บทที่ ๓๑ ชั่ววินาทีนั้น หัวใจพลันแหลกสลาย

เขาไม่เคยคาดคิดเลยว่า วันนี้จะได้เจอหลันอิ๋ง นางเป็นหนึ่งในผู้ดูแลหอโอสถที่ชอบต่อต้านเขามากที่สุด

แต่ก็โทษใครไม่ได้นอกจากตัวเขาเอง เพราะในอดีตเขาเคยทำให้นางโกรธแค้นจนฝังลึก

หลี่มู่เองเป็นชายชราที่ค่อนข้างยึดติดในกรอบเกณฑ์ ยกเว้นเรื่องการฝึกฝนและหลอมโอสถแล้ว เขาแทบไม่ใส่ใจสิ่งอื่น นั่นทำให้เขากลายเป็นคนแข็งกระด้างและไม่ถูกกับคนทั่วไป ในหอโอสถเองก็มีหลายคนที่ไม่ชอบเขา

หากไม่ใช่เพราะความสามารถของเขาเป็นหนึ่งในระดับต้น ๆ ของผู้ดูแลหอโอสถ เขาคงถูกผลักดันไปอยู่ชายขอบนานแล้ว

แม้กระนั้น เขาในเวลานั้นก็รู้สึกไม่อยากอยู่ในหอโอสถอีกต่อไป จึงไปรับตำแหน่งผู้อาวุโสในเขตศิษย์นอกแทน

“หลันอิ๋ง เจ้าอย่าหาเรื่องไปหน่อยเลย ข้าไม่มีเวลามาโต้เถียงกับเจ้า”

หลี่มู่รู้ตัวว่าเถียงสู้ไม่ได้ แต่ก็ไม่อยากยอมแพ้ หลังจากพูดจบ เขาก็เดินอ้อมนางไปทันที มุ่งหน้าเข้าสู่หอโอสถ

“ฮึ! ข้าจะเอาเรื่องกับเจ้าวันนี้ให้ได้ ข้าอยากรู้จริง ๆ ว่าในน้ำเต้าของเจ้าจะขายโอสถอะไร!”

หลันอิ๋งกระพริบตาพร้อมรอยยิ้ม และเดินตามหลี่มู่เข้าไป ชายชรารู้ดีว่าหากนางเริ่มโต้เถียง เรื่องของเขาก็จะไม่เสร็จแน่ ดังนั้นเขาจึงเลือกที่จะเพิกเฉย และเดินเข้าไปในหอโอสถ

หอโอสถเป็นหนึ่งในสถานที่สำคัญของหอโอสถ เป็นที่สำหรับเผยแพร่ภารกิจ ซื้อขายวัตถุดิบและโอสถ อีกทั้งยังมีบริการให้เช่าเตาหลอมและห้องหลอมโอสถ

เมื่อเข้าสู่ประตูใหญ่ของหอโอสถ หลี่มู่เห็นเหล่าผู้หลอมโอสถมากมายกำลังพูดคุยแลกเปลี่ยนกัน เขาเพียงเหลือบมองแวบเดียว ก่อนจะเดินตรงไปยังเคาน์เตอร์กลางชั้นแรก

“สวัสดี ข้าต้องการขายโอสถ และซื้อวัตถุดิบบางอย่าง”

พูดจบ หลี่มู่ส่งแผ่นป้ายประจำตัวของเขาให้

“สวัสดี ท่านผู้ดูแลหลี่ ท่านต้องการขายโอสถระดับเต๋าหรือระดับสวรรค์หรือไม่?”

หญิงสาววัยรุ่นหลังเคาน์เตอร์มองหลี่มู่พลางถาม นางจำเขาได้แม่นยำ เพราะเขาไม่ได้ปรากฏตัวในหอโอสถมานาน

“เอ่อ... ไม่ใช่ทั้งสอง”

หลี่มู่รู้สึกกระอักกระอ่วนทันที

โอสถระดับเต๋าเหมาะสำหรับผู้ฝึกตนระดับกฎแห่งเต๋าไปจนถึงกึ่งเซียน ส่วนโอสถระดับสวรรค์นั้นใช้ได้สำหรับขอบเขตวิญญาณแรกกำเนิดและจิตเพลิงพิสุทธิ์ หากเป็นโอสถที่เขาหลอมเอง แน่นอนว่าย่อมเป็นระดับเต๋า

แต่ปัญหาคือ ก่อนหน้านี้เขาเพิ่งพลาดหลอมโอสถระดับเต๋าไป เพราะเหตุการณ์ของเซียวจางและจางเทา

“ถ้าเช่นนั้น เป็นโอสถศักดิ์สิทธิ์หรือ?!”

