บทที่ 23 โค่นร้อยสำนัก

ลงลิฟต์มาข้างล่าง กู้จิ่วชิงก็เห็นผู้สูงอายุหลายคนกำลังออกกำลังกายตอนเช้าอยู่ในหมู่บ้าน นี่เป็นครั้งแรกที่กู้จิ่วชิงออกจากบ้านเช้าขนาดนี้บนดาวสีคราม

ผู้สูงอายุวัยห้าสิบกว่า หกสิบกว่า หรือกระทั่งเจ็ดสิบกว่าปี ร่างกายเบาหวิวดุจปักษิน กำลังฝึกฝนเคล็ดวิชากำลังมังกรคชสารอยู่บนทางเดินเล็กๆ ยี่สิบสองกระบวนท่าของเคล็ดวิชากำลังมังกรคชสารถูกร่ายรำทีละท่า ไอหมอกกลุ่มแล้วกลุ่มเล่าลอยออกมาจากร่างของพวกเขา ทำให้ทั้งหมู่บ้านดูราวกับอยู่ในความฝัน

ยังมีชายชราอีกบางคนถือกระบี่ยาว ทำท่าชักกระบี่และออกกระบี่ครั้งแล้วครั้งเล่า

นั่นคือการฝึกฝนวิชาชักกระบี่

"วิชาชักกระบี่และเคล็ดวิชากำลังมังกรคชสารถูกเผยแพร่ไปทั่วแล้วรึ? แม้แต่หมู่บ้านที่ข้าอาศัยอยู่ก็ยังครอบคลุมถึง" กู้จิ่วชิงมุมปากยกยิ้ม

ท่าทางที่เหล่าผู้สูงอายุตั้งใจฝึกฝน ช่างน่ารักเสียจริง

เดินไปตามถนนใหญ่ครู่หนึ่ง กู้จิ่วชิงก็เดินออกจากหมู่บ้าน เขาหันกลับไปมองแวบหนึ่ง

ตึกสูงหลังแล้วหลังเล่าปรากฏอยู่เบื้องหน้า บนระเบียงหลายแห่ง มีคนยืนอยู่ ฝึกฝนเคล็ดวิชากำลังมังกรคชสารและวิชาชักกระบี่

นี่เป็นภาพอันน่าอัศจรรย์ หลังจากยุคยุทธ์ขั้นสูงมาเยือน ก็มีภาพเช่นนี้อยู่บ้างแต่ไม่มากนัก ไหนเลยจะเหมือนเช้าวันนี้ ที่ทุกครัวเรือนต่างก็ตื่นเช้ามาฝึกฝน

ถนนสองข้างทางผู้คนบางตาลงมาก แม้แต่ร้านค้าหลายแห่งก็ปิดทำการ

โดยเฉพาะร้านขายเสื้อผ้า ผู้คนต่างก็เก็บตัวฝึกฝนอยู่ที่บ้าน จะมีเวลาออกมาซื้อเสื้อผ้าได้อย่างไร?

แต่ร้านอาหารกลับขายดีกว่าปกติมากนัก การฝึกเคล็ดวิชากำลังมังกรคชสาร จำเป็นต้องใช้พลังโลหิตปราณจำนวนมาก นอกจากสารอาหารบำรุงแล้ว ก็ทำได้เพียงบำรุงด้วยอาหารเท่านั้น

"เคล็ดวิชากำลังมังกรคชสารยี่สิบสองกระบวนท่าฉบับอธิบายละเอียด เพียงสามพันหกร้อยแปดสิบแปด! เดินผ่านไปผ่านมาอย่าได้พลาด"

"สัจธรรมแห่งวิชาชักกระบี่ ทำอย่างไรให้ท่านชักกระบี่ครบสามร้อยครั้งต่อวันได้อย่างง่ายดาย!"

"อยากได้สารอาหารบำรุงระดับ D หลอดละสามร้อยหรือไม่? เข้าเป็นศิษย์โรงฝึกยุทธ์เทียนเซี่ยงของเรา ท่านสามารถซื้อได้ทุกวัน วันละหนึ่งหลอด!"

“...”

“...”

