บทที่ 75 วิธีกำจัดตัวประกอบ

บทที่ 75 วิธีกำจัดตัวประกอบ

ฉือโย่วฟันนักเวทย์ที่กำลังร่ายเวทมนตร์ จากนั้นก็ชักดาบฟันในแนวนอน อีกสองคนก็ถูกตัดเป็นสองท่อน

ออร่าน้ำแข็งระยะสิบเมตร ทำให้ฉือโย่วรับมือกับผู้เล่นเลเวลยี่สิบกว่าๆ ได้อย่างง่ายดาย

ความว่องไวของเขาสูงกว่าคนพวกนี้หลายร้อยแต้ม แถถมยังถูกลดไปอีกสามร้อยแต้ม ในสายตาของเขา คนพวกนี้ก็เหมือนกับไม่ขยับ ฉือโย่วแค่หลบการโจมตี แล้วฟันออกไปง่ายๆ ก็พอแล้ว

ไม่สิ พูดแบบนี้ไม่ถูกต้องนัก

มีสี่คนที่ฉือโย่วไม่แน่ใจว่าจะฆ่าได้ในครั้งเดียวหรือไม่?

ไม่ได้หมายความว่าคนสี่คนนี้แข็งแกร่งมาก

แต่บนตัวพวกเขามีเมฆมงคลสีทองที่เหมือนกับหลี่โซวอวิ๋นต่างหาก!

แถมไม่เหมือนกับคนเหล่านั้นที่มีแค่ชั้นบางๆ

ถึงแม้ว่ารัศมีตัวเอกของคนสี่คนนี้จะสู้หลี่โซวอวิ๋นไม่ได้ แต่ก็ยังคงแข็งแกร่งกว่าคนเหล่านั้นหลายสิบเท่า

“เจียงฉือเฟิง ถังโจว จ้าวกังไห่ ฝานไฉ”

ชื่อสี่ชื่อปรากฏขึ้นในหัวของฉือโย่ว

เขารู้จักคนสี่คนนี้

นอกจากพวกเขาแล้ว ยังมีหลี่จื่อฉิงน้องสาวของหลี่โซวอวิ๋น ผู้หญิงที่ชื่อเจียงอิน และโหลวรั่วฝานที่เขาเคยฆ่าตาย

คนเจ็ดคนนี้คือเพื่อนร่วมทีมทั้งหมดของหลี่โซวอวิ๋น ตอนที่เขาไปเมืองเหยียนเจียง

ถึงแม้ว่าจะยังไม่ได้เจอ แต่ฉือโย่วก็รู้สึกได้ว่า คนที่มีรัศมีตัวเอกแข็งแกร่งที่สุดน่าจะเป็นหลี่จื่อฉิงน้องสาวของหลี่โซวอวิ๋น

ไม่รู้ว่าอีกห้าคน จะถูกฆ่าตายได้ง่ายๆ เหมือนโหลวรั่วฝานหรือไม่?

ตอนที่เขาเจอโหลวรั่วฝาน เขายังมองไม่เห็นรัศมีตัวเอก ไม่รู้ว่าการที่โหลวรั่วฝานไม่มีรัศมีตัวเอกปกป้อง เป็นเพราะเธอยังไม่ได้เจอหลี่โซวอวิ๋น เลยไม่มีรัศมีตัวเอกใช่หรือไม่กันนะ?

แต่ไม่ต้องคิดมาก

ฟันครั้งหนึ่งก็รู้แล้ว

ในวินาทีถัดมา ฉือโย่วก็เคลื่อนไหว

ความว่องไวมากกว่าพันแต้ม ทำให้เขาหายตัวไปในทันที

เมือเห็นฉากนี้ ทุกคนต่างตื่นตระหนก

ไม่มีใครรู้ว่าฉือโย่วจะปรากฏตัวที่ไหน?

