ตอนที่ 71 สะเทือนดินแดนแห่งการต่อสู้

ฝูงชนชะงักงันไปชั่วครู่ ตะลึงกับคำท้าทายอันอุกอาจของแม็กซ์ นักล่าเลเวล 6 กล้าท้าทายใครก็ได้ในพื้นที่ที่เต็มไปด้วยนักสู้ระดับสูงกว่าหรือ? ความกล้าบ้าบิ่นของเขาทำให้ทุกคนถึงกับพูดไม่ออก

หลายคนคิดว่าเขาหลงเข้ามาผิดที่ และไม่รู้ถึงความเสี่ยงในที่แห่งนี้ แต่บัดนี้ คำพูดของเขาดังก้องไปทั่วทั้งลาน คล้ายเสียงฟ้าร้องที่ทลายความเข้าใจผิดของทุกคน

“ฮ่าๆๆ ดูเหมือนว่าเขาจะไม่รู้จักสถานะของตัวเองเลยแฮะ พวกเรา ไปสั่งสอนเขากันหน่อยดีมั้ย?”

“เด็กคนนี้น่าจะเพี้ยนไปแล้ว ไม่งั้นคงไม่กล้าท้าเราแบบนี้หรอก”

“ยังไงก็เถอะ ในเมื่อเขากล้าท้าเรา งั้นก็ต้องสั่งสอนให้หลาบจำซะหน่อย”

“ใครจะขึ้นไปสู้กับเขาล่ะ?”

“ให้ฉันจัดการสอนบทเรียนที่เขาจะไม่มีวันลืมเอง”

เสียงหัวเราะดังสนั่นพร้อมการเย้ยหยันแม็กซ์ พวกเขาต่างมองว่าเขาโง่เขลาโดยสิ้นเชิง

“เจ้าหนุ่ม ข้ารับคำท้าของเจ้า” ชายหนุ่มวัยประมาณ 20 ปี ผมดำหยิกเป็นลอน เดินออกมา

แม็กซ์ยิ้มแล้วแตะหน้าจออากาศ ท้าสู้ “งั้นไปกันเลย” เขาเดินกลับเข้าไปในคิวบ์เพื่อทำการต่อสู้

ชายผมหยิกซึ่งชื่อว่า ‘รีดส์’ ก็ยิ้มรับคำท้าและก้าวเข้าไปในคิวบ์ตาม

แม็กซ์พบว่าตนยืนอยู่บนลานประลองเรียบๆ อีกครั้ง และไม่ไกลนักคือรีดส์ในชุดเดิม

“ข้าจะให้เจ้าบุกก่อนก็แล้วกัน” รีดส์พูดด้วยรอยยิ้มทะนง

แม็กซ์ไหวไหล่ “ตามใจ” จากนั้นเขาก็ระเบิดพลัง แก่นมังกร ออกมาทั้ง 5 ส่วน

ทันใดนั้น เขาใช้สกิล พุ่งเหนือเงา ตัวเขาก็พร่าพราย พริบตาเดียวก็โผล่ตรงหน้าของรีดส์ โดยที่อีกฝ่ายยังไม่มีแม้แต่ปฏิกิริยาตอบสนอง

‘ครั้งหน้า...เริ่มก่อนก็แล้วกัน’ แม็กซ์คิดในใจ ก่อนจะง้างหมัดต่อยทะลุร่างอีกฝ่าย

ปัง!

ร่างของรีดส์ถูกทำลายเป็นอนุภาคสีแดงทันที ก่อนจะสลายหายไป

ชั่วอึดใจต่อมา ทั้งแม็กซ์และรีดส์ก็ออกมาจากคิวบ์ แต่รีดส์มีสีหน้าตื่นตระหนกและสับสนราวกับเห็นผี

“รีดส์ แกแพ้เรอะ? กับเลเวล 6 เนี่ยนะ? เวรเอ๊ย?”

“แกไปทำอะไรมา ถึงแพ้ได้วะ?”

“สมแล้วที่เป็นขยะอย่างแก รีดส์ แกมันห่วยจริงๆ”

“โธ่เว้ย รีดส์ แกแพ้เลเวล 6 ได้ไงวะ?”

