่อาจเปลี่ยนกระแสศึกได้อีกต่อไป ชัยชนะของวาโนะแทบจะเป็นสิ่งแน่นอน ทั้งที่ไม่มีใครคาดคิดมาก่อนว่าผลจะขาดถึงเพียงนี้
แล้วมันก็เกิดขึ้น
ตู้มมมม!!!
พลังความร้อนจากท้องฟ้าถล่มลงมาอย่างไม่คาดฝัน ทิศทางมาจากฝั่งทะเล แม้ฝ่ายวาโนะจะต้านไว้ได้ทัน แต่ความจริงหนึ่งก็ปรากฏชัด: มีคนนอกบุกเข้าศึกนี้แล้ว
ภายใต้สายตาตกตะลึงของทุกคน มังกรสีฟ้าขนาดมหึมาปรากฏบนท้องฟ้า ลอยเหนือกองเรือบนกลุ่มเมฆเพลิง ข้างล่างเป็นฝูงโจรสลัดเหี้ยมเกรียม ถืออาวุธครบมือ
"ไคโดแห่งร้อยอสูร!!!"
เสียงโกลาหลดังขึ้นทั่วหมู่เกาะชาบอนดี้ เมื่อจักรพรรดิแห่งท้องทะเลปรากฏตัวด้วยตนเอง
เปรอสเปโรฉวยจังหวะ ใช้ของเหลวเหนียวขวางลาฟฟิตต์แล้วตะโกนสุดเสียง: “กองทัพของไคโดมาเสริมทัพให้หม่าม้า!!”
ทหารท็อตโต้แลนด์ที่ใกล้หมดแรงได้ยินดังนั้น ก็มองไปยังทะเลด้วยความหวัง การเสริมทัพมาถึงแล้ว
“เจ้าแก่บ้าดีเดือดนั่นอีกแล้ว!” ยามาโตะสบถท่ามกลางศึก มือปล่อยพลังสายฟ้าโจมตีทหารนับสิบ แต่สายตาของเธอยังคงจับจ้องอยู่บนฟากฟ้า เธอรู้ทันที การโจมตีเมื่อครู่มุ่งตรงมาหาเธอโดยเฉพาะ
เหนือฟากฟ้า มังกรฟ้าบินลอยอยู่กลางเมฆมืด พายุโหมกระหน่ำ สายฟ้าแล่นเป็นเส้นตามร่างมังกรขดพัน สว่างไสวทั่วสนามรบ
ไคโดกวาดตามองลงมา สีหน้าเต็มไปด้วยความเหยียดหยาม ในสายตาของเขา พวกที่ต่อสู้กันด้านล่างก็แค่ “แมลงตัวจ้อย” เขามองผ่านศึกหลัก ก่อนสายตาจะไปหยุดที่บริเวณที่สายฟ้าเปล่งประกาย เขตของยามาโตะ
ท้องฟ้าสั่นสะเทือน
ไคโดเปลี่ยนร่างจากมังกรเป็นมนุษย์ทันที ร่วงจากฟากฟ้าลงมา ค้างคาวยักษ์อยู่ในมือ ลมกระแทกหอบใหญ่ เสียงฟ้าร้องตามมาติด ๆ
"ไตรโลการั้งหวงนรก!!"
"อัสนีแปดทิศ!!!"
ยามาโตะตั้งท่ารับ เต็มเปี่ยมด้วยฮาคิอันมหาศาล เธอรวมพลังลงในจุดเดียว ปล่อยคลื่นฟ้าผ่าสวนขึ้นไปรับการโจมตีของไคโด
ตูมมมมมมมม!!!
การปะทะกันครั้งนี้รุนแรงยิ่งกว่าครั้งที่แล้ว!
ลมหมุนแรง พลังพัดกระจายทหารนับสิบล้มทั้งยืน ร่างไหม้เกรียมปลิวกระจายไปรอบทิศ
“สมกับเป็นลูกข้า! รับพรสวรรค์มาเต็ม ๆ!” เสียงของไคโดเต็มไปด้วยความพึงพอใจ เขามองพลังของยามาโตะด้วยแววตาแห่งการยอมรับ
แต่ไคโดก็เป็นคนอารมณ์แปรปรวน สีหน้าเขาเปลี่ยนทันทีจากชื่นชมเป็นโกรธแค้น
“แต่แม้จะมีสายเลือดข้า กลับเลือกเดินตามเจ้าอเล็กซ์แล้วหันดาบใส่ข้า?!” ไคโดคำราม เส้นเลือดปูดพองด้วยความเดือดดาล “ปล่อยเจ้าไว้ที่วาโนะ นั่นคือความผิดพลาดที่สุดในชีวิตข้า!!”
