บทที่ 6 อุจิวะ อิซึมิ

บทที่ 6 อุจิวะ อิซึมิ

สายตาที่ชิซุยใช้มองโจวเฉิงเต็มไปด้วยความเคารพยำเกรงแล้ว

แม้แต่ความสามารถของเนตรวงแหวนกระจกเงาหมื่นบุปผาก็ยังเสริมแกร่งได้ เขาไม่ใช่คนธรรมดาแน่ๆ!

แค่เกะนินธรรมดา จะมีของเทพแบบนี้ได้ยังไง!

เขาต้องเป็นยอดฝีมือระดับสุดยอดแน่ๆ ถึงได้รู้สึกว่ายิ่งสูงยิ่งหนาว ถึงได้สิ้นหวังในชีวิต อยากตายอย่างเดียว!

ทัศนคติของชิซุยที่มีต่อโจวเฉิงเปลี่ยนไปร้อยแปดสิบองศา โค้งคำนับให้โจวเฉิงอย่างสุดซึ้ง:

“ขอบคุณผู้อาวุโส!”

โจวเฉิงทำท่าประคองเล็กน้อย ยิ้มบางๆ:

“นายยังมีโอกาสอีกครั้งนะ ใช้ให้ดีล่ะ!”

โจวเฉิงคิดในใจ "ขอแรงๆ หน่อยสิ เปิดซูซาโนโอะออกมาเลยยิ่งดี!"

ซาสึเกะทำปากยื่น ไม่พอใจอย่างมาก:

“อะไรกัน ไม่เห็นบอกเลยว่าเสริมแกร่งวิชานินจาอะไร!”

อิทาจิได้ยินก็เพียงแค่ยิ้มบางๆ ชิซุยไม่ใช่คนชอบโอ้อวดอะไร

แค่ยืนยันได้ว่าสามารถเสริมแกร่งวิชานินจาได้จริงๆ ก็พอแล้ว!

ชิซุยได้ยินคำพูดของซาสึเกะก็ยิ้มขื่นไม่หยุด

ซูซาโนโอะ ไม่สะดวกที่จะแสดงต่อหน้าคนเยอะแยะแบบนี้!

เขามองไปที่โจวเฉิง วินาทีต่อมาก็เริ่มประสานอิน:

“คาถาไฟ – คาถาเพลิงมังกรยักษ์!”

เขาพ่นเปลวไฟจำนวนมากออกมาจากปาก เปลวไฟกลายเป็นมังกรไฟสามตัวคำรามพุ่งเข้าใส่โจวเฉิง

อุณหภูมิโดยรอบสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว ฝูงชนที่มุงดูต่างก็ถอยหลังไปสองสามก้าว ใบหน้าของพวกเขาถูกมังกรไฟทั้งสามตัวส่องจนแดงก่ำ แสดงให้เห็นว่าอุณหภูมิของมังกรไฟสูงเพียงใด

นี่คือคาถาเพลิงมังกรยักษ์ที่แข็งแกร่งกว่าคาถาเพลิงมังกรธรรมดาเสียอีก!

มังกรไฟพุ่งชนร่างของโจวเฉิง เปลวไฟระเบิดตูมสนั่น

เวทีทั้งหลังสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง ทำเอาโจวเฉิงตกใจนึกว่าเวทีที่ตัวเองทุ่มทุนสร้างทั้งหมดกำลังจะพังทลายลงมา

แรงระเบิดพัดพาให้ฝูงชนที่มุงดูต่างก็ถอยหลัง ยกมือขึ้นบังลมแรง

-8888

โจวเฉิงส่ายหน้า คิดในใจ "เจ้าหนูนี่ยังออมมืออยู่อีก!"

คนที่เบิกเนตรวงแหวนกระจกเงาหมื่นบุปผาแล้ว เป็นไปไม่ได้ที่จะมีฝีมือแค่นี้!

