บทที่ 92 ชิ้นส่วนหยกน้ำแข็งอื่นๆ และพ่อค้าสกิล

บทที่ 92 ชิ้นส่วนหยกน้ำแข็งอื่นๆ และพ่อค้าสกิล

หลังจากเรื่องของจ้งเหมย ระหว่างทางก็ไม่มีเรื่องอะไรเกิดขึ้นอีก ทุกคนมาถึงเมืองข้างๆ ก่อนฟ้ามืดอย่างปลอดภัย และหาที่หลบภัยชั่วคราว

พูดตามตรง ชาตินี้หลี่โซวอวิ๋นคงไม่ไปเมืองเหยียนเจียงแล้วสินะ?

ตอนที่ออกจากเมืองเป็นตอนกลางคืน เดินทางไปครึ่งทางถึงจะเป็นตอนกลางวัน ฉือโย่วแยกแยะทิศทางไม่ออก จนกระทั่งมาถึงเมืองข้างๆ เขาถึงได้ยืนยันว่า หลี่โซวอวิ๋นกับคนอื่นๆ กำลังเดินทางไปในทิศทางที่ตรงกันข้ามกับชาติที่แล้ว

ส่วนสาเหตุ ฉือโย่วก็พอจะเดาได้

ไม่พ้นที่คนในเมืองเหยียนเจียงถูกเขาฆ่าตายหรือหนีไปหมดแล้ว เนื้อเรื่องหลายอย่างไม่สามารถดำเนินต่อไปได้ ดังนั้น หลี่โซวอวิ๋นจึงต้องเลือกเส้นทางอื่น

ฉือโย่วพิงราวบันไดชั้นสอง มองหลี่โซวอวิ๋นกับคนอื่นๆ ที่กำลังพักผ่อนอยู่ชั้นล่าง

หลังจากออกจากเมืองแรก หลี่โซวอวิ๋นก็เข้าสู่เนื้อเรื่องหลักเสียที ความแข็งแกร่งของเขาจะเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วในเวลาอันสั้น

ฉือโย่วต้องมั่นใจว่าความแข็งแกร่งของเขาจะมากกว่าหลี่โซวอวิ๋น ไม่งั้นหากทำลายรัศมีตัวเอกได้ แต่สู้ไม่ได้ มันก็จะกลายเป็นเรื่องตลก

ตอนกลางคืน ฉือโย่วที่รับหน้าที่เฝ้ายาม มาถึงดาดฟ้า ยืนยันว่าไม่มีใครอยู่ จึงเรียกเงาที่ใส่อุปกรณ์ครบชุดออกมา จากนั้นเงาก็หายตัวไปตามพิกัด

ชิ้นส่วนที่อยู่ใกล้ตำแหน่งปัจจุบันของเขามากที่สุดคือเข็มขัด

ระยะทาง 200 กิโลเมตร น่าจะเป็นหมู่บ้านหรือเมืองเล็กๆ ระหว่างเมือง

อีกอย่างหนึ่ง มันห่างจากเข็มขัดไป 200 กิโลเมตร มีชิ้นส่วนอีกชิ้นหนึ่งคือถุงมือ

ถึงแม้ว่าจะเป็น 200 กิโลเมตรเหมือนกัน แต่เวลาที่ใช้ในการเดินทางจะต่างกันมาก

อย่างแรกเป็นที่ราบ อย่างหลังต้องอ้อมภูเขา หรือปีนขึ้นไป

พิกัดของชิ้นส่วนทั้งสองไม่ได้เปลี่ยนแปลง ยังไม่มีใครเอาไป ถ้าทุกอย่างราบรื่น เร็วๆ นี้เขาคงเปิดใช้งานคุณสมบัติเจ็ดชิ้นได้

เงาฉือโย่วมาถึงตำแหน่งของเข็มขัดด้วยความเร็วที่เร็วที่สุด พิกัดเป็นบ้านหลังเล็กๆ ในชนบท

บ้านสองฝั่งเป็นห้อง อีกสองฝั่งเป็นกำแพง พื้นที่ประมาณ 200 ตารางเมตร หีบสมบัติที่เปล่งแสงลอยอยู่ตรงกลาง

ตามปกติแล้ว ถึงแม้ว่าบ้านหลังนี้จะค่อนข้างไกล แต่ก็ไม่ได้ไม่มีคนผ่านไปมา

หีบสมบัติที่เด่นชัดขนาดนี้ คงมีคนเห็นแล้ว ทำไมถึงยังอยู่ที่นี่ล่ะ?

