บทที่ 13 คนตายฟื้นคืนชีพ เนื้อหนังงอกใหม่

บทที่ 13 คนตายฟื้นคืนชีพ เนื้อหนังงอกใหม่

ทุกคนต่างมองโจวเฉิงด้วยความประหลาดใจ ไม่เห็นว่าเขาจะทำท่าป้องกันอะไร หรือประสานอินเพื่อคลายวิชาภาพลวงตาเลย

แต่วิชาภาพลวงตากลับไร้ผล ไม่ส่งผลกระทบต่อเขาแม้แต่น้อย

นี่คือเนตรวงแหวนสองโทโมเอะ วิชาภาพลวงตาที่ใช้ออกมาไม่ใช่ภาพลวงตาธรรมดาๆ

อิทาจิทำสีหน้าเหมือนรู้อยู่แล้ว วิชาภาพลวงตาฉันลองมานานแล้ว ไม่ได้ผลหรอก!

ชิซุยรู้สึกอยากลองขึ้นมาบ้าง ถ้าผู้อาวุโสโจวเฉิงเป็นผู้ที่มีพลังแข็งแกร่งอย่างน่าสะพรึงกลัวจริงๆ ถ้าฉันใช้โคโตะอามัตสึคามิ(เนตรวงแหวนกระจกเงาหมื่นบุปผา)กับเขาจะได้ผลหรือเปล่า?

การให้คนแบบนี้ปกป้องโคโนฮะย่อมเป็นทางเลือกที่ดีที่สุด!

ซาสึเกะน้อยทำหน้าตื่นเต้น พี่โจวเฉิงเก่งจริงๆ

ซึนาเดะกับคาคาชิมีสีหน้าเคร่งขรึม แม้ว่าวิชาภาพลวงตานี้จะไม่ใช่วิชาที่แข็งแกร่งอะไรมากมาย

แต่ก็ไม่ควรจะล้มเหลวอย่างง่ายดายขนาดนี้

เขาไม่ใช่แค่เกะนินธรรมดาๆ จริงๆ!

โจวเฉิงส่ายหัวอย่างจนใจ ตอนนี้อุจิวะ อิซึมิ ยังอ่อนแอเกินไป รอให้เธอเบิกเนตรวงแหวนกระจกเงาหมื่นบุปผาได้เสียก่อน ตอนนั้นความเสียหายถึงจะน่าดูชม

"นี่คือรางวัลชิ้นที่สองของเธอในวันนี้!"

"ขอให้โชคดี!"

อุจิวะ อิซึมิ รับกล่องสุ่มมาอย่างระมัดระวัง กล่องสุ่มมันดูเหมือนทำจากกระดาษจริงๆ เธอกลัวว่าจะเผลอทำกล่องสุ่มทะลุโดยไม่ตั้งใจ

อุจิวะ อิซึมิ สูดหายใจเข้าลึกๆ แล้วค่อยๆ เปิดกล่องสุ่มออก!

ในกล่องสุ่มมีหนังสือเล่มหนึ่งวางอยู่อย่างเงียบๆ

【บันทึกวิชาภาพลวงตา (ขั้นต้น)】

【บันทึกวิชาภาพลวงตาพื้นฐานต่างๆ นานาชนิด】

【หนังสือให้เธอแล้ว เธอจะเรียนรู้ได้ไหม?】

【ผู้ใช้ระบบได้รับรางวัลพิเศษ ได้รับบันทึกวิชาภาพลวงตา (ฉบับสมบูรณ์)】

【บันทึกวิชาภาพลวงตาทั้งหมดในโลกนินจา】

【หนังสือให้เธอแล้ว เธอต้องเรียนรู้ได้แน่ๆ ใช่ไหม】

โจวเฉิงรู้สึกผิดหวังเล็กน้อย สิ่งที่ต้องการมากที่สุดในตอนนี้คือจักระ ถึงแม้จะเป็นโจนิน แต่เมื่อต้องเผชิญหน้ากับอิทาจิที่ต้องการล้างบางตระกูลก็ต้องตายอยู่ดี

แต่ตอนนี้ฉันมีจักระแค่ระดับเกะนินเท่านั้นเอง ต่อหน้าอิทาจิที่เบิกเนตรวงแหวนกระจกเงาหมื่นบุปผาได้แล้วก็ไม่ต่างอะไรกับมดปลวก

ดวงตาของอุจิวะ อิซึมิ เป็นประกาย ตื่นเต้นดีใจอย่างมาก

หนังสือสอนวิชาภาพลวงตาพื้นฐาน!

