บทที่ 440 ช่วงเวลาตัดสิน (ฟรี)

บทที่ 440 ช่วงเวลาตัดสิน

แม้แต่เจ้าเห็ดน้อยที่อยู่ไม่ไกลนัก เดิมทีกรงเล็บของเธอก็กำลังข่วนใบหน้าของตั่วเอ๋อร์ เตรียมจะฉีกเนื้อหนังของเธอออก

แต่จู่ๆ ก็รู้สึกว่าใบหน้าของตั่วเอ๋อร์กลับอ่อนนุ่มลง ราวกับแป้งโดว์

นิ้วทั้งห้าของเธอจมลึกลงไปอย่างประหลาด แต่กลับไม่มีเลือดสีคล้ำไหลออกมา

“นี่... เกิดอะไรขึ้น?”

เจ้าเห็ดน้อยขมวดคิ้ว รู้สึกประหลาดใจอย่างยิ่งในใจ

จากนั้นร่างของตั่วเอ๋อร์ก็อ่อนนุ่มลงเรื่อยๆ กลับพันรัดเข้าหาเธอเอง ราวกับงูเหลือมตัวใหญ่ มัดแขนขามือเท้าของเธอไว้

ศีรษะอันน่าสะพรึงกลัว เคลื่อนมาที่บริเวณคอของเธอ แล้วอ้าปากกว้าง เขี้ยวอันแหลมคมกัดลงไป

“โฮก——”

เจ้าเห็ดน้อยร้องโหยหวนด้วยความเจ็บปวดทันที

ขณะเดียวกันก็ไม่เข้าใจอย่างยิ่ง

“ทำไมถึงเป็นแบบนี้ไปได้?”

“หรือว่า... เป็นภาพลวงตางั้นเหรอ?”

“......”

จังหวะของการต่อสู้ทั้งหมดเปลี่ยนแปลงไปโดยสิ้นเชิง แน่นอนว่านี่ไม่ใช่พลังของซอมบี้อย่างตั่วเอ๋อร์ แต่เป็นอาณาเขตภูตมายาของเย่ซา

เขาสามารถสร้างภาพลวงตาได้อย่างอิสระในอาณาเขตของตนเอง และเนื่องจากพลังจิตที่แข็งแกร่งเกินไป ได้รวมตัวกันเป็นรูปธรรม ก่อให้เกิดพลังงานอีกรูปแบบหนึ่ง

ทำให้ภาพลวงตาของเขาก็มีพลังโจมตีที่แท้จริงด้วย!

ตอนนี้ นี่ไม่ใช่การต่อสู้ระหว่างฝูงซอมบี้กับฝูงซอมบี้อีกต่อไปแล้ว แต่เป็นซอมบี้นับหมื่น ต่อสู้กับเย่ซา!

ด้วยพลังระดับ SS-class ของเขา บวกกับพลังอาณาเขต เขามีพลังพอที่จะพลิกสถานการณ์การรบทั้งหมดได้ด้วยตัวคนเดียวจริงๆ

ในขณะนี้ในสนามรบ ปรากฏ ‘ภูตมายา’ ขึ้นมามากมาย กำลังต่อสู้กับราชาซอมบี้อย่างแทงก์และคนอื่นๆ

พวกเขาไม่สามารถแยกแยะของจริงกับของปลอมได้เลย ชั่วขณะหนึ่งต่างก็ตกอยู่ในสถานการณ์ที่ยากลำบาก

“เป็นฝีมือของลูกพี่!”

สีหน้าอ่อนล้าของจินกังพลันเปลี่ยนไป เขารู้สึกตื่นตัวขึ้นมาทันที

ตั่วเอ๋อร์กัดฟันแน่น เกสรดอกไม้รอบกายกลับมาโปรยปรายอีกครั้ง

“การต่อสู้ที่แท้จริง เพิ่งจะเริ่มต้นขึ้นเท่านั้น!”

“ใช่แล้ว ถึงเวลาตัดสินแพ้ชนะแล้ว!”