[สร้างความเสียหาย 8888 หน่วย]

[พลังชีวิตเกราะคงเหลือ 9,999,999,982,909]

[ระดับความเสียหาย: น้ำเงิน]

[ได้รับรางวัล: กล่องสุ่มสีน้ำเงิน]

“ครั้งแรก นายใช้พลังออกมาแค่ครึ่งเดียว!”

“ครั้งนี้ นายใช้พลังออกมาเจ็ดส่วน ฉันพูดถูกไหม?”

ชิซุยเบิกตากว้าง ไม่อยากจะเชื่อ!

ชิซุยคิดในใจ "ผู้อาวุโสสมกับเป็นผู้อาวุโสจริงๆ "

"มองปราดเดียวก็รู้เลย!"

“พูดถึงที่สุดแล้ว นายก็ยังกลัวว่าจะฆ่าฉันตาย!”

“แต่ฉันน่ะอยากตายอยู่แล้ว!”

“ใครฆ่าฉันได้ ฉันยังต้องขอบคุณเขาอย่างดีเลยนะ!”

ทุกคนฟังแล้วก็อึ้งไปตามๆ กัน ถูกคนอื่นฆ่าไม่เพียงแต่จะให้รางวัล ยังต้องพูดขอบคุณอีกเหรอ?

ผู้อาวุโสโจวเฉิงนี่เป็นคนดีจริงๆ!

“เอาไป รางวัลของนาย!”

โจวเฉิงหยิบกล่องสุ่มสีน้ำเงินออกมาโยนให้ชิซุย!

ชิซุยได้รับกล่องก็เปิดมันทันที

ในกล่องมียาเม็ดที่ดูเหมือนช็อกโกแลตวางอยู่อย่างเงียบๆ?

[ยาถอนพิษ, ของใช้แล้วหมดไป]

[ยาเม็ดจากโลกต่างมิติ เมื่อกินแล้วสามารถถอนพิษได้ทุกชนิด]

[โฮสต์ได้รับรางวัลคริติคอล ได้รับยาป้องกันพิษ]

[ยาป้องกันพิษจากโลกเซียน พกติดตัวไว้ก็สามารถป้องกันพิษได้]

ดวงตาของโจวเฉิงเป็นประกาย คิดในใจ "มียาถอนพิษแล้ว เรื่องนั้นสำหรับชิซุยก็ไม่ยากแล้ว"

โจวเฉิงพูด “นี่คือยาถอนพิษ สามารถถอนพิษทุกชนิดในโลกนินจาได้!”

“มีประโยชน์กับนายมาก!”

ชิซุยฟังจบก็ไม่เข้าใจ ถอนพิษ?

มีประโยชน์กับฉันมาก?

มีประโยชน์ตรงไหนกัน?

เขากำลังจะถามอะไรบางอย่าง ก็ถูกโจวเฉิงขัดจังหวะทันที!

“เอาล่ะ จำนวนครั้งของนายวันนี้หมดแล้ว ลงไปได้แล้ว!”

“ข้างหลังมีคนต่อคิวอีกเยอะ!”

ชิซุยจนปัญญา ทำได้เพียงกระโดดลงจากเวที

ขณะนั้น ในกลุ่มคนก็เกิดความวุ่นวายขึ้น

โจวเฉิงขมวดคิ้วมองไป นินจาอุจิวะสองสามคนที่สวมกระบังหน้าผากกำลังแหวกฝูงชนอย่างแรง จากนั้นชายหนุ่มคนหนึ่งก็เดินเข้ามา

เป็นใบหน้าที่ไม่คุ้นเคย

“หลีกไปให้หมด ฉันจะแทรกคิว!”

คนที่ถูกผลักอย่างแรงกำลังจะด่ากลับอย่างโมโห แต่พอเห็นหน้าคนที่มาก็เงียบกริบในทันที!

“อุจิวะ มาซาชิ หลานชายของผู้อาวุโสใหญ่!”

“เร็วเข้า เร็วเข้า หลีกทางให้เขา เจ้าหมอนี่อาศัยเส้นสายใหญ่โต ทำตัวกร่างจนเคยตัวแล้ว!”

