บทที่ 75 การต่อสู้ที่ดุเดือด

บทที่ 75 การต่อสู้ที่ดุเดือด

“เอ่อ....”

แทงก์ชะงักไปเล็กน้อย

ทำไมแกถึงยังด่าฉันอีก?

แทงก์ออกแรงที่แขนทั้งสองข้าง อดทนต่อความเจ็บปวดรุนแรง ผลักซอมบี้แมงมุมสาวออกไป

“เฮะๆๆๆๆๆ~~~”

ซอมบี้แมงมุมสาวแยกเขี้ยวสองแถว ยิ้มอย่างชั่วร้าย เธอเคยเป็นผู้ยิ่งใหญ่คนหนึ่ง ระดับสูงกว่าแทงก์เล็กน้อย

“พวกแกสองคนไม่ใช่คู่ต่อสู้ของฉันหรอก”

แต่เพิ่งจะพูดจบ ร่างของเด็กสาวที่แบกดาบใหญ่ไว้บนบ่าก็ค่อยๆ เดินมาทางนี้ บนคมดาบยาวนั้น เลือดยังคงหยดลงมาไม่หยุด

เฉิงลั่วอีจ้องมองซอมบี้แมงมุมสาวด้วยดวงตากลมโตอย่างสงบนิ่ง

“ให้ฉันจัดการเอง”

“มนุษย์? แกอยากตายนักรึไง!”

ดวงตาอำมหิตของซอมบี้แมงมุมสาวหดเล็กลง เห็นได้ชัดว่าเป็นการต่อสู้ระหว่างซอมบี้ แต่อาหารตรงหน้ากลับกล้ามายั่วยุมัน

แถมเธอยังรู้สึกว่ากลิ่นอายของเฉิงลั่วอีไม่ได้แข็งแกร่งเท่าไหร่

“ฟุ่บ!”

ซอมบี้แมงมุมสาวอ้าปาก พ่นใยแมงมุมแหลมคมออกมา พุ่งเข้ามาอย่างรวดเร็วราวกับลูกธนู

เฉิงลั่วอีเหวี่ยงดาบใหญ่ฟันอย่างต่อเนื่อง ตัดใยแมงมุมเหล่านั้นขาดสะบั้น

แต่ทว่า ยังมีใยแมงมุมบางเส้นที่เฉียดแก้มหรือไหล่ของเธอ ใยแมงมุมที่แหลมคมบาดเนื้อหนังของเธอ เลือดสีแดงสดเริ่มไหลซึมออกมา

พี่กาและแทงก์จ้องมองอย่างไม่ละสายตา

เฉิงลั่วอีเคยไปที่อาณาเขตของหลินตง ตอนนั้นเป็นความผิดพลาดในการลาดตระเวนของแทงก์ แทงก์รู้สึกผิดอย่างมาก ดังนั้นจึงจำได้แม่นยำ และค่อนข้างประทับใจในตัวเฉิงลั่วอี

เขาจำได้ว่าบอสเคยบอกว่าเฉิงลั่วอีเป็นเพื่อน

“ซวยแล้ว ซวยแล้ว เพื่อนของบอสโดนเล่นงานแล้ว.....”

แต่ทว่าสีหน้าของเฉิงลั่วอียังคงสงบนิ่ง กลับกันยังดูสนุกอยู่บ้าง ความเจ็บปวดรุนแรงจากการถูกบาดกระตุ้นเส้นประสาทของเธอ 【ความเจ็บปวดถึงตาย】 ทำงาน!

“โฮก——”

ซอมบี้แมงมุมสาวคำรามลั่น ถูกเลือดมนุษย์กระตุ้น ราวกับฉีดยากระตุ้น ใบหน้าดุร้ายพุ่งเข้าหาเธอ ต้องการจะกลืนเธอลงท้อง!

บนใบหน้าขาวเนียนของเฉิงลั่วอี เลือดไหลอาบ ดวงตาทั้งสองข้างจ้องเขม็ง มือที่จับดาบพลันกำแน่นขึ้นเล็กน้อย

พลังงานมหาศาลถูกกระตุ้น แกนผลึกสายฟ้าที่ด้ามดาบเปล่งแสงเจิดจ้า และแผ่ขยายอย่างรวดเร็ว ครอบคลุมคมดาบทั้งเล่มในพริบตา

ดาบยาวทั้งเล่มราวกับสายฟ้า แสงสีม่วงกระโดดโลดเต้นไม่หยุด

“ฟัน!”

