บทที่ 120 โบสถ์ที่แตกต่าง

บทที่ 120 โบสถ์ที่แตกต่าง

ไม่ว่าจะเป็นขนาด รูปร่าง หรือวัสดุ

ไม่ต้องสงสัยเลยว่า สิ่งที่อยู่ในหีบสมบัติคือชิ้นส่วนเทพที่แตกสลาย

แต่ทำไมชิ้นส่วนเทพที่แตกสลายถึงอยู่ในหีบสมบัติเทพ?

ชิ้นส่วนเทพไม่ใช่ของฝ่ายชั่วร้ายเหรอ?

ฉือโย่วสับสน

คนอื่นๆ ยิ่งงง

ก้อนหิน?

“นี่มันอะไร?”

เจียงฉือเฟิงอยากจะหยิบขึ้นมาดูคุณสมบัติ แต่ก่อนที่มือของเขาจะเข้าไปในหีบสมบัติ หินก็กลายเป็นแสง พุ่งเข้าไปในร่างกายของหลี่โซวอวิ๋นก่อน

“โซวอวิ๋น!”

ทุกคนร้องอย่างตกใจ โดยเฉพาะหลังจากที่แสงเข้าไปในร่างกายแล้ว หลี่โซวอวิ๋นก็มีสีหน้าที่ว่างเปล่า ดวงตาเบิกโพลง ร่างกายแข็งทื่อ หากไม่ได้ยินเสียงหายใจอยู่ พวกเขาก็คงคิดว่าเขาตายไปแล้ว

“อย่าเพิ่งแตะต้องเขา”

เจียงอินตบมือเจียงฉือเฟิงที่กำลังจะยกขึ้น

“แต่พวกเราก็ไม่สามารถปล่อยเขาไว้แบบนี้” เจียงฉือเฟิงพูดอย่างร้อนใจ

“ตอนนี้พวกเราไม่รู้ว่าโซวอวิ๋นเป็นยังไง แถมยังอยู่ในดันเจี้ยน ซอมบี้อาจจะโผล่ออกมาได้ทุกเมื่อ พวกเราต้องปกป้องโซวอวิ๋น หากเขาไม่ตื่นขึ้นมา ค่อยคิดหาวิธีอื่น” เจียงอินตัดสินใจอย่างเด็ดขาด

ฉือโย่วเหลือบมองเธอ

ช่างน่ารำคาญจริงๆ

ในฐานะคนไม่กี่คนในทีมพระเอกที่สามารถคิดแผนการได้ เจียงอินทำให้ทีมพระเอกหลีกเลี่ยงอันตรายมากมาย

ควรจะกำจัดคนนี้ก่อนสินะ?

แต่รัศมีตัวเอกของเธอน่ารำคาญมาก ใช้วิธีธรรมดาฆ่าไม่ได้

แต่หากการคาดเดาของเขาถูกต้อง เขาย่อมมีวิธีที่สามารถลดรัศมีตัวเอกของเจียงอิน แล้วฆ่าเธอได้

ปัญหาเดียวก็คือ จะใช้ใครมาคุกคามเจียงอินดี?

ในทีมพระเอก คนที่เจียงอินให้ความสำคัญมากที่สุดคือหลี่โซวอวิ๋น รองลงมาก็คือหลี่จื่อฉิง หากเป็นคนอื่น ก็ไม่แน่ใจว่าจะได้ผล แต่รัศมีตัวเอกของหลี่จื่อฉิงสูงมาก เขาจับตัวเธอมาไม่ได้

แต่… ก็ไม่ถูกทั้งหมด

ฉือโย่วไม่จำเป็นต้องให้รัศมีตัวเอกของเจียงอินลดลงจนหมด ในฐานะซัพพอร์ต พลังต่อสู้ของเธอไม่ได้แข็งแกร่ง หากรัศมีตัวเอกของเธอลดลงจนพอๆ กับตัวประกอบธรรมดา การฆ่าเธอก็ไม่ใช่เรื่องยาก

ถึงแม้ว่าหลังจากนั้นจะมีตัวประกอบใหม่เข้ามา แต่ก็ไม่แน่ว่าจะเป็นคนที่ฉลาดเหมือนเจียงอิน

