บทที่ 11 นี่มันไม่ถูกต้อง

ในห้องมืด ลู่เจ๋อที่กำลังนั่งขัดสมาธได้ลืมตาขึ้น เขารู้สึกเจ็บปวดตรงหน้าอกและหลั่งเหงื่อเย็น

เขาไม่ได้ตายจริง แต่มันเจ็บจริง

เขารู้สึกน้ำตาจะไหล เขาตายวันละครั้ง ไม่ เมื่อวานเขาตาย 2 ครั้ง ดูเหมือนว่าต่อจากนี้ไปเขาจะตายทุกวัน

ถ้าอย่างนั้นเขาจะคุ้นเคยกับความตายรึเปล่า?

ลู่เจ๋อรู้สึกหนาวเมื่อคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้ เขากลิ้งไปมาบนเตียงแล้วห่มผ้า

ในโลกที่หนาวเหน็บนี้ มีเพียงผ้าห่มของเขาเท่านั้นที่สามารถให้ความอบอุ่นกับเขาได้

แต่…

คิดถึงหมาป่าเขียวตัวนั้นและใบมีดใสที่มันปล่อยออกมา นั่นