บทที่ 65 พ่อค้าเร่ร่อน

บทที่ 65 พ่อค้าเร่ร่อน

เช้าวันรุ่งขึ้น ฉือโย่วก็เริ่มค้นหาในบริเวณใกล้เคียง

ทุกคืน หลังจากผ่านไปหนึ่งคืน ในเมืองก็จะมีหีบสมบัติปรากฏขึ้นแบบสุ่ม

ถึงแม้ว่าอุปกรณ์ในหีบสมบัติจะไม่มีประโยชน์สำหรับฉือโย่ว แต่บางครั้งก็อาจจะดรอปไอเทมสิ้นเปลืองได้

ฉือโย่วพบหีบสมบัติสามใบ เป็นเงินสองใบ ทองหนึ่งใบ

หีบสมบัติเงินใบแรกดรอปอุปกรณ์ มันไม่มีประโยชน์

หีบสมบัติเงินใบที่สองดรอปยาน้ำเพิ่มพละกำลัง หลังจากดื่มแล้วจะเพิ่มค่าพละกำลัง 2 แต้มอย่างถาวร ถึงแม้ว่าจะไม่มาก แต่ยุงถึงจะตัวเล็ก แต่มันก็ยังมีเนื้อ

สิ่งที่ทำให้ฉือโย่วประหลาดใจจริงๆ ก็คือหีบสมบัติทอง ดรอปผลแห่งรัตติกาล หลังจากกินแล้วจะเพิ่มวิสัยทัศน์ยามค่ำคืน 1 แต้มอย่างถาวร

ในช่วงหลัง ไอเทมนี้ค่อนข้างพบเห็นได้ทั่วไป แต่ในช่วงแรก มันมีค่าไม่แพ้อุปกรณ์ระดับทองหรือแม้แต่ทองดำ

หลังจากนั้น ฉือโย่วก็ออกจากเมือง ไปตามพิกัดที่ภารกิจมอบให้ มุ่งหน้าไปยังตำแหน่งของเกราะขาหยกน้ำแข็ง

พูดตามตรง เมื่อคืนพิกัดของเกราะขาหยกน้ำแข็งเปลี่ยนไปมาก แต่ก็ยังคงอยู่ในเมืองเดียวกัน คนที่ได้เกราะขามาไม่ได้จากไป

นี่เป็นข่าวดี

หากคนที่ได้เกราะขามารู้ว่ามีคนรวบรวมหยกน้ำแข็งได้สี่ชิ้น แถมยังอยู่ใกล้ๆ เขา ทำให้เขาต้องหนีไปเมืองอื่นเพื่อเอาชีวิตรอด

ฉือโย่วคงหาเขาเจอยากมาก

ฉือโย่ววิ่งไปตามทางหลวง เมื่อเทียบกับสองสามวันก่อน พืชกลายพันธุ์ในป่าดูแข็งแกร่งขึ้นอย่างเห็นได้ชัด เถาวัลย์และรากแผ่กระจายไปทั่ว โดยเฉพาะรถที่จอดอยู่ข้างทาง ปกคลุมไปด้วยพืชที่ไม่รู้ว่าเป็นเชื้อราหรืออะไร?

ข้างหน้ามีผู้รอดชีวิตสองทีม ทุกคนแบกกระเป๋าใบใหญ่

พวกเขาระมัดระวังตัวมาก หลีกเลี่ยงพืชกลายพันธุ์ ไม่กล้าเข้าใกล้แม้แต่น้อย

ดังนั้น เมื่อเห็นเงาหนึ่งวาบผ่านไปบนพื้น ผู้ชายคนหนึ่งก็อดไม่ได้ที่จะสบถออกมา

ไอ้เวรเอ๊ย! ใครวะ? แข็งแกร่งนักหรือไง?

ไม่กลัวโดนพืชพวกนั้นพันขาเหรอ?

“หัวหน้า! เป็นผู้ชายสวมหน้ากากคนนั้น!”

ในเวลานี้ มีเสียงตกใจดังมาจากข้างๆ

ผู้ชายคนนี้หันกลับไปทันที มองไปที่คนที่เพิ่งพูดด้วยความตึงเครียดและหวาดกลัว “แก…แกแน่ใจ?”

“ไม่ผิดแน่ หัวหน้า ฉันมีทักษะเพิ่มการรับรู้สองอย่าง ฉันสามารถมองเห็น คนคนนั้นใส่หน้ากากปีศาจ ถือดาบยาวและชุดเกราะอันเย็นยะเยือก ต้องเป็นเขาแน่ๆ! พวกเรายังมีชีวิตอยู่ โชคดีชะมัด!”