คนที่หวาดกลัวที่สุดคือสองนักรบและนักฆ่า ซึ่งอยู่ใกล้ฉือโย่วมากที่สุด

ด้วยระยะห่าง พวกเขาคือคนที่อันตรายที่สุด

แต่คมดาบไม่ได้ฟันไปที่คอของพวกเขา แต่กลับปรากฏขึ้นในตำแหน่งที่ทุกคนไม่คาดคิด

ดาบยาวอันเย็นยะเยือกฟันไปที่เจียงฉือเฟิงอย่างรวดเร็ว หน้าต่างแจ้งเตือนความว่องไวลดลงปรากฏขึ้นตรงหน้าเจียงฉือเฟิง ร่างกายของเขาก็แข็งทื่อและเชื่องช้า ต่อให้เขาพยายามแค่ไหน ความเร็วของเขาก็ยังคงช้ากว่าคมดาบ

“อึ้ม!”

ในขณะที่คมดาบกำลังจะฟาดลงมา เกราะป้องกันสีขาวน้ำนมก็ปรากฏขึ้นบนตัวเจียงฉือเฟิง มันป้องกันการโจมตีของฉือโย่วที่ใช้ทักษะ [ฟันเยือกแข็ง] ได้

“สำเร็จ!”

หลิวเจียเชียนที่อยู่ไม่ไกลถอนหายใจอย่างโล่งอก

นี่คือทักษะที่เธอเพิ่งได้มา มีโอกาส 5% ที่จะทำให้ผู้ใช้ป้องกันการโจมตีได้หนึ่งครั้ง

ปกติใช้ก็ไม่เคยสำเร็จ นี่เป็นครั้งแรกที่เธอใช้ได้ผล

โชคของเจียงฉือเฟิงดีจริงๆ

“ตัวประกอบที่ถูกรัศมีตัวเอกปกป้องจริงๆ ฆ่ายากจริงๆ สินะ?”

ฉือโย่วมองเจียงฉือเฟิงที่สีหน้าหวาดกลัวกำลังถอยหลัง เขาถึงกับถอนหายใจในใจ

ก่อนที่คมดาบจะฟาดลงมา รัศมีตัวเอกของเจียงฉือเฟิงก็พุ่งเข้าหาหลิวเจียเชียน จากนั้นเกราะป้องกันสีขาวน้ำนมก็ปรากฏขึ้น

ถึงแม้ว่าจะไม่เวอร์วังเหมือนหลี่โซวอวิ๋น แต่ก็ยังคงรับประกันว่าเจียงฉือเฟิงจะไม่ตายด้วยน้ำมือของคนอื่น

แต่แค่ครั้งเดียว ก็ทำให้รัศมีตัวเอกของเจียงฉือเฟิงลดลงครึ่งหนึ่ง ถึงแม้ว่าจะฟื้นฟูอย่างรวดเร็ว แต่ขีดจำกัดที่เขาได้รับการปกป้องก็ยังคงน้อยกว่าหลี่โซวอวิ๋นมาก

ชาติที่แล้ว ไม่มีใครสามารถฆ่าสมาชิกในทีมของพระเอกได้

แต่ตอนนี้ ฉือโย่วกลับเห็นความเป็นไปได้ที่จะฆ่าเจียงฉือเฟิง

หรือว่าเป็นเพราะตอนนี้ ความแข็งแกร่งของเขาสูงกว่าคนพวกนี้มากเกินไป รัศมีตัวเอกเลยไม่พอใช้?

น่าสนใจ

ต้องลองอีกครั้ง!

เมื่อกี้แค่ใช้ทักษะอย่าง [ฟันเยือกแข็ง] เขายังมีทักษะอีกมากมายที่ยังไม่ได้ใช้

แสงสว่างวาบขึ้นบนตัวฉือโย่ว คมดาบยาวขึ้น ห้าวินาที

เจียงฉือเฟิงตึงเครียด เขาไม่กล้าผ่อนคลาย

แต่ในขณะที่ทุกคนคิดว่าฉือโย่วจะยังคงโจมตีเจียงฉือเฟิงต่อ ฉือโย่วกลับเปลี่ยนเป้าหมายอย่างกะทันหัน ฟันไปที่จ้าวกังไห่ที่กำลังจะช่วยเจียงฉือเฟิง

