ตอนที่ 2 – เสือขาวตัวนี้ มีแววจะเป็นราชา

ตอนที่ 2 – เสือขาวตัวนี้ มีแววจะเป็นราชา

【ชื่อ】：ลู่หยู่

【ระดับ】：สัตว์ป่าธรรมดา (ยังไม่เข้าสู่ระดับพลัง)

【อายุขัย】：1/50 ปี

【สกิล】：กรงเล็บจู่โจม (lv1)

【แต้มวิวัฒนาการ】：——

ลู่หยู่มองหน้าจอระบบ ก่อนจะขบคิดในใจว่า

“ดูเหมือนว่าการวิวัฒนาการแค่บางส่วนจะยังไม่เพียงพอให้ระดับพลังของเราสูงขึ้น ถ้าแค่ดูจากกรงเล็บที่ใกล้เคียงระดับ E แล้วล่ะก็ ก็น่าจะจัดอยู่ในระดับ F ได้แล้วนี่นา”

เขาปิดหน้าต่างข้อมูลลง แล้วเงยหน้ามองดวงอาทิตย์ที่ยิ่งชัดเจนขึ้นทุกที ก่อนจะเริ่มวางแผนในหัว

ตอนนี้ลู่หยู่มีพลังติดตัวจากระบบวิวัฒนาการ แม้จะยังไม่มาก แต่ก็เพียงพอให้เริ่มลงมือวางแผน เพื่อแย่งชิงความได้เปรียบตั้งแต่ช่วงต้นของการฟื้นคืนพลังวิญญาณ

ระหว่างที่เขากำลังครุ่นคิดอยู่นั้น สายตาก็เหลือบไปเห็นป้ายใหญ่ที่ตั้งตระหง่านอยู่ไม่ไกล

บนป้ายนั้นเขียนไว้ด้วยตัวอักษรห้าตัวว่า:

สวนสัตว์เจียงโจว!

เจียงโจวเหรอ!?

ดวงตาของลู่หยู่เป็นประกายขึ้นมาในทันใด แม้ในชาติก่อนเขาจะไม่ใช่คนจากเจียงโจวแต่กลับมีความทรงจำต่อที่นี่อยู่ไม่น้อย

ในการฟื้นคืนพลังวิญญาณครั้งแรกของชาติก่อน มีอสูรร้ายชื่อดังเกิดขึ้นมากมาย และหนึ่งในนั้นก็คือ ราชาพยัคฆ์แห่งเจียงโจว!

ว่ากันว่า ในช่วงการฟื้นคืนพลังวิญญาณครั้งแรกนั้น เจ้าเสือตัวหนึ่งในเจียงโจวบังเอิญได้กลืนกินผลวิญญาณเข้าไป ผลลัพธ์คือ มันพุ่งทะยานขึ้นสู่จุดสูงสุด กลายเป็นหนึ่งในอสูรร้ายที่แข็งแกร่งที่สุดในเจียงโจว!

แม้ว่าผลวิญญาณลูกเดียวจะไม่ใช่สาเหตุหลักที่ทำให้มันได้ครองบัลลังก์ราชาพยัคฆ์ แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้เลยว่าผลนั้นมีผลสำคัญอย่างยิ่งต่อพัฒนาการในช่วงต้นของมัน

ที่สำคัญ ลู่หยู่ในชาติก่อนยังเคยศึกษาเรื่องราวของราชาพยัคฆ์ตัวนี้มาอย่างละเอียดอีกด้วย เขาจำได้ดีว่า เจ้าเสือตัวนั้น เดิมทีก็เป็นเพียงเสือตัวหนึ่งในสวนสัตว์เจียงโจว และมันหนีออกไปได้ในช่วงที่เกิดความวุ่นวายหลังการฟื้นคืนพลังวิญญาณ

ลู่หยู่รื้อฟื้นความทรงจำเกี่ยวกับราชาพยัคฆ์ตัวนี้ขึ้นมาเต็มที่ ดวงตาหรี่ลงอย่างมุ่งมั่น

ในเมื่อชาตินี้เขาได้มาอยู่ที่เจียงโจวอย่างบังเอิญ เช่นนั้น ผลวิญญาณลูกนั้น เขาจะต้องไม่ยอมให้ใครได้ไปเด็ดขาด!

ถ้าได้ผลวิญญาณมา เขาจะสามารถชิงความได้เปรียบตั้งแต่เนิ่นๆ!

ในโลกที่กำลังเข้าสู่กลียุคนี้ ก้าวนำได้เพียงก้าวเดียว ก็สามารถนำได้ทุกก้าวที่เหลือ!

ในทุกการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ หากสามารถชิงจังหวะแรกมาได้ ก็จะสามารถขึ้นไปถึงจุดสูงสุดได้เช่นกัน!

