ตอนที่ 21 – สังหาร

ตอนที่ 21 – สังหาร

ร่างอันมหึมาของ หมูป่ายักษ์ ล้มลงอย่างแรงจนพื้นดินสะเทือน

แม้มันจะยังไม่ตายทันที แต่กับบาดแผลระดับนี้…มันไม่อาจกลับมาสู้ได้อีกต่อไป

“หมดพิษสงแล้ว…”

อีกด้านหนึ่ง…

หมาป่าจันทรามองภาพเบื้องหน้าด้วยความตกตะลึง

“ทั้งที่เป็นอสูรระดับ D เหมือนกัน…

ทำไมหมูนั่นถึงถูกจัดการลงได้ง่ายๆใน ‘เพียงกระบวนท่าเดียว!’”

แม้ระดับ D จะเริ่มมีสติปัญญา

แต่มันยังไม่อาจเข้าใจสิ่งที่เรียกว่า “ช่องว่างพลัง” อย่างถ่องแท้

หลังจากลู่หยู่โจมตีเสร็จ

เขาไม่ได้ลงมือซ้ำฆ่าหมูป่ายักษ์ทันที

เพราะสิ่งที่อันตรายยิ่งกว่า — ก็คือ หมาป่าจันทราที่เฝ้ามองเขาอยู่!

เมื่อสบตากับอีกฝ่าย

ลู่หยู่ไม่ลังเล เขาขยับปีกทันที

“ใบมีดพุ่งทะลวง!”

เสี้ยววินาที เขาปรากฏตรงหน้าหมาป่าจันทรา หวังใช้แผนเดิมซ้ำสอง!

แต่ทว่า…

หมาป่าจันทรา—ไม่ใช่หมู!

มันตัวเล็กกว่า คล่องแคล่วกว่า

และที่สำคัญ… มันเตรียมตัวไว้แล้ว!

ในจังหวะที่ลู่หยู่หายตัว

มัน ระเบิดพลังความเร็ว หนีไปอีกทางพอดี!

ฟึ่บ ฟึ่บ ฟึ่บ ฟึ่บ ฟึ่บ!!

ห้าการโจมตีของลู่หยู่ “พลาดหมด!”

เป็นครั้งแรกที่ “ใบมีดพุ่งทะลวง” ถูกหลบได้อย่างสมบูรณ์!

“อ๊าววววววววววววว!!”

เสียงหอนแหลมสูงพุ่งขึ้นฟ้า

วงจันทร์สีเงินจาง ๆ ปรากฏกลางอากาศ!

“จันทราแยกเป็นสาม!”

แสงจันทร์ตกลงพื้น — แบ่งออกเป็นสามสาย

กลายเป็นหมาป่าจันทราสามตัว!

รูปร่าง สีขน กลิ่นอายพลัง ทุกอย่าง…

เหมือนกันเป๊ะ!

แม้แต่ลู่หยู่ที่มีสัมผัสวิญญาณระดับสูงยัง แยกไม่ออกเลยว่าตัวไหนคือตัวจริง!

และที่น่ากลัวยิ่งกว่า…

หมาป่าจันทราตัวจริง — กลับหายไป!

ลู่หยู่เบิกตาขึ้นเล็กน้อย

“นี่มัน… ทักษะระดับ B หรือ C ไม่ใช่หรือ!?”

“ในชีวิตก่อนมันเพิ่งจะมีตอน C หรือ B เท่านั้นนี่ ทำไมตอนนี้ถึง…”

สายตาเขาหรี่ลงอย่างระวัง

นี่คือสิ่งที่เรียกว่า “การปลุกพลังสายเลือด”

ในช่วงวิวัฒน์แต่ละครั้ง

หากร่างกายมีสายเลือดโบราณหรือพลังพิเศษแฝงอยู่

อาจปลุกสกิลร้ายกาจได้ก่อนเวลาอันควร!

“จันทราแยกเป็นสาม”

คือสกิลที่สร้างร่างแยกที่สมบูรณ์แบบออกมาได้ทั้งหมดสามร่าง

และหมาป่าจันทราตัวจริงสามารถ “สลับร่าง” อยู่ในนั้นตลอดเวลา!

แม้ในชีวิตก่อนมนุษย์จะใช้ขีปนาวุธก็ยัง “ไม่สามารถฆ่ามันได้!”

