เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

ตอนที่ 1 การทรยศในพงไพร

ตอนที่ 1 การทรยศในพงไพร

ตอนที่ 1 การทรยศในพงไพร


แคว้นตะวันรุ่ง เมืองจันทร์สลัว

 

ยอดสีเขียวปรากฏรางๆภายใต้หมู่เมฆที่ล้อมรอบ ต้นไม้ใหญ่หนาทึบปกคลุมพื้นที่สูงชันโอนเอนไปตามสายลม รุ่งอรุณนี้ผืนป่าดูเยือกเย็นและเงียบสงัด

 

ทว่าบัดนี้ลึกลงไปยังที่ห่างไกลในป่าอันเปล่าเปลี่ยว ความโหดเหี้ยมและโลหิตที่สาดกระเซ็นได้เผยตัวออกมา

 

เด็กสาวในชุดแพรไหมงดงามถูกฉุดรั้งให้คุกเข่าลง ด้วยแขนทั้งสองของนางนั้นถูกบิดไขว้ไว้ข้างหลังโดยชายกำยำสองนาย

ศีรษะของนางก้มลงต่ำและแทบไม่มีสติ ผมที่ปรกหน้าชุ่มไปด้วยโลหิตที่ทะลักออกมาจากใบหน้าของนางเอง สีแดงสดหยดแล้วหยดเล่า หยดจากปลายผมซึมลงสู่พื้นดิน

 

เด็กสาวที่อ่อนแออย่างมากกัดฟันแล้วเงยหน้าขึ้นเมื่อได้ยินเสียงฝีเท้าใกล้เข้ามา เผยให้เห็นถึงเลือดที่ปกคลุมใบหน้าของนาง

ใบหน้านั้นถูกทำให้เสียโฉมอย่างฉกรรจ์ เนื้อหนังบนใบหน้าถูกฟันเหวอะจากคมมีดจนชุ่มโชกและยุ่งเหยิงไปด้วยโลหิต

 

“เจ้าเป็นใคร? ทำไมถึงต้องการทำร้ายข้า”

 

เสียงของเด็กสาวอ่อนแรงอย่างมาก มันดังออกมาจากลำคอเพียงเสียงกระซิบ

นางดิ้นรนอย่างมากที่จะต่อต้านการหมดสติจากการเสียเลือด นางเพ่งมองไปยังใบหน้าที่ถูกคลุมด้วยผ้าโปร่ง เรือนร่างอันงดงามปรากฎขึ้นตรงหน้า

 

หญิงสาวที่ปกคลุมใบหน้าสวมชุดกระโปรงสีฟ้าอ่อนดุจท้องฟ้าที่มีเมฆ ที่เอวแขวนพู่สีเดียวกันไว้ มันแกว่งไกวไปมาอย่างงดงามตามจังหวะที่หญิงสาวก้าวเดินอย่างนุ่มนวล

 

ก้าวของหญิงสาวหยุดลงตรงหน้าเด็กสาวที่คุกเข่า นางมองต่ำลงไปยังใบหน้าเสียโฉมของเด็กสาว

ดวงตาอันงดงามของนางโค้งดุจจันทร์เสี้ยวเมื่อนางแย้มยิ้มและพูดอย่างนุ่มนวล

 

“ข้าคือเฟิ่งชิงเกอ คุณหนูใหญ่แห่งจวนอารักษ์แคว้น บุตรสาวของนายพลเฟิ่งเซียวผู้น่าเกรงขามผู้สืบทอดในอนาคตของตระกูลเฟิ่ง และเป็นคู่หมั้นของโอรสสวรรค์ องค์ชายสามแห่งแคว้นตะวันรุ่ง”

 

เสียงอันคุ้นเคยและถ้อยคำที่หญิงสาวตรงหน้าเอื้อนเอ่ยทำให้เด็กสาวเบิกตากว้างอย่างตกตะลึง

 

“เจ้า! เจ้าเป็นใครกันแน่!? ข้าคือเฟิ่งชิงเกอ! เฟิ่งชิงเกอตัวจริง!”

 

เด็กสาวที่อ่อนแรงตัวสั่นเทิ้มเมื่อความคิดบางอย่างก่อตัวขึ้นในใจ ดวงตาของนางเต็มไปด้วยความปฏิเสธที่จะเชื่อ

 

นิ้วอันเรียวงามค่อยๆดึงผ้าคลุมหน้าออกอย่างนุ่มนวล ผ้าโปร่งลอยลงสู่พื้นอย่างช้าๆ เผยถึงใบหน้าอันงามไร้ที่เปรียบ

ความงามประณีตสะท้อนในตาที่เบิกกว้างของเด็กสาว เมื่อเธอเห็นถึงใบหน้าที่ยิ่งกว่าคุ้นเคยปรากฏขึ้นเบื้องหน้า เด็กสาวตื่นตะลึงจนไม่อาจแม้แต่จะกล่าวคำพูดใด

 

ใบหน้าอันงดงามไร้ที่ติเชิดขึ้นเล็กน้อยเมื่อนางเห็นสายตาอันตื่นตะลึงและสะพรึงกลัวของเด็กสาวบนพื้นดิน

เสียงของนางเต็มไปด้วยความคาดหวังและความตื่นเต้นที่มิอาจระงับเมื่อนางกล่าว

 

“เฟิ่งชิงเกอ นับแต่วันนี้เป็นต้นไป ข้าจะครอบครองตัวตนของเจ้า สถานะของเจ้าและทุกสิ่งที่เป็นของเจ้า ทุกๆอย่าง และสำหรับตัวเจ้า......”