เมื่อตัดสินใจแน่วแน่แล้ว ลู่หยู่ก็สยายปีกบินขึ้นไปทันที

แม้ตอนนี้เขาจะยังถูกขังไว้ในกรง แต่ในฐานะอินทรีย์ทองคำสุดโด่งดังของสวนสัตว์เจียงโจว เขาย่อมได้รับการดูแลในระดับสูงสุด

กรงที่ขังลู่หยู่นั้นสูงถึงสามสิบเมตร ซึ่งสูงพอให้เขามองเห็นทั่วทั้งสวนสัตว์ได้

เมื่อบินขึ้นไปเกาะอยู่บนโครงเหล็กที่สูงที่สุด ลู่หยู่ใช้ดวงตาอันเฉียบคมส่องมองออกไปทั่วบริเวณ และไม่นานก็พบจุดที่เป็นสวนเสือ

ในบริเวณนั้น มีเสืออยู่หลายตัวทั้งเล็กและใหญ่ และตัวที่มีขนาดใหญ่ที่สุดก็คือ เสือขาว ตัวหนึ่ง!

เมื่อเห็นว่าเสือตัวนั้นกำลังมีท่าทางกระสับกระส่าย ลู่หยู่ก็มั่นใจทันทีว่า มันต้องเป็น ราชาพยัคฆ์ในอนาคตอย่างแน่นอน

เสือตัวนี้สามารถก้าวขึ้นถึงตำแหน่งราชาในชาติก่อนได้ แปลว่าสายเลือดของมันต้องไม่ธรรมดา และตอนนี้มันถึงกับเริ่มรับรู้ได้ถึงความเปลี่ยนแปลงของสวรรค์ จึงเกิดอาการไม่สงบขึ้นมา

เปรี้ยง！

ทันใดนั้นเอง ฟ้าสดใสไร้เมฆกลับมีสายฟ้าฟาดลงมาอย่างกะทันหัน!

ทุกคนพากันเงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้า ดวงตาเต็มไปด้วยความตกตะลึง

เพราะบนท้องฟ้ายามนี้… มีดวงอาทิตย์อยู่สองดวง!

เมื่อเหล่าสรรพชีวิตได้เห็นภาพของดวงตะวันคู่ พวกเขาทุกคนต่างก็รู้สึกคล้ายกันว่า… โลกใบนี้ ไม่เหมือนเดิมอีกต่อไปแล้ว!

และในขณะเดียวกันนั้นเอง สัตว์ทุกตัวในสวนสัตว์ก็เริ่มแสดงอาการบ้าคลั่งออกมา!

ลู่หยู่ซึ่งอยู่บนที่สูงเห็นทุกอย่างได้อย่างชัดเจน:

สัตว์ร้ายอย่างเสือกับสิงโตที่เคยนอนขี้เกียจทั้งวัน ตอนนี้กลับคลั่งราวกับเสียสติ เริ่มพุ่งชนกรงอย่างบ้าคลั่ง

แม้แต่สัตว์อย่างละมั่งหรือยกยูงที่ปกตินิสัยเชื่อง อยู่ร่วมกับนักท่องเที่ยวในโซนสงบ ตอนนี้กลับเปลี่ยนไปเป็นคนละคน ดวงตาแดงก่ำ วิ่งไล่ไล่กัดนักท่องเที่ยว

ในพริบตาเดียว สวนสัตว์ทั้งแห่งก็กลายเป็นความวุ่นวายอลหม่าน

แต่เพราะสวนสัตว์เจียงโจวเป็นสวนสัตว์ขนาดใหญ่ จึงมีแผนรับมือเหตุฉุกเฉินอย่างดี

ไม่นานนัก เจ้าหน้าที่ก็ถือปืนยาสลบเข้ามาคุมสถานการณ์ ไล่ยิงสัตว์ที่คลุ้มคลั่งให้สลบไปทีละตัว

ลู่หยู่เห็นภาพนั้นก็อดส่ายหัวไม่ได้

ตอนนี้ยังเพิ่งเริ่มการฟื้นฟูพลังวิญญาณ สัตว์ทั้งหลายยังไม่เริ่มวิวัฒน์ มนุษย์จึงยังสามารถควบคุมสถานการณ์ได้ง่าย

แต่ไม่นานจากนี้…สวนสัตว์เจียงโจวแห่งนี้ คงจะกลายเป็นเขตต้องห้ามที่อันตรายที่สุดแห่งหนึ่งของเมืองแน่นอน

“โฮกกก——!!”

ในตอนนั้นเอง เสียงคำรามของเสือก็ดังสนั่นขึ้น

เจ้าพยัคฆ์สีขาวร่างใหญ่ตัวนั้น ร่างกายบวมขยายขึ้นอย่างเห็นได้ชัด จากนั้นก็กระโจนขึ้นฟ้า ข้ามรั้วสูงห้าเมตรออกจากเขตเสือไปได้อย่างง่ายดาย

“เสือหลุดออกมาแล้ว!”

