บทที่ 59 นี่เป็นการทรมานทางจิตแบบใหม่ที่กำลังนิยมเหรอ?

นักเรียนหลายล้านคนบนดาวหนานเฟิงที่ยังไม่ถูกคัดออกได้รับข้อความจากสร้อยข้อมือ

บนทุ่งหญ้า หอกสีดำในมือของเด็กชายผมน้ำตาลร่างกายแข็งแรงที่สูงเกือบ 2.5 เมตรกลายเป็นลำแสงและเจาะเข้าไปที่หัวของสัตว์ร้ายเกราะเกล็ดที่มีความสูงระดับไหล่มากกว่า 3 เมตร

สัตว์ร้ายคร่ำครวญก่อนที่ร่างใหญ่ของมันจะร่วงลงพื้น

เขาดึงหอกออกมาด้วยสีหน้านิ่ง ๆ เช็ดเลือดแล้วมองไปที่สร้อยข้อมือ

“การสอบถูกยกเลิก? เกิดอะไรขึ้น ร้ายแรงแค่ไหน?”

เขาแตะปุ่มบนสร้อยข้อมือ จากนั้นม่านแสงสีฟ้าอ่อนก็ห่อหุ้มเขาไว้

แผนที่ปรากฏขึ้น มันแสดงที่ตั้งของนักเรียนที่อยู่ใกล้เขาที่สุด จากนั้นก็มีเสียงจากสร้อยข้อมือ ขอให้นักเรียนรวมตัวกันเพื่อให้ยานสามารถมารับได้สะดวก

ในดินแดนแห้งแล้ง เด็กหนุ่มผมดำตัวอ้วนเปิดใช้งานบาเรียสีฟ้าและวิ่งไปยังตำแหน่งของนักเรียนคนอื่น ๆ บนแผนที่

ข้างหลังเขามีซากสัตว์คล้ายหนูหลายสิบตัวซึ่งสูงกว่าหนึ่งเมตรกองอยู่

วิ่งไปก็พึมพำไปว่า “สัตว์พวกนี้แข็งแกร่งจริง ๆ ที่ 1 ลู่เจ๋อเป็นปีศาจแบบไหนกัน? นักรบป้องกันตัวระดับ 9…ช่างมันเถอะ แค่ได้เข้ามหาลัยดี ๆ ก็โอเคแล้ว”

ในดินแดนแห้งแล้งภูมิภาคเดียวกัน เด็กสาวน่ารักที่มีแววตาฉลาดเฉลียวหลบการโจมตีของหมียักษ์เกราะหินอย่างใจเย็น

หลังจากได้ยินเสียงจากสร้อยข้อมือ ก็มีแสงวาบในดวงตาเธอ ขณะที่เธอก้าวหลบการโจมตีของหมียักษ์ ดาบยาวของเธอก็เจาะเข้าไปในรอยแตกของเกราะหินอย่างง่ายดาย จากนั้นหมีเกราะก็คำรามและเสียชีวิต

เด็กสาวไม่มีความสุข เธอไม่สนใจหมียักษ์ที่ตายแล้ว “ทำไมการสอบถึงถูกยกเลิกกระทันหัน? ฉันพึ่งจะได้ออกแรงเอง!!”

แต่เธอก็ได้แค่บ่น เธอไม่ต้องการกลับบ้านไปถูกปู่ดุ ดังนั้นเธอจึงเปิดบาเรียป้องกันและวิ่งไปหานักเรียนคนอื่น ๆ

นักเรียนทั่วทั้งดาวเคราะห์หนานเฟิงได้เปิดบาเรียป้องกันและรวมตัวกันรอให้ยานอวกาศมารับ

…

เมื่อลู่เจ๋อเปิดบาเรียของเขา เสียงจากสร้อยข้อมือก็ดังขึ้น “ลู่เจ๋อ อย่าขยับออกจากจุดที่คุณอยู่ ยานอวกาศกำลังจะไปถึงป่าแสงลอยฟ้าแล้ว!”

