บทที่ 36 มิติลับเกิดความผิดปกติ ทุกอย่างวุ่นวาย

ในมิติลับ วาฬคลั่งแห่งเมฆสมุทรมีร่างกายใหญ่โตมโหฬาร แต่กลับเคลื่อนไหวในทะเลทรายได้อย่างคล่องแคล่วว่องไว

หากจะใช้คำว่า "ปลาว่ายน้ำ" มาเปรียบเทียบก็เหมาะสมยิ่ง

จางฟานวิเคราะห์ได้ว่า นี่เป็นสัตว์ร้ายที่แข็งแกร่งขึ้นตามสภาพแวดล้อม

สัตว์ร้ายประเภทนี้ ในสภาพแวดล้อมเฉพาะ พลังต่อสู้ทั้งหมดจะเพิ่มขึ้นหลายเท่า

เปรียบเหมือนจระเข้ที่แสดงความน่ากลัวบนบกกับในน้ำแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง

วาฬคลั่งแห่งเมฆสมุทรตรงหน้าสามารถใช้ประโยชน์จากจุดแข็งของตัวเองในทะเลทรายได้อย่างสมบูรณ์แบบ ทำให้มันแสดงพลังที่เหนือกว่าสัตว์วิเศษระดับ 9

ในทางตรงกันข้าม สภาพแวดล้อมที่นี่และผลกระทบที่เกิดจากฝ่ายตรงข้ามจำกัดการเคลื่อนไหวของมนุษย์อย่างมาก จางฟานเข้าใจดีว่าตนเองได้ตกอยู่ในอาณาเขตของมัน

ต้องยอมรับว่า มิติลับนี้มีอะไรน่าสนใจ สภาพแวดล้อมที่เลวร้ายขนาดนี้ แม้แต่ผู้ที่อยู่ในขั้นเทพยุทธ์มาเจอก็คงต้องเสียท่า

ในสายตาของวาฬคลั่งแห่งเมฆสมุทรตอนนี้ ตัวเขาคงเป็นเหมือนลูกแกะที่รอการฆ่า

แต่ถึงแม้สภาพแวดล้อมจะไม่เอื้ออำนวยต่อตัวเองมาก จางฟานก็ยังเคลื่อนไหวได้อย่างรวดเร็วยิ่ง ไม่ได้ตกอยู่ในสถานะเสียเปรียบ

รอบกายของวาฬคลั่งแห่งเมฆสมุทรมีเกราะทรายหนาหุ้มอยู่ ซึ่งช่วยลดความเสียหายที่ได้รับลงได้มาก

และเนื่องจากรอบข้างเต็มไปด้วยทราย เกราะทรายนี้จึงสามารถก่อตัวขึ้นใหม่ได้ไม่รู้จบ

"ฮ่า..."

ในจังหวะที่วาฬคลั่งแห่งเมฆสมุทรโผล่พ้นพื้นทราย ร่างของจางฟานก็เคลื่อนที่เร็วจนสุดขีด ทิ้งเพียงเงาจางไว้ที่เดิม

เมื่อปรากฏตัวอีกครั้ง เขาก็ฟันดาบใส่ร่างของวาฬคลั่งแห่งเมฆสมุทรไปแล้ว

ดาบนี้ทำลายเกราะทรายรอบตัวของมันจนแตก ฟันเข้าไปถึงร่างของมัน

แม้ว่าเกราะทรายจะลดความเสียหายไปส่วนใหญ่ แต่ก็ยังทิ้งแผลน่ากลัวไว้บนตัวของวาฬคลั่งแห่งเมฆสมุทร

วาฬคลั่งแห่งเมฆสมุทรร้องครวญครางด้วยความเจ็บปวด ไม่นาน บาดแผลที่จางฟานฟันไว้ก็ถูกเม็ดทรายจากรอบข้างเติมเต็มอย่างรวดเร็ว

แต่ความเสียหายที่เกิดขึ้นนั้นเป็นของจริง

วาฬคลั่งแห่งเมฆสมุทรพลันระแวดระวังมากขึ้น มันตระหนักได้ทันทีว่า มนุษย์ตรงหน้าไม่ใช่เหยื่อที่จะรับมือได้ง่ายๆ

ในตอนนี้ จู่ๆ พื้นดินก็สั่นสะเทือน จางฟานพลันรู้สึกถึงความผิดปกติรอบตัว

รอบข้างจู่ๆ ก็มีพลังหลายสายปรากฏขึ้น พอมองดูก็พบว่ามีสัตว์ร้ายปรากฏขึ้นมาจากความว่างเปล่าไม่หยุด