กู้จิ่วชิงมองดูถนนที่เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง รู้สึกงุนงงอยู่บ้าง

เขาเพิ่งจะไม่ได้เข้าระบบดาวสีครามมาแค่สองสามวัน สภาพของหลินเจียงก็เปลี่ยนแปลงไปมากเหลือเกิน

เขาเคยค้นหาข้อมูลสารอาหารบำรุงทางอินเทอร์เน็ต สารอาหารบำรุงระดับต่ำสุดต้องการสามพันต่อหลอด นี่เป็นสารอาหารบำรุงสำหรับศิษย์ยุทธ์ขั้นฝึกหนังเท่านั้น

สารอาหารบำรุงระดับ C ย่อมต้องแพงกว่านี้ แต่ตอนนี้กลับถูกลงถึงสิบเท่า!

"โค่นร้อยสำนัก เทิดทูนมังกรคชสารแต่ผู้เดียว!"

หลินเจียงกำลังผลักดันเคล็ดวิชากำลังมังกรคชสารเป็นวงกว้าง ต้องการให้ประชาชนทุกคนเพิ่มพลังขึ้นในเวลาอันสั้น กระทั่งสิ่งของจำเป็นเช่นนี้ก็ยังถูกควบคุม

"หลินเจียงไม่เหมือนแดนเหนือ ส่วนประกอบหลักของหลินเจียงคือสหพันธ์วิถียุทธ์ ศาลากลาง และสมาคมการค้า ครั้งนี้สามยักษ์ใหญ่ร่วมมือกันจึงจะสามารถสร้างภาพเช่นนี้ขึ้นมาได้"

กู้จิ่วชิงมองไปยังถนนที่คึกคักกว่าเดิมที่อยู่ไกลออกไป

ภาพรถราขวักไขว่หายไปแล้ว รถที่รอสัญญาณไฟจราจรน้อยลงไปมากเหลือเกิน ตอนนี้เป็นช่วงเวลาเร่งด่วนตอนเช้า แต่บนถนนไหนเลยจะมีคนเดิน!

ผู้คนเดินกันประปรายสองสามคน เดินอย่างรวดเร็ว มีแต่กู้จิ่วชิงที่เดินช้า

เขาเดินจากปลายถนนด้านหนึ่งไปยังอีกด้านหนึ่ง ก็มีคนแซงเขาไปสองสามกลุ่มแล้ว

"แต่สำหรับข้าแล้ว นี่เป็นเรื่องดี!"

กู้จิ่วชิงถ่ายทอดวิชาให้ห้อง ม.6/2 เมื่อเขาอนุญาตให้นักเรียนห้อง ม.6/2 ถ่ายรูปแล้ว เขาก็รู้ว่าเคล็ดวิชากำลังมังกรคชสารและวิชาชักกระบี่จะต้องแพร่หลายในหลินเจียง

แต่เขาไม่คิดว่าจะเร็วถึงเพียงนี้!

"บัดนี้ ผู้บริหารระดับสูงของหลินเจียงรู้เรื่องที่ข้าถ่ายทอดวิชาแล้ว เช่นนั้นแล้วพวกเขาจะมาติดต่อข้าเมื่อใดกัน?"

กู้จิ่วชิงคิดออกแล้ว!

เขายืนอยู่ที่สุดปลายถนน หันกลับไปมองยังที่ไกลๆ

ที่นั่น โรงเรียนแห่งหนึ่งตั้งตระหง่านขึ้นมา นั่นคือโรงเรียนมัธยมหลินเจียง!

"บางที พวกเขาอาจจะเริ่มพยายามติดต่อข้าแล้วก็ได้"

ชายหนุ่มละสายตา ฝีเท้าหนักแน่น มุ่งหน้าไปยังโรงเรียนทีละก้าว ทีละก้าว

"ปรากฏตัวแล้ว!"

"เป้าหมายปรากฏตัวแล้ว!"

"พบเป้าหมาย! กำลังเข้าใกล้ประตูโรงเรียน"

"คือกู้จื้อซิว เขามาแล้ว!"

