บทที่ 280 กลับสู่ประเทศมังกร (ฟรี)
บทที่ 280 กลับสู่ประเทศมังกร (ฟรี)
บทที่ 280 กลับสู่ประเทศมังกร
หลินตงที่อยู่ข้างๆ ควักแกนผลึกออกจากร่างของอสูรกาย
ตอนนี้ผลึกศิลาทั้งสามก้อนอยู่ในมือของเขา ส่องแสงระยิบระยับ ถึงแม้จะเป็นเวลากลางวัน ก็ยังคงสว่างไสวอย่างยิ่ง
คังหลางและซอมบี้กลุ่มหนึ่งเข้ามาใกล้ สีหน้าตื่นเต้น
“บอส เป็นอย่างที่คุณพูดจริงๆ ด้วย กลายเป็นสามก้อนแล้ว!”
“อืม...”
หลินตงพยักหน้า
เขารู้มานานแล้วว่าอสูรกายปรสิตสามารถรับรู้ถึงผลึกศิลาที่อยู่ใกล้เคียงได้ การดึงดูดพวกมันมา ก็เป็นส่วนหนึ่งของแผนการ
คังหลางและซอมบี้ตนอื่นๆ ชื่นชมอย่างมาก รู้สึกว่าหลินตงคาดการณ์ได้แม่นยำราวกับเทพ
“บอส พวกเราไปบุกเมืองกันเถอะครับ สร้างอาณาเขตที่ใหญ่กว่านี้ ผมเบื่อที่จะอยู่ในเมืองเล็กๆ แห่งนี้แล้ว”
“ถ้าอยากได้อาณาเขตที่ใหญ่กว่านี้ แกก็ต้องพยายามด้วยตัวเองแล้วล่ะ”
หลินตงพูด
คังหลางมีสีหน้าประหลาดใจ
“แล้วบอสจะไปทำอะไรครับ?”
“ฉันต้องไปแล้ว”
“เอ่อ....”
เมื่อได้ยินคำพูดของหลินตง คังหลางก็ตกตะลึง “บอส... จะไปไหนครับ?”
“ไปอีกฟากหนึ่งของทะเล”
หลินตงมองไปยังที่ไกลๆ ตอนนี้เป้าหมายที่มาหมู่เกาะซากุระสำเร็จลุล่วงหมดแล้ว ถึงเวลาที่ต้องกลับแล้ว
คังหลางเงียบไปในทันที ราวกับมีอะไรบางอย่างถูกดูดออกไป ในใจรู้สึกว่างเปล่า ความเศร้าโศกอย่างรุนแรงถาโถมเข้ามาในใจ
ถ้าซอมบี้มีน้ำตา ตอนนี้เขาคงจะร้องไห้จนกลายเป็นน้ำตกหลูซานได้
“บอส ผมไม่อยากให้คุณไปเลย...”
“พวกเราจะได้เจอกันอีก”
หลินตงพูด
คังหลางซาบซึ้งอย่างมาก
“จริงเหรอครับ?”
“อืม เว้นแต่ว่านายจะถูกสิ่งมีชีวิตอื่นฆ่าตายไปเสียก่อน”
“เอ่อ.......” คังหลางหน้าดำเป็นแถบ อารมณ์เศร้าโศกที่กำลังจะจากลา ถูกเจือจางลงไปไม่น้อย
“บอส คุณวางใจได้เลยครับ ผมจะไม่ตายง่ายๆ หรอก ผมจะต่อสู้จนไร้เทียมทานทั่วทั้งหมู่เกาะซากุระ กลายเป็นเจ้าแห่งที่นี่อย่างแท้จริง จากนั้นก็จะข้ามทะเลไปหาบอสครับ”
“อ้อ ได้งั้นก็ดี”
หลินตงพยักหน้า
ในตอนนี้ ในใจของคังหลางเต็มไปด้วยความมุ่งมั่นอย่างแรงกล้า ดูเหมือนจะรู้สึกว่าระหว่างตัวเองกับหลินตง ได้ทำสัญญาบางอย่างไว้แล้ว
และสัญญานี้ เขายินดีที่จะใช้ชีวิตเพื่อทำให้มันเป็นจริง...
.......
ในขณะที่หลินตงตัดสินใจจะเดินทางกลับ ก็มียานบินลำหนึ่งข้ามทะเลมาแล้ว และลงจอดที่บริษัทไท่เค่อในเมืองหลินซาน
เป็นหน่วยของหานจิ้งชวนนั่นเอง
ในตอนนี้ พวกเขายืนอยู่บนทางเดินหน้าห้องทำงานของหลิ่วไป๋เยว่ ท่าทางอึดอัด สีหน้าเต็มไปด้วยความกังวล
เพราะตอนอยู่ที่หมู่เกาะซากุระ ถึงแม้จะพบร่องรอยของผลึกศิลาแล้ว แต่ก็ไม่ได้ไล่ตามไป กลับมาอย่างเงียบๆ แบบนี้ ดูเหมือนจะทำงานแบบขอไปทีอยู่บ้าง
“สำหรับการปฏิบัติการครั้งนี้ ท่านประธานหลิวจะไม่โกรธใช่ไหม?”