ในขณะเดียวกัน ทั้งมิติลับก็วุ่นวายราวกับต้มย่อมกวน

ผู้คนในแต่ละพื้นที่พลันพบว่า พื้นใต้เท้าของพวกเขากลายเป็นอ่อนยวบ

พลังลึกลับสายหนึ่งแผ่ซ่าน ชั่วพริบตา พลังงานคล้ายวงเวทย์เคลื่อนย้ายก็ปรากฏขึ้น จากนั้นพวกเขาก็ถูกดูดเข้าไปในนั้น

เมื่อลืมตาขึ้นอีกครั้ง พวกเขาก็มาอยู่ในทะเลทรายแห่งหนึ่งแล้ว ที่นี่เต็มไปด้วยกลิ่นอายอันตราย

และรอบๆ พวกเขาเต็มไปด้วยสัตว์ร้ายระดับสูง นอกจากนี้ยังมีนักรบคนอื่นๆ ที่มองดูรอบข้างด้วยสีหน้างุนงง

นักรบที่มีพลังอ่อนแอบางคนเห็นแล้วถึงกับกลัวจนฉี่ราด

"นี่...นี่ที่ไหนเนี่ย? ฉันแค่แอบฝึกฝนอยู่ในเขตธรรมดา แล้วมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง?"

"เชี่ย นี่มัน...นี่มันเขตฝันร้ายรึเปล่า? ฉันได้ยินมาว่าเขตฝันร้ายของมิติเมฆาสมุทรเป็นทะเลทรายที่โหดร้าย"

"แย่แล้ว งั้นที่นี่ก็ต้องมีสัตว์ร้ายระดับสูงที่ดุร้ายเยอะแยะเลยสิ?"

"ใช่ สัตว์ร้ายที่อาศัยอยู่ที่นี่อย่างน้อยก็ต้องเป็นสัตว์วิเศษระดับ 1 ขึ้นไป"

ชายในชุดเกราะสีเงินก้าวออกมา: "ทุกคนอย่าตกใจไป อาจจะเป็นเพราะมิติลับเกิดความผิดปกติอะไรบางอย่าง พวกเรามีคนเยอะขนาดนี้ ถ้าร่วมมือกัน โอกาสรอดก็จะสูงขึ้นมาก"

พลังที่แผ่ออกมาจากตัวเขาแสดงให้เห็นว่าอยู่ในขั้นปรมาจารย์!

"โอ้โห พี่ใหญ่ พวกเราฟังพี่เอง พี่ต้องพาพวกเราออกไปให้ได้นะ"

"ใช่ ที่บ้านฉันยังมีแม่หมูอายุ 80 รอฉันกลับไปทำคลอดอยู่เลย"

อย่างไรก็ตาม ตอนนี้จู่ๆ ก็มีเสียงร้องของวาฬดังขึ้นในบริเวณใกล้เคียง น่าขนลุกและน่าสะพรึงกลัว

ดูเหมือนว่าจะรู้สึกถึงการเรียก สัตว์ร้ายรอบข้างไม่ได้โจมตีพวกเขา แต่กลับมุ่งหน้าไปยังต้นเสียง

ต่อมา พวกเขาก็เห็นวาฬสีทองขนาดมหึมาตัวหนึ่งกระโดดขึ้นกลางอากาศและร้องคำราม จากนั้นก็พลิกตัวและกระแทกลงสู่ทะเลทราย ร่างกายขนาดใหญ่โตสะดุดตามาก

"ดูเร็ว นั่น...นั่นมันอสูรอะไร"

"พลังช่างแข็งแกร่งเหลือเกิน ฉันรู้สึกว่าต่อหน้ามัน แม้แต่จะต่อสู้กลับก็ยังทำไม่ได้"

"นี่มันสัตว์วิเศษระดับ 9! นี่มันสัตว์ร้ายหลักในมิติเมฆาสมุทรใช่ไหม?"