เมื่อได้ยินคำตอบของหลี่มู่ หญิงสาวก็เบิกตากว้างด้วยความตื่นเต้นและอุทานออกมาเสียงเบา ทำให้พนักงานที่เคาน์เตอร์ใกล้เคียงหันมาสนใจ

“สามารถหลอมโอสถศักดิ์สิทธิ์ได้หรือ! ถ้าเช่นนั้นคงไม่ใช่ใครอื่นนอกจากราชาโอสถ!”

หนึ่งในพนักงานชายกล่าว ดวงตาเต็มไปด้วยความเคารพมองไปที่หลี่มู่

พวกเขาล้วนเป็นศิษย์รับใช้หรือทายาทของศิษย์นอกที่มีพรสวรรค์ด้านการหลอมโอสถ หากในอนาคตสามารถหลอมโอสถสำเร็จและกลายเป็นผู้หลอมโอสถอิสระได้ ตำแหน่งก็จะไม่น้อยหน้าศิษย์นอกเลย และบางคนอาจทัดเทียมกับศิษย์ภายในได้ด้วยซ้ำ

“เป็นไปไม่ได้!”

“เจ้าเฒ่าหลี่ เจ้ามีฝีมือถึงเพียงนั้นตั้งแต่เมื่อไรกัน!”

“ทำไมเจ้าไม่บอกว่าหลอมโอสถจักรพรรดิได้เลยล่ะ!”

เสียงของหลันอิ๋งดังขึ้นอย่างเหมาะเจาะจากด้านหลัง

มารดามัน! นางนี่อีกแล้ว! ต้องไม่โกรธ... ต้องไม่โกรธ...

หลี่มู่รู้ดีว่าเขาไม่เคยถูกยั่วโมโหถึงเพียงนี้ ไม่สิ วันนี้เขาถูกเด็กหนุ่มคนหนึ่งทำให้โมโหมาแล้วครั้งหนึ่ง... ลืมมันไปเถอะ รีบจัดการเรื่องนี้ให้เสร็จแล้วออกจากหอโอสถโดยเร็วเป็นพอ

เมื่อคิดได้เช่นนี้ หลี่มู่จึงกัดฟันตอบไปว่า

“เป็นโอสถวิญญาณ!”

หลังจากนั้น หลี่มู่ก็นำโอสถวิญญาณที่ฉินเฟิงหลอมทั้งหมดส่งให้กับหญิงสาวที่อยู่ตรงหน้า

นางไม่ได้ดูแคลนหลี่มู่แต่อย่างใด เพราะผู้ดูแลหอโอสถนั้นล้วนมีความสามารถที่แท้จริงอยู่แล้ว การดูแคลนผู้ดูแลหอโอสถ? นั่นเป็นเรื่องที่คนไร้สติเท่านั้นจึงจะทำ

หญิงสาวรับโอสถเหล่านั้นมา และนำทั้งขวดพร้อมกับโอสถใส่ลงในเครื่องตรวจสอบ ไม่นานตัวเลขก็ปรากฏขึ้นบนเครื่อง บ่งบอกถึงระดับของโอสถว่าเป็นขั้นกลาง ขั้นสูง หรือระดับสมบูรณ์แบบ

“โอสถฟื้นพลังขั้นกลาง!”

“โอสถฟื้นพลังขั้นกลาง!”

“โอสถฟื้นพลังขั้นสูง!”

“โอสถฟื้นพลังสมบูรณ์แบบ!”

“โอสถเสริมพลังสมบูรณ์แบบ!”

“โอสถระเบิดพลังสมบูรณ์แบบ!”

เมื่อได้ยินเสียงจากเครื่องตรวจสอบ คิ้วของหลันอิ๋งที่ยืนอยู่ด้านหลังกระตุกเล็กน้อย นางรู้ทันทีว่าโอสถพวกนี้ไม่ใช่ฝีมือของหลี่มู่เอง หากเป็นเขา ผลลัพธ์คงไม่ใช่แค่ระดับนี้ โอสถสามพลังในขอบเขตสร้างรากฐานที่เขาหลอม ควรจะเป็นระดับสมบูรณ์แบบหรือสมบูรณ์แบบพิเศษทั้งหมด

“หรือว่าเจ้าเฒ่านี่จะมีศิษย์แล้ว?”

หลันอิ๋งพึมพำเบา ๆ ก่อนจะหรี่ตาลงและเริ่มวางแผนบางอย่างในใจ

“โอสถเสริมพลังสมบูรณ์แบบพิเศษ!”

“โอสถระเบิดพลังสมบูรณ์แบบพิเศษ!”