ประตูใหญ่โรงเรียน กล้องวงจรปิดความละเอียดสูงตัวแล้วตัวเล่าทำงาน ทั้งหมดจับจ้องไปยังด้านหน้าประตูโรงเรียน

ตึกสูง ห้องลับ

ร่างหลายสายลุกขึ้นยืน พวกเขามองผ่านกระจก เห็นทัศนียภาพของโรงเรียนที่อยู่ไกลออกไป

ในห้องลับนี้ มีเพียงสี่คน

สี่คนนี้มีสถานะสูงส่ง เป็นผู้กุมอำนาจที่แท้จริงของหลินเจียง

ประธานอู่ในกลุ่มคนเหล่านี้รูปร่างเล็กที่สุด แต่เขาคือราชันย์ยุทธ์เชียวนะ

ประธานอู่ยืนอยู่ซ้ายสุด ข้างๆ เขาคือเลขานุการเหวิน ซึ่งก็เป็นราชันย์ยุทธ์ขั้นฝึกอวัยวะในเช่นกัน

ราชันย์ยุทธ์ท่านที่สามคือรัฐมนตรีกระทรวงความมั่นคง!

ราชันย์ยุทธ์ท่านนี้รูปร่างสูงใหญ่ที่สุด พลังโลหิตปราณทั่วร่างยังคงอยู่ในช่วงรุ่งเรือง อายุเพียงสามสิบเจ็ดปีเท่านั้น!

"ปรากฏตัวแล้วรึ? ในที่สุดก็ได้เห็นเจ้าคนผู้อ้างตนว่าเป็นเทพเจ้านี่เสียที!" รัฐมนตรีกระทรวงความมั่นคงเผยสีหน้าอยากรู้อยากเห็น

เขาเป็นศิษย์ของประธานอู่ ได้รับการถ่ายทอดวิชาทั้งหมดจากประธานอู่ แต่เคล็ดวิชาที่สืบทอดมาเหล่านี้ เมื่ออยู่ต่อหน้าเคล็ดวิชากำลังมังกรคชสารก็ดูด้อยค่าลงไปทันที

ยิ่งไม่ต้องพูดถึงวิชาชักกระบี่ที่เหนือกว่าเหตุผลสามัญ ไม่อยู่ในขอบเขตของวิชาการต่อสู้ แต่เป็นอิทธิฤทธิ์ปาฏิหาริย์แห่งมรรคา เป็นสุดยอดวิชาบำเพ็ญเพียรที่แท้จริง!

ราชันย์ยุทธ์ท่านสุดท้าย!

สวมชุดจงซาน ผมหวีเรียบไปด้านหลัง ใบหน้าทรงสี่เหลี่ยม นั่นคือหยางจานเทียน

ราชันย์ยุทธ์ฝ่ายทหารสองท่าน ราชันย์ยุทธ์ฝ่ายศาลากลางหนึ่งท่าน ราชันย์ยุทธ์จากสมาคมการค้าหลินเจียงอีกหนึ่งท่าน รวมเป็นสี่ราชันย์ยุทธ์มาชุมนุมกันในห้องลับเล็กๆ ห้องนี้

พวกเขาจ้องเขม็งไปยังร่างที่กำลังเดินช้าๆ บนถนนเบื้องล่าง

"กู้จื้อซิว! มาจากตระกูลกู้ หนึ่งในแปดตระกูลใหญ่แห่งเมืองหลวง เขาคือเทพเจ้าแห่งหลินเจียงของเรา!"

"ช่างอ่อนเยาว์นัก เทพเจ้าที่ยังเยาว์วัย จึงจะสามารถนำพาพวกเราไปสู่จุดสูงสุดได้อย่างต่อเนื่อง!"

"เทพเจ้าที่แท้จริง!"

"ที่แท้เทพเจ้าก็มีลักษณะเช่นนี้นี่เอง"

ราชันย์ยุทธ์ทั้งสี่มองลงมาจากที่สูง จนกระทั่งกู้จิ่วชิงเดินถึงประตูใหญ่โรงเรียน สายตาของพวกเขาก็ยังไม่ละไป ยังคงสังเกตทุกการเคลื่อนไหวของกู้จิ่วชิงต่อไป

ประตูโรงเรียน

กู้จิ่วชิงหยุดฝีเท้า

เขาสัมผัสได้ถึงความผิดปกติตั้งนานแล้ว

แต่! ความผิดปกตินี้มันก็เกินไปหน่อยกระมัง?