ฝูงชนพากันเย้ยหยันรีดส์ บางคนถึงกับมองเขาด้วยสายตาเหยียดหยาม แต่รีดส์ไม่ยอมให้ใครดูถูกง่ายๆ

เขาทำหน้าเจื่อนแล้วกล่าวว่า “ข้าพลาดเอง ปล่อยให้หมอนั่นโจมตีก่อน ใครจะไปรู้ว่าเขาใช้พิษ! ฆ่าข้าทันทีเลย ถ้าสู้ใหม่ล่ะก็ ข้าชนะได้แน่”

คนรอบข้างพยักหน้ารับ เข้าใจได้ว่าทำไมรีดส์ถึงแพ้

แม็กซ์ยืนอยู่ไม่ไกล ฟังพลางยิ้มหยัน เขาไม่คิดว่ารีดส์จะหน้าด้านขนาดนี้...แต่ก็ไม่เป็นไร ตราบใดที่มันเข้าทางเขา

ไม่นานก็มีอีกคนก้าวออกมา เธอเป็นหญิงสาวผมสีฟ้าเข้ม กล่าวเสียงเฉียบคม “คราวนี้ข้าจะจัดการเจ้าเอง ไอ้หนู”

แม็กซ์สบตาเธอด้วยรอยยิ้มสงบ “ตกลง” เขารับคำท้าโดยไม่ลังเล แล้วเดินกลับเข้าไปในคิวบ์

“ลูซี่ อย่าทำตัวเหมือนรีดส์นะ จัดการเขาภายในหมัดเดียวไปเลย”

“ใช่ ฆ่าให้ไว แล้วสั่งสอนเด็กนี่ซะ”

ลูซี่ยิ้มและหัวเราะเบาๆ “ไม่ต้องห่วง ข้าไม่โง่เหมือนรีดส์หรอก” แล้วเธอก็ก้าวเข้าสู่คิวบ์

ในสนามประลอง แม็กซ์และลูซี่ยืนประจันหน้ากัน

“เจ้าดูนิ่งเกินไปนะ สำหรับคนที่อยู่แค่เลเวล 6” ลูซี่กล่าวพลางเริ่มแปรสภาพ ร่างเธอปกคลุมด้วยชั้นน้ำแข็ง ผิวกลายเป็นสีน้ำเงินเย็นเฉียบ

แม็กซ์จ้องมองการแปรสภาพด้วยความสนใจ “เจ้าอยู่คลาสอะไรหรือ?”

ลูซี่ยิ้ม ขณะที่พื้นเบื้องล่างเริ่มกลายเป็นน้ำแข็ง “ไว้ข้าชนะแล้วจะบอก”

แม็กซ์พยักหน้า แล้วรอให้เธอเปิดฉาก

แต่สีหน้าของลูซี่เริ่มเปลี่ยนไป เธอจับตามองแม็กซ์อย่างสงสัย เพราะเขาไม่มีท่าทีว่าจะโจมตี และเธอก็ไม่เห็นพิษอะไรเลยอย่างที่รีดส์พูดไว้

เธอเลือกสู้กับเขาเพราะสกิล แปรสภาพน้ำแข็ง (Ice Transformation) ของเธอมีภูมิคุ้มกันต่อพิษบางประเภท แต่ตอนนี้กลับไม่เห็นอะไรทั้งสิ้น

“มัวรออะไรอยู่?” ลูซี่ตะโกนอย่างหัวเสีย เห็นแม็กซ์ยืนนิ่งราวกับคนไร้วิญญาณ

แม็กซ์ส่ายหัวและถอนหายใจ เขาคาดว่าเธอจะเป็นฝ่ายเริ่มก่อนหลังจากแปรสภาพแล้ว ‘แต่ก็ไม่เป็นไรหรอก’ เขาคิดพลางพุ่งตัวหายไปจากจุดเดิม

ปัง!

หมัดซัดเข้าท้องของลูซี่เต็มแรง จนเธอลอยกระเด็นและสลายกลายเป็นอนุภาคสีแดง

ฝูงชนเงียบกริบอีกครั้ง ขณะที่แม็กซ์ออกมาจากคิวบ์ ผู้คนเริ่มรู้สึกเหมือนโลกกำลังพลิกกลับตาลปัตร

“นี่มันบ้าชัดๆ!” ใครบางคนร้อง “เลเวล 6 ชนะเลเวล 10 ได้ยังไง? ไม่มีทาง!”

เสียงกระซิบกลายเป็นเสียงอื้ออึง ความไม่เชื่อกลายเป็นความตื่นเต้น ฝูงชนโกลาหลเพราะไม่อาจเข้าใจสิ่งที่เพิ่งเห็น

“เด็กคนนี้บ้าบิ่นเกินไปแล้ว! เขาทำได้ยังไงกันแน่?”

“ไม่เคยได้ยินอะไรแบบนี้มาก่อนเลยนะ ไม่ที่นี่ ไม่ที่ไหนเลย!”