นี่คือรางวัลที่ดีที่สุดสำหรับเธอที่ไม่ชอบการต่อสู้

เดิมทีเธอก็วางแผนที่จะเดินสายวิชาภาพลวงตาอยู่แล้ว!

เธอมองโจวเฉิงด้วยความขอบคุณ แล้วโค้งคำนับให้โจวเฉิง

"เฮ้ๆๆ รางวัลอะไรน่ะ!"

"เอาออกมาให้ทุกคนดูหน่อยสิ!"

หลายคนตะโกนขึ้นด้วยความอยากรู้อยากเห็น

จากปฏิกิริยาของอุจิวะ อิซึมิ ดูเหมือนว่าจะเป็นรางวัลที่ไม่ธรรมดาเลยทีเดียว

อุจิวะ อิซึมิ ไม่รู้จะทำอย่างไรดี บันทึกวิชาภาพลวงตาในสายตาของนินจาที่มีฝีมือต่ำต้อยถือเป็นของล้ำค่ามากแล้ว

โดยเฉพาะอย่างยิ่งสำหรับนินจาที่เชี่ยวชาญด้านวิชาภาพลวงตา ถือเป็นสมบัติล้ำค่าเลยทีเดียว

และตระกูลอุจิวะก็มีเนตรวงแหวน วิชาภาพลวงตาสำหรับพวกเขาแล้วก็เหมือนเสือติดปีก

การมีหนังสือสอนวิชาภาพลวงตาพื้นฐานแบบนี้อยู่กับตัว อุจิวะ อิซึมิ ก็เหมือนคนธรรมดาที่ครอบครองหยกแล้วจะนำภัยมาสู่ตัว!

เธอไม่รู้จะตอบอย่างไรในทันที เธอกลัวว่าจะนำภัยมาถึงตัวจนถึงแก่ชีวิต

โจวเฉิงขมวดคิ้ว ถ้าพูดออกไปเธอจะไม่มีวันสงบสุขอีกเลย:

"ก็แค่หนังสือเล่มหนึ่งเท่านั้นเอง หนังสือที่เธอชอบอ่านเป็นประจำนั่นแหละ!"

อุจิวะ อิซึมิ ชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะเข้าใจในทันที ใช่แล้ว นี่เป็นแค่หนังสือธรรมดาๆ เล่มหนึ่ง!

อุจิวะ อิซึมิ โค้งคำนับให้โจวเฉิงอีกครั้ง ความรู้สึกขอบคุณที่มีต่อโจวเฉิงในใจนั้นไม่สามารถบรรยายเป็นคำพูดได้

เขาเป็นคนดีจริงๆ!

ฝีมือก็น่าสะพรึงกลัว แถมยังหล่ออีกด้วย!

แต่ตามที่อิทาจิพวกเขาพูด ฉันควรจะเรียกเขาว่าคุณปู่หรือเปล่านะ?

รู้สึกแปลกๆ ยังไงไม่รู้ เรียกโจวเฉิงซังก็คล่องปากกว่า ตอนที่ฉันเรียกเขาแบบนั้นเขาก็ไม่ได้คัดค้านอะไร แสดงว่าเขาไม่ได้สนใจว่าคนอื่นจะเรียกเขายังไง!

อุจิวะ อิซึมิ รีบลงจากเวทีอย่างรวดเร็ว แต่ก็ยังไม่ได้จากไปทันที

แบบนั้นผู้คนจะคิดว่าหนังสือเล่มนั้นเป็นของล้ำค่า เธอจึงรีบร้อนไปซ่อนมัน

จากนั้นก็มีคนขึ้นมาท้าทายทีละคน

แต่ส่วนใหญ่เป็นเกะนิน หรือแม้แต่คนธรรมดา!

ความเสียหายไม่ได้เกินระดับสีขาว ได้รับแต่กล่องสุ่มสีขาว โดยพื้นฐานแล้วเปิดของดีอะไรไม่ได้เลย

อย่างซาสึเกะนั่น ถือว่าโชคดีสุดๆ จริงๆ

ไม่นาน ก็มีชายคนหนึ่งที่พันผ้าพันแผลไว้ทั่วตัวค่อยๆ เดินขึ้นมาบนเวที

เมื่อเห็นเขา โจวเฉิงก็ยิ้มที่มุมปาก เขาก็มาจริงๆ ด้วย!

