บทที่ 73 การแข่งขันพิเศษ

คำพูดของหลี่กวงทำให้ใบหน้าของแฮร์รี่กระตุก รอยยิ้มของเขาหายไป

เอาทุกอย่าง?

ถ้าตอนนี้ไม่ได้ถ่ายทอดสดและเขาต้องคำนึงถึงภาพลักษณ์ของเขา เขาคงจะตะบันหน้าหลี่กวงแล้ว

เขาอยากจะพูดว่า ‘เหี้ย!’ จริง ๆ

หลินหลิงสังเกตเห็นว่าบรรยากาศน่าอึดอัด เธอจึงมีความคิดที่กล้าหาญ

เธอมองอาจารย์ 2 คนที่เริ่มจ้องตากันอย่างเสน่หาและแทรกขึ้นด้วยรอยยิ้มว่า “อืม…อาจารย์ ฉันอยากอยู่ที่เดียวกับลู่เจ๋อ ดังนั้นหลังจากที่ลู่เจ๋อเลือก ฉันก็จะเป็นของขวัญพิเศษ”

สำหรับเธอแล้ว ทั้งสองสถาบันไม่ต่างกัน

เธอเป็นหนี้ลู่เจ๋อครึ่งชีวิต มันง่ายกว่าที่จะตอบแทนถ้าเธออยู่ที่เดียวกับเขา

ผู้ชายคนนั้นเกือบทำให้เธอหัวเราะในสถานที่ที่จริงจังเช่นนี้ แน่นอนเธอต้องเอาคืน

ดังนั้น เธอจะมอบของขวัญคูณ 2 ให้กับลู่เจ๋อ!

ลู่เจ๋อ “!!!”

นักเรียนและอาจารย์ “???”

ผู้ชม "???"

ลู่หลี่ที่ดูอยู่ค่อย ๆ สูญเสียรอยยิ้มไปเมื่ออุณหภูมิบนใบหน้าของเธอลดต่ำลง

ลู่เจ๋อ ไม่เลวเลยนี่…แค่ไปสอบก็ได้พบเด็กผู้หญิงที่น่ารักแบบนี้?

ฮ่าฮ่าฮ่า…

อลิซยิ้ม เธอเอามือหนุนแก้มหัวเราะ “ฮ่าฮ่า สมเป็นรุ่นพี่จริง ๆ หลินหลิงคนนี้เก่งมาก ฉันไม่คิดเลยว่าเธอจะอยากเรียนที่เดียวกับรุ่นพี่”

มีเศษเสี้ยวความสิ้นหวังในดวงตาเธอ มีเวลาไม่มากแล้ว…

ดูเหมือนว่าเป้าหมายการไล่ตามรุ่นพี่จะไม่สามารถทำได้แล้ว

ลู่เหวินยกยิ้ม

เจ๋อ เด็กดี!

ด้วยวิธีนี้ หลี่จะยังเป็นลูกสาวของพ่อ!

ฟูชูหยาดูสับสน

ผู้หญิงคนนี้ค่อนข้างดีและเหมาะกับลูกชายของเธอ แต่เธอก็ยังต้องการให้หลี่กับเจ๋ออยู่ด้วยกัน

บรรยากาศเงียบไป

ครู่ต่อมาหลี่กวงก็หัวเราะ “ฮ่าฮ่า ดี! คุณสองคนอยู่ด้วยกัน! ว่าไงแฮร์รี่? นายกล้ารึเปล่า”

แฮร์รี่เย้ย “ได้!”

ทั้งสองมองลู่เจ๋อราวกับหมาป่ามองกระต่าย

ผู้เฒ่าหลินไม่สนใจทางเลือกของหลินหลิง

เธอโตแล้ว เธอรู้ว่าต้องทำอะไร

เขายิ้มแล้วพูดว่า “ถ้างั้นลู่เจ๋อ ขึ้นมาเลย”

ดวงตาของนักเรียนเต็มไปด้วยความอิจฉา

พวกเขาไม่สามารถเอาชนะลู่เจ๋อทั้งพลังและหน้าตาได้ และตอนนี้ แม้แต่หลินหลิงก็ยังต้องการเลือกเรียนที่เดียวกันกับลู่เจ๋อ

พวกเขาทำอะไรได้บ้าง?

พวกเขาหดหู่มาก

ลู่เจ๋องงเมื่อรู้สึกได้ถึงสายตาของนักเรียนรอบ ๆ หัวใจของเขารู้สึกชา

หลินหลิงไม่อยากเลือกเธอเลยโยนภาระมาให้เขา??

ตอนนี้เขาต้องรับแรงกดดันเป็น 2 เท่า??

เมื่อมองไปที่ดวงตาหิวกระหายของอาจารย์ทั้ง 2 ลู่เจ๋อก็เดินไปที่เวทีอย่างไร้ชีวิตชีวา

ลู่เจ๋อยืนอยู่ข้างหลินหลิง เขาเห็นหลินหลิงยิ้มให้เขา แต่แววตาใส ๆ ของเธอดูชั่วร้ายมาก

มุมปากของเขากระตุก

ไม่เป็นไร ตอนนี้เธอหน้าด้านมากขึ้น ฉันยอม

แต่ฉันจะจำวันนี้ไว้!