เสียงนักท่องเที่ยวตะโกนลั่น เจ้าหน้าที่ที่ถือปืนยาสลบต่างก็เล็งแล้วยิงใส่ทันที

แต่ถึงตัวจะใหญ่โต เสือขาวกลับไม่เสียความว่องไวแม้แต่น้อย

มันพุ่งหลบกระสุนทั้งหมดอย่างคล่องแคล่ว ก่อนจะตบเจ้าหน้าที่คนหนึ่งล้มลง แล้ววิ่งหนีอย่างรวดเร็ว

“สุดยอดจริง ๆ…ไม่แปลกใจเลยที่ในอนาคตจะกลายเป็นราชาพยัคฆ์ได้ แค่พึ่งเริ่มก็แกร่งขนาดนี้แล้ว”

ลู่หยู่อดชื่นชมในใจไม่ได้

จู่ ๆ ก็มีเสียงฝีเท้า ลู่หยู่ก้มลงมอง เห็นเจ้าหน้าที่สามคนถือปืนยาสลบเปิดกรงเข้ามา พร้อมเล็งมาทางเขา

แม้ลู่หยู่จะไม่ได้คลุ้มคลั่งเหมือนสัตว์ตัวอื่น แต่เพื่อป้องกันไว้ก่อน ฝ่ายบริหารของสวนสัตว์ก็ยังตัดสินใจจะยิงยาสลบใส่เขา เพราะเขาคือสัตว์ดาวเด่นของที่นี่—นกอินทรีทองคำ

ขณะนี้เสือขาวหลบหนีไปแล้ว ลู่หยู่เดาว่ามันคงสัมผัสได้ถึงพลังของผลวิญญาณ และกำลังจะไปชิงมันมา

เขาย่อมไม่มีเวลามาเสียอยู่กับพวกนี้!

“กรี๊สสสสส——!!”

ลู่หยู่ส่งเสียงร้องก้องทันที ก่อนจะกางปีกโผบินขึ้น ทันใดนั้นก็ตวัดกรงด้วยกรงเล็บ

แคร๊ก——!!

กรงที่ทำจากโลหะผสม กลับถูกเขาข่วนจนเป็นช่องกว้างในพริบตา ลู่หยู่ไม่รีรออะไร รีบบินขึ้นฟ้า มุ่งหน้าตามเสือขาวไปทันที

“เวรเอ๊ย! ฉันตาฝาดรึเปล่า—เมื่อกี้นกอินทรีข่วนกรงโลหะพังในทีเดียว! เป็นไปได้ยังไง?!”

“รวยแล้วโว้ย! ฉันถ่ายคลิปไว้ทันเลย! เอาลงเน็ตเมื่อไร ฉันต้องดังแน่!”

…

เสียงตะลึงพรึงเพริดของเจ้าหน้าที่และนักท่องเที่ยวที่ได้แต่ยืนมองลู่หยู่บินจากไป เขาไม่สนใจแม้แต่น้อย

อินทรีทองคำบินได้เร็วมาก ไม่นานก็เห็นเงาของเสือขาวอยู่ไม่ไกล

เสือขาวที่ได้รับการชำระล้างจากพลังวิญญาณ เริ่มวิวัฒน์แล้ว ความเร็วที่มันพุ่งไปข้างหน้าเร็วผิดหูผิดตา แม้จะยังเทียบกับลู่หยู่ไม่ได้ แต่ในทางตรงก็แทบสูสีกัน

แต่ลู่หยู่บินได้ ยังไงก็ไม่กลัวจะตามไม่ทัน

หลังหลุดออกจากสวนสัตว์ เสือขาวก็พุ่งเข้าตัวเมือง

เจียงโจวเป็นเมืองใหญ่ระดับประเทศ ตามปกติควรจะสงบเรียบร้อย

แต่ตอนนี้…ตามท้องถนนเต็มไปด้วยหมาแมวที่เคยเป็นสัตว์เลี้ยงคลั่งไปหมด วิ่งไล่กัดคนไปทั่ว

สัตว์น่ารักที่เคยเป็นเพื่อนมนุษย์ ตอนนี้กลายเป็นอสูรสังหารโดยสมบูรณ์

ลู่หยู่เห็นศพนอนตายเกลื่อนบนถนน หลายคนตายตาไม่หลับด้วยซ้ำ

“ตั้งแต่นาทีนี้ไป…ความสงบของโลกคงจะพังทลายลงแล้ว”

ลู่หยู่ถอนใจเล็กน้อย

ในชาติก่อน เขาเองก็เป็นแค่คนธรรมดาคนหนึ่งในฝูงชนที่แตกตื่น แม้จะมีโชคมากกว่าใคร แต่สุดท้ายก็อยู่รอดได้เพียงห้าปีก่อนสิ้นใจตาย

หลังผ่านประสบการณ์ความตายมานับไม่ถ้วน ภาพตรงหน้าก็ไม่ได้สั่นคลอนจิตใจเขาอีกแล้ว

เขาเพียงทอดถอนใจนิด ๆ แล้วบินตามเสือขาวที่กำลังฟาดหมา กวาดคนที่ขวางทางไปไกล แล้ววิ่งตรงไปยังจุดหมายต่อไป