แน่นอนว่า สาเหตุที่หีบสมบัตินี้ยังคงอยู่ ก็เพราะข้างๆ หีบสมบัติมีสุนัขสี่ตัว สุนัขกลายพันธุ์เลเวล 30 ถึงสี่ตัว!

รอบๆ บ้าน มีศพที่เน่าเปื่อยและกระดูกมากมาย

ทรัพย์สินทำให้คนโลภ

ในวันสิ้นโลก เงินทองล้วยไร้ประโยชน์ มันถูกแทนที่ด้วยทรัพยากรและอุปกรณ์

หีบสมบัติระดับกึ่งตำนาน ถึงแม้ว่ารอบๆ จะอันตราย แต่ก็ยังคงมีคนจำนวนมากที่กล้าเสี่ยง

ส่วนผลลัพธ์ย่อมชัดเจน คนพวกนี้ล้วนล้มเหลว

ฉือโย่วใช้ทักษะสองอย่าง กระโดดเข้าไปในบ้าน ในขณะที่ลงถึงพื้น จุ่ๆ ก็มีลมพัดมาจากข้างหลังสองครั้ง

ฉือโย่วถือดาบสองมือ คมดาบยาวขึ้นเป็นห้าเมตร ฟันไปด้านหลัง เศษเนื้อหลายชิ้นร่วงลงพื้น

“ยังเหลืออีกสองตัว”

ฉือโย่วมองไปที่มุมมืด ถึงแม้ว่าการมองเห็นจะถูกจำกัด เขามองไม่เห็นสุนัขที่ซ่อนตัวอยู่ในความมืด แต่เขาก็ยังคงสามารถระบุตำแหน่งได้อย่างง่ายดายด้วยสัญชาตญาณ

ความอาฆาตพยาบาทและความชั่วร้ายที่แผ่ออกมาจากมุมทั้งสองนั้น เด่นชัดมาก

ฉือโย่วจัดการสุนัขกลายพันธุ์ที่เหลืออีกสองตัวโดยไม่ยากเย็น จากนั้นกลับไปกลางบ้าน และเปิดหีบสมบัติระดับกึ่งตำนาน

ในหีบสมบัติมีการ์ดสองใบ

ใบแรกคือเข็มขัดหยกน้ำแข็ง

เพิ่มค่าพลังชีวิต 100 แต้ม ลดความเสียหาย 1000 แต้ม

แถมยังมีช่องเก็บของ 230 ช่อง พื้นที่เก็บของ 300 ลูกบาศก์เมตร

การ์ดอีกใบหนึ่งเป็นทักษะดาบ คูลดาวน์หนึ่งนาที หลังจากใช้แล้ว การโจมตีครั้งต่อไปจะเพิ่มความเสียหาย 200% ของค่าพละกำลัง แถมยังมีโอกาส 2% ที่จะฆ่าศัตรูในทันที

ถึงแม้ว่าทักษะสังหารในทันทีจะค่อนข้างน้อย แต่ก็ไม่ใช่ว่าจะไม่มี

ผู้เชี่ยวชาญในช่วงหลัง ส่วนใหญ่จะมีทักษะนี้

แต่อย่าคิดว่าจะโชคดี ฆ่าบอสที่แข็งแกร่งหรือศัตรูที่แข็งแกร่งได้ด้วยการโจมตีครั้งเดียว

เหมือนกับการป้องกันความเสียหายและเพิกเฉยการป้องกัน

มีทักษะสังหารในทันที ก็จะมีทักษะและอุปกรณ์ที่ป้องกันการสังหารในทันทีเช่นกัน

สิ่งที่ผู้เชี่ยวชาญแข่งขันกัน ไม่ใช่แค่เลเวลและคุณภาพของอุปกรณ์ แต่ยังรวมถึงผลลัพธ์เพิ่มเติม

