บทที่ 24 สิ้นสุดอีกวัน
บทที่ 24 สิ้นสุดอีกวัน
บทที่ 24 สิ้นสุดอีกวัน
“โจวเฉิงซัง ขอบคุณมาก!”
คำเรียกของคาคาชิที่มีต่อโจวเฉิงเปลี่ยนไปแล้ว
เขาถือว่าโจวเฉิงอยู่ในระดับเดียวกับตัวเอง
“ฉันเพิ่มปริมาณจักระได้เท่ากับการฝึกฝนตั้งครึ่งปี!”
ฮือฮา!
ทั้งสนามฮือฮา!
ผลไม้ลูกเดียว เทียบเท่าการฝึกฝนครึ่งปี!
ไม่น่าเชื่อ!
ทุกคนแสดงสีหน้าอิจฉา
ผลไม้แบบนี้ เทียบเท่าการฝึกฝนครึ่งปี
นั่นหมายถึงนำหน้าคนรุ่นเดียวกันไปครึ่งปีเต็มๆ
ในช่วงครึ่งปีนี้ บวกกับการฝึกฝนของตัวเอง ก็จะยิ่งนำหน้าคนอื่นไปอีก!
ในโลกนินจา ความแข็งแกร่งคือทุกสิ่ง!
โจวเฉิงยิ้มบางๆ ขอบคุณฉันเหรอ?
ถ้านายรู้ว่ารางวัลที่ฉันได้มันใหญ่กว่านาย แถมยังทำลายเกราะไปด้วย บางทีนายอาจจะหยิบมีดมาไล่ฟันฉันก็ได้!
“ไม่ต้องเกรงใจ โจมตีฉันแล้วทำความเสียหายได้ก็จะได้รางวัล นี่เป็นกฎที่ตั้งไว้ตั้งแต่แรกแล้ว!”
“นี่เป็นสิ่งที่นายควรจะได้รับ!”
คาคาชิพยักหน้าขอบคุณ พรุ่งนี้ฉันจะมาขึ้นเวทีต่อ!
จากนั้น คาคาชิก็ลงจากเวที ออกจากกลุ่มคน แล้วหายไปตรงหัวมุม
จนกระทั่งเขาเดินออกไปได้หลายนาที ถึงได้นึกขึ้นมาได้ว่าลืมอะไรไปอย่างหนึ่ง
บ้าจริง ดันลืมหนังสือที่เขาสัญญาว่าจะให้ฉันไปซะได้!
เขาตบหน้าตัวเองฉาดหนึ่ง รู้สึกเสียใจมาก!
นั่นมันหนังสือเล่มอื่นๆ ของสวรรค์รำไรเชียวนะ!
พลาดอย่างแรง!
แต่บนเวทีมีคนเยอะขนาดนั้น ไม่มีหน้ากลับไปทวง!
เขายิ้มขื่นพลางส่ายหัว ตั้งสติ แล้วเดินต่อไป
ที่เวทีประลอง ผู้คนส่วนใหญ่แยกย้ายกันไปแล้ว ดวงอาทิตย์คล้อยต่ำลงทางทิศตะวันตก พวกเขาต้องกลับบ้านไปเตรียมอาหารเย็น
อิทาจิ ชิซุย และอุจิวะ อิซึมิ ก็ออกจากเวทีไปแล้ว
หลังจากคาคาชิจากไป ก็ยังมีคนอีกกลุ่มเล็กๆ ขึ้นเวทีท้าทาย
แต่ไม่มีใครสามารถทำความเสียหายได้เกินระดับสีขาวเลย
เมื่อถึงเวลากลางคืน โจวเฉิงก็ลงจากเวที
“คนที่ยังไม่ได้คิววันนี้ พรุ่งนี้รีบมาแต่เช้า!”
“ฉันจะยังคงตั้งเวทีประลองที่นี่!”
พูดจบ โจวเฉิงก็ออกจากลานกว้างอุจิวะ
เขาเดินไปตามถนน หาร้านอาหารร้านหนึ่ง กินอาหารเย็นง่ายๆ แล้วก็กลับไปที่โรงแรม
ยืนให้คนอื่นตีทั้งวัน เขาก็เหนื่อยเหมือนกัน
เขาลงไปแช่ในอ่างอาบน้ำ รอให้น้ำอุ่นเต็มอ่างเงียบๆ
ระหว่างนั้น เขาเปิดหน้าต่างระบบขึ้นมา
ดูของที่ได้มาในวันนี้คร่าวๆ
เขาหยิบผลจักระขนาดเท่ากำปั้นออกมาลูกหนึ่ง กินเข้าไปเป็นผลไม้หลังอาหาร
ผ่านไปไม่กี่วินาที เขาก็รู้สึกถึงกระแสความอบอุ่นไหลเข้าสู่เส้นลมปราณของตัวเอง จากนั้น ปริมาณจักระของเขาก็เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว
เพิ่มขึ้นประมาณเท่ากับปริมาณจักระที่ได้จากการฝึกฝนหนึ่งปีเต็ม!