วั่งเหยียนพยายามรวบรวมกำลังใจ ดวงตาจับจ้องเขม็ง

เนื่องจากการลงมือของเย่ซา ทำให้สี่ยอดขุนพลได้พักหายใจ พวกเขาตั้งใจจะรวบรวมกำลังพลใหม่ กลับมาสู้ใหม่อีกครั้ง

บนท้องฟ้า เฟยเฉวี่ยนก็สามารถฝ่าวงล้อมออกมาจากฝูงอีกาได้

“พวกเรา ตามฉันมา!”

ร่างของเขาบินฉวัดเฉวียนในระดับต่ำ ด้านล่างคือฝูงสุนัขซอมบี้นับไม่ถ้วน กำลังเห่าหอนอย่างบ้าคลั่ง ตามหลังเขามา

“โฮก——”

ทันใดนั้น ฝูงซอมบี้จากเมืองหลวงของมณฑลก็คำรามลั่น เสียงดังสนั่นหวั่นไหว พวกมันได้รับกำลังใจ ขวัญกำลังใจฮึกเหิมขึ้นอย่างมาก

ตอนนี้ถึงช่วงเวลาสำคัญแล้ว พวกเขาเตรียมพร้อมที่จะบุกโจมตีครั้งสุดท้าย

ฝูงซอมบี้รวมตัวกันอีกครั้ง แม้แต่บางตัวที่ได้รับบาดเจ็บ ก็ยังลุกขึ้นมาจากพื้น ดวงตากลับมาดุร้ายอีกครั้ง

ภายใต้อาณาเขตของเย่ซา พวกมันบุกเข้าหาหมอกควันสีดำด้วยตัวเอง ราวกับแมลงเม่าบินเข้ากองไฟ แสดงความเด็ดเดี่ยวครั้งสุดท้าย ไม่ว่าข้างในจะมีอะไร พวกมันก็จะฉีกกระชากมันให้สิ้นซาก

แทงก์และราชาซอมบี้คนอื่นๆ ต่างก็ถูกพลังอาณาเขตของเย่ซากดดัน ไม่สามารถต้านทานได้เลย

แต่ในขณะนั้นเอง

หมอกควันสีดำที่ทำให้เฟยเฉวี่ยนและคนอื่นๆ หวาดกลัว ก็เริ่มเปลี่ยนแปลง มันค่อยๆ จางหายไป

ความมืดมิดที่หนาทึบก่อนหน้านี้ ค่อยๆ จางลง ราวกับน้ำแข็งและหิมะที่ละลาย หายไปในอากาศ

“เอ๊ะ? ทำไมถึงสลายไปเองล่ะ?”

เฟยเฉวี่ยนที่กำลังบุกโจมตีอยู่รู้สึกสงสัย ตัวเองยังไม่ได้บุกเข้าไปเลย ทำไมมันถึงสลายไปแล้วล่ะ?

เพราะว่า ตอนนี้หลินตงไม่มีอะไรต้องปิดบังอีกแล้ว เขาก็ใช้ไพ่ตายทั้งหมดออกมาเช่นกัน ใช้ทรัพยากรทั้งหมดของรังซอมบี้

แน่นอน.... ยังมีไพ่ตายที่สำคัญที่สุด และน่าสะพรึงกลัวที่สุดอีกอย่างหนึ่ง

นั่นก็คือตัวเขาเอง...

จากนั้นหมอกควันสีดำก็สลายไป ท่ามกลางหมอกควันที่ลอยอ้อยอิ่ง ร่างสูงใหญ่ของหลินตงก็ค่อยๆ ปรากฏขึ้น

เขายืนตัวตรง เสื้อเชิ้ตสีขาวสะอาดสะอ้าน ใบหน้าหล่อเหลาเย็นชา ดวงตาเฉยเมยจับจ้องทุกสิ่งทุกอย่าง

“ยินดีต้อนรับ”

“หืม???”

