บทที่ 21 คุณไม่รู้อะไร

ลู่เจ๋อก็งงเช่นกัน เมื่อมองไปที่แมลงตัวใหญ่ตรงหน้า มุมปากของเขาก็กระตุก

เกราะสีดำหนา ขาหกขาที่แหลมคม และหัวอันน่าสยดสยองที่มีหนวดหยักแหลม ๆ สิบเส้นอยู่บนนั้น

โอ้ นี่มันสุดยอดกว่าลูกบอลหนามนั่นอีก

จักรวาลนี้มีทุกอย่างจริง ๆ

ทันทีที่เซิร์กปรากฏตัว มันก็พุ่งเข้าใส่ลู่เจ๋อ ขณะที่ปากที่น่ากลัวของมันส่งเสียงกรี๊ดแหลมหู หนวดของมันก็เริ่มโจมตีลู่เจ๋อจากทุกทิศทาง

มันเร็วมากจนหนวดของมันกลายเป็นภาพเบลอ ราวกับว่าพื้นที่ทั้งหมดที่ทั้งคู่อยู่ในนั้นถูกใยแมงมุมปกคลุม และลู่เจ๋อเป็นมอดที่น่าสงสารที่ติดอยู่ในนั้น

ความอันตรายกระจายออกมาทำให้ลู่เจ๋อเข้าสู่สถานะที่แข็งแกร่งที่สุดของเขาทันที ราวกับว่าเขาได้พบกับศัตรูที่ทรงพลังในมิติล่าสัตว์ จิตใจของเขาสงบและแจ่มใส

ดวงตาของเขาเย็นชา เท้าเขาแตะพื้นเบา ๆ ส่งร่างหลบหนวดทั้งหมดที่ฟาดมาที่เขา

“เชี่ย! เขาสามารถหลบการโจมตีได้!”

ผู้ชมที่ดูการต่อสู้หลั่งเหงือเย็น ถ้าเป็นพวกเขา พวกเขาคงจะถูกหั่นเป็นชิ้น ๆ ก่อนที่พวกเขาจะทันได้ตอบสนอง

ครูใหญ่และครูประจำชั้นทุกคนจ้องหน้าจอด้วยสีหน้าจริงจัง แม้แต่นักรบป้องกันตัวระดับ 8 ก็ยังไม่สามารถหลบการโจมตีแบบนั้นได้

“ฉันรู้สึกว่าลู่เจ๋ออาจอยู่ได้นานกว่า 5 นาที เขาอาจจะทำร้ายเซิร์กตัวนี้ได้ด้วยซ้ำ” ครูใหญ่พูดช้า ๆ

“ไม่มีทางหรอกครับครูใหญ่ ถ้าคุณบอกว่าเขาทนได้ 5 นาที เราคงเชื่อ แต่ภายใต้สถานการณ์นี้ เขาเข้าใกล้มันไม่ได้ด้วยซ้ำ แม้ว่าเขาจะทำได้ ลู่เจ๋อก็ไม่สามารถทำลายเกราะของเซิร์กได้ในเวลาอันสั้น”

ครูใหญ่ยิ้มอย่างลึกลับ “ฉันเชื่อในพลังของเด็กคนนี้”

…

ลู่เจ๋อหลบหนวดได้ทุกครั้ง แต่ก็ยังเข้าใกล้มันไม่ได้แม้แต่น้อย หนวดนั้นว่องไวเกินไป พวกมันสามารถเคลื่อนไหวได้เหมือนงูและสามารถสร้างรูปร่าง L S และ M ได้

ทุกครั้งจะมีหนวด 2-3 เส้นโจมตีเขาพร้อม ๆ กัน

ลู่เจ๋อขมวดคิ้ว เซิร์กตัวนี้ทำให้เขาตกอยู่ในสถานการณ์นี้ได้โดยที่มันไม่ต้องขยับตัว เห็นได้ชัดว่ามันค่อนข้างแข็งแกร่ง

ถ้างั้นเขาคงต้องใช้พลังทั้งหมดของเขา

มีแสงในดวงตาของลู่เจ๋อ ก่อนหน้านี้เขาเคยใช้พลังแค่ครึ่งเดียว แต่ดูเหมือนจะไม่เพียงพอสำหรับเซิร์กตัวนี้

แสงสีขาวที่เปล่งออกมาจากร่างกายเขาสว่างขึ้นในทันใด จากนั้นความเร็วของเขาก็ระเบิด และเขาก็หลุดออกจากดงหนวดในทันที และมาปรากฏตัวต่อหน้าเซิร์ก

"ตาย!"