เฉิงลั่วอีเปล่งเสียงออกมาคำหนึ่ง ร่างของเธอหายวับไปในทันที ความเร็วถึงขีดสุด แสงดาบในมือแหวกอากาศ เกิดเสียงดังเสียดสี

ซอมบี้แมงมุมสาวไม่ทันได้ตอบสนองเลยด้วยซ้ำ

คมดาบที่แหลมคม ราวกับตัดเต้าหู้ แทงเข้าไปในบริเวณท้องน้อยของมัน และเกิดเสียงเสียดสีของโลหะกับกระดูก

“ฟุ่บ!”

ทั้งสองร่างสวนกันกลางอากาศ วินาทีต่อมา เฉิงลั่วอีก็ปรากฏตัวขึ้นด้านหลังซอมบี้แมงมุมสาวแล้ว

ส่วนซอมบี้แมงมุมสาวเบิกตากว้าง ใบหน้าเต็มไปด้วยความเหลือเชื่อ

มันค่อยๆ ก้มหน้าลง มองท้องของตัวเองอย่างเหม่อลอย พบว่ามีเส้นเลือดบางๆ ปรากฏขึ้น จากนั้นร่างกายของมันก็เริ่มแยกออกจากกัน เลือดสีดำคล้ำทะลักออกมาอย่างบ้าคลั่ง

หัวของซอมบี้แมงมุมสาวเอียงไปข้างหนึ่ง ล้มลงกับพื้น ท่อนบนและท่อนล่างของมันแยกออกจากกันแล้ว ถูกตัดขาดกลางลำตัว

เฉิงลั่วอีเดินเข้าไปข้างหน้า ถือดาบสองมือ ราวกับกำลังตีกอล์ฟ เฉียงดาบขึ้นตัดหัวของซอมบี้แมงมุมสาว

แกนผลึกเม็ดหนึ่งลอยออกมา

เฉิงลั่วอีคว้ามันไว้ในมืออย่างคล่องแคล่ว ท่าทางดูสง่างามมาก

“แข็งแกร่งจริงๆ!”

ดวงตาเล็กๆ ของแทงก์อุทาน สมแล้วที่เป็นเพื่อนของบอส สามารถฆ่าซอมบี้แมงมุมสาวได้อย่างง่ายดาย...

ขณะเดียวกัน เขากับพี่กาก็ได้ข้อสรุปในใจ

“นี่ก็เป็นคนดี...”

.......

ทั่วทั้งสนามรบ ราวกับนรกบนดิน หมอกโลหิตคละคลุ้ง ชิ้นส่วนแขนขากระเด็นว่อน บางแห่งซากศพกองทับถมกันเป็นภูเขาเล็กๆ เลือดที่ส่งกลิ่นเหม็นเน่ารวมตัวกันไหลนองอยู่ด้านล่าง

เมื่อการสังหารดำเนินไปเรื่อยๆ จำนวนลูกน้องของราชาซอมบี้ตาอสรพิษก็ลดลงอย่างรวดเร็ว เกือบจะกลายเป็นสถานการณ์ที่ฝ่ายเดียวได้เปรียบ กองทัพซอมบี้ระดับชั้นยอดของหลินตงสามารถแบ่งกำลังไปล้อมโจมตีบริษัทไท่เค่อได้แล้ว

ตอนนี้หยางฮ่าวและคนอื่นๆ ถูกฝูงซอมบี้ล้อมไว้แล้ว ซอมบี้กำลังโจมตีอย่างบ้าคลั่ง

“บ้าจริง! ไม่ถูกต้องแล้ว!”

หยางฮ่าวทำหน้าบูดเบี้ยว บอกว่าจะมานั่งรอเก็บเกี่ยวผลประโยชน์ แต่เมื่อสถานการณ์พัฒนาไป ตัวเองกลับตกอยู่ในอันตรายอย่างไม่รู้ตัว....