สมาชิกในทีมคนหนึ่งขมวดคิ้วแน่น เห็นได้ชัดว่ากังวลมาก
“ใครจะไปรู้ล่ะ...”
ชายหนุ่มที่อยู่ข้างๆ ก็ไม่มั่นใจ “ถ้าท่านประธานหลิวตำหนิขึ้นมา ไม่แน่อาจจะลงโทษพวกเราก็ได้ ถ้าหนักกว่านั้น ไม่แน่อาจจะถูกจับไปทดลองกับมนุษย์เลยนะ!”
“ซี้ด.....”
สมาชิกในทีมหลายคนสูดลมหายใจเข้าลึกๆ ตกใจจนหน้าซีด
“หัวหน้าหาน พวกเราจะทำยังไงกันดีครับ?”
พวกเขามองไปยังหานจิ้งชวนด้วยสายตาขอความช่วยเหลือ ทุกคนรู้ดีว่าเขาค่อนข้างฉลาด ไม่แน่ว่าอาจจะมีวิธีรับมือก็ได้
“ไม่ใช่พวกเรา แต่เป็นพวกนายต่างหาก ยังไงซะฉันก็ไม่โดนลงโทษหรอก”
หานจิ้งชวนแบมือพูด
ในฐานะหนึ่งในสี่พยัคฆ์แห่งหลินซาน เขามีตำแหน่งสูงในบริษัทไท่เค่อ หลิ่วไป๋เยว่ยังต้องการความช่วยเหลือจากเขา แน่นอนว่าจะไม่ลงโทษตัวเองเพราะเรื่องแค่นี้
“........” สมาชิกในทีมทุกคนเงียบไป ในใจพูดอะไรไม่ออก
ในขณะนั้นเอง ประตูห้องทำงานก็เปิดออก เลขาสาวเดินออกมา
“ท่านประธานหลิวต้องการพบพวกคุณ เข้าไปสิ”
“อ้อ ครับ...”
ทุกคนก้มหน้าลง ในใจยิ่งกระสับกระส่ายมากขึ้น รู้สึกเหมือนกำลังจะเดินเข้าลานประหาร
พวกเขาเข้ามาในห้องทำงาน ยืนอยู่หน้าโต๊ะทำงาน แอบมองหลิ่วไป๋เยว่ ก็เห็นว่าเธอกำลังยุ่งอยู่กับการจัดเอกสารบนโต๊ะ ไม่ได้พูดอะไรออกมาในทันที
“นี่มันหมายความว่ายังไง? หรือว่าจะให้พวกเรายอมรับผิดเอง?”
ทุกคนยืนนิ่งอยู่กับที่อย่างอึดอัด รู้สึกว่าเวลามันช่างยาวนานเหลือเกิน ในที่สุด สมาชิกในทีมคนหนึ่งก็ทนแรงกดดันไม่ไหว
“ท่านประธานหลิว ปฏิบัติการครั้งนี้เป็นความผิดของพวกเราเองครับ”
“หืม? ผิดอะไร?”
หลิ่วไป๋เยว่เงยหน้าขึ้น ดวงตาที่สวยงามปรากฏแววชื่นชม “ปฏิบัติการที่หมู่เกาะซากุระพวกคุณทำได้ดีมาก ฉันจะให้รางวัลพวกคุณ!”
“หา?”
ทุกคนตกตะลึงไปตามๆ กัน ไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น
จริงเหรอ?
จะไม่ใช่พูดประชดใช่ไหม?
หลิ่วไป๋เยว่อธิบายต่อ
“หลังจากที่พวกคุณไปหมู่เกาะซากุระ ค่ายชั่วคราวสำหรับขนส่งของเราก็ถูกทำลาย ยานบินก็หายไปหมด”
“จากการวิเคราะห์ของเรา แน่นอนว่าเป็นฝีมือของราชาซอมบี้เมืองเจียงเป่ย และพวกมันก็อาจจะตามพวกคุณไปที่หมู่เกาะซากุระด้วย พวกคุณสามารถกลับมาได้อย่างปลอดภัย นี่มันยังไม่เก่งพออีกเหรอ?”
“เอ่อ นี่....”
สมาชิกในทีมหลายคนมองหน้ากันไปมา งงงวยไปชั่วขณะ
ส่วนหานจิ้งชวนขมวดคิ้วครุ่นคิด
“ถ้าเป็นอย่างนั้น การเคลื่อนไหวของอสูรกายปรสิตบนหมู่เกาะซากุระ ก็อาจจะเกี่ยวข้องกับราชาซอมบี้ตนนั้น”
“อืม ดังนั้นการที่พวกคุณออกจากหมู่เกาะซากุระในตอนนั้น จึงเป็นการตัดสินใจที่ถูกต้องที่สุด!”