 

เสียงของนางหยุดไปชั่วครู่ เมื่อนางหัวเราะอย่างนุ่มนวล

 

“คนฉลาดอย่างเจ้าไม่ลองคาดเดาซักหน่อยหรือว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับเจ้า?”

 

เมื่อได้ยินบุคคลเบื้องหน้าใช้เสียงดั้งเดิมของนางในการพูด เฟิ่งชิงเกอตัวแข็งไปชั่วอึดใจแล้วจ้องเขม็งไปยังบุคคลเบื้องหน้าเธอและอุทาน

 

“โร่ว.... โร่วหยุน? เจ้า..... เจ้าคือซูโร่วหยุน!”

 

ซูโร่วหยุนเป็นเด็กกำพร้าที่เติบโตขึ้นมาพร้อมกับนาง นางช่วยเด็กน้อยมาจากข้างถนนและพากลับมายังจวนอารักษ์แคว้น

และเก็บเด็กกำพร้าตัวน้อยไว้ข้างกายดั่งเป็นมิตรสหาย แล้วเด็กสาวตัวน้อยก็ได้กลายมาเป็นเพื่อนสนิทที่นางสามารถคุยได้ในทุกเรื่อง เป็นผู้ที่นางรู้สึกใกล้ชิดดุจดังน้องสาว.....

 

ดังนั้น นางไม่เคยแม้แต่จะคาดคิดว่าผู้ที่ทำให้นางเสียโฉม ผู้ที่ต้องการแย่งชิงตัวตนของเธอจะเป็นโร่วหยุน.....

 

“เพราะเหตุใด? ข้าปฏิบัติกับเจ้าอย่างดียิ่ง เหตุใดเจ้าจึงทำเช่นนี้?” ความเจ็บปวดจากการถูกทรยศบาดลึกเข้าไปในหัวใจ

เมื่อนางนึกถึงสิ่งที่เกิดขึ้นว่าใบหน้าของนางเสียโฉมเยี่ยงไร ตัวตนของนางกำลังจะถูกขโมยไปเยี่ยงไร โดยไร้ผู้ใดจะทราบเรื่องราว ความเกลียดชังเริ่มสูบฉีดขึ้นมาในใจของนาง

 

“เพราะเหตุใด? หึ แน่นอนว่าเพราะทุกสิ่งที่เจ้ามียังไงเล่า ท่านปู่และบิดาที่รักและตามใจเจ้า โอรสสวรรค์ที่รักเจ้ายิ่งกว่าสิ่งใด และ.....”

 

ดวงตาที่ยิ้มดุจจันทร์เสี้ยวจ้องไปยังเฟิ่งชิงเกอที่อยู่บนพื้นดิน “ทั้งหมดจะเป็นของข้าในไม่ช้า ความประคบประหงมตามใจของท่านปู่และบิดา รักอันลึกซึ้งและความอ่อนโยนของพี่ใหญ่มู่หรง ทั้งหมดจะเป็นของข้า”

 

 

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

 

สวัสดีค่ะนี่โรปิ้งนะคะ ขอบคุณทุกคนมากๆที่เข้ามาอ่าน เพิ่งเคยแปลด้วยตัวเองเรื่องนี้เป็นเรื่องแรกเลยค่ะ

แปลแล้วรู้สึกสนุกมากเลยค่ะ พล็อตเรื่องก็ไม่จำเจเหมือนสาวน้อยข้ามมิติเรื่องอื่นด้วย ยิ่งแปลก็ยิ่งลุ้นว่าจะเป็นยังไงต่อ มาติดตามไปด้วยกันนะคะ

กดติดตามที่เพจกันได้เลย

แนะนำว่าตั้งค่า "see first" หรือว่าเห็นโพสก่อนไว้ก็จะไม่พลาดเวลาอัพเดทตอนใหม่ๆนะคะ

ขอบคุณมากๆค่ะ (〃・ω・)ノ

จิ้มไปที่เพจได้เลยค่า >>>ภูติหมอไร้เงา Mesmerizing Ghost Doctor<<<

- - - - - - - - - - -

แล้วก็มีกลุ่มธรรมดาไว้มาคุยกันได้นะคะ เข้าฟรีน้า

รายละเอียดของกลุ่มธรรมดานะคะ

- ลงนิยาย 2 - 3 วันต่อ 1 ตอน

- ตอนใหม่จะลงที่กลุ่มธรรมดาก่อนลงเว็บ

VV ลิงค์กลุ่มธรรมดา VV เข้ามากันได้เลยนะคะ

ห้องนั่งเล่นภูติหมอไร้เงา MGD ~

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

 

จบบทที่ ตอนที่ 1 การทรยศในพงไพร

คัดลอกลิงก์แล้ว