“ถ้าไปมีเรื่องกับเขา พวกเราได้เจอดีแน่!”

อุจิวะ มาซาชิยังดึงเด็กสาวอุจิวะคนหนึ่งมาด้วย

เธอมีใบหน้างดงาม ดวงตากลมโต

“อิซึมิ!”

อิทาจิอุทานออกมาด้วยความประหลาดใจ แววตาเปลี่ยนไปเล็กน้อย

โจวเฉิงเลิกคิ้ว อุจิวะ อิซึมิ?

แฟนสาวของอุจิวะ อิทาจิ?

เขาคิดในใจ "ให้ตายสิ หน้าตาสวยไม่ใช่เล่นเลยนี่นา!"

"ว่าแต่ทำไมเธอถึงมาอยู่กับอุจิวะ มาซาชิได้ล่ะ?"

อุจิวะ มาซาชิยังคงจับข้อมือของอุจิวะ อิซึมิแน่น ออกแรงดึงเธอกระชากมาอยู่ข้างตัว

“อยู่เฉยๆ ซะ!”

เขามองไปที่อุจิวะ อิทาจิ แววตาเย็นชา:

“อย่าคิดว่าแกเป็นลูกชายของผู้นำตระกูลแล้วฉันจะกลัว!”

“ผู้หญิงอย่างอิซึมิถึงจะคู่ควรกับฉัน!”

อุจิวะ มาซาชิเป็นหลานชายคนเดียวของผู้อาวุโสใหญ่แห่งตระกูลอุจิวะ ผู้ซึ่งมีอำนาจรองเพียงคนเดียวแต่เหนือคนนับหมื่น เขาถูกตามใจมาตั้งแต่เกิด จึงทำให้เขามีนิสัยหยิ่งยโสโอหัง คิดว่าตัวเองเก่งที่สุดในโลก

เมื่อครู่เขาได้ยินว่ามีคนตั้งเวที แค่ทำความเสียหายได้ก็จะได้รับรางวัล

ด้วยความอยากรู้เขาก็พาลูกน้องสองสามคนมาดู แต่บังเอิญระหว่างทางเจออุจิวะ อิซึมิที่กำลังจะมาดูเหมือนกัน

ทั้งสองคนจึงมาถึงบริเวณรอบนอกเวทีด้วยกัน และได้เห็นอิทาจิกับชิซุยเปิดกล่องตลอดเวลา

เขาเคลื่อนไหวเพื่อชิงตำแหน่งผู้นำตระกูลมาโดยตลอด อยากจะเหยียบอิทาจิให้อยู่ใต้เท้า

อุจิวะ อิซึมิเพียงแค่พูดว่า “น่าอัศจรรย์จัง โจมตียังไงก็ไม่บาดเจ็บเลย แข็งแกร่งมาก!”

“อิทาจิซังกับชิซุยซังทั้งหล่อทั้งเก่งเลย!”

อุจิวะ มาซาชิได้ยินก็เกิดความอิจฉาริษยาขึ้นมาทันที

เขาคิดมาตลอดว่าตัวเองคือศูนย์กลางของโลก จะทนให้แสงสว่างของคนอื่นมาบดบังตัวเองได้อย่างไร

น่าเสียดายที่ฝีมือที่อิทาจิและชิซุยแสดงออกมานั้น เขายอมรับว่าตัวเองไม่ใช่คู่ต่อสู้ ทำได้เพียงหาวิธีอื่น

ขณะนั้น คำพูดของอุจิวะ อิซึมิก็กระตุ้นเขาอย่างรุนแรง

อุจิวะ มาซาชิคิดในใจ "ให้ตายสิ ฉันอุจิวะ มาซาชิ ต่างหากที่เป็นหนุ่มหล่อที่สุดในโคโนฮะ!"