หลิ่วไป๋เยว่พูด
สมาชิกในทีมทุกคนได้ยินดังนั้น สีหน้าตึงเครียดก็หายไปในทันที กลับกลายเป็นสีหน้าดีใจ
ความประหลาดใจมาถึงอย่างกะทันหันขนาดนี้เลยเหรอ?
การทำงานแบบขอไปทีแต่เดิม กลับกลายเป็นการตัดสินใจที่ชาญฉลาดไปเสียแล้ว
ไม่เพียงแต่จะไม่ถูกลงโทษ
ยังได้รับการยกย่องอีกด้วย
“เฮ้อ! ตอนนั้นฉันก็พูดแล้วไงว่าอสูรกายปรสิตมันอันตรายมาก ถ้าหนีได้ก็ต้องหนี”
“เอ่อ.... นั่นไม่ใช่หัวหน้าหานพูดเหรอครับ?”
“ใช่สิ ฉันเห็นด้วยกับที่หัวหน้าหานพูดมากเลย...”
“......”
สมาชิกในทีมกลับมาคึกคักอีกครั้ง
อันที่จริง ส่วนใหญ่เป็นเพราะพลังข่มขู่ของหลินตงนั้นแข็งแกร่งเกินไป หน่วยไหนก็ตามที่หลิ่วไป๋เยว่เคยส่งไปก่อนหน้านี้ ล้วนแต่ไปแล้วไม่ได้กลับมา
เหตุการณ์ครั้งนี้เกี่ยวข้องกับหลินตง แล้วยังสามารถกลับมาได้อย่างปลอดภัย หลิ่วไป๋เยว่ย่อมพอใจอย่างมาก ยินดีที่จะเรียกพวกเขาว่าเป็นหน่วยที่แข็งแกร่งที่สุด!
และไม่มีใครได้รับบาดเจ็บหรือเสียชีวิตเลย ถือว่าเสมอกันแล้วสินะ....
หานจิ้งชวนครุ่นคิด
“ถ้าราชาซอมบี้ไปที่หมู่เกาะซากุระจริง เขาก็น่าจะได้ผลึกศิลามาอีกก้อนหนึ่ง คาดว่าพลังคงจะแข็งแกร่งขึ้นอีก!”
“อืม แต่ก็ไม่เป็นไรหรอก”
หลิ่วไป๋เยว่ไม่ได้กังวลเรื่องนี้ ดูเหมือนจะมีอะไรบางอย่างที่มั่นใจอยู่ “เพราะยอดฝีมือชุดที่สองจากใบประกาศจับแฟ้มซอมบี้ประหลาด กำลังจะมาถึงแล้ว”
“เอ่อ…… คุณยังเชื่อมือพวกเขาอยู่อีกเหรอ?”
หานจิ้งชวนตกใจเล็กน้อย รู้สึกว่าเรื่องนี้อาจจะไม่น่าเชื่อถือเท่าไหร่ ครั้งที่แล้วหนานเฟิงหลิงมา หลังจากเข้าไปในอาณาเขตราชันย์ซากศพ ก็หายสาบสูญไปเลย ไม่มีข่าวคราวใดๆ...
หลิ่วไป๋เยว่เห็นความกังวลของเขา ใบหน้าที่สวยงามก็ยิ้มเล็กน้อย
“ฉันรู้ว่าคุณกังวลอะไรอยู่ วางใจเถอะ ครั้งนี้มาไม่เหมือนเดิม”
“อ้อ?”
หานจิ้งชวนเลิกคิ้วขึ้น ในใจคิดว่ามีลูกเล่นใหม่อะไรอีก?
หลิ่วไป๋เยว่อธิบายต่อ
“เพราะครั้งนี้ คนที่มาเป็นยอดฝีมือจริงๆ และมีชื่อเสียงมากด้วย พวกเขาเคยล่าราชาซอมบี้ในแฟ้มซอมบี้ประหลาดได้สำเร็จมาแล้ว ดังนั้นจะไม่ใช่พวกหลอกลวงแน่นอน”
“นั่นก็ฟังดูเป็นยอดฝีมือจริงๆ...”
หานจิ้งชวนทึ่งในใจ ราชาซอมบี้ที่อยู่ในแฟ้มซอมบี้ประหลาด ล้วนแต่ไม่ใช่พวกธรรมดา อย่างน้อยก็ต้องระดับ S และมีความสามารถที่เหนือฟ้า
สามารถล่าได้แม้แต่ตัวเดียว ก็เพียงพอที่จะพิสูจน์ถึงความแข็งแกร่งแล้ว
หลิ่วไป๋เยว่พยักหน้า
“ดังนั้น รอดูเรื่องสนุกได้เลย”
“อืม”
หานจิ้งชวนพยักหน้า ทันใดนั้นก็เปลี่ยนเรื่อง
“ท่านประธานหลิว ผมมีข่าวดีจะบอกท่านด้วยครับ”
“อะไร?”
“เหมือนว่า ... ผมกำลังจะทะลวงถึงระดับ S แล้วครับ!”