ทั้งสามร่างพุ่งเข้าใส่ลู่หยู่ในเวลาเดียวกัน!

คลื่นพลังรุนแรงระดับ D แผ่ซ่านราวจะทำให้ภูเขาถล่ม

ลู่หยู่ ไม่อยู่เฉย!

ฟึ่บ!!

เขาขยับปีก ฟาดเป็นใบมีดอากาศ

“คมมีดสายลม!”

ฉัวะ!!

ใบมีดอากาศนับสิบเส้นพุ่งใส่หมาป่าทั้งสามตัว!

แต่ทันใดนั้น…

เปรี้ยงง!!

หมาป่าทั้งสามตัว แผ่พลังป้องกัน ออกมา ในจังหวะเดียวกันเป๊ะ!

ใบมีดลมถูกสกัดจนหมดจด

การเคลื่อนไหว ลมหายใจ พลังวิญญาณ —

ไม่มีสิ่งใดต่างกันเลยแม้แต่น้อย

“มัน… ไม่ได้รับผลจากสกิลโจมตีหมู่?”

“งั้นแสดงว่า… ไม่สามารถใช้สกิลโจมตีวงกว้างค้นหาตัวจริงได้!”

“ยุ่งยากแล้วสิ…”

ลู่หยู่ขมวดคิ้วเล็กน้อย แต่แววตาเขากลับไม่ได้หวาดหวั่น

“ฉัน…ไม่ต้องแยกหรอก ว่าตัวไหนตัวจริง เพราะฉัน… จะฆ่ามันให้หมด!”

ลู่หยู่เปิดใช้ ใบมีดพุ่งทะลวง เลือกโจมตีไปยังหมาป่าจันทราตัวใดตัวหนึ่งทันที

ในพริบตา หมาป่าตัวนั้นถูกโจมตีจนร่างสลาย แต่ต่อให้สลายไปแล้ว พอเวลาผ่านไปแค่เสี้ยววินาที มันก็ฟื้นคืนร่างขึ้นมาใหม่อีกครั้ง

ลู่หยู่พุ่งโจมตีต่อเนื่องถึงห้าครั้ง — หมาป่าถูกสลายหายไปห้าครั้ง แล้วก็ฟื้นคืนร่างห้าครั้งเช่นกัน

ชัดเจนว่า ก่อนจะกำจัดตัวจริงได้ ร่างแยกทั้งสามนั้นสามารถสลายร่างได้ง่าย แต่ก็คืนร่างขึ้นใหม่อย่างรวดเร็ว

มันช่างเป็นศัตรูที่ยากจะรับมือสุดๆ

แม้ลู่หยู่จะระมัดระวัง แต่ในใจยังคงมีความหวังแอบแฝงอยู่บ้าง

เพราะในประสบการณ์ที่ผ่านมาของเขา

สกิลของศัตรูบางครั้งสามารถถูก ขโมยมาเป็นของตนเองได้

ถ้าหากเขาได้ทักษะนี้มา จะทำให้พลังของลู่หยู่พุ่งพรวดอย่างมหาศาลแน่นอน

หมาป่าทั้งสามพุ่งเข้าชนจากสามทิศทาง

ลู่หยู่จึงต้องเลือกเพียงหนึ่งในสามเพื่อโจมตี

แต่ความยุ่งยากคือ — แม้เขาจะเลือกถูกตัวจริงแล้วก็ตาม

หมาป่าจันทราก็ยังสามารถเปลี่ยนตำแหน่งไปก่อนที่การโจมตีจะเกิดขึ้นได้

ขณะที่ลู่หยู่ถูกล้อมด้วยหมาป่าสามตัว

เจ้าจิ้งจอกขาวตัวน้อยที่อยู่ข้างๆ เห็นเหตุการณ์นั้นก็ร้อนใจขึ้นมา

มันลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะกัดฟันพุ่งตรงเข้าหาลู่หยู่

และระหว่างทางมันก็ใช้ภาพมายาออกมา

แสงสีวาบหนึ่งพุ่งออกมาจากจิ้งจอกขาว

ปกคลุมไปที่หมาป่าตัวซ้ายของลู่หยู่ทันที

ลู่หยู่รู้สึกประหลาดใจอย่างมาก

ไม่คิดเลยว่าเจ้าจิ้งจอกตัวเล็กนั่นจะรู้บุญคุณและกล้าช่วยเขา

ปัง!