เขามองฝ่ามือตัวเอง ไม่เคยรู้สึกดีเท่านี้มาก่อน!
นี่คือพลัง ไม่น่าแปลกใจเลยที่บางคนจะถูกพลังล่อลวง เพื่อให้ได้พลังมาจึงไม่เลือกวิธีการ!
ความรู้สึกแบบนี้มันยอดเยี่ยมจริงๆ!
ตอนนี้ปริมาณจักระของฉันอยู่ในระดับกึ่งจูนินแล้ว
งั้นก็ตีเหล็กตอนร้อน หยิบผลจักระขนาดยักษ์ออกมาจากระบบอีกผลหนึ่ง กินเข้าไป
กระแสความอบอุ่นอีกครั้ง ปริมาณจักระเพิ่มขึ้นอีกหนึ่งปี!
ถ้าดูแค่ปริมาณจักระ เขาอยู่ในระดับจูนินแล้ว!
โจวเฉิงพยักหน้า แต่แค่นี้ยังไม่พอ จูนินในแต่ละหมู่บ้านนินจาสามารถเป็นหัวหน้าหน่วยเล็กๆ ได้
แต่ก็ยังเป็นแค่มดปลวกเท่านั้น!
ถ้าไม่ทำลายเกราะ ก็ยังคงเป็นมดปลวก!
ต่อให้ทำลายเกราะได้ ได้ร่างกายและความแข็งแกร่งของเซียนหกวิถีมา เวลาเผชิญหน้ากับตระกูลโอซึซึกิก็ยังต้องระวังตัว
เพราะท้ายที่สุดแล้ว จักระของโลกนี้ ก็มาจากโอซึซึกิ!
น่าเสียดาย วันนี้ยังไม่ได้รางวัลที่สามารถพัฒนาเนตรวงแหวนได้
เขาหยิบบันทึกวิชาภาพลวงตาออกมาจากระบบแล้วเริ่มอ่าน
วิชาภาพลวงตาแรกคือ วิชาผู้ติดตามแห่งสายหมอก ระดับ D ไร้ระยะทาง ประเภทเสริม
จะปรากฏเงาดำขึ้นมาข่มขู่ศัตรู เมื่อถูกโจมตีจะแยกตัวออก ตัวมันเองไม่มีพลังโจมตีเลยแม้แต่น้อย!
โจวเฉิงแค่อยากรู้อยากเห็น ไม่ได้คิดจะเรียนวิชาภาพลวงตา การมีเนตรวงแหวนทำให้เขามีความสามารถต้านทานวิชาภาพลวงตาโดยธรรมชาติอยู่แล้ว วิชาภาพลวงตาเป็นเพียงส่วนเสริมเท่านั้น
แต่เขากลับพบอย่างประหลาดใจว่า เมื่อเขาอ่านอินและข้อควรระวังของวิชานี้จบ
กระดาษแผ่นนี้ก็จะหายไปในอากาศ แล้วในหัวของเขาก็จะมีข้อมูลเกี่ยวกับวิชานี้ทั้งหมด
ราวกับว่าเขาเคยใช้วิชานี้มาแล้วนับครั้งไม่ถ้วน
บ้าจริง นี่มันเหมือนยัดความรู้เข้าหัวเลยนี่?
นี่มันจะโกงไปหน่อยแล้ว!
โจวเฉิงอ้าปากค้างด้วยความประหลาดใจ มองไปที่หน้าสอง!
วิชาภาพลวงตา - นรกภูมิ ระดับ D ระยะใกล้ ประเภทเสริม
สามารถทำให้คนที่โดนวิชานี้เห็นสิ่งที่น่ากลัวที่สุดในส่วนลึกของจิตใจ โจมตีจิตใจของคน!
เปิดโอกาสให้ผู้ใช้วิชาโจมตี!
หลังจากอ่านเนื้อหาทั้งหมดของวิชานี้จบ กระดาษที่บันทึกเนื้อหาเหล่านี้ก็หายไปในอากาศ
ข้อมูลทั้งหมดของวิชาก็ปรากฏขึ้นในหัวของเขา ชำนาญเต็มขั้น!
ซี้ด!
โจวเฉิงสูดลมหายใจเข้าลึก!
สมแล้วที่เป็นผลงานของระบบ!
