บทที่ 39 วัสดุอาวุธระดับ S นี่นา!

ในตอนนั้นเอง รถลิมูซีนลินคอล์นคันหนึ่งแล่นเข้ามาอย่างรวดเร็ว

ไม่นาน ชายวัยกลางคนท่าทางสุภาพ แต่งกายหรูหราก็ลงมาจากรถ

หลังจากลงรถ เขาก็รีบเดินเข้ามา

"นั่นมัน... ผู้ว่าการเมืองมาด้วยหรือนี่?!"

"โอ้โห ว่าแล้วเชียวว่าคุ้นหน้า ที่แท้ก็เคยเห็นในทีวีนี่เอง"

"ท่านผู้ว่าฯ ระดับนี้ทำไมถึงมาที่นี่ด้วย วันนี้มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่?"

บางคนมองดูจนพูดไม่ออกแล้ว วันนี้พวกเขาได้เห็นเรื่องราวมากมายยิ่งกว่าที่เคยเจอมาครึ่งชีวิต

ผู้ว่าการเมืองหลี่เฉิงเห็นจางฟานแล้วดวงตาก็ฉายแววประหลาดใจ จึงเดินเข้าไปทักทาย: "น้องจางฟาน ทำไมมาอยู่ที่นี่ด้วยล่ะ"

ส่วนจางฟานก็จำเขาได้แน่นอน

อีกฝ่ายก็คือผู้ว่าการเมืองหนานฉิง เมื่อวานยังเลี้ยงอาหารพวกเขาอยู่เลย

จางฟานพยักหน้าเบาๆ พูดว่า "บังเอิญจังเลยครับ ท่านผู้ว่าฯ"

ในตอนนี้ เมื่อเห็นทั้งสองคนพูดคุยกันอย่างสนิทสนม ทุกคนต่างก็ตะลึง

คนทั้งสองดูแล้วต่างวัยต่างอายุกันขนาดนี้ ทำไมถึงทักทายกันเหมือนเป็นเพื่อนเก่าแบบนี้ล่ะ?

"ฮ่าๆๆ น้องไม่ต้องเกรงใจขนาดนั้น เรียกลุงหลี่ก็พอ" หลี่เฉิงพูดอย่างเป็นกันเอง "พูดถึงที่สุดแล้ว น้องก็เป็นวีรบุรุษของเมืองหนานฉิงของเรานะ ถ้าไม่ใช่เพราะพวกน้องออกมือจัดการคลื่นสัตว์ร้าย พวกเราก็ไม่รู้ว่าจะต้องสูญเสียไปอีกเท่าไหร่"

พอได้ยินคำพูดนี้ คนที่ไม่รู้เรื่องก็สงสัย: "วีรบุรุษอะไร? คลื่นสัตว์ร้ายอะไร?"

"คลื่นสัตว์ร้าย?! หรือว่าพูดถึงภัยพิบัติที่ฟาร์มชานเมืองนั่น? ที่แท้ก็เป็นเพราะระดับบิ๊กคนนี้แก้ไขสถานการณ์?!" มีคนพูดอย่างตื่นตะลึง

"ใช่แล้ว ต้องใช่แน่ๆ ระดับบิ๊กที่ชื่อจางฟานคนนี้ สามารถบุกทะลวงมิติเมฆาสมุทรได้คนเดียว แบบนี้ก็อาจจะมีความสามารถจัดการคลื่นสัตว์ร้ายได้จริงๆ"

บรรยากาศในที่นั้นเดือดพล่านขึ้นมาอีกครั้ง ที่แท้ก็เป็นคนเดียวกัน ทุกคนต่างเริ่มคาดเดาตัวตนที่แท้จริงของอีกฝ่าย คนที่สามารถพูดคุยกับผู้ว่าการเมืองได้อย่างสนิทสนม ฐานะของเขาย่อมไม่ธรรมดาแน่

จางฟานยิ้มพลางพูดว่า: "เกรงใจครับ ก็แค่ทำตามคำสั่งเท่านั้นเอง อีกอย่างก็ไม่ได้มีแค่ผมคนเดียวที่แก้ไขสถานการณ์"

แต่หลี่เฉิงกลับพูดอย่างหนักแน่น: "เฮ้ ไม่ว่าจะพูดยังไง น้องก็สมควรได้รับการเรียกขานว่าวีรบุรุษ พวกน้องกองกำลังมังกรเป็นวีรบุรุษของประเทศมังกรทั้งประเทศ สมควรได้รับความเคารพจากพวกเรา"

ณ ที่นั้น เสียงสูดหายใจดังขึ้นเป็นระลอก

เมื่อเห็นเช่นนี้ คนรอบข้างก็รู้สึกชาไปหมดแล้ว

กองกำลังมังกร ถ้าพวกเขาจำไม่ผิด นั่นมันหน่วยงานที่ยากจะเข้าที่สุดในประเทศมังกรไม่ใช่หรือ?