บรรยากาศเปลี่ยนไป เต็มไปด้วยพลังลึกลับ คลื่นเสียงโห่ร้องกึกก้องทั่วทั้งดินแดนแห่งการต่อสู้ ชัยชนะครั้งที่สองของแม็กซ์ทำให้ทุกกฎเกณฑ์พังทลาย

“คนต่อไป” แม็กซ์ประกาศเสียงดัง น้ำเสียงหยิ่งยโส รอยยิ้มเหยียดเริ่มทำให้ใครบางคนเลือดขึ้นหน้า

“อ๊าก! ข้าทนเห็นหน้าเยาะเย้ยแบบนั้นไม่ไหวแล้ว!” ชายหนุ่มคนหนึ่งคำราม ก้าวออกมาพร้อมสายตาแรงกล้า หมัดกำแน่น เต็มไปด้วยความแค้นและความมุ่งมั่น “มาสู้กัน! ข้าจะลบยิ้มบัดซบของแกออกให้ดู!”

แม็กซ์ยิ้มเยาะกว่าเดิม แล้วผายมือเชิญเข้าสู่คิวบ์ “พูดได้ดี...แต่มาดูกันหน่อยว่าเจ้าจะทำได้จริงไหม”

ไม่กี่นาทีต่อมา ทั้งสองก็เดินออกจากคิวบ์...แต่ชายหนุ่มที่ท้าแม็กซ์กลับเดินเลี่ยงหายไปในฝูงชนด้วยสายตาว่างเปล่า

“ไอ้หมอนี่เป็นใครกันแน่วะ? ล้มไปสามคนติดๆ ในเวลาแค่นี้?”

“ใช่ คนแรกอาจฟลุค คนที่สองอาจประมาท แต่คนที่สามเรอะ? เป็นไปไม่ได้ หมอนี่ของจริง!”

“ใช่ แถมดูเหมือนยังไม่ตื่นพลังนานด้วยนะ แต่กลับล้มเลเวล 10 ได้ขนาดนี้ ทั้งที่ตัวเองอยู่แค่เลเวล 6...นี่มันบ้าไปแล้ว!”

“แต่อย่าลืมนะ...ต่อให้เก่งแค่ไหน เลเวล 6 ก็มีขีดจำกัด โลกแห่งการต่อสู้นี้เต็มไปด้วยอัจฉริยะ”

เสียงฝูงชนระเบิดอีกระลอก ทั้งไม่เชื่อและตื่นตะลึง ไม่มีใครคาดถึงผลลัพธ์นี้เลย   ไม่ใช่แค่หนึ่ง ไม่ใช่สอง แต่ถึงสามชัยชนะรวด

ผลงานของแม็กซ์ทำลายทุกความเชื่อเดิมๆ จนทุกคนยืนตะลึงกับความจริงที่เปลี่ยนไปตรงหน้า

“คราวนี้ข้าจะสู้เอง” หญิงสาวผมสีชมพูโดดเด่นก้าวออกมาพร้อมเสียงที่หนักแน่น

แม็กซ์ยิ้มบางอย่างมั่นใจ “มาดูกันว่าเจ้ามีอะไรบ้าง” เขาก้าวเข้าสู่คิวบ์อีกครั้ง

ไม่กี่นาทีต่อมา...ผลลัพธ์ก็ไม่ต่างจากเดิม หญิงสาวผมชมพูออกมาด้วยสีหน้าแพ้พ่าย บ่าอ่อนแรง เดินกลับเข้าไปในฝูงชน

ส่วนแม็กซ์ ยังคงยิ้มเยาะอย่างเดิม รอยยิ้มที่เริ่มทำให้ทุกคนรู้สึกแค้นเคืองยิ่งขึ้น

ฝูงชนเดือดพล่านด้วยความคับแค้นใจ เกียรติของพวกเขาถูกเหยียบย่ำจากคนที่อยู่แค่เลเวล 6 พวกเขาก้าวขึ้นมาทีละคนด้วยความแน่วแน่...และพ่ายแพ้ไปทีละคน

ไม่นาน บรรยากาศก็เริ่มเปลี่ยนจากความโกรธเป็นความสิ้นหวัง ฝูงชนเริ่มยอมรับความจริงไม่ได้ พวกเขาโดนบดขยี้

เสียงกระซิบอย่างไม่เชื่อดังแว่วมาทั่วทิศ เหมือนทุกคนเริ่มเข้าใจว่า แม็กซ์ไม่ใช่แค่ชนะ เขาคือผู้ครอบงำ

“ทุกคน ดูเหนือคิวบ์ของแม็กซ์สิ!” มีคนตะโกน ทำให้สายตาทั้งหมดหันไป

สิ่งที่เห็นทำให้ทุกคนต้องตะลึง...

ตัวเลข '11' สีเลือด ปรากฏอยู่เหนือคิวบ์ของเขา