บทที่ 93 การกินไฟรู้สึกยังไง

ในห้องมืดลู่เจ๋อนั่งขัดสมาธอยู่บนเตียง

หลังจากที่สงบสติอารมณ์ลงแล้ว เขาก็หยิบลูกแก้วที่มีศาสตร์เทพแห่งลมของหมาป่าเขียวออกมา สายลมเบา ๆ ที่วนเวียนอยู่บนพื้นผิวของลูกแก้วพัดผ่านฝ่ามือของลู่เจ๋อ มันเย็นและนุ่มนวล

ลู่เจ๋อมองและกินมันลงไป ขณะเดียวกันเขาก็ใช้ลูกแก้วสีม่วงขนาดใหญ่ที่ดรอปจากหมาป่าเขียวด้วย จิตใจของเขาแจ่มใสขึ้นทันทีเมื่อสายลมไหลผ่านร่างกายของเขา

ความลับของศาสตร์เทพแห่งลมปรากฏขึ้นในจิตใจของเขา

ลู่เจ๋อซึมซับความลับทั้งหมดของศาสตร์เทพแห่งลมอย่างรวดเร็ว ความเชี่ยวชาญในธาตุลมของเขาเติบโตอย่างรวดเร็ว

หนึ่งชั่วโมงต่อมาลู่เจ๋อก็ลืมตาขึ้นช้า ๆ มีแสงสีเขียวสว่างวาบในดวงตาของเขาขณะที่ผมสั้นสีดำของเขาปลิวไสว

เขาเอื้อมมือขวาออกไป มีพายุหมุนสีเขียวขนาดเล็กปรากฏขึ้นบนฝ่ามือ

ลู่เจ๋อยิ้ม สายลมขยับตามที่เขาต้องการเหมือนสัตว์เลี้ยงแสนเชื่อง

สัตว์เลี้ยงลม!

น่ารัก!

ลู่เจ๋อยิ้ม เขามีไอเดียแล้ว

ถ้าเขาไม่ชอบใคร เขาจะใช้ลมเหวี่ยงมันขึ้นไปบนฟ้า

คน ๆ นั้นต้องจะสนุกสุดเหวี่ยงอย่างแน่นอน

ลู่เจ๋อหัวเราะ

หลังจากพักเล่นกับลมพักหนึ่ง เขาก็หยิบลูกแก้วไฟออกมา

มีเปลวไฟสีแดงเล็ก ๆ วูบวาบอยู่ในนั้น เมื่อสัมผัสก็ให้ความรู้สึกร้อน

ลู่เจ๋อมองลูกแก้วก่อนจะแตะคาง ไอ้นี่กินได้จริงไหม

มันไม่ร้อนเกินไปเหรอ?

ลู่เจ๋อลังเลอยู่พักหนึ่งก่อนจะกินมันลงไป

ทันใดนั้น มันก็กลายเป็นกระแสพลังงานความร้อนไหลผ่านหลอดอาหาร เข้าไปในท้องของเขา และไหลไปทั่วทั้งร่างกายในที่สุด

พลังงานเป็นเหมือนเปลวไฟที่แผดเผา มันทำให้ลู่เจ๋อต้องแปลงร่างเป็นคริสตัลขณะที่ใช้พลังจิตวิญญาณต่อสู้กับพลังงานนี้

ลู่เจ๋อเกร็งไปทั้งตัว

ในที่สุดเขาก็รู้ว่ากินไฟเข้าไปแล้วจะเป็นยังไง

ขนาดหายใจยังเจ็บ!!

ลู่เจ๋อเหงื่อแตก เขากัดฟันขณะที่ใช้ลูกแก้วสีม่วงเพื่อทำความเข้าใจ

ความเจ็บปวดเกิดขึ้นแล้ว เขาต้องได้รับประโยชน์จากมันไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น

ท่ามกลางความเจ็บปวดที่แผดเผา ความลับของไฟเริ่มปรากฏขึ้นในสมองของลู่เจ๋อ

ลู่เจ๋อขมวดคิ้ว เขากัดฟันทนความเจ็บปวดและพยายามเรียนรู้

หลังจากนั้นไม่นาน คิ้วของลู่เจ๋อก็ผ่อนคลายลง

จากนั้นลู่เจ๋อก็ลืมตาขึ้นช้า ๆ ดวงตาของเขามีประกายสีแดงและมีไฟลุกโชนอยู่ข้างใน เขาดูเหมือนเทพแห่งไฟ มันเจ๋งมาก!

แต่แล้วสีหน้าของเขาก็เปลี่ยนไป เขาเปิดปาก จากนั้นก็มีลมกระโชกแรงพ่นออกมาจากปาก ห้องที่มืดมิดสว่างขึ้นทันที

ลู่เจ๋อ “…”

โอ้! การกินลูกแก้วไฟทำให้คนพ่นไฟได้?

หลังจากคายพลังงานไฟที่เหลืออยู่ออกไป ในที่สุดลู่เจ๋อก็กลับมาเป็นปกติ

มีความตื่นเต้นแฝงอยู่ในดวงตา เขาเอื้อมมือซ้ายออกไป เปลวไฟสีแดงปรากฏขึ้นมาบนฝ่ามือของเขา อุณหภูมิรอบ ๆ เพิ่มสูงขึ้น

ลู่เจ๋อมองเปลวไฟบนมือและยกริมฝีปากขึ้น เขายิ้มอย่างพึงพอใจ

ศาสตร์เทพแห่งไฟ ทำได้แล้ว!