แล้วเสียงก็ดังขึ้นอีกครั้งว่า “อย่าขยับไปทางขวา!”

นักเรียนคนอื่น ๆ "…"

นักเรียนทุกคนสามารถดูอันดับและคะแนนได้จากสร้อยข้อมือ

สำหรับลู่เจ๋อที่จู่ ๆ ก็ขึ้นไปถึงจุดสูงสุดทันที ไม่มีใครเคยได้ยินชื่อเขามาก่อนเพราะเขาเป็นเพียงนักรบป้องกันตัวระดับ 9!

เขาต้องเก่งแค่ไหนถึงได้มีคะแนนมากกว่าหลิงหวู่ระดับ 5 อย่างคาซือฉี?

ทุกคนต่างสงสัย

เมื่อได้ยินว่าชายคนนั้นอยู่ในป่าแสงลอยฟ้า นักเรียนทุกคนก็ตกใจ

เชี่ย อันดับ 1 วิ่งไปที่นรกนั่นเหรอ?

เขาคิดว่าชีวิตสงบสุขเกินไปเลยต้องการความตื่นเต้นใช่ไหม?

ขณะเดียวกันนักเรียนก็สับสนเล็กน้อย ทำไมเจ้าหน้าที่ถึงบอกไม่ให้เขาไปที่อื่น?

ลู่เจ๋อ “???”

เขารู้สึกถูกดูหมิ่นเล็กน้อย

เขาดูเหมือนคนที่ไม่เชื่อฟังองค์กรรึไง?!

เขาเป็นเยาวชนที่ดีที่ปฏิบัติตามกฎหมายนะ!

คิดแล้วลู่เจ๋อก็หันไปมองทางขวาที่เจ้าหน้าที่พูดถึงอย่างเงียบ ๆ

ตั้งแต่ต้น เสียงร้องและการต่อสู้ที่รุนแรงตรงนั้นไม่เคยหยุดลงเลย

เดิมทีลู่เจ๋อก็ไม่ได้สนใจอะไรมาก

แต่คนทุกคนคงเข้าใจใช่ไหม?

เมื่อมีคนบอกคุณโดยเฉพาะว่าอย่าเปิดกล่อง คนจะอยากรู้อยากเห็นมากขึ้นและต้องการเปิดกล่อง

ไม่ดีเลย เขาอยากไปดูมาก

ลู่เจ๋อหดหู่

เมื่อลู่เจ๋อกำลังทำหน้าผิดหวัง เสียงเจ้าหน้าที่ก็พูดขึ้นอีกครั้ง “ลู่เจ๋อ คุณต้องไม่วิ่งไปทางที่คุณมอง เราทุกคนกำลังเฝ้าดูคุณอยู่! รอให้ยานอวกาศมารับคุณ!”

ปากของลู่เจ๋อกระตุก เชี่ยเอ้ย!!!

นี่เป็นการทรมานทางจิตใจแบบใหม่ที่กำลังนิยมกันเหรอ?

เมื่อลู่เจ๋อพูดไม่ออก ก็มีเสียงดังขึ้นจากทางซ้าย

เมื่อใดก็ตามที่เสียงฟู่ผ่านไป เหล่าสัตว์ก็โกลาหล และมีเสียงกรีดร้องของสัตว์ที่กำลังจะตายดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง

ลู่เจ๋อขมวดคิ้วมองไปยังทิศทางนั้นอย่างระแวง

มันคืออะไร?

เสียงนั้นใกล้เข้ามาเรื่อย ๆ ทันใดนั้นลู่เจ๋อก็จำได้ว่าเขาเคยได้ยินมันมาก่อนที่ไหนสักแห่ง

ไม่นาน รูม่านตาของเขาก็หดตัวลงและสีหน้าของเขาก็เปลี่ยนไป

"เชี่ย!"