ว่ากันว่าทุกปีมีคนหลายหมื่นคนที่อยากเข้า ไม่เพียงแต่ต้องได้รับการยอมรับจากภายใน ยังต้องมีช่วงทดลองงานอีก ผ่านการคัดกรองหลายชั้น แม้แต่บัณฑิตจบจากโรงเรียนศิลปะการต่อสู้อันดับหนึ่งอันดับสองก็ยังไม่แน่ว่าจะอยู่ในนั้นได้

จางฟานคนนี้ซ่อนความลับอะไรไว้อีกนะ??

ตอนนี้ หลี่เฉิงก็เข้าใจแล้ว แม้แต่เขาก็ยังประหลาดใจจนต้องถาม: "น้องจางฟาน มิติลับนั่นเป็นน้องที่บุกทะลวงจริงๆ หรือ?"

จางฟานพยักหน้า ยอมรับ

หลี่เฉิงตะลึง แม้แต่เขาก็ไม่คิดว่าจางฟานจะแข็งแกร่งถึงขนาดนี้

ถึงแม้จะรู้มาก่อนว่าอีกฝ่ายเป็นสมาชิกกองกำลังมังกร แต่อีกฝ่ายดูเหมือนเพิ่งเข้าร่วมทีมไม่นาน อายุก็ยังน้อย

และการจะบุกทะลวงมิติเมฆาสมุทรได้ อย่างน้อยต้องอยู่ในขั้นเทพยุทธ์ไม่ใช่หรือ?

จางฟานที่อยู่ตรงหน้าเพิ่งเข้าร่วมกองกำลังมังกรไม่นาน กลับมีพลังถึงขั้นเทพยุทธ์?

พรสวรรค์ระดับนี้ ไม่แปลกเลยที่จะเข้ากองกำลังมังกรได้

มองดูจางฟาน ในตอนนี้ เขาได้มีความเข้าใจใหม่เกี่ยวกับพลังของคนรุ่นหลัง

เด็กรุ่นใหม่แรงกันขนาดนี้เลยหรือ?

หรือว่าพวกคนแก่อย่างพวกเขาตามไม่ทันยุคสมัยแล้ว...?

เขาเพิ่งได้ยินมาว่ามิติเมฆาสมุทรถูกบุกทะลวง ถึงได้รีบมา

ไม่คิดว่าคนคนนั้นจะเป็นจางฟาน มันช่างบังเอิญเหลือเกิน

กว่าจะย่อยข่าวที่น่าตกใจนี้ได้ เขาก็หัวเราะขื่นๆ: "งั้นหลังจากที่น้องสังหารวาฬคลั่งแห่งเมฆสมุทรแล้ว น่าจะได้กระดูกวาฬมาด้วยสินะ?"

ได้ยินเขาพูดแบบนี้ จางฟานก็นึกขึ้นได้ว่าเรื่องนี้มีจริงๆ จึงหยิบออกมาจากแหวนมิติ: "อันนี้ใช่ไหมครับ?"

ดวงตาของหลี่เฉิงเปล่งประกาย พูดว่า: "ใช่แล้ว นี่เป็นวัสดุระดับสูง สามารถใช้ผลิตอาวุธระดับ S ได้!"

พอได้ยินคำพูดนี้ คนในที่นั้นก็มีปฏิกิริยาต่างๆ นานา

"อะไรนะ? วัสดุอาวุธระดับ S?"

ในแววตาของพวกเขามีทั้งความประหลาดใจ อิจฉา ปรารถนา และตกตะลึง

พูดถึงอาวุธระดับ S นี่มันอะไรกันแน่?

ตามตำนานเล่าว่า แม้แต่ปรมาจารย์ยุทธ์ธรรมดาคนหนึ่ง ถ้าได้อาวุธระดับ S มาก็สามารถเพิ่มพลังได้มหาศาล แม้แต่เผชิญหน้ากับผู้แข็งแกร่งขั้นปรมาจารย์ก็ยังรับมือได้อย่างสบาย

มีสิ่งนี้ ก็เท่ากับมีคุณสมบัติที่จะยืนเคียงบ่าเคียงไหล่กับคนที่มีพลังเหนือกว่าตัวเองไกลโข

ดังนั้น วัสดุอาวุธระดับ S จึงหายากมาก

ว่ากันว่า ในตลาดมืด วัสดุอาวุธระดับ S ชิ้นหนึ่งมีราคาเป็นร้อยล้าน และหาซื้อไม่ได้ด้วยซ้ำ!

"ซี้ดด... วัสดุอาวุธระดับ S! ไม่คิดว่าในชีวิตนี้ ฉันจะได้เห็นวัสดุระดับ S กับตา สวรรค์ยังเมตตาฉันอยู่!"