ภาพมายาส่องสว่างพุ่งเข้าชนหมาป่าตัวนั้น

หมาป่าร่างนั้นแตกสลายเหมือนฟองสบู่

แต่ที่ทำให้ลู่หยู่ตะลึงคือ

คราวนี้หมาป่าตัวนั้น ไม่ได้ฟื้นคืนร่างอีกเลย!

สนามรบเหลือหมาป่าจันทราแค่สองตัว

อาจเป็นไปได้ว่า ภาพมายาของจิ้งจอกขาวนั้นสามารถเจาะจงสกิลของหมาป่าจันทราได้

ลู่หยู่คิดในใจ

ทันใดนั้น หมาป่าจันทราสองตัวที่เหลือพุ่งเข้ากัดลู่หยู่ทันที

ทั้งคู่แผ่พลังมหาศาลออกมา — เต็มไปด้วยพลังวิญญาณที่ร้อนแรงดั่งไฟลุกโชนในปากของพวกมัน

ลู่หยู่รู้สึกได้เลยว่า

หากถูกกัดจริงๆ ต่อให้เป็นอสูรระดับ D ก็ต้องเจ็บหนักแน่นอน

การโจมตีของหมาป่าจันทรามีข้อจำกัดว่า

ลู่หยู่จะป้องกันได้เพียงแค่หนึ่งในสองตัวเท่านั้น

ถ้าไม่เลือกก็จะถูกโจมตีเต็มๆ โดยไม่สามารถกันได้เลย

แต่แม้ลู่หยู่จะเลือกถูกตัวจริง

หมาป่าจันทราก็ยังมีท่าทางจะสลับร่างไปอีกตัวทันที

สรุปคือ — การโจมตีของหมาป่าจันทรานั้นแทบจะ หลีกเลี่ยงไม่ได้!

แต่ลู่หยู่ก็ไม่ได้ดิ้นรนต่อต้านอะไร

เพียงแค่เพ่งสายตาไปที่หมาป่าทั้งสองตัวอย่างไม่ลดละ

ในวินาทีต่อมา หมาป่าจันทราทั้งสองใช้ความเร็วสูงสุด

ทั้งสองกัดเข้าที่ลู่หยู่ทันที

และในขณะเดียวกัน หมาป่าตัวหนึ่งปล่อยพลังวิญญาณแรงกล้าจากปาก

พุ่งซึมผ่านจุดกัดเข้าไปในร่างกายของลู่หยู่

หวังที่จะทำร้ายจากภายใน

จิ้งจอกขาวเห็นเหตุการณ์นั้น ร้องครางออกมาอย่างกังวลใจ

เหมือนมันกำลังเป็นห่วงลู่หยู่อย่างสุดหัวใจ

ทันใดนั้นเอง ก็มีแสงสีทองวาบขึ้นมา

กายาเทพทองคำ!

ลู่หยู่เปิดใช้กายาทองคำอย่างทันควัน

ซึ่งเป็นเกราะป้องกันที่ทำให้เขาหลีกเลี่ยงความเสียหายทั้งหมดได้อย่างปลอดภัย

ทันทีที่หมาป่าจันทราได้ใจ

ลู่หยู่ก็รวบรวมวิญญาณที่เหลืออยู่ทั้งหมดในตัว

ทันใดนั้นหมาป่าจันทราก็ถูก “เข็มน้ำแข็ง” พุ่งเข้าใส่จนตัวแข็งทื่อ

ฟิ้ววววว!

ลู่หยู่พุ่งโจมตีต่อเนื่องด้วย ใบมีดพุ่งทะลวง ห้าครั้งเต็มกำลัง

ฟันใส่หมาป่าจันทราอย่างดุเดือด

หมาป่าจันทราที่ถูกแข็งทื่อในน้ำแข็ง

ถูกฟันจนร่างแหลกสลาย

กลายเป็นชิ้นส่วนเลือดเนื้อที่ถูกน้ำแข็งเกาะจับ กระจัดกระจายไปทั่วบริเวณ

สุดท้าย…

อสูรระดับ D ที่มีศักยภาพเป็น ราชาปีศาจในอนาคต

หมาป่าจันทรา — ถูกลู่หยู่สังหารเรียบร้อย!