เขาเคยได้ยินเสียงนี้จริง ๆ และเพิ่งจะผ่านไปไม่กี่สัปดาห์

ในสายตาของลู่เจ๋อ ภายใต้แสงอันเจิดจ้าของป่าแสงลอยฟ้า แขกที่หน้าตาไม่ค่อยดีก็มาเยือน

พวกมันมีเปลือกสีดำเทาดูน่ากลัว มีหนามแหลมคม ดุร้าย และจำนวนมากกว่าหมื่น!

เมื่อมองไปยังแขกที่ดุร้ายเหล่านี้ ขนของลู่เจ๋อก็ลุกพรึบพรับ สายตาเขาเย็นชาและเข้าสู่โหมดต่อสู้ทันที

ทำไมถึงมีเซิร์กที่นี่??

ดูเหมือนว่าฝูงแมลงจะอยู่ในสภาวะคลั่ง พวกมันกำลังไล่ล่าสัตว์ร้ายอย่างบ้าคลั่ง หากพวกมันไม่ฆ่าสัตว์ร้ายก็จะถูกนำตัวกลับไปที่รัง

ไม่นาน ฉากที่สวยงามของป่าแสงลอยฟ้าทั้งหมดก็ถูกปกคลุมไปด้วยสีแดงเลือด

สัตว์ร้ายที่อ่อนแอกว่าถูกฆ่าตายในทันที และสัตว์ที่แข็งแรงกว่าก็ถูกเซิร์กท่วมทับ แม้แต่สัตว์ระดับสูงก็หนีสุดชีวิตและไม่กล้ามองย้อนกลับไป

แม่! สัตว์ประหลาดพวกนี้คืออะไร น่ากลัว

ขณะที่ลู่เจ๋อเฝ้าดูการไล่ล่าของเซิร์กด้วยความตกใจ เจ้าหน้าที่ก็พูดขึ้นอีกครั้งว่า “…ลู่เจ๋อเห็นแล้วสินะ ตอนนี้ นักเรียนทุกคนฟัง เซิร์กได้ปรากฏตัวในป่าแสงลอยฟ้า”

ทันทีที่คำพูดนี้ดังขึ้น นักเรียนที่มารวมตัวกันก็หน้าซีด

เซิร์ก?

สำหรับระบบเต๋อหลุนที่อยู่เขตในของสหพันธ์ พวกเขาเคยเห็นเซิร์กแต่ในทีวีหรือในความจริงเสมือนเท่านั้น

ตอนนี้เซิร์กอยู่บนดาวดวงเดียวกับพวกเขางั้นเหรอ?

พวกมันเป็นตั๊กแตนของจักรวาล ไม่ว่าจะผ่านไปที่ไหนก็ไม่มีอะไรเหลือ!

เมื่อรู้สึกว่าชีวิตของพวกเขาตกอยู่ในอันตราย นักเรียนก็ตื่นตระหนก

เจ้าหน้าที่พูดต่อว่า “ไม่ต้องกังวล เราพบเซิร์กแค่ในป่าแสงลอยฟ้าเท่านั้น ที่อื่นยังคงปลอดภัย ยานของเราสามารถรับนักเรียนทั้งหมดกลับมาได้ภายในหนึ่งชั่วโมง ผู้มีทรงพลังคนอื่น ๆ กำลังมา ทุกคนต้องอพยพอย่างมีระเบียบ!”

เจ้าหน้าที่ที่ส่งข้อความเห็นความตื่นตระหนกของนักเรียนก็อดไม่ได้ที่จะนวดหน้าผาก

สิ่งที่น่ากลัวที่สุดคือการที่นักเรียนตื่นตระหนกและไม่ฝังคำสั่ง นั่นจะทำให้ความเร็วของยานอวกาศที่ไปรับนักเรียนช้าลง

----------------