ผู้ปลุกพลังโดยรอบ กำลังต่อสู้อย่างดุเดือด

กระสุนของนักล่า เกือบจะหมดแล้ว

“เฮะๆๆๆๆๆ~~~”

ทันใดนั้น เสียงหัวเราะประหลาดก็ดังขึ้น ผู้ปลุกพลังระดับแก่นสมองคนหนึ่งหันไปมอง ก็พบว่าใบหน้าผีของเสี่ยวปาอยู่ใกล้แค่เอื้อม

จากนั้นท้องของเขาก็รู้สึกเจ็บปวดอย่างรุนแรง ถูกคว้านท้องแล้ว ไตถูกดึงออกมา

เลือดทะลักออกมาอย่างบ้าคลั่ง ร่างกายล้มลงกับพื้น

ร่างของเสี่ยวปาสั่นไหว หายไปในทันที เมื่อปรากฏตัวอีกครั้ง ก็มาถึงหน้าเป้าหมายคนต่อไปแล้ว และโจมตีจุดตายต่อไป

ในการต่อสู้ครั้งนี้ หากนับตามจำนวนแล้ว เสี่ยวปาคือผู้ที่ฆ่าศัตรูได้มากที่สุดอย่างแน่นอน เธอได้รับฉายาแล้วว่า – ‘ปรมาจารย์ควักไต’

“รีบหยุดยัยนั่นเร็ว!”

หยางฮ่าวตะโกนเสียงดัง รู้สึกว่ามันประหลาดเกินไปแล้ว

ผู้ปลุกพลังโดยรอบ ต่างสร้างกำแพงดินและกำแพงน้ำแข็งขึ้นมา เพื่อสกัดกั้นการโจมตีของเสี่ยวปา

ข้างหน้ามีเสี่ยวปา ข้างหลังยังมีเงาดำอีกกลุ่มหนึ่ง

สำหรับมนุษย์แล้ว พวกนี้ล้วนเป็นเป้าหมายที่รับมือยาก สามารถฆ่าคนได้อย่างไร้ร่องรอย เรียกได้ว่าเป็นซอมบี้ประหลาด!

“พวกนายลืมฉันไปแล้วรึเปล่า?”

ทันใดนั้น เสียงทุ้มๆ ที่มีเสน่ห์ก็ดังขึ้นในกลุ่มคนอีกครั้ง

หยางฮ่าวหันไปมองตามเสียง ทันใดนั้นดวงตาก็เบิกกว้างจนแทบปริ นั่นคือหลินตงที่เพิ่งหายตัวไป ไม่รู้ว่าตั้งแต่เมื่อไหร่ที่เขาแฝงตัวเข้ามาอยู่ใกล้ๆ แล้ว

วินาทีต่อมา อาณาเขตซากศพของหลินตงก็แผ่ขยายออกไป แรงกดดันมหาศาลครอบคลุมทุกคนไว้

หลินตงยกมือขึ้นอย่างสบายๆ ก็ล้วงเข้าไปในกะโหลกศีรษะของผู้ปลุกพลังคนหนึ่ง หยิบหุนจิงของเขาออกมาได้อย่างง่ายดาย

ให้ตายสิ!

หยางฮ่าวมองจนหนังหัวชา นี่แหละคือบอสใหญ่ตัวจริง!

หลินตงเดินผ่านไปมา ก็หยิบหุนจิงของผู้ปลุกพลังออกมาอีกสามสี่คน ราวกับกำลังเดินเล่นอยู่ในสวนผลไม้จริงๆ

หัวหน้าทีมเซวียถิงกัดฟันแน่น อดทนต่อแรงกดดันมหาศาล ใช้พลังพิเศษออกมา

“คุกน้ำ!”