ตั้งแต่เขาเลี้ยวเข้าสู่ถนนสายนี้ บริเวณโดยรอบก็เงียบสงัด ไม่มีเสียงรบกวนใดๆ

เขาสามารถรู้สึกได้ถึงสายตามากมายที่แอบมองเขาอยู่ แม้แต่กล้องวงจรปิดที่ประตูโรงเรียน ก็ยังจับจ้องตามการเคลื่อนไหวของเขา

ภายในประตูใหญ่โรงเรียน มีรถบัสจอดอยู่หลายคัน ไม่รู้ว่าบรรทุกคนเข้าไปในโรงเรียนมากี่คนแล้ว!

ยังมีรถของตำรวจติดอาวุธอีก! ปกติแล้ว รถสายตรวจของตำรวจติดอาวุธจะมีแค่คันเดียว อย่างมากก็สองคัน แต่ตอนนี้มีรถตำรวจติดอาวุธจอดอยู่ในโรงเรียนถึงสิบคัน

ผู้เฒ่าหยางกับผู้เฒ่าจินที่ประตูเห็นกู้จิ่วชิง ก็รีบทักทาย

"โอ้โฮ อาจารย์กู้ วันนี้มาเช้าจริงๆ นะครับ นี่เพิ่งจะเจ็ดโมงครึ่ง อาจารย์กู้มาสอนคาบเช้าหรือครับ?"

ผู้เฒ่าจินมีท่าทีหวาดหวั่นอย่างเห็นได้ชัด

แต่ผู้เฒ่าหยางลุกขึ้น ตบบ่ากู้จิ่วชิงเบาๆ

"ผู้อำนวยการมีธุระกับผม บอกว่าจะขึ้นเงินเดือนให้ ก็เลยรีบมาแต่เช้านี่แหละครับ"

ในใจของกู้จิ่วชิงพลันสะดุด

สามยักษ์ใหญ่แห่งหลินเจียงจะใช้กำลังหรือไม่? นี่เป็นปัญหาที่กู้จิ่วชิงไม่เคยคิดมาก่อนเลย

ขอเพียงเป็นคนฉลาด ย่อมไม่ลงมือกับกู้จิ่วชิง!

กู้จิ่วชิงยึดร่างของกู้จื้อซิว กู้จื้อซิวมาจากตระกูลกู้ หนึ่งในแปดตระกูลใหญ่แห่งเมืองหลวง ทั้งยังถ่ายทอดเคล็ดวิชากำลังมังกรคชสารและวิชาชักกระบี่ หากยังไม่รู้ตื้นลึกหนาบางของกู้จื้อซิว ใครจะกล้าลงมือ?

"รีบไปเถอะครับ ขึ้นเงินเดือนนั่นมันเรื่องใหญ่ ไม่รู้เมื่อไหร่โรงเรียนจะขึ้นเงินเดือนให้ผมบ้าง เงินเดือนแค่นี้ไปย่านเริงรมย์ไม่กี่ครั้งก็หมดแล้ว"

ย่านเริงรมย์รึ?

ดูท่าผู้เฒ่าหยางก็เป็นบัณฑิตผู้รักศิลปะเหมือนกันนะ

กู้จิ่วชิงก้าวเข้าสู่โรงเรียน เสียงประกาศจากลำโพงก็ดังขึ้นพอดี นักเรียนคนแล้วคนเล่าทยอยลงมาจากอาคารเรียน

ม.6 สี่ห้อง ม.5 ห้าห้อง ม.4 หกห้อง!

นักเรียนหลายร้อยคนยืนพร้อมกันบนสนามกีฬา เริ่มทำกายบริหารตามเสียงประกาศ

"ชุดกายบริหารออกอากาศชุดแรกของหลินเจียง: เคล็ดวิชากำลังมังกรคชสาร!"

"กระบวนท่าที่หนึ่ง คชสารยาตราทั่วแดนเถื่อน!"

ทั่วทั้งสนามกีฬา นักเรียนหลายร้อยคน พร้อมด้วยอาจารย์อีกหลายสิบคน ต่างก็ร่ายรำกระบวนท่าแรกของยี่สิบสองกระบวนท่าเคล็ดวิชากำลังมังกรคชสาร!

ภาพนี้ช่างยิ่งใหญ่อลังการเหลือเกิน!

กู้จิ่วชิงยืนนิ่งอยู่กับที่ มองดูจนเคลิบเคลิ้ม