เปรี้ยง!

หมัดหนึ่งพุ่งออกไปพร้อมกับเสียงระเบิดเจาะหู กระแทกเข้าที่หัวของเซิร์ก

เซิร์กรู้สึกถึงภัยคุกคามและส่งเสียงหอน ขาหน้าอันแหลมคมทั้ง 2 ข้างของมันก็ยกขึ้นและเจาะหมัดของลู่เจ๋อ

ทั้งสองปะทะกัน แรงปะทะอันทรงพลังได้เหวี่ยงทั้งลู่เจ๋อและเซิร์กกระเด็นออกจากกันหลายสิบเมตร

อย่างไรก็ตาม หนวดของมันยังคงตามมาโจมตีใส่ลู่เจ๋อ

“นี่มันโกงกันชัด ๆ!”

คน 2 มือตีกับคน 4 มือยังยาก แล้วเจ้านี่มีกี่มือ รวมหนวดเข้าไปด้วย!?

ทันใดนั้นลู่เจ๋อก็หลบการโจมตีของหนวด ร่างเขาบินขึ้นมาจากพื้นและทิ้งแอ่งเล็ก ๆ ที่เต็มไปด้วยรอยแตกไว้ตรงจุดที่เคยอยู่

ร่างกายของเขาเตะอากาศพุ่งเข้าหาเซิร์กอีกครั้ง

“ฉันจะทุบหัวหมาของแกวันนี้…เดี๋ยว ไม่ใช่สิ หัวแมลง!”

เปรี้ยง!

เปรี้ยง!

เปรี้ยง!

ลู่เจ๋อวนรอบตัวเซิร์ก เขาสังเกตเห็นว่าพลังโจมตีของหนวดนั้นทรงพลังมาก แต่ก็มีจุดอ่อนที่ชัดเจน มันหมุนได้ไม่ดีนัก

ตอนนี้ลู่เจ๋อเร็วกว่าหนวดของมัน หนวดทำได้แค่โจมตีอากาศเท่านั้น

ดังนั้นลู่เจ๋อจึงเริ่มวิ่ง ในขณะที่หนวดของเซิร์กไล่ตามเขา ลู่เจ๋อวนไปที่ด้านข้างของเซิร์กแล้วชก เซิร์กแผดเสียงคำรามออกมาก่อนจะหันกลับมาโจมตีเขา

ไม่ช้าเซิร์กก็ถูกต่อยหลายสิบหมัด เกราะที่แข็งแรงของมันเต็มไปด้วยรอยบุบและรอยแตก และของเหลวสีขาวและเขียวที่น่าขยะแขยงก็ไหลออกมา หนวดของมันไม่สามารถรักษาความเร็วเดิมได้อีกต่อไป แม้แต่เสียงกรีดร้องของมันก็ไม่ปาดหูแล้ว

บาดเจ็บหนัก!

ลู่เจ๋อพุ่งเข้าไปที่ข้างลำตัวของมันที่บาดเจ็บอยู่ก่อนแล้ว

หมัดของเขากระแทกเข้าไปตรงจุดนั้นอย่างไร้ความปราณี หลังจากการโจมตีอันหนักหน่วง เปลือกแมลงที่แตกก็ยุบเข้าไปในร่างกายของมัน

มันเงยหน้าขึ้นคำราม ร่างของมันกระตุก ก่อนที่มันจะทันได้โต้กลับ ลู่เจ๋อก็ชกอีกหมัดโดยไม่สนใจของเหลวที่น่าขยะแขยงนั้น

อวัยวะภายในของแมลงถูกบดขยี้ทันที ร่างของมันล้มลงกับพื้นอย่างหนักและเสียงคำรามก็หยุดลง หนวดที่โบกสะบัดก็นิ่งไปเช่นกัน

ลู่เจ๋อมองตัวอ่อนเซิร์กที่เงียบไปและยกริมฝีปากขึ้น "เล่นแกล้งตายงั้นเหรอ?"

