บทที่ 17 การคัดเลือกเมล็ดพันธุ์

ในที่สุดลู่เจ๋อก็ฝึกเทคนิคหมัดพื้นฐานและเทคนิคท่าเท้าพื้นฐานกับลู่หลี่ แม้ว่าจะมีความแตกต่างระหว่างเทคนิคหมัดและฝ่ามือ แต่เมื่อไปถึงระดับสมบูรณ์แบบ หมัดหรือฝ่ามือก็ไม่ต่างกัน สิ่งสำคัญที่สุดอยู่ที่การควบคุมพลัง

หนึ่งชั่วโมงต่อมา ลู่หลี่ล้มตัวนอนกับพื้นร่างกายเต็มไปด้วยเหงื่อ และมีลู่เจ๋อนั่งยิ้มเจ้าเล่ห์อยู่ข้าง ๆ

“ตอนนี้พอใจรึยัง” ลู่หลี่พูด เธอเหลือบมองรอยยิ้มชั่วร้ายของลู่เจ๋อ

"โอเคเลย" ลู่เจ๋อยิ้มตาเป็นสระอิ

แม้ว่าลู่เจ๋อจะไม่ได้เอาชนะลู่หลี่จริง ๆ แต่เขาก็เข้มงวดในขณะฝึก หลังจากหนึ่งชั่วโมงของการฝึก ลู่หลี่ก็ไม่มีพลังงานเหลือแล้ว เธอยังคงนอนหอบอยู่บนพื้น

“น้องสาว พี่ชายทำสิ่งนี้เพื่อประโยชน์ของเธอนะ ดูสิ ถ้าพี่เข้มงวดกับหลี่ หลี่จะประสบความสำเร็จอย่างมาก”

ลู่หลี่พูดไม่ออก คำนี้ฟังดูคุ้น ๆ นะ นี่คือสิ่งที่เธอพึ่งพูดไปเมื่อไม่กี่วันก่อนไม่ใช่เหรอ

เธอโกรธนิด ๆ

“โอเค ฉันจะไปอาบน้ำก่อน”

ลู่เจ๋อยิ้ม ในเมื่อลู่หลี่ไม่ได้พูดอะไร เขาก็จะไม่แกล้งเธอต่อ

เขาลุกไปอาบน้ำ และกลับขึ้นไปบนบ้านอย่างมีความสุข

หลังอาหารเช้า ลู่เจ๋อและลู่หลี่ก็มาโรงเรียนตามปกติ ลู่หลี่ยังคงได้รับการยกย่องในขณะที่เขาถูกดูถูก

พอมาถึงห้องเรียน หลี่เอ้อร์เกาก็เข้ามาใกล้ทันทีที่ลู่เจ๋อนั่งลง “เจ๋อ ข่าวใหญ่!”

"ข่าวอะไร?" ลู่เจ๋อถาม

“ว่ากันว่าการสอบครั้งนี้เกี่ยวข้องกับจดหมายแนะนำ แม้แต่สถาบันหลวงก็ส่งคนมา”

ลู่เจ๋อหรี่ตาลง “มีจดหมายแนะนำของมหาวิทยาลัยสหพันธ์ด้วยใช่ไหม”

หลี่เอ้อร์เกาเหลือบ "นายคิดอะไรอยู่? การเข้าเรียนในมหาวิทยาลัยสหพันธ์เป็นอะไรที่สุดยอดมาก จะมีจดหมายแนะนำได้ยังไง? มันเป็นเพียงโอกาส ว่ากันว่าผู้จัดการระดับสูงของแผนกการศึกษาในระบบเต๋อหลุนเราเป็นเพื่อนกับคนของมหาวิทยาลัยสหพันธ์เราจึงได้รับโอกาสนี้ แต่ผลลัพธ์ก็ยังคงขึ้นอยู่กับว่ามีอัจฉริยะที่ตรงตามข้อกำหนดของเขารึเปล่า”

เมื่อได้ยินเรื่องนี้หัวใจของลู่เจ๋อก็เต้นระรัว เขาต้องการจดหมายแนะนำของมหาวิทยาลัยสหพันธ์!

หลี่เอ้อร์เกาไม่ได้สังเกตเห็นท่าทางของลู่เจ๋อ เขาส่ายหัว “เฮ้อ คนอย่างเราไม่ต้องคิดอะไรมากหรอก ฉันรู้สึกว่าไม่มีใครในโรงเรียนเรามีหวังเลย แต่ไม่แน่บางทีหลานจ้านอาจมีโอกาสนิดหน่อย”

ลู่เจ๋อไม่ได้ฟัง เขายังมีเวลาอีก 3 สัปดาห์ก่อนการสอบจะเริ่มต้น เขามีเวลาเพียงพอ!

ขณะนั้นครูประจำชั้นหลี่เหลียงก็เดินเข้ามา เขากวาดตามองนักเรียนที่กระสับกระส่ายก่อนจะยิ้มแล้วพูดว่า “ดูเหมือนว่านักเรียนบางคนจะได้รับข่าวว่าแมวมองของมหาวิทยาลัยสหพันธกำลังมา ครูสามารถบอกพวกเธอได้ว่าข่าวนี้เป็นความจริง!”

จบคำ นักเรียนก็กระสับกระส่ายมากขึ้น

“อึก! จริงดิ! ทำไมฉันถึงขี้เกียจมาตลอด? ไม่งั้นฉันคงได้รับแน่นอน!”

"…คิดตามที่นายสบายใจเลยเพื่อน"

“ฉันรู้สึกว่าหลานจ้านและหลินฮวนมีความหวังอยู่บ้าง ส่วนคนอื่น ๆ …”

“หลานจ้านและหลินฮวนมีความหวังเหรอ? อย่าคิดมากน่า อย่างน้อยเราต้องเป็นหลิงหวู่ก่อนถึงจะมีโอกาสได้รับจดหมายแนะนำ พวกเขาอาจสามารถสอบเข้าได้ แต่อย่าคิดเรื่องจดหมายแนะนำเลย”

“ไม่จำเป็น หากนายมีความสามารถพิเศษบางอย่าง นายอาจได้รับการยกเว้น”

“อยู่ได้นานเป็นพิเศษนับไหม”

“ไปไกล ๆ เลย!!”

…

หลี่เหลียงมองเด็ก ๆ ในชั้นเรียนพูดคุยกันกันก่อนจะยิ้มและปรบมือ “เอาล่ะ มีอีกข่าวหนึ่ง เนื่องจากนักเรียนปีสุดท้ายทุกคนจะเข้าร่วมในการสอบปลายภาคครั้งนี้ แผนกการศึกษาจึงให้ความสำคัญเป็นอย่างมาก กระบวนการทั้งหมดจะมีการถ่ายทอดสด แต่เนื่องจากมีคนเข้าร่วมมากเกินไป แต่ละโรงเรียนจะคัดเลือกนักเรียนเมล็ดพันธุ์ 20 และการถ่ายทอดสดจะเน้นไปที่คนเหล่านี้ แน่นอนว่าจดหมายแนะนำสำหรับแต่ละมหาลัยก็จะเลือกมอบให้เฉพาะคนเหล่านี้เช่นกัน”

คำพูดของหลี่เหลียงทำให้เกิดความสับสนมากขึ้น ถ้าเป็นอย่างนี้ หากคุณไม่ได้เป็นเมล็ดพันธุ์ คุณก็แค่ไปที่นั่นเพื่อร่วมสนุกเท่านั้นน่ะสิ

แม้ว่าคุณอาจมีโชคอยู่บ้างบนดาวเคราะห์หนานเฟิง แต่ก็ไม่มีอะไรเทียบได้กับจำหมายแนะนำ

“เอาล่ะ การแข่งขันคัดเลือกเมล็ดพันธุ์ของโรงเรียนเราจะเริ่มบ่ายวันนี้ โดยจะคัดเลือกผ่าน Virtual Reality (ความจริงเสมือน) หากใครต้องการลงทะเบียน ให้สมัครตอนนี้ แน่นอน พวกเธอต้องมีพลังเพียงพอ ไม่งั้นคนอื่นจะคิดว่าเธอกำลังฝันกลางวันอยู่” หลี่เหลียงพูดติดตลก