การใส่อุปกรณ์ระดับตำนานที่ไม่มีคุณสมบัติพิเศษ อาจจะถูกคนที่ใส่อุปกรณ์ระดับกึ่งตำนานที่มีทักษะแปลกๆ ฆ่าตายได้

ฉือโย่วเปลี่ยนเข็มขัด เรียนรู้ทักษะ จากนั้นก็มุ่งหน้าไปยังตำแหน่งของถุงมือ

นี่คือข้อดีของเงา

ต่อให้ร่างจริงของฉือโย่วนอนหลับพักผ่อน เขาก็ยังสามารถควบคุมเงาด้วยสติส่วนหนึ่ง และทำให้เงาสามารถทำภารกิจได้ตลอด 24 ชั่วโมง

ครึ่งชั่วโมงต่อมา ก่อนที่จะถึงภูเขา ฉือโย่วก็หยุดลงทันที เมื่อกี้เขาเหมือนจะเห็นพ่อค้าสกิลใช่ไหม?

ฉือโย่วถอยหลังสองสามก้าว ค้นหารอบๆ ภูเขา ไม่นานก็พบพ่อค้าที่กำลังเดินเตร่อยู่บนเชิงเขา

“พ่อค้าเร่ร่อนที่เคารพ ผมอยากจะซื้ออุปกรณ์จากคุณ”

ฉือโย่วเดินเข้าไป หน้าต่างร้านค้าก็ปรากฏขึ้น

เหมือนกับพ่อค้าอุปกรณ์ พ่อค้าสกิลก็มีหน้าต่างสองบาน

บานหนึ่งสำหรับซื้อสกิล อีกบานหนึ่งสำหรับขายสกิล

นอกจากทักษะระดับเทพ ฉือโย่วขายทักษะอื่นๆ ในราคา 100 เศษสกิล

ส่วนการซื้อสกิล ราคาต่ำสุดคือ 200 เศษสกิล สูงสุดคือ 800 เศษสกิล

หากราคาไม่เกิน 300 เศษสกิลยังพอรับได้ แต่ราคา 800 เศษสกิลก็แพงเกินไป

เพราะทักษะที่พ่อค้าสกิลขาย ไม่เหมือนอุปกรณ์ของพ่อค้าอุปกรณ์ที่มีคุณสมบัติพิเศษ

สินค้าของพ่อค้าสกิลเป็นทักษะธรรมดา ข้างนอกก็มีโอกาสดรอปได้

แต่ถึงอย่างนั้น ฉือโย่วก็ทำได้แค่ยอมรับ

ตอนนี้ ตลาดขนาดใหญ่ยังไม่ได้ก่อตั้ง พ่อค้าเถื่อนก็ยังไม่มี เขาจะไปแย่งชิงก็ไม่มีที่ให้แย่ง

ฉือโย่วมีทักษะที่ยังไม่ได้เรียนรู้ 27 อย่าง เขาขายไปทั้งหมด และซื้อทักษะมาสามอย่าง

อย่างแรกคือทักษะเปลี่ยนอุปกรณ์อย่างรวดเร็วที่เขาอยากได้มานาน ต่อไปก็ไม่ต้องถอดและใส่อุปกรณ์ แค่คิดก็เปลี่ยนได้ ราคา 600 เศษสกิล

อย่างที่สองเป็นทักษะติดตัว ลดคูลดาวน์ของทักษะดาบ 10% ราคา 700 เศษสกิล

อย่างที่สามเป็นทักษะสถานะ เพิ่มค่าสถานะทั้งหมด หลังจากใช้แล้ว ค่าสถานะทั้งหมดจะเพิ่มขึ้น 10% เป็นเวลาหนึ่งนาที คูลดาวน์สิบนาที ราคา 500 เศษสกิล

เศษสกิลที่เหลือ 900 แต้ม ฉือโย่วไม่ได้ซื้อต่อ แต่ฝากไว้ที่พ่อค้า