คนที่มาก็คือชายคนที่ถูกโจวเฉิงซัดเมื่อคืนนี้นั่นเอง

"ที่นายพูดมาทั้งหมดเป็นเรื่องจริงเหรอ?"

"ในกล่องมีสิ่งที่สามารถรักษาบาดแผลบนตัวฉันได้ แล้วก็อาจจะทำให้ฉันกลายเป็นนินจาได้ด้วย!"

โจวเฉิงยักไหล่ จะได้หรือไม่นั้นมีแต่ฟ้าเท่านั้นที่รู้ บางทีนายอาจจะเปิดได้ของธรรมดาก็ได้!

"ระดับความเสียหายสูง รางวัลก็ยิ่งดี!"

"โจมตีฉันสิ!"

ชายคนนั้นหยิบมีดคุไนออกมาเล่มหนึ่ง แล้วเดินตรงไปยังโจวเฉิง!

ชายคนนั้นไม่ใช่นินจา ไม่รู้ว่าไปเอาคุไนมาจากไหน

มือที่จับคุไนของเขาสั่นเล็กน้อย ทั้งดีใจที่ตัวเองอาจจะได้เป็นนินจา และทั้งกลัวว่าทุกอย่างจะเป็นเพียงภาพลวงตา

ถ้าพลาดโอกาสครั้งนี้ไป อาจจะไม่มีครั้งต่อไปอีกแล้ว!

สภาพร่างกายของเขาแย่มาก สำหรับคนธรรมดาแล้ว ความต้านทานต่อวิชานินจาแทบจะเป็นศูนย์ บาดแผลที่ได้รับโรงพยาบาลธรรมดาไม่สามารถรักษาได้!

มีเพียงวิชานินจาแพทย์ของนินจาแพทย์เท่านั้นที่สามารถรักษาเขาได้

เขาเต็มเปี่ยมไปด้วยความหวังที่จะมีชีวิตอยู่ คุไนในมือของเขาแหลมคมกว่าครั้งไหนๆ

-88

【สร้างความเสียหาย 88 หน่วย】

【พลังชีวิตเกราะป้องกันคงเหลือ 9,999,999,986,255】

【ระดับความเสียหาย: ขาว】

【ได้รับรางวัล กล่องสุ่มสีขาว】

"รับไป รางวัลของนาย"

กล่องสุ่มลอยออกไป เขาโซซัดโซเซกว่าจะรับกล่องสุ่มไว้ได้

รีบร้อนเปิดกล่องสุ่มทันที ในใจก็พร่ำภาวนาอยู่ตลอดเวลา:

"รักษา รักษา รักษา!"

ในกล่องมียาเม็ดลูกอมเม็ดหนึ่งวางอยู่อย่างเงียบๆ

【ยาถอนพิษ x1】

【ยาถอนพิษขั้นต้นจากโลกเซียน สามารถรักษาบาดแผลบนร่างกายได้อย่างสมบูรณ์ จำกัดเฉพาะบาดแผลภายนอก】

【ผู้ใช้ระบบได้รับรางวัลพิเศษ ได้รับยาฟื้นฟูพลังชีวิตชั้นยอด x1】

【ยาชั้นสูงจากโลกเซียน สามารถรักษาบาดแผลได้ทุกชนิด มีสรรพคุณวิเศษในการชุบชีวิตคนตายและสร้างเนื้อหนังขึ้นใหม่】

"นี่มันอะไรกัน?"

ชายคนนั้นใช้นิ้วหยิบยาเม็ดขึ้นมา พอหยิบออกจากกล่องก็มีกลิ่นหอมประหลาดโชยออกมา

กลิ่นหอมประหลาดกระจายไปทั่วทั้งสนามในทันที คนที่มีอาการบาดเจ็บแอบแฝงอยู่ต่างก็รู้สึกสบายตัวอย่างน่าประหลาด

"โชคของนายดีมากนะ นี่ควรจะเป็นรางวัลที่เปิดได้จากกล่องสุ่มสีน้ำเงินเท่านั้น"

"แต่ความเสียหายของนายทำได้แค่ระดับสีขาว"

"นี่คือยาถอนพิษ กินเข้าไปแล้วจะสามารถรักษาบาดแผลภายนอกบนร่างกายได้ทุกชนิด!"

คำพูดนี้ดังขึ้น ทั้งสนามเงียบกริบ!

สามารถรักษาบาดแผลภายนอกได้ทุกชนิดเลยเหรอ?