เขาไม่ได้เห็นฉากที่คนอื่นได้รับรางวัล คิดว่าเวทีนี้เป็นละครที่อุจิวะ อิทาจิกับพวกพ้องร่วมมือกับโจวเฉิงจัดฉากขึ้นมา

จุดประสงค์ก็เพื่อเรียกความนิยม

สำหรับอิทาจิและชิซุย เขาไม่กล้าทำอะไรเกินเลย แต่เมื่อเผชิญหน้ากับโจวเฉิง เขาก็เปลี่ยนเป็นท่าทีสั่งการทันที

“แค่เด็กกำพร้าที่พ่อแม่เป็นแค่นินจาระดับกลาง ยังกล้ามาทำเป็นลึกลับต่อหน้าฉันอีก!”

“ฉันมองออกตั้งนานแล้วว่าทั้งหมดนี่มันเป็นละครตบตาที่วางแผนมาอย่างดี!”

“ในโลกนินจาจะมีของที่เพิ่มพลังวิชานินจาได้ในพริบตาได้ยังไงกัน!”

เขาสะบัดมือของอุจิวะ อิซึมิออกภายใต้สายตาคมกริบของอิทาจิ แล้วกระโดดขึ้นไปบนเวทีทันที

“ไอ้หนู ตอนนี้ถ้าบอกความจริงออกมายังพอจะรอดจากการโดนซ้อมได้นะ!”

โจวเฉิงเบ้ปาก คิดในใจ "ไอ้โง่เอ๊ย!"

โจวเฉิงพูด “ทุกคนมีโอกาสวันละสองครั้ง ยิ่งสร้างความเสียหายได้มาก รางวัลก็ยิ่งดี!”

“นายกระโดดขึ้นมาบนเวทีก็เพื่อรางวัลไม่ใช่เหรอ!”

อุจิวะ มาซาชิโบกมืออย่างรำคาญ คิดในใจ "รางวัลอะไรกัน ของปลอมทั้งนั้น!"

อุจิวะ มาซาชิพูด “ฉันมาเพื่อเปิดโปงละครตบตาของแกต่างหาก”

“แค่เกะนินคนหนึ่ง ทำมาเป็นลึกลับ”

มีระบบอยู่ ทำให้ไม่มีใครมองเห็นฝีมือที่แท้จริงของโจวเฉิงได้

สีหน้าของโจวเฉิงเปลี่ยนไป คิดในใจ "สมองมีปัญหาหรือไง!"

โจวเฉิงพูด "คนตั้งมากมายโจมตีฉัน แค่ทำความเสียหายได้ก็มีกล่องสุ่มให้แล้ว ตาแกบอดหรือไง?"

“ฉันจะไม่โจมตีแก แกต้องมีอาวุธนินจาพิเศษอะไรสักอย่างที่ใช้ป้องกันการโจมตีของคนอื่นได้แน่ๆ”

“ฉันจะแข่งวิชานินจากับแก!”

“ตระกูลอุจิวะของเรานอกจากเนตรวงแหวนแล้ว ก็ยังมีคาถาไฟที่โด่งดังไปทั่วโลก ฉันจะแข่งคาถาไฟกับแก!”

โจวเฉิงใจหายวาบ คิดในใจ "ฉันยังไม่ได้เรียนวิชานินจาอะไรเลยนี่หว่า!"

เขารีบคิดในใจทันที เปิดกล่องสุ่มสีน้ำเงิน!

[โฮสต์เปิดกล่องสุ่มสีน้ำเงิน]

[ยินดีด้วย ได้รับแพ็คเกจใหญ่วิชานินจาคาถาไฟระดับ C x1]

[เมื่อเปิดแล้วจะสามารถเรียนรู้วิชานินจาคาถาไฟระดับ C ได้ทั้งหมด]

ดวงตาของโจวเฉิงเป็นประกาย คิดในใจ "กำลังง่วงก็ได้หมอนเลย!"

"แถมฉันยังมีความเข้ากันได้กับจักระธาตุไฟระดับสูงสุด พลังของวิชานินจาคาถาไฟก็สูงกว่าคนอื่นโดยธรรมชาติอยู่แล้ว คราวนี้แกไม่ตายก็เลี้ยงไม่โตแน่!"