แม้แต่บางคนก็เริ่มจินตนาการว่า ถ้าตัวเองมีอาวุธระดับ S จะเป็นอย่างไร

"โอ้โห ถ้าฉันมีอาวุธระดับ S เสี่ยวเหม่ยก็คงไม่ทิ้งฉันไป"

"เฮอะ นายนี่มันไร้สาระ ถ้าฉันมีอาวุธระดับ S ฉันก็จะสามารถสังหารสัตว์วิเศษระดับ 5 ขึ้นไปได้!" ผู้แข็งแกร่งขั้นปรมาจารย์คนหนึ่งอุทานด้วยความตื่นเต้น

ไม่มีใครไม่รู้ถึงความร้ายกาจของอาวุธระดับ S และในตอนนี้ พวกเขากลับได้สัมผัสใกล้ชิดกับมันในระยะประชิดเช่นนี้

มีวัสดุอาวุธระดับ S แล้ว เหลือแค่จ่ายเงินให้องค์กรแปรรูปก็พอ

ได้ยินคำพูดรอบข้างแบบนี้ จางฟานก็อึ้งไปเล็กน้อย ในใจเต็มไปด้วยความดีใจ

ไม่คิดว่ากระดูกวาฬที่ดูธรรมดาๆ นี้จะเป็นวัสดุสำหรับอาวุธระดับ S เขาเองก็ไม่รู้ ยังคิดจะเอากลับไปต้มน้ำซุปเลย

ครั้งนี้ มาถูกทางจริงๆ

หลี่เฉิงพูดต่อ: "น้องจางฟาน ถ้าน้องไว้ใจลุง น้องสามารถมอบกระดูกวาฬให้ลุงได้ ลุงจะให้หน่วยงานที่เกี่ยวข้องช่วยผลิตให้เป็นกรณีพิเศษ ไม่ต้องเสียค่าใช้จ่ายเพิ่มเติมด้วย"

"ซี้ดด..." เมื่อเห็นเช่นนี้ ทุกคนต่างสูดหายใจเฮือก ใบหน้าเต็มไปด้วยความอิจฉา

นี่คือการปฏิบัติที่ผู้แข็งแกร่งได้รับหรือ? ค่าผลิตอาวุธระดับ S ชิ้นหนึ่งก็ยกเว้นให้แบบนี้เลย นั่นมันอย่างน้อยก็หลายสิบล้านนะ แถมยังให้สิทธิพิเศษในการผลิตอีก

จางฟานคิดครู่หนึ่ง แล้วก็ตกลง

อีกฝ่ายพูดขนาดนี้แล้ว เขาจะลังเลอะไรอีก?

อีกอย่าง เขาเชื่อว่าอีกฝ่ายก็ไม่กล้าทำอะไรเกินเลยแน่

แบบนี้แบบนี้ ยังประหยัดค่าผลิตได้อีก จะไม่ทำทำไม

"โอเค งั้นก็รบกวนท่านผู้ว่าฯ ด้วยครับ" พูดจบ เขาก็ส่งกระดูกวาฬให้อีกฝ่าย

หลี่เฉิงรับมาอย่างระมัดระวังและเก็บไว้ พูดว่า: "ขอบคุณที่ไว้ใจ น้องวางใจได้ ลุงจะให้พวกเขาเร่งทำงานข้ามคืน พยายามให้พรุ่งนี้ได้ส่งถึงมือน้องเลย"

จางฟานพยักหน้า พูดอย่างไม่ตั้งใจว่า: "อ้อ เมื่อกี้ในมิติลับมีความผิดปกติ ดูเหมือนช่องทางต่างๆ จะถูกเปิดออกหมด คงไม่ใช่เรื่องธรรมดาสินะครับ"

ได้ยินคำพูดนี้ หลี่เฉิงชะงัก นึกถึงบางอย่าง สีหน้าเคร่งเครียด: "น้องวางใจ ลุงกลับไปจะสืบสวนเรื่องนี้ให้ถึงที่สุด ต้องให้คำตอบกับน้องแน่นอน"

จางฟานพยักหน้า ดูเหมือนอีกฝ่ายจะมีคำตอบอยู่ในใจแล้ว งั้นก็ไม่จำเป็นต้องให้เขายุ่งแล้ว

หลี่เฉิงพูดอีก: "เอ่อ ฟ้ามืดแล้ว ให้ลุงไปส่งน้องดีไหม"

"ไม่ต้องหรอกครับ ผมกลับเองจะเร็วกว่า"

จางฟานพูดเรียบๆ วินาทีต่อมา ร่างของเขาก็วูบหายไปจากที่เดิม

ทิ้งไว้เพียงผู้คนที่อัศจรรย์ใจไม่หาย

บินทะยานไปตลอดทาง

ไม่นานนัก จางฟานก็กลับมาถึงที่พัก

ตอนนี้ก็รอแค่การสอบเข้ามหาวิทยาลัยพรุ่งนี้แล้ว

(จบบท)