เมื่อได้ยินดังนั้น ผู้ชายคนนี้ก็เงียบไป

พวกเขาได้ยินมาว่ามีปีศาจไล่ฆ่าผู้รอดชีวิตในเมืองโดยไม่เลือกหน้า ดังนั้น พวกเขาจึงพาทุกคนออกจากเมืองตั้งแต่เช้าตรู่ เดินทางอย่างยากลำบาก แม้แต่รองเท้าก็ยังหายไปข้างหนึ่ง

แต่พอใกล้จะถึงที่หมายแล้ว แกกลับบอกฉันว่าปีศาจเปลี่ยนเมืองแล้ว?

“หัว…หัวหน้า พวกเราจะทำยังไง จะไปต่อไหม?” คนคนนั้นถามอย่างกล้าๆ กลัวๆ

ผู้ชายคนนั้นเงียบอยู่นาน สุดท้ายก็พูดออกมาคำหนึ่ง “ไป!”

“ไป ไปไหน? ถ้าไปต่อ มันก็เหมือนกับการรนหาที่ตายไม่ใช่เหรอ?”

“แกโง่หรือไง!” ผู้ชายคนนั้นตบหัวของอีกฝ่าย “จะไปต่อได้ยังไง! ยังอยากจะไปต่ออีกเหรอ! แกอยากตายเหรอไงวะ!?”

ผู้ชายคนนั้นตบหัวลูกน้องสามครั้งติดต่อกัน ลูกน้องของเขามองเขาอย่างงงๆ หันกลับไป มองเถาวัลย์ที่อยู่บนถนนด้วยน้ำตาคลอเบ้า เอ่ยอย่างเศร้าใจ “กลับก็ได้!”

ไม่ต้องพูดถึงผู้ชายที่โชคดีแต่ก็เศร้าใจ ส่วนฉือโย่วที่กำลังจะถึงที่หมาย เขาก็ถูกคนขวางทาง

พูดให้ถูกก็คือ เขาหยุดเอง

ในป่าข้างทางหลวง มีคนคนหนึ่งสวมเสื้อคลุมสีดำยืนอยู่ เขามีความสูงประมาณสามเมตร ใต้หมวกคลุมเป็นสีดำ มองไม่เห็นใบหน้า มีแค่เหล็กสองแผ่นที่เหมือนกับปากนกยื่นออกมา มือขวาถือค้อน มือซ้ายถือโลหะ

พ่อค้าอุปกรณ์!

ฉือโย่วมองสิ่งมีชีวิตประหลาดที่อยู่ข้างทางด้วยความประหลาดใจ

ไม่คิดว่าเขาจะหาไม่เจอตอนที่ตั้งใจหา แต่กลับเจอโดยบังเอิญในป่า

พ่อค้าอุปกรณ์กับพ่อค้าทักษะมีรูปร่างเหมือนกัน สูงสามเมตร สวมเสื้อคลุมสีดำ ข้อแตกต่างเพียงอย่างเดียวก็คือ พ่อค้าอุปกรณ์ถือค้อนกับโลหะ ส่วนพ่อค้าทักษะถือหนังสือกับปากกาขนนก

พ่อค้าอุปกรณ์เดินเตร่ไปมาอย่างช้าๆ แน่นอนว่า ที่บอกว่าช้า เป็นการเปรียบเทียบกับฉือโย่วในตอนนี้ หากเทียบกับคนทั่วไป มันก้ยังเร็วกว่ามาก

พ่อค้าเร่ร่อนจะไม่หยุดอยู่ที่ใดที่หนึ่ง หากไม่มีใครมาแลกเปลี่ยน พวกเขาก็จะเดินเตร่ไปทั่ว

แถมซอมบี้จะไม่โจมตีพ่อค้า ผู้เล่นก็ไม่สามารถทำร้ายพ่อค้าได้

อย่างน้อยในความทรงจำของฉือโย่ว จนกระทั่งเขากลับมาเกิดใหม่ ก็ยังไม่มีข้อมูลว่าจะทำร้ายพ่อค้าได้ยังไง

ฉือโย่วยืนอยู่หน้าพ่อค้าเร่ร่อน เปิดใช้งานการแลกเปลี่ยนตามวิธีที่กำหนด

“พ่อค้าเร่ร่อนที่เคารพ ผมอยากจะซื้ออุปกรณ์จากคุณ”