อย่าให้ฉันได้มีโอกาส!

บรรยากาศเริ่มตึงเครียด

แฮร์รี่กับหลี่กวงมองหน้ากัน สมองของพวกเขาเต็มไปด้วยฉากต่อสู้ สายตาทั้งสองสบกัน พื้นที่ว่างระหว่างสายตาทั้งสองเหมือนว่าจักรวาลได้ถือกำเนิดขึ้น กาแล็กซีหายไป แม้แต่เต๋าก็ถูกทำลาย!

เห็นแล้วสมองของลู่เจ๋อก็จินตนาการถึงฉากต่อสู้ในยุทธจักร

หลินหลิงพูดไม่ออก ผู้ชายคนนี้กำลังคิดอะไรแปลก ๆ อีกแล้วใช่ไหม?

ครู่ต่อมาแฮร์รี่ก็พูดว่า “ลู่เจ๋อ ถ้าคุณมาที่สถาบันหลวง คุณจะเข้าสู่คลาสชั้นยอดและได้รับเซรุ่มการฝึกฝนระดับ 3 สองอันทุกเดือน”

หลี่กวงพูดทันทีว่า “ของฉันเซรุ่มการฝึกฝนระดับ 3 สามขวด!”

แฮร์รี่ขมวดคิ้ว “ฉันจะเพิ่มวิญญาณทองหนึ่งกิโลกรัม ด้วยสิ่งนี้เธอจะสามารถสร้างเกราะพลังวิญญาณของตัวเองในระหว่างที่เรียนอยู่ได้!”

ลู่เจ๋ออึ้งนิด ๆ วิญญาณทอง? เกราะพลังวิญญาณ?

คืออะไร?

แต่เขาทำท่าทางสงบมากราวกับว่าเขารู้

ด้วยวิธีนี้เขาจะไม่ถูกหลอกง่าย ๆ

แต่เขาหวังว่ามันจะไม่ใช่ทรัพยากรการบำเพ็ญ เขาไม่ขาดทรัพยากร

หลี่กวงขมวดคิ้วแล้วหัวเราะ “1.5 กก.!”

ดวงตาของแฮร์รี่เป็นประกาย

ในแง่ของทรัพยากรการบำเพ็ญ ทั้งสองสถาบันไม่แตกต่าง

จำเป็นต้องมีการแข่งขันพิเศษ

เขาแพ้ให้กับสถาบันฉินใต้เนื่องจากสาวสวย ทันใดนั้น แฮร์รี่ก็มีความคิดพิเศษ

นี่จะเป็นกุญแจสู่ชัยชนะของเขา!

หญิงงาม?

ถ้าฉันดึงมันออกมา ชัยชนะก็จะเป็นของฉัน!

เมื่อคิดได้แฮร์รี่ก็ยิ้มอย่างมั่นใจก่อนจะมองไปที่หลี่กวง

หลี่กวงเห็นสายตาของแฮร์รี่ก็สับสนนิด ๆ

แต่ไม่นานหลี่กวงก็เข้าใจ

แฮร์รี่ยิ้มแล้วพูดว่า “ลู่เจ๋อ มีประโยชน์พิเศษในคลาสศิลปะป้องกันตัวชั้นยอดของเรา”

ลู่เจ๋อตาเป็นประกาย “อะไรครับ?”

เป็นวิธีการบำเพ็ญแบบพิเศษรึเปล่า?

อาหารจิตวิญญาณพิเศษ?

เมื่อเห็นท่าทางสนใจของลู่เจ๋อแฮร์รี่ก็ยิ้มมากขึ้น “ลู่เจ๋อ ฉันเชื่อว่าคุณต้องเคยได้ยินชื่อ 'ดยุกหนุ่มผู้งามล่มเมือง' ใช่ไหม”

เมื่อเขาพูดคำนี้ ใบหน้าของหลี่กวงก็เปลี่ยนไปทันที

ไม่ดี!

ถ้าเป็นเด็กคนนั้น เด็กธรรมดาคงทนไม่ได้จริง ๆ

แม้แต่คนที่ได้ยินเรื่องนี้ก็ยังส่งเสียงดัง

ลู่เจ๋อได้ยินก็งง จากนั้นเขาก็ขมวดคิ้วและคิดว่า “เหมือนจะเคยได้ยินนะ”

ทุกคน "…"

ทันทีที่ลู่เจ๋อพูดจบ บรรยากาศที่อึกทึกก็เงียบลง ทุกคนก็มองลู่เจ๋อด้วยท่าทางแปลก ๆ

ลู่เจ๋อเลยถามว่า “เกิดไรขึ้น?”

เจ้าของร่างเดิมคือคนบ้าการบำเพ็ญที่รู้จักแต่การฝึกฝนเท่านั้น เขามาอยู่ที่นี่เพียงเดือนเดียว และเขาก็เตรียมตัวสำหรับการสอบทุกวัน

เขามีความประทับใจกับชื่อนี้อาจเพราะว่า 'ดยุกหนุ่มผู้งามล่มเมือง' นี้มีชื่อเสียงมาก และเขาบังเอิญได้ยินหรือเห็นมันที่ไหนสักแห่ง

------------------------