ลู่เจ๋อปรากฏตัวบนหัวมันและใช้พลังทั้งหมดของเขากระทืบลงไป

หนวดยิงเข้าใส่ลู่เจ๋ออีกครั้ง แต่เมื่อมันขยับไปได้ครึ่งทาง พวกมันก็ล้มลงอีกครั้ง

เมื่อเห็นว่าเขาผ่านระดับแล้ว ลู่เจ๋อก็ถอนหายใจอย่างโล่งอก หากเขาไม่คุ้นเคยกับการตื่นตัวอยู่ตลอดเวลา เขาอาจถูกแมลงตัวนี้ลอบโจมตี

เซิร์กตัวนี้มีหลายมือและเล่นสกปรก ไร้ยางอายมาก!

…

ฉากที่ลู่เจ๋อฆ่าเซิร์กปรากฏบนหน้าจอ ข้างนอกเงียบมาก

ทั้งนักเรียนและครูต่างก็เงียบกันหมด

แม้แต่นักรบป้องกันตัวระดับ 9 ธรรมดาก็ยังต้องจ่ายราคาเพื่อฆ่าเซิร์กตัวนั้น แต่ลู่เจ๋อฆ่ามันโดยไม่ได้รับบาดเจ็บใด ๆ

นี่หมายความว่าพลังของลู่เจ๋อเหนือกว่านักรบป้องกันตัวระดับ 9 ธรรมดาใช่ไหม?

เขาเป็นเพียงนักรบป้องกันตัวระดับ 5 เท่านั้น!

รอยยิ้มผุดขึ้นบนใบหน้าของครูใหญ่ แม้แต่หลี่เหลียงก็ยังหัวเราะเหมือนคนงี่เง่าอยู่ข้าง ๆ

ครูคนอื่น ๆ มองหลี่เหลี่ยงด้วยสายตาอิจฉา

อัจฉริยะเช่นนี้ไม่ได้อยู่ในชั้นเรียนของพวกเขา! พวกเขารับไม่ได้!

“ถ้าฉันจำไม่ผิด หลานจ้านและหลินฮวนทั้งคู่ไม่ได้บรรลุความสมบูรณ์แบบใด ๆ ใช่ไหม” ครูใหญ่ยิ้ม

“ใช่…” ครูสองคนแสดงสีหน้าไม่ดี หลานจ้านและหลินฮวนอยู่ในชั้นเรียนของพวกเขา ตอนนี้สถานการณ์ดูเหมือน...

ทั้งสองมองหน้ากัน ทั้งคู่รู้สึกพ่ายแพ้

“แต่ทำไมพลังของเด็กคนนี้ถึงระเบิดขึ้นอย่างกะทันหัน?” ครูประจำชั้นคนหนึ่งอดไม่ได้ที่จะถาม เขารู้สึกสงสัย

ครูใหญ่ยิ้ม “คุณไม่รู้สินะ! เทคนิคการต่อสู้ที่สมบูรณ์แบบสามารถช่วยให้สัมผัสศาสตร์เทพได้ ด้วยพรสวรรค์ของลู่เจ๋อ เขาอาจมีเบาะแสบางอย่างแล้ว!”

เมื่อได้ยินแบบนั้น ทุกคนก็มองหน้ากัน

แต่ไม่มีใครพูดอะไรอีก ท้ายที่สุดนี่คือ VR ผู้คนไม่สามารถโกงด้วยยาได้ด้วยซ้ำ เมื่อไม่มีการโกง พวกเขารู้สึกว่าสิ่งที่ครูใหญ่พูดนั้นถูกต้อง

ยังไงซะลู่เจ๋อก็ไม่สามารถมีปรับแต่งร่างกายได้สมบูรณ์แบบทั้งหมดหรอกใช่ไหม?

ไม่ ไม่ ไม่ นี่มันเป็นไปไม่ได้!

------------------