การมีตัวประกอบที่โง่ๆ อยู่ในทีม ย่อมเป็นตัวถ่วงหลี่โซวอวิ๋นได้

ฉือโย่วจะคิดแผนการหลังจากออกไป ในขณะเดียวกัน เขาก็ควบคุมเงาโจมตีฐานที่มั่นอีกแห่งหนึ่ง

หยกน้ำแข็งชิ้นที่เก้า อยู่ในดันเจี้ยนแห่งหนึ่ง ดันเจี้ยนนี้ถูกทีมหนึ่งยึดเอาไว้ พวกเขามีเรื่องขัดแย้งกันเล็กน้อย แต่ไม่ใช่เรื่องใหญ่ อีกสิบกว่าวินาที อีกฝ่ายก็จะตายหมด

ปัญหาเดียวก็คือ ดันเจี้ยนนี้ไม่เหมือนบ้านผีสิง ไม่ได้สร้างขึ้นมาเพื่อหยกน้ำแข็ง คนของฐานที่มั่นก็มักจะเข้าไปในดันเจี้ยน เพื่อเอารางวัล การที่จะดรอปหยกน้ำแข็งหรือไม่ ขึ้นอยู่กับโชค ไม่รู้ว่าต้องเข้าไปกี่ครั้ง ถึงจะได้มา แต่มีรัศมีตัวเอกช่วย คงไม่นานมาก

เมื่อกี้เพราะคิดจะฆ่าเจียงอิน รัศมีตัวเอกของเขาจึงลดลงครึ่งหนึ่ง โชคดีที่อีกสักครู่ก็จะฟื้นแล้ว

ว่าแต่ ทำไมแสงยังไม่หายไป?

ฉือโย่วมองแสงที่ยังคงอยู่ หลังจากที่หีบสมบัติหายไป

ปกติแล้ว แสงเป็นของหีบสมบัติ พอหีบสมบัติหาย แสงก็ควรจะหายไปด้วยสิ ใช่ไหม?

ตอนนี้มันยังอยู่ หรือว่าเหมือนกับที่เขาคาดเดาไว้ ในดันเจี้ยนยังมีโอกาสอื่นๆ อีก?

โอกาสหลังจากได้ชิ้นส่วนเทพ…

ฉือโย่วตกใจ

ต่อไป… หรือว่าจะเป็นโบสถ์?

สาเหตุที่เขาคิดแบบนี้ ก็เพราะหลังจากที่เขาได้ชิ้นส่วนเทพมา เขาก็เจอโบสถ์ลึกลับ ส่วนหลี่โซวอวิ๋นจะได้อะไร เขาก็ยังไม่รู้

นอกจากนี้ ยังมีคำถามที่สำคัญกว่านั้น

ทำไมชิ้นส่วนเทพถึงเข้าไปในร่างกายของหลี่โซวอวิ๋นได้?

ไม่ว่าจะเป็นภาพที่เขาเห็น หรือหนังสือที่ทำจากหนังมนุษย์ที่อยู่ในกระเป๋าของเขา

ไม่ต้องสงสัยเลยว่า เจ้าของชิ้นส่วนเทพต้องเป็นเทพชั่วร้าย อย่างน้อยก็น่าจะเป็นเทพที่ชั่วร้าย

ในเมื่อเป็นแบบนี้ ทำไมชิ้นส่วนเทพของเขาถึงเข้าไปในร่างกายของหลี่โซวอวิ๋นที่ใจดีได้ล่ะ?

แถมชิ้นส่วนเทพของเทพชั่วร้าย ปรากฏตัวในหีบสมบัติเทพ มันก็แปลกมากอยู่แล้ว

หรือว่าชิ้นส่วนเทพที่แตกสลายมีมากกว่าหนึ่งชุด?

เหมือนกับหีบสมบัติปีศาจและหีบสมบัติเทพที่เป็นคู่ตรงข้าม ชิ้นส่วนเทพที่แตกสลายก็มีสองแบบที่เป็นคู่ตรงข้าม?

เรื่องราวยิ่งซับซ้อนขึ้นเรื่อยๆ แล้ว!