ด้วยความอยากลอง เขาพลิกหน้าต่อไป ดูแค่ชื่อวิชาภาพลวงตาโดยไม่ได้ดูเนื้อหา กลับพบว่าวิชาภาพลวงตาระดับ C ที่อยู่ถัดจากวิชาระดับ D มีเพียงชื่อ แต่เนื้อหากลับว่างเปล่า
ความแข็งแกร่งไม่พอเหรอ?
หรือว่าจะต้องเป็นจูนินที่ลงทะเบียนในโคโนฮะแล้วถึงจะเห็นเนื้อหาต่อไปได้?
งั้นก็พักไว้ก่อน!
เขาค้นหาในหัว ค้นหาวิธีการหมัก “เหล้าลิ่วเหลียงเย่”
ซี้ด!
โจวเฉิงยิ้มขื่นพลางส่ายหัว วิธีการน่ะง่าย แต่วัตถุดิบนี่สิหายาก!
ถ้าหมักเหล้าลิ่วเหลียงเย่ได้มากขึ้น ต่อไปถ้าเจอคนขี้เมาเหมือนซึนาเดะ ก็จะสามารถสร้างความสัมพันธ์ที่ดีได้อย่างรวดเร็ว!
ถ้ามีเวลาว่างก็ลองไปดูที่ตลาดโคโนฮะก่อน!
สายตาของเขามองไปที่หนังสือสองสามเล่มในระบบ มุมปากยกขึ้น
เขาเพิ่งออกมาจากอ่างอาบน้ำ สวมเสื้อคลุมอาบน้ำ
ล้างหน้าล้างตา แล้วก็ล้มตัวลงนอนบนเตียง หยิบหนังสือเล่มหนึ่งขึ้นมาอ่าน
หน้าแรกก็เป็นเนื้อหาและภาพประกอบที่เร้าใจ ทำเอาโจวเฉิงตาค้าง!
นี่คือหนังสือที่ผ่านการปรับปรุงโดยระบบ ไม่รู้ว่าเนื้อหาเดิมเป็นยังไง?
นายจิไรยะจอมแอบดูนี่ก็มีของดีเหมือนกันนะ!
ไม่รู้ว่าถ้าเขาเห็น 《สวรรค์รำไร》 ฉบับปรับปรุงแล้วจะมีสีหน้ายังไง?
ถ้าได้ดื่ม “เหล้าลิ่วเหลียงเย่” จะติดใจตั้งแต่คำแรกเลยหรือเปล่า?
โจวเฉิงปิดหนังสือ อ่านต่อไม่ไหวแล้ว ถ้าอ่านต่อไปคงจะห้ามใจไม่อยู่!
เขาพิงหัวเตียง คิดถึงเรื่องที่เกิดขึ้นในวันนี้
หลังจากการทำลายเกราะในวันนี้ เรื่องที่ฉันตั้งเวทีประลองท้าทายความตายจะต้องแพร่กระจายไปถึงหูคนจำนวนมากขึ้นแน่ๆ
พรุ่งนี้จะต้องมีคนมามากขึ้นอย่างแน่นอน
แต่เวลาในหนึ่งวันมันมีจำกัด จำนวนคนที่สามารถต่อคิวได้ในแต่ละวันก็มีจำกัด
หวังว่าจะสามารถดึงดูดผู้แข็งแกร่งมาได้มากขึ้น คนธรรมดาร้อยคน ถึงจะเทียบเท่ากับลูกเตะเดียวของซึนาเดะ!
ไม่หวังว่าจะเป็นผู้แข็งแกร่งทั้งหมด แค่วันละสิบคนที่มีชื่อเสียงก็พอแล้ว!
ถ้ามีเวลาว่างก็ลองไปหาชิซุยเป็นการส่วนตัว ให้เขามาโจมตีฉันแบบส่วนตัวได้
หาที่ที่ไม่มีคนแล้วให้เขาใช้ซูซาโนะโอโจมตีสุดกำลัง ความเสียหายคงจะมหาศาล!
รางวัลก็คงจะน่าสนใจเหมือนกัน บางทีอาจจะเปิดได้รางวัลที่สามารถพัฒนาเนตรวงแหวนได้
คาคาชิน่าจะเป็นคนที่ท่านโฮคาเงะรุ่นที่สามส่งมาสืบข่าว
หวังว่าหลังจากเขากลับไปแล้วจะรายงานตามความเป็นจริง ถ้าสามารถล่อเขามาได้ก็จะดีมาก!
ศาสตราจารย์นินจา วิชานินจานับพัน!
คิกคิก คิดดูก็น่าตื่นเต้นแล้ว!
อิทาจิกับชิซุยก็จะเล่าเรื่องวันนี้ให้ผู้ใหญ่ในตระกูลฟัง หวังว่าพวกเขาจะส่งยอดฝีมือมาทำลายเกราะมากขึ้น!