จ้าวกังไห่ไม่คิดว่าคมดาบที่พุ่งเข้าหาเจียงฉือเฟิงจะเปลี่ยนทิศทางมาที่เขา

รัศมีตัวเอกของจ้าวกังไห่พันรอบคมดาบ แต่เมื่อคมดาบเย็นยะเยือกขึ้น รัศมีตัวเอกก็จางหายไป คมดาบพุ่งเข้าหาจ้าวกังไห่โดยไม่เปลี่ยนทิศทาง

ใช่แล้ว!

เพราะความแข็งแกร่งต่างกันมากเกินไป รัศมีตัวเอกของตัวประกอบย่อมต้านทานไม่ได้!

ฉือโย่วทำหน้าเคร่งเครียด ในดวงตาเต็มไปด้วยความตื่นเต้น

เมื่อเห็นว่าต้านทานคมดาบไม่ได้ รัศมีตัวเอกที่เหลือก็พุ่งเข้าไปในห้องข้างๆ

ในวินาทีถัดมา หอกที่เต็มไปด้วยรอยแตกร้าวก็พุ่งออกมาจากห้อง มันพุ่งชนเข้ากับคมดาบของฉือโย่ว หอกแตกละเอียด ฉือโย่วมือสั่น ถึงแม้ว่าจะยังคงฟันจ้าวกังไห่ได้ แต่ดาบไม่ได้ตัดหัวของเขา แค่ตัดแขนซ้ายขาดเท่านั้น

ฉือโย่วขมวดคิ้ว มองหลี่โซวอวิ๋นที่พุ่งออกมาจากห้อง รัศมีตัวเอกของตัวประกอบคนอื่นๆ ก็แข็งแกร่งขึ้น การที่อยากจะฆ่าพวกเขา คงเป็นไปไม่ได้แล้วสินะ?

แต่แบบนี้ก็เพียงพอแล้ว อย่างน้อยก็แสดงให้เห็นว่าตัวประกอบสามารถฆ่าได้

หากเขาใช้ทักษะทั้งหมด ตราบใดที่ความแข็งแกร่งต่างกันมากพอ เขาก็สามารถฆ่าตัวประกอบได้จริงๆ

นอกจากนี้ ยังมีผลประโยชน์อื่นๆ ตอนที่หลี่โซวอวิ๋นอยู่ข้างๆ กับไม่อยู่ข้างๆ รัศมีตัวเอกของตัวประกอบจะไม่เหมือนกัน

แต่การที่รัศมีตัวเอกของตัวประกอบเพิ่มขึ้น จะไม่ทำให้รัศมีตัวเอกของหลี่โซวอวิ๋นลดลง แต่กลับทำให้รัศมีตัวเอกของหลี่โซวอวิ๋นแข็งแกร่งยิ่งขึ้น

การทดลองครั้งแรกจบลง ต่อไปก็คือการทดลองครั้งที่สอง

รัศมีตัวเอกของพระเอก มันสามารถถ่ายโอนมาที่เขาได้ไหม? และหลังจากถ่ายโอนแล้ว รัศมีตัวเอกของหลี่โซวอวิ๋นจะลดลงหรือไม่?

ฉือโย่วไม่สนใจคนอื่นๆ เขาปรากฏตัวข้างๆ หลี่โซวอวิ๋นทันที

หลี่โซวอวิ๋นไม่มีอุปกรณ์ ค่าสถานะลดลงมาก การหลบหลีกและป้องกันก็ยากขึ้น ความเร็วในการลดลงของรัศมีตัวเอกก็เร็วกว่าตอนที่อยู่บนบันไดอย่างเห็นได้ชัด