ฉือโย่วกำลังคิดมาก ในขณะเดียวกัน อีกฝั่งหนึ่ง ในโลกจิตใจของหลี่โซวอวิ๋น เขากลายเป็นเทพเจ้าที่ถือดาบเพลิง กำลังต่อสู้กับสัตว์ประหลาดที่ปกคลุมไปด้วยควันดำ

เขาไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปนานแค่ไหน ไม่รู้ว่าทำไมต้องสู้กับพวกมัน

เขาควบคุมร่างกายนี้ไม่ได้ เหมือนกับเป็นผู้ชม เขามองดูทุกอย่าง

สุดท้าย พอเทพเจ้าชนเข้ากับปีศาจที่มีปีกสีดำสามคู่ เขาก็รู้สึกมืดไปแป๊บหนึ่ง พอรู้สึกตัวอีกที เขาก็เห็นใบหน้าที่เป็นกังวลหลายใบหน้า

“ตื่นแล้ว ในที่สุดนายก็ตื่นซะที!” เจียงฉือเฟิงตะโกน

“เฮ้อ โชคดีจริงๆ ที่ไม่เป็นไร” คนอื่นๆ ก็ถอนหายใจ

ถึงแม้ว่าพวกเขากลัวว่าการลงมือโดยตรงจะมีผลกระทบ แต่หลี่โซวอวิ๋นที่ไม่ตื่นขึ้นมา ย่อมไม่ใช่เรื่องดี พวกเขากำลังจะปลุกหลี่โซวอวิ๋น แต่หลี่โซวอวิ๋นก็ตื่นขึ้นมาก่อน

“ฉัน…กลับมาแล้ว?”

การเปลี่ยนแปลงอย่างกะทันหัน ทำให้หลี่โซวอวิ๋นสับสน

“กลับมาแล้ว? นายไปไหนมา?” เจียงอินถาม

หลี่โซวอวิ๋นเล่าเรื่องที่เขาเจออย่างละเอียด

ฉือโย่วตั้งใจฟัง นี่เป็นข้อมูลที่สำคัญมาก หลี่โซวอวิ๋นนี่มันซื่อจริงๆ หากเป็นคนอื่น ถึงแม้ว่าจะพูดความจริง แต่มันก็ต้องมีโกหกบ้าง ส่วนหลี่โซวอวิ๋นไม่ต้องห่วง เขาพูดแต่ความจริง 100 %

ฉือโย่วฟังไปฟังมา เขาก็พบความผิดปกติ

ภาพที่หลี่โซวอวิ๋นเห็น น่าจะเป็นภาพเดียวกับที่เขาเห็น

จุดที่ต่างกันก็คือ ฉือโย่วอยู่ฝ่ายเทพปีศาจ หลี่โซวอวิ๋นอยู่ฝ่ายเทพเจ้า

แต่ผลลัพธ์เหมือนกัน ฉือโย่วชนเข้ากับเทพเจ้าที่ถือดาบเพลิง หลี่โซวอวิ๋นชนเข้ากับปีศาจที่มีปีกหกข้าง

บางที คนที่ชนกัน อาจจะเป็นพวกเขาทั้งสองคน

ดังนั้น ชิ้นส่วนเทพสองชุดนี้เป็นคู่ตรงข้ามจริงๆ?

นี่เป็นการคาดเดาที่สมเหตุสมผล แต่การเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้น ทำให้เขามีความคิดอีกอย่างหนึ่ง

“เฮ้ย! แสงเปลี่ยนไป!” หลี่โซวอวิ๋นเป็นคนแรกที่เห็นการเปลี่ยนแปลงของแสง

แสงเป็นแนวตั้งฉากกับพื้น ตอนนี้กลับเอียง เหมือนกับหอคอยที่กำลังจะล้ม

ประมาณหนึ่งนาที แสงก็ล้มลง ที่ปลายแสงมีตึกหลังหนึ่ง

“นั่นเหมือนกับโบสถ์เลย? กำแพงสีขาว มีลวดลายอะไรบางอย่างอยู่ เป็นโบสถ์ของศาสนาอะไร?” เจียงฉือเฟิงถามอย่างสงสัย

กำแพงสีขาว?

ฉือโย่วมองโบสถ์สีดำที่อยู่ไกลๆ มีกลิ่นอายที่ไม่ดีแผ่ออกมา

นี่คือสีขาวงั้นเหรอ?