พ่อค้าเร่ร่อนหยุดเดิน หน้าต่างหนึ่งปรากฏขึ้นตรงหน้าฉือโย่ว

หน้าต่างแบ่งออกเป็นสองส่วน ด้านซ้ายคือการซื้อ ด้านขวาคือการขาย

ในช่องซื้อมีอุปกรณ์สี่ชุด

ชุดแรกมีเจ็ดชิ้น

ชุดที่สองมีห้าชิ้น

ชุดที่สามกับชุดที่สี่มีทั้งหมดสี่ชิ้น

อุปกรณ์สี่ชุดนี้ขายเป็นชุด ไม่ขายแยกชิ้น ชุดแรกเป็นชุดเซ็ตระดับทอง ส่วนอีกสามชุดเป็นชุดเซ็ตระดับทองดำ

ฉือโย่วตัดชุดแรกกับชุดที่สองออกไปก่อน เหตุผลนั้นเรียบง่ายมาก อุปกรณ์สองชุดนี้ซ้ำกับชุดเซ็ตหยกน้ำแข็ง

ถึงแม้ว่าเงาจะสามารถใส่มันได้ แต่ฉือโย่วอยากจะให้เงาใส่อุปกรณ์ทั่วไป เพื่อที่จะรับมือกับสถานการณ์ต่างๆ เพราะการเปลี่ยนอุปกรณ์ของเงาไม่สะดวกเท่าร่างจริง

ส่วนอีกสองชุด ตำแหน่งของอุปกรณ์เหมือนกัน

ต่างหูหนึ่งคู่ สร้อยคอหนึ่งเส้น แหวนสองวง

เลเวลของอุปกรณ์คือ 35

ต่างหูเพิ่มค่าพละกำลัง 50 แต้ม แหวนสองวงเพิ่มค่าพลังชีวิตและจิตอย่างละ 50 แต้ม สร้อยคอเพิ่มค่าพลังชีวิต 50 แต้ม

เมื่อใส่อุปกรณ์ครบสี่ชิ้น จะเปิดใช้งานคุณสมบัติชุดเซ็ต เพิ่มค่าสถานะทั้งหมด 50 แต้ม

นอกจากนี้ ยังมีทักษะติดตัวที่เพิ่มความเสียหาย 20%

แต่ชุดหนึ่งจะเพิ่มความเสียหาย 20% เมื่อศัตรูเป็นซอมบี้

อีกชุดหนึ่งจะเพิ่มความเสียหาย 20% เมื่อศัตรูเป็นผู้เล่น

อุปกรณ์สองชุด ชุดหนึ่งเน้นการต่อสู้กับผู้เล่น อีกชุดหนึ่งเน้นการต่อสู้กับซอมบี้

ราคาขายคือ 1600 เศษอุปกรณ์

เศษอุปกรณ์ได้มาจากการขายอุปกรณ์ แบ่งออกเป็นทองแดง เงิน ทอง ทองดำ กึ่งตำนาน ตำนาน และเทพ

แต่ละระดับจะให้เศษอุปกรณ์ 1 3 10 35 150 500 และ 2000 ตามลำดับ นอกจากนี้ ทุกๆ สิบเลเวล ราคาขายก็จะเพิ่มขึ้น

เช่น อุปกรณ์ระดับทองดำเลเวล 32 ราคาขายคือ 3 คูณ 35 เท่ากับ 105

หากอยากจะซื้อชุดเซ็ตระดับทองดำเลเวล 35 ฉือโย่วต้องขายอุปกรณ์ระดับทองดำเลเวลเดียวกันอย่างน้อย 16 ชิ้น

สี่ชิ้นแลกหนึ่งชิ้น ดูเหมือนจะขาดทุน แต่การใช้ชิ้นส่วนแลกชุดเซ็ต สี่แลกหนึ่งก็ถือว่าไม่เลว ข้อเสียเพียงอย่างเดียวก็คือ ชุดเซ็ตของพ่อค้าเร่ร่อนจะใช้ได้ผลแค่กับผู้เล่นหรือซอมบี้ ความแข็งแกร่งสู้ชุดเซ็ตเลเวลเดียวกันไม่ได้

บางครั้งพ่อค้าเร่ร่อนก็จะขายเฉพาะชิ้นส่วนที่แข็งแกร่ง แต่น่าเสียดายที่ครั้งนี้ไม่มี