ความเสียใจยิ่งทำให้เขาเดือดดาลมากขึ้น
ด้วยฮาคิราชันขั้นสูง และพลังทำลายล้างจากผลสายฟ้า ยามาโตะตอนนี้แกร่งเกินกว่า “คิง” แล้ว แต่นั่นยิ่งทำให้ไคโดโกรธหนัก
เขาปล่อยฮาคิราชันกลืนสนามรบ กลบฮาคิของยามาโตะลงเรื่อย ๆ แม้เธอจะทรงพลัง แต่วัยเพียง 20 ปี ยังไม่อาจเทียบ “จักรพรรดิแห่งท้องทะเล” ที่ผ่านสงครามมาหลายสิบปีได้
“ไอ้คนแก่บ้า! อเล็กซ์คือคนที่ฉันจะตามไปตลอดชีวิต!”
“แล้วฉันจะไม่ยอมให้คนบ้าบิ่นอย่างแกดูถูกเขาเด็ดขาด!”
เธอขบฟันแน่น ถอยหลังอย่างช้า ๆ ทันใดนั้น ร่างหนึ่งก็พุ่งทะลวงเข้ามา เท้าส้นสูงสีแดงเตะเข้ากระบองของไคโดอย่างจัง แรงปะทะส่งแรงสั่นสะเทือนไปทั้งสนามรบ
พลังฮาคิราชันพุ่งทะลุฟ้า
การปะทะของ “ผู้ใช้ฮาคิราชันระดับสูง” ทั้งสามทำให้เกิดปรากฏการณ์รุนแรงระดับโลก ฟ้าคำราม น้ำทะเลพลิกคลื่นใหญ่ พื้นเรือสั่นสะเทือน
แรงปะทะแผ่ไปถึงผู้ชมไกล ๆ ผู้ที่พลังอ่อนกว่าถูกฮาคิกดจนหมดสติแทบทั้งหมด
แต่ด้านหน้า ยามาโตะและร่างใหม่ผสานพลังฮาคิต้านทานไคโดอย่างกล้าหาญ
แซ่ก ตูมมม!!
สายฟ้าฟาดกลางอากาศ ยามาโตะหายไปวูบหนึ่ง แล้วปรากฏด้านหลังไคโด กระบองฟ้าผ่าฟาดคอเข้าอย่างจัง
ครืนนน!
ไคโดไม่หลบ เขารับเต็ม ๆ จนตัวโน้มไปข้างหน้า
ตูมมม!!
ร่างที่โผล่มาคือโบอา แฮนค็อก เธอเสยส้นสูงเตะเข้าท้องของไคโด แรงกระแทกเหมือนโลหะปะทะโลหะ
แม้ไคโดจะมีฮาคิเกราะหนาแน่นดั่งเพชร แต่เมื่อเผชิญกับฮาคิราชันและฮาคิเจาะเกราะ ก็ไม่อาจไร้รอยขีดข่วน
แรงกระแทกส่งไคโดลอยไปกลางอากาศ ก่อนร่วงกระแทกดาดฟ้าระยะใกล้ เขาลุกขึ้นราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น ร่างเริ่มฟื้นตัวทันทีด้วยพลังฟื้นฟูและการตื่นของผลปีศาจ
สายตาไคโดจับจ้องสองคนที่ยืนเคียงกัน ยามาโตะกับแฮนค็อก เขามอง “จักรพรรดินีโจรสลัด” นานขึ้นเล็กน้อย แล้วก็หัวเราะเยาะ
“ไอ้อเล็กซ์นั่นมันโชคดีจริง ๆ!”
อีกด้าน บนเรือกลุ่มอสูรร้อยตน ควีนมองภาพเบื้องหน้าด้วยสายตาแทบไม่เชื่อ
“เจ้านั่นเตะบอสกระเด็น?! ของจริงเรอะเนี่ย?! ยามาโตะน่ะพอเข้าใจ ลูกบอสโดยตรง แต่ผู้หญิงคนนั้น…แรงขนาดนี้เลยเหรอ?!”
แจ็คที่ยืนข้าง ๆ กำหมัดแน่น ความทรงจำตอนฝึกกับยามาโตะสมัยเด็กแล่นกลับมา แต่ตอนนี้ช่องว่างระหว่างพวกเขาห่างเกินไปแล้ว
“นั่นคือโบอา แฮนค็อก จักรพรรดินีแห่งอเมซอนลิลลี่ และหนึ่งในไพ่ตายของราชสำนักอเล็กซ์” คิงพูด “จากฮาคิราชันของเธอ น่ากลัวยิ่งกว่าที่เราคาดไว้”
สายตาของคิงหันกลับมาที่กองเรือ
"เตรียมรุกคืบไปข้างหน้า!"