พลังงานสีฟ้าอ่อนโดยรอบเริ่มรวมตัวกัน ม่านน้ำปรากฏขึ้นในอากาศ ต้านทานอาณาเขตซากศพที่น่าสะพรึงกลัว และล้อมหลินตงไว้ตรงกลาง

ม่านน้ำชนิดนี้ ประกอบขึ้นจากพลังงานบริสุทธิ์ ความสามารถอาณาเขตซากศพของหลินตง ทำได้เพียงเดินทะลุวัตถุเท่านั้น ดังนั้นจึงไม่สามารถเดินทะลุม่านน้ำออกไปได้โดยตรง

แต่กองทัพทหารเอกองครักษ์ของเขา ได้ฉวยโอกาสนี้ พุ่งออกมาทีละคนๆ ล้มผู้ปลุกพลังหลายคนลงกับพื้น กัดกินอย่างบ้าคลั่ง ฉากนั้นดูนองเลือดอย่างที่สุด

เมื่อเห็นซอมบี้เข้ามาใกล้เรื่อยๆ ราชาซอมบี้ตาอสรพิษก็กัดฟันแน่น มาถึงขั้นนี้แล้ว ก็มีแต่ต้องร่วมมือกับมนุษย์

เนื่องจากได้พักผ่อนไปครู่หนึ่ง พลังจิตของมันฟื้นฟูขึ้นมามาก ตอนนี้จึงแผ่กระจายออกไปราวกับกระแสน้ำหลาก ล้อมซอมบี้ทหารเอกเหล่านั้นไว้

ซอมบี้ที่เคยดุร้าย สีหน้าพลันชะงักไป เปลี่ยนเป็นไม่แน่นอน บางตัวถึงกับคุกเข่าลงกับพื้นตัวสั่นเทา

ขอเพียงสัมผัสกับพลังจิต ก็จะตกลงไปในมิติภาพลวงตา ถูกรบกวนสติปัญญา

ราชาซอมบี้ตาอสรพิษได้โอกาสพักหายใจ

มองดูสนามรบ รู้สึกว่าสถานการณ์ไม่ดีแล้ว

“หรือว่า......หนีดีกว่า?”

ตราบใดที่ยังมีชีวิตอยู่ ก็ยังมีหวัง ตัวเองเป็นถึงราชาซอมบี้ระดับ A-class แม้จะสู้ไม่ได้ แต่ก็ยังมีความสามารถในการป้องกันตัวเองอยู่

ราชาซอมบี้ตาอสรพิษคิดในใจ ร่างกายค่อยๆ ถอยหลัง ตั้งใจจะแอบหนีไปอย่างเงียบๆ

แต่ในตอนนั้นเอง ทันใดนั้นก็มีร่างหนึ่งพุ่งเข้ามา ความเร็วเร็วมาก ราวกับวัวกระทิง ยกหมัดชกเข้าที่หน้าอกของราชาซอมบี้ตาอสรพิษ

พลังมหาศาลทำให้มันกระเด็นลอยไปไกลกว่าสิบเมตร

นั่นคือซุนเสี่ยวเฉียงที่รีบมาช่วย

“หืม?”

หยางฮ่าวถูกเสียงดึงดูด รีบหันไปมอง ถึงเพิ่งจะพบว่า ในค่ายของหลินตง กลับกลายเป็นว่ายังมีมนุษย์อยู่ด้วย

ในใจรู้สึกเหลือเชื่ออย่างมาก!

แถมรูปร่างหน้าตาของมนุษย์คนนี้ก็มีเอกลักษณ์มาก เขาเคยเห็นข้อมูลในเว็บไซต์ทางการของศูนย์พักพิง จึงจำได้ในไม่ช้า

“แก....แกคือซุนเสี่ยวเฉียง?”

“หืม? นายเคยได้ยินเรื่องราวของฉันด้วยเหรอ?”

ซุนเสี่ยวเฉียงมองเขาด้วยสายตาเฉียบแหลม

แต่ตอนนี้ราชาซอมบี้ตาอสรพิษโกรธจัด รีบควบคุมพลังจิต พุ่งเข้าใส่อย่างบ้าคลั่ง

แต่ทว่า ซุนเสี่ยวเฉียงกลับไม่สะทกสะท้านแม้แต่น้อย

“ขอเพียงฉันละทิ้งสติปัญญา ก็จะไม่ถูกรบกวน”

สิ้นเสียง กระดูกทั่วร่างของเขาก็ลั่นดังเปรี๊ยะๆ เข้าสู่สภาวะ【คลุ้มคลั่งไร้ความกลัว】ในทันที!