ทุกคนต่างมองหน้ากัน 20 อันดับแรกของโรงเรียน…มีเพียง 2 คนในห้องเท่านั้นที่มีพลังพอ

ทันทีที่หลี่เหลียงพูดจบ ชายหนุ่มผมดำที่ดูดีก็ลุกขึ้น “เหล่าหลี่…ขอโทษครับ จารย์หลี่ ผมต้องการสมัคร”

“ฮ่า ฮ่า ฮ่า” ทุกคนอดหัวเราะไม่ได้

ในที่ลับทุกคนต่างเรียกหลี่เหลียงว่า ‘เหล่าหลี่’ บางทีอาจเป็นเพราะความตื่นเต้น ชายหนุ่มคนนี้จึงเรียกชื่อนี้ต่อหน้าหลี่เหลียง

มุมปากของหลี่เหลียงกระตุกและชี้ไปที่นักเรียนคนนั้น “อย่าคิดว่าฉันไม่รู้ว่าเธอเรียกฉันลับหลังว่าอะไร เธอจะเรียกฉันว่าเหล่าหลี่ได้ยังไง ฉันยังเด็กขนาดนี้ เรียกฉันว่าหลี่สุดหล่อดีกว่า”

“ฮ่าฮ่าฮ่า…เหล่าหลี่ตลกจริง ๆ” นักเรียนหัวเราะ

“เอาล่ะ เรื่องตลกพอแค่นี้ สวี่หยาง เธอจะสมัครใช่ไหม” หลี่เหลียงยิ้ม

สวี่หยางพยักหน้าอย่างมั่นคงและพูดว่า “ใช่ครับ”

ในฐานะที่เป็นอันดับ 1 ของห้อง เขากำลังจะทะลุผ่านระดับ 9 เขาสามารถลองชิงตำแหน่งเมล็ดพันธุ์ได้ แต่เขาไม่เคยคิดเกี่ยวกับจดหมายแนะนำของมหาวิทยาลัยสหพันธ์เลย

หลี่เหลียงได้ยินแล้วก็ใส่ชื่อสวี่หยางลงในไลท์แบรนด์

“จารย์ ผมขอสมัครด้วย...” ชายหนุ่มผมสีทองสูง 2 เมตรลุกขึ้นตะโกน

ลีโอซิลลี่อันดับ 2 ของชั้นเรียนก็เป็นนักรบป้องกันตัวระดับ 8 เหมือนกัน

หลี่เหลียงพยักหน้าและใส่ชื่อลีโอลงไป

“มีใครอีกไหม”

“อาจารย์ หนูขอสมัครด้วยค่ะ” สาวน้อยหน้ากลมลุกขึ้นยืน

“ซูเฟิง เธอจะสมัครด้วยเหรอ” หลี่เหลียงตกใจ

ซูเฟิงพยักหน้า “อาจารย์ หนูเพิ่งทะลุระดับ 8 เมื่อวานนี้!”

หลี่เหลียงได้ยินแบบนั้นก็ยิ้ม “ไม่เลว บางทีเธออาจสามารถแข่งขันได้ หากมี 3 เมล็ดพันธุ์มาจากห้อง 10 ของเราจารย์จะคารวะพวกเธอเลย”

คำพูดของหลี่เหลียงทำให้ทุกคนหัวเราะ นักเรียนพูดว่า “ไปซูเฟิง! เราอยากเห็นเหล่าหลี่คารวะ!”

ซูเฟิงหน้าแดงเล็กน้อย แต่แล้วเธอก็พยักหน้าและพูดอย่างหนักแน่นว่า “ฉันจะพยายาม!”

"ใครอีกไหม? ถ้าไม่ ครูจะส่งใบสมัครแล้วนะ”

ตอนนั้นเองลู่เจ๋อก็ลุกขึ้นแล้วพูดว่า “อาจารย์ครับ ผมก็อยากสมัครเหมือนกัน”

คำพูดของลู่เจ๋อทำให้ทุกคนประหลาดใจ ทั้งห้องหันมามองเขา

-------------------------