เสียงจากเครื่องตรวจสอบดังขึ้นอีกครั้ง ทำให้หลี่มู่ชะงักและหันมองหญิงสาวที่เคาน์เตอร์ นางเองก็ดูตกใจเล็กน้อย

นางเข้าใจดีว่าโอสถสมบูรณ์แบบพิเศษนั้นมีความหมายอย่างไร โอสถที่มีประสิทธิภาพเต็มร้อยเปอร์เซ็นต์ และเหนือกว่านั้นยังไม่ถึงระดับที่มีลวดลายหนึ่งเส้น

สิ่งที่หลันอิ๋งเคยเรียนรู้จากผู้สอน คือโอสถสมบูรณ์แบบพิเศษนั้นยากมากที่จะหลอมได้ และหากมีใครหลอมได้สำเร็จ ก็หมายความว่าผู้หลอมนั้นมีศักยภาพในการหลอมโอสถที่มีลวดลายในระดับเก้าเส้น

หลี่มู่รีบหยิบขวดโอสถสองขวดนั้นขึ้นมาเปิดดู ภายในปรากฏโอสถที่ส่องประกายระยิบระยับ ในลวดลายอันแสนเลือนรางที่แทบไม่เห็น

“นี่มัน!”

หลี่มู่สูดหายใจลึก ดวงตาเผยแววมั่นคงขึ้นมาในทันที

เด็กหนุ่มคนนี้ จะต้องเป็นศิษย์ของเขา ไม่ว่ายังไงเขาก็จะไม่ยอมให้พรสวรรค์เช่นนี้อยู่ในหอคัมภีร์โดยไร้การใช้งานเด็ดขาด! หากไม่ได้ผล เขาจะร้องขอให้เด็กหนุ่มยอมรับเขาเป็นอาจารย์ แม้กระทั่งต้องร้องไห้ต่อหน้าเด็กหนุ่ม เขาก็พร้อมจะทำ!

“ศักดิ์ศรีคืออะไร? มันกินได้หรือ หลอมโอสถได้หรือ!”

“สาวน้อย โอสถพวกนี้รวมแล้วคิดเป็นคะแนนทั้งหมดเท่าไร?”

หลี่มู่รีบหันไปถามหญิงสาว

“เอ่อ… กรุณารอสักครู่ ข้าจะคิดคะแนนให้ท่านเดี๋ยวนี้!”

หญิงสาวที่ตกตะลึงอยู่รีบเริ่มคำนวณคะแนน

“ท่านผู้ดูแลหลี่ คะแนนรวมทั้งหมดคือ 3,250 คะแนน”

“โอสถสมบูรณ์แบบพิเศษสองขวด ขวดละ 1,000 คะแนน”

ราคาของโอสถสมบูรณ์แบบพิเศษนั้นสูงกว่าโอสถสมบูรณ์แบบถึงสิบเท่า! หลี่มู่รู้อยู่แล้ว เพราะเขาเองเคยหลอมโอสถสมบูรณ์แบบพิเศษในระดับโอสถสวรรค์มาก่อน

“ดี นำวัตถุดิบตามรายการนี้มาให้ข้าโดยเร็ว!”

ขณะเดียวกัน เด็กสาวที่สวมชุดกระโปรงยาวสีน้ำเงินและใบหน้าดูอ่อนเยาว์ก็เดินมาหาหลันอิ๋ง

“อาจารย์ ท่านมีธุระอะไรกับข้าหรือไม่?”

“เมิ่งเอ๋อร์ ช่วยอาจารย์หน่อย เห็นเจ้าเฒ่านั่นหรือไม่ เจ้าจงไปสืบดูว่าเขาได้ติดต่อกับใครในเขตศิษย์นอกในช่วงนี้”

“จำไว้ อย่าให้เขาจับได้ มิเช่นนั้นข้าจะไม่ไว้ชีวิตเจ้า!”

เด็กสาวทำหน้าลำบากใจ

“อาจารย์ แต่ท่านผู้อาวุโสหลี่ก็เป็นผู้อาวุโสเขตศิษย์นอก จะให้ข้าทำเช่นนี้ มันจะดูไม่ดีไปหน่อยหรือไม่?”

“อะไรนะ ไม่ดีตรงไหน! ดีมากต่างหาก! อาจจะได้ศิษย์น้องเพิ่มอีกคนก็เป็นได้”

“รีบไป อย่าเรื่องมาก!”

หลันอิ๋งมองเด็กสาวด้วยสายตาดุเล็กน้อย เด็กสาวนิสัยดีเกินไป จนบางครั้งนางเองก็อดแกล้งไม่ได้

“???”

เย่เมิ่งเอ๋อร์ถึงกับมีคำถามเต็มหัวหลังจากได้ยินคำพูดของหลันอิ๋ง