นี่มันมีประสิทธิภาพมากกว่าวิชานินจาแพทย์เสียอีก

ยาเม็ดนี้ สำหรับนินจาที่เสี่ยงชีวิตอยู่ตลอดเวลาแล้ว ถือว่ามีชีวิตเพิ่มขึ้นอีกหนึ่งชีวิตเลยทีเดียว

"ฉันว่านั่นมันก็แค่ยาเม็ดลูกอมที่ใส่เครื่องเทศเยอะๆ เท่านั้นแหละ อะไรกันยาถอนพิษ แถมยังรักษาบาดแผลภายนอกได้ทุกชนิดอีก พูดจาเหลวไหลไม่ดูความเป็นจริงเลย"

"ใช่สิ ประวัติศาสตร์โลกนินจายาวนานขนาดนี้ ไม่เคยปรากฏยาที่เรียกว่ายาถอนพิษมาก่อนเลย"

"แค่นายพูดทุกคนก็ต้องเชื่อเลยเหรอ?"

โจวเฉิงยิ้มบางๆ พวกกบในกะลา เดี๋ยวอย่าให้ตาถลนออกมาแล้วกัน!

"นาย แกะผ้าพันแผลออก!"

ชายคนนั้นลังเลอยู่ครู่หนึ่ง แต่ก็กัดฟัน ทนความเจ็บปวดแกะผ้าพันแผลบนตัวออก

สิ่งที่ปรากฏต่อหน้าทุกคนคือร่างกายที่ถูกไฟไหม้อย่างรุนแรง

ผิวหนังถูกไฟไหม้เป็นบริเวณกว้าง มีบางส่วนเริ่มเป็นหนอง เห็นได้ชัดว่าเป็นผลมาจากการติดเชื้อ

ซี้ด!

ทุกคนสูดหายใจเข้าอย่างเย็นเยียบ

บาดแผลแบบนี้ ถ้าไม่ได้รับการรักษาอย่างทันท่วงที ตายแน่นอน

แถมเขายังติดเชื้อจนเป็นหนองแล้ว โดยพื้นฐานแล้วไม่มีทางรอด!

"กินมันเข้าไป!"

โจวเฉิงยังคงยิ้มอยู่ ยาจากโลกเซียน ของจากมิติที่สูงกว่า จะรักษาแค่บาดแผลไม่ได้เชียวเหรอ

ชายคนนั้นทำตาม เอายาถอนพิษเข้าปากเคี้ยวลวกๆ สองสามครั้งแล้วกลืนลงไป

หนึ่งวินาที สองวินาที สามวินาที ไม่มีปฏิกิริยาใดๆ

"ฮ่าๆๆๆ ฉันว่าแล้วว่าเป็นของปลอม พวกนายโดนหลอกกันหมดแล้ว!"

แม้แต่อิทาจิพวกที่เชื่อมั่นในตัวโจวเฉิงอย่างสนิทใจก็เริ่มหวั่นไหว

ซึนาเดะถอนหายใจออกมาเฮือกหนึ่ง ยังดีที่เป็นของปลอม ไม่อย่างนั้นวิชานินจาแพทย์คงกลายเป็นเรื่องตลกไปในทันที!

แต่ในตอนนั้นเอง ชายคนนั้นบนเวทีก็ทรุดตัวลงคุกเข่าข้างหนึ่งด้วยความเจ็บปวด "ตัวฉันคันไปหมดเลย เหมือนมีมดเป็นหมื่นเป็นแสนตัวกำลังกัดกินเลือดเนื้อของฉัน"

มีคนชี้หน้าด่าโจวเฉิงทันที:

"นั่นมันยาพิษ แกกล้าฆ่าคนด้วยยาพิษ!"

"ทุกคนรีบจับตัวเขาไปส่งให้หมู่บ้านจัดการ"

หลายคนเริ่มขยับตัว อยากจะขึ้นไปบนเวทีจับตัวโจวเฉิง

แต่โจวเฉิงแค่แค่นเสียงเย็นชา พวกโง่เง่า!

ในตอนนั้นเอง ชายคนนั้นก็กระชากผิวหนังบนตัวออก ภาพเลือดเนื้อที่เละเทะไม่ได้ปรากฏขึ้น

ใต้ผิวหนังที่ถูกกระชากออกไปคือผิวหนังใหม่ที่ขาวเนียนเหมือนทารกแรกเกิด

"ฉันหายแล้ว ฉันหายแล้ว!"

"บาดแผลของฉันหายไปหมดแล้ว ฮ่าๆๆๆ!"