แต่ก็ยังห่างไกลจากการฆ่าหลี่โซวอวิ๋นอยู่ดี

จากการคาดเดาของฉือโย่ว หากอยากจะฆ่าหลี่โซวอวิ๋น ความแข็งแกร่งของเขาต้องมากกว่าหลี่โซวอวิ๋นห้าสิบเท่า และต้องฆ่าในชั่วพริบตา จนสามารถสร้างความเสียหายได้มากกว่าหลี่โซวอวิ๋นหนึ่งร้อยเท่า ไม่งั้นก็แค่เอาชนะพระเอก แต่ไม่สามารถฆ่าพระเอกได้

แต่ความแข็งแกร่งที่ต่างกันขนาดนี้ มันย่อมเป็นไปไม่ได้

“ดังนั้น หากอยากจะฆ่าหลี่โซวอวิ๋น วิธีที่ดีที่สุดก็ยังคงเป็นการลดรัศมีตัวเอกของเขา การใช้ความแข็งแกร่งเพื่อฆ่าโดยตรง มันเป็นไปไม่ได้อย่างสิ้นเชิง”

ฉือโย่วโจมตีไปด้วย คิดไปด้วย

“โซวอวิ๋น!”

หลี่โซวอวิ๋นดูน่าอนาถมาก ถึงแม้ว่าจริงๆ แล้วเขาจะเป็นคนที่ปลอดภัยที่สุดในบรรดาคนทั้งหมด แต่คนอื่นๆ ไม่รู้

เจียงฉือเฟิงกับคนอื่นๆ รีบเข้ามาช่วย ฉือโย่วไม่สนใจพวกเขา หลบการโจมตี คมดาบยังคงฟันไปที่หลี่โซวอวิ๋น บางครั้งก็ฟันคนข้างๆ เพื่อรักษาความเสียหายเพิ่มเติมของเหรียญตรานักฆ่า

คนอื่นๆ ไม่กล้าเข้าใกล้ ได้แต่มองหลี่โซวอวิ๋นรับการโจมตี

แต่ทว่า…

โชคของเด็กคนนี้ดีจริงๆ

ทุกคนอดไม่ได้ที่จะคิดแบบนี้

ปีศาจน้ำแข็งสามารถฆ่าหลี่โซวอวิ๋นได้หลายครั้ง แต่สุดท้ายก็มีเหตุการณ์ไม่คาดฝันเกิดขึ้นทุกครั้ง ทำให้หลี่โซวอวิ๋นรอดมาได้

ตอนนี้พวกเขาก็เข้าใจแล้วว่า ทำไมปีศาจน้ำแข็งถึงจ้องเล่นงานหลี่โซวอวิ๋น

หากเป็นพวกเขา เจอคนที่อ่อนแอ แต่ฆ่าไม่ตาย พวกเขาก็คงจะไล่ล่าอีกฝ่ายโดยไม่ยอมแพ้แน่นอน

ในที่สุด หลี่โซวอวิ๋นก็ไม่มีทางหนีอีกแล้ว

“โซวอวิ๋น!” เจียงฉือเฟิงกับคนอื่นๆ ร้องตะโกน

ฉือโย่วเหลือบมองไปยังทีมที่กำลังวิ่งมาจากอีกฝั่งถนน คนข้างหน้าหลายคนมีแสงเวทมนตร์เปล่งประกาย รัศมีตัวเอกหลายสายของหลี่โซวอวิ๋นพันรอบมือของพวกเขา

พวกเขาต้องช่วยหลี่โซวอวิ๋น นี่เป็นเรื่องที่ไม่ต้องสงสัย

แต่ไม่ทันแล้ว

ฉือโย่วชูดาบยาวขึ้น ฟันลงมา

“โซวอวิ๋น!”

[ป้องกันขั้นสูงสุด]

[หลบหลีกแห่งโชคชะตา]

[ต้านทานความตาย]

พร้อมกับเสียงกรีดร้องและเวทมนตร์ที่ทุกคนใช้ ลูกศรที่ทำจากแสงก็พุ่งออกมาจากทิศทางที่ทุกคนไม่คาดคิด ชนเข้ากับดาบยาวอย่างแม่นยำ

“ตูม!”