ในตอนนี้ เมื่อเผชิญกับวาฬคลั่งแห่งเมฆสมุทรที่ร้องเรียกไม่หยุด จางฟานก็ตระหนักได้ว่า ดูเหมือนมันกำลังเรียกผู้ช่วย

สัตว์ร้ายระดับต่ำจะเชื่อฟังคำสั่งและการเรียกของสัตว์ร้ายระดับสูง

เป็นไปตามคาด สัตว์ร้ายรอบข้างทั้งหมดบุกเข้าโจมตีมาทางนี้ และมีจำนวนมากมายมหาศาล

ภาพนี้ดูเหมือนกับคลื่นสัตว์ร้ายไม่มีผิด

จางฟานถึงกับงุนงงไปเลย ก่อนหน้านี้ก็ไม่เห็นว่าจะมีสัตว์ร้ายในละแวกนี้มากมายขนาดนี้

แต่ต่อให้มีมากแค่ไหนก็แค่มาส่งตัวตายเท่านั้น

เขาไม่รีบไม่ร้อนฟันดาบออกไป พร้อมด้วยพลังทำลายล้างอันทรงพลัง สัตว์ร้ายจำนวนมากถูกกวาดล้างในทันที

ส่วนนักรบเหล่านั้นที่ถูกส่งมาที่นี่โดยไม่มีสาเหตุได้เริ่มรวมกลุ่มกันเตรียมมุ่งหน้าไปยังทางออกพร้อมกัน

ตอนนี้ พวกเขาตกตะลึงที่พบว่า สัตว์ร้ายที่มุ่งหน้าไปหาวาฬคลั่งแห่งเมฆสมุทรเหล่านั้นราวกับถูกโจมตีด้วยอะไรบางอย่าง ตายเป็นเบือในพริบตาเดียว

ดูเหมือนว่าจะมีผู้แข็งแกร่งกำลังต่อสู้กับสัตว์ร้ายเหล่านี้อยู่

มีคนอุทานด้วยความประหลาดใจ "ดูเหมือนจะมีคนอยู่ข้างหน้า พลังขนาดนี้ อย่างน้อยก็ต้องอยู่ในขั้นราชายุทธ์สินะ?"

มีคนพูดด้วยความดีใจ "จริงเหรอ? งั้นพวกเราก็รอดแล้วสิ?"

ชายในชุดเกราะขั้นปรมาจารย์ลังเลก่อนพูด "ไม่แน่หรอก นั่นมันสัตว์วิเศษระดับ 9 นะ พวกเราต้องไปดูสถานการณ์ก่อน"

พูดจบก็นำหน้าเดินขึ้นไป

คนที่เหลือมองหน้ากันไปมา สุดท้ายก็กัดฟันเดินตามไป

พวกเขาล้วนเข้าใจดีว่า ในสถานการณ์เช่นนี้ มีเพียงการรวมตัวกันและพึ่งพาผู้แข็งแกร่งเท่านั้น ถึงจะมีโอกาสรอดชีวิตมากขึ้น

ขณะนี้ ร่างของจางฟานเคลื่อนไหวเร็วดั่งสายฟ้า หลังจากจัดการพวกตัวประกอบรอบข้างเสร็จ จางฟานที่กำลังปะทะกับวาฬคลั่งแห่งเมฆสมุทรก็สังเกตเห็นนักรบเหล่านั้นที่กำลังค่อยๆ เดินมาอย่างระมัดระวัง

เขารู้สึกประหลาดใจทันที ไม่ใช่บอกว่าแทบไม่มีใครกล้ามาที่เขตฝันร้ายหรอกหรือ? ทำไมจู่ๆ ถึงมีคนปรากฏตัวมากมายขนาดนี้

แต่เขาก็รู้ตัวอย่างรวดเร็ว จากเหตุการณ์แปลกๆ ที่เกิดขึ้นต่อเนื่องกันมา มิติลับนี้น่าจะเกิดปัญหาบางอย่าง ไม่อย่างนั้นพวกที่แม้แต่ขั้นปรมาจารย์ก็ยังมีไม่กี่คนพวกนี้คงไม่กล้ามาที่นี่หรอก

แต่เขาก็ไม่ได้คิดมาก ทำอะไรก็ทำต่อไป

สัตว์ร้ายพวกนี้ไม่ได้สร้างภัยคุกคามอะไรให้เขา เขายังคงใจเย็นอยู่

แต่ไม่รู้ว่าตอนนี้โลกภายนอกก็กำลังวุ่นวายเช่นกัน

ในขณะที่จางฟานกำลังต่อสู้กับวาฬคลั่งแห่งเมฆสมุทร

ที่ทางเข้ามิติเมฆาสมุทร ก็มีผู้คนมากมายรวมตัวกันถกเถียงกันอย่างเผ็ดร้อน

(จบบท)