ดวงตาดุร้ายของเฟยเฉวี่ยนหรี่ลง รู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ ความรู้สึกอันตรายอย่างรุนแรงแผ่ซ่านในใจ

ในพริบตาเดียว อาณาเขตราชาซอมบี้ของหลินตงก็แผ่ขยายออกไปเต็มกำลัง แรงกดดันอันน่าสะพรึงกลัวถาโถมเข้ามาเหมือนคลื่นยักษ์

ฝูงซอมบี้รู้สึกราวกับว่ามีภูเขาไท่ซานอันยิ่งใหญ่ตั้งตระหง่านอยู่ตรงหน้า เต็มไปด้วยความรู้สึกยิ่งใหญ่และทรงพลัง

อาณาเขตภูตมายาของเย่ซาสามารถจำกัดการเคลื่อนไหวของราชาซอมบี้อย่างแทงก์และคนอื่นๆ ได้ อาณาเขตราชาซอมบี้ของหลินตงก็ย่อมสามารถกดดันสี่ยอดขุนพลได้เช่นกัน

ในชั่วพริบตานั้น เฟยเฉวี่ยนและคนอื่นๆ ราวกับตกลงไปในบ่อโคลน ความเร็วในการบุกโจมตีลดลงอย่างรวดเร็ว โดยเฉพาะอย่างยิ่งจินกังที่บาดเจ็บสาหัส ร่างกายส่งเสียงดังกรอบแกรบ เคลื่อนไหวได้ยากลำบากยิ่งนัก

“แข็งแกร่งมาก!”

เขากัดฟันแน่น เจ็บปวดอย่างยิ่ง

“ตายซะ”

หลินตงพึมพำเบาๆ จากนั้นร่างก็วูบหายไปจากที่เดิมในทันที

เขานิ่งสงบดุจขุนเขา เคลื่อนไหวรวดเร็วดุจสายฟ้า

โบกมือคราหนึ่ง แผ่นหินสี่เหลี่ยมผืนผ้าก็ปรากฏขึ้น บนนั้นมีแสงเรืองรองส่องประกาย ลวดลายประหลาดสว่างขึ้น แฝงไว้ด้วยพลังงานอันแข็งแกร่ง เขาเหินร่างกระโดดไปอยู่หน้าจินกัง เหวี่ยงแขนสุดแรง ตบเข้าที่ใบหน้าของมันโดยตรง

“ครืนนนน!”

หลินตงลงมือด้วยตัวเอง จินกังย่อมหลบไม่พ้น ศีรษะใหญ่โตของมันระเบิดแตกละเอียดในทันที

กะโหลกศีรษะถูกทุบจนเป็นผงธุลี กลายเป็นหมอกเลือดลอยฟุ้ง

มีเพียงแกนผลึกก้อนหนึ่งที่กระเด็นออกมา

หลังจากหลินตงลงมายืนบนพื้น เขาก็ยกมือขึ้นคว้าไว้ได้พอดีในฝ่ามือ

“แกนผลึกของราชาซอมบี้สายพละกำลังระดับ S-class ก็ไม่เลวเลยนะ...”

เขาพึมพำเบาๆ

ทว่าร่างไร้หัวของจินกังที่ใหญ่ราวกับภูเขาลูกย่อมๆ ก็ล้มลงข้างหลังเขา ในที่สุดก็ล้มลงกับพื้นอย่างแรง ฝุ่นควันฟุ้งกระจายโดยรอบ

“ตาย... ตายแล้วเหรอ?”

“จินกังตายแล้ว?”

ดวงตาดุร้ายของเฟยเฉวี่ยนและราชาซอมบี้คนอื่นๆ เบิกกว้าง รู้สึกเหลือเชื่ออย่างยิ่ง จินกังซึ่งเป็นหนึ่งในสี่ยอดขุนพล ล้มลงต่อหน้าพวกเขา

เมื่อครู่นี้ยังมีท่าทีฮึกเหิม ขวัญกำลังใจดีเยี่ยม เตรียมพร้อมที่จะสู้ตายกับอีกฝ่าย แต่ไม่คิดว่าในพริบตาเดียว จะถูกสังหารด้วยการโจมตีเพียงครั้งเดียว!

“แข็งแกร่งเกินไปแล้ว...”