เมื่อลู่เจ๋อถูกบอลไฟของสิงโตแดงทุบ เขาก็ตายทันที จินตนาการได้เลยว่าศาสตร์เทพแห่งไฟนี้ทรงพลังแค่ไหน!

เมื่อเขาสร้างลูกไฟ 5 ลูกได้ เขาจะอยู่ยงคงกระพัน!

ดวงตาของลู่เจ๋อเป็นประกาย เขามีความคิดดี ๆ แล้ว

มือซ้ายของเขาเผาไหม้ด้วยเปลวเพลิงในขณะที่พายุปรากฏขึ้นบนฝ่ามือขวา

จากนั้นเขาก็ขยับมือทั้งสองเข้าหากัน เปลวไฟและลมหมุนค่อย ๆ สัมผัสกัน

บรึ้ม!

มีเสียงแปลก ๆ ดังออกมา

ไฟและพายุหายไป

ลู่เจ๋อมองห้องที่รกและผ้าปูที่นอนที่ไหม้ของเขา เขาดูอึดอัดเล็กน้อย

เขาต้องการผสานพายุกับเปลวไฟให้กลายเป็นพายุเพลิงที่ลุกโชติช่วง

การทดสอบล้มเหลว

ดูเหมือนว่าการผสมผสานศาสตร์เทพนั้นไม่ใช่เรื่องง่าย

แต่ลู่เจ๋อไม่รีบ ครั้งต่อไปที่เขาเข้าไปในมิติล่าสัตว์ เขามีเวลาเหลือเฟือให้ลอง

ตอนนี้เขามีลูกแก้วเพียงพอแล้ว เขาเลยไม่จำเป็นต้องออกล่า เขาสามารถเข้าไปยืมบ้านกระต่ายที่น่ารักเพื่อฝึกฝนศาสตร์เทพได้

แต่วันนี้…

ลู่เจ๋อเกาหัว โชคดีที่เขาใช้พลังงานน้อยมาก ไม่งั้นเฟอร์นิเจอร์ในห้องอาจจะไหม้ไปด้วย

ตอนนี้…

มุมปากของลู่เจ๋อกระตุก เขาลุกขึ้นดับไฟบนผ้าปูที่นอน

มองดูผ้าปูที่นอนที่ไหม้เกรียมแล้วก็พูดไม่ออก

โชคดีที่เสียงระเบิดเบามาก ไม่งั้นถ้าเขาทำให้พ่อตกใจและบอกพ่อว่าเขากำลังค้นคว้าระเบิดในห้องนอนตัวเอง เขาอาจถูกพ่อตี

พรุ่งนี้เขาไม่ต้องไปโรงเรียน ออกไปเที่ยวพักผ่อนแล้วซื้อผ้าปูที่นอนกลับมาด้วยดีกว่า

คิดเสร็จลู่เจ๋อก็นั่งบนผ้าปูที่นอนไหม้ ๆ อีกครั้งและใช้ลูกแก้วคริสตัลไฟอีกลูกฝึกต่อ

การบำเพ็ญทำให้ฉันมีความสุข!

พลังงานในลูกแก้วระเบิดในร่างกายของเขาอีกครั้ง ทำให้ลู่เจ๋อสั่นเพราะความเจ็บปวด

ครั้งที่ 2 ทนได้มากกว่าครั้งแรก

ไม่นานลู่เจ๋อก็คุ้นเคยกับมันและเริ่มเรียนรู้ศาสตร์เทพแห่งไฟ

…

หลังจากลู่เจ๋อใช้ลูกแก้วไฟครบ 4 ลูกแล้ว เขาก็ค่อยๆ ลืมตาขึ้น

เขาพ่นลมหายใจร้อน ๆ ออกมา

จากนั้นเขาก็เปิดมือขวา มีลูกไฟขนาดเท่าลูกปิงปองลอยอยู่ด้านบน

ลูกไฟมีขนาดเล็กมาก แต่พลังระเบิดภายในทำให้ลู่เจ๋อประหลาดใจ

ลูกแก้วคริสตัลไฟ 4 ลูกทำให้เขาสามารถปรับปรุงศาสตร์เทพแห่งไฟจนเข้าถึงระดับที่สามารถนำไปใช้ในการต่อสู้จริงได้!

ลู่เจ๋อคิดถึงตอนที่เขาใช้ลูกไฟในมือซ้าย และดาบลมในมือขวาของเขา จากนั้นรวมทั้ง 2 เข้าด้วยกันสร้างเป็นดาบวายุเพลิง

แค่คิดก็มีความสุขแล้ว!

เขามองออกไปนอกหน้าต่าง ดวงอาทิตย์ขึ้นแล้ว ลู่เจ๋อลบเปลวไฟบนมือและลุกขึ้นยืน

เขาเก็บผ้าปูที่นอนไหม้ลงในแหวนเก็บของอย่างเงียบ ๆ เขาจะโยนมันทิ้งภายหลังเพื่อไม่ให้พ่อหาหลักฐานเจอ

จากนั้นลู่เจ๋อก็เปิดประตู ไปอาบน้ำ และลงไปชั้นล่าง

-------------------