เฟยเฉวี่ยนและคนอื่นๆ ต่างก็อุทานด้วยความประหลาดใจ รู้ดีว่าราชาซอมบี้เจียงเป่ยมีพลังแข็งแกร่ง แต่ไม่คิดว่า... เขาจะแข็งแกร่งถึงขนาดนี้

คาดว่าแม้แต่ลูกพี่ของตัวเอง ก็คงไม่สามารถสังหารจินกังได้ในพริบตาเดียว

“ทุกคนรีบแยกย้ายกันเร็ว!”

เฟยเฉวี่ยนคำรามลั่นทันที ขณะเดียวกันก็กางปีกกระดูกออก รีบบินขึ้นไปบนท้องฟ้าสูง ต้องการจะหนีออกจากอาณาเขตซากศพ

วั่งเหยียนกับตั่วเอ๋อร์ก็ตื่นตระหนกถอยหลังไปเช่นกัน

เมื่อหลินตงปรากฏตัว สี่ยอดขุนพลผู้มีชื่อเสียงโด่งดัง ต่างก็ถอยหนีกันหมด

แต่เขาไม่ได้ไล่ตามไป

เพราะสี่ยอดขุนพลไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเขา ในขณะนี้พลังของอาณาเขตซากศพกำลังถูกพลังงานอีกอย่างหนึ่งกัดกร่อน นั่นก็คืออาณาเขตภูตมายาของเย่ซานั่นเอง

ภาพลวงตานับไม่ถ้วนกำลังรวมตัวกันอยู่ที่ขอบอาณาเขตซากศพ มีทั้งอสูรกายยักษ์ที่น่าสะพรึงกลัว มีทั้งเงาปีศาจสูงตระหง่าน ต่างก็ดุร้ายอย่างยิ่ง กำลังแยกเขี้ยวแยกเล็บ ต้องการจะทะลวงผ่านอาณาเขตซากศพ เข้าไปฉีกกระชากหลินตงที่อยู่ข้างใน

“ก็เก่งเหมือนกันนะ...”

หลินตงจ้องมองเขม็ง เบื้องหลังภูตผีและเงาปีศาจนับไม่ถ้วน คือร่างของเย่ซา

ตอนนี้พลังของภูตมายาเหล่านี้ แข็งแกร่งกว่าเมื่อก่อนอย่างเห็นได้ชัด

เพราะพลังจิตทั้งหมดของเขา มุ่งเป้าไปที่หลินตง

ในขณะเดียวกัน แทงก์และคนอื่นๆ ก็ไม่ถูกรบกวนจากภูตมายาอีกต่อไป ต่างก็หลุดพ้นออกมาได้ และกลับไปต่อสู้กับฝูงซอมบี้โดยรอบอีกครั้ง

ตอนนี้ถึงช่วงเวลาตัดสินแล้ว

หลินตงถือแผ่นหินอยู่ในมือ เดินไปข้างหน้าทีละก้าว อาณาเขตซากศพติดตามไปอย่างใกล้ชิด ปะทะเข้ากับอาณาเขตภูตมายา

พลังทั้งสอง เหมือนกับโม่หินที่บดขยี้กัน เสียงดังครืนๆ เมฆบนท้องฟ้า ถูกแรงสั่นสะเทือนจนสลายไป

ราชาซอมบี้จากแฟ้มซอมบี้ประหลาดทั้งสอง ในที่สุดก็ได้เผชิญหน้ากันในขณะนี้ กำลังจะเริ่มการต่อสู้ตัดสินครั้งยิ่งใหญ่

แต่ในขณะนั้น ที่ขอบฟ้าไกลออกไป มียานบินลำหนึ่งลอยนิ่งอยู่

บนนั้นมีกลุ่มมนุษย์กลุ่มหนึ่ง กำลังแอบสอดแนมการต่อสู้ด้านล่างอยู่

นั่นก็คือหลิ่วไป๋เยว่และคนอื่นๆ นั่นเอง

“ราชาซอมบี้ทั้งสองกำลังจะสู้กันแล้ว พวกเขาแข็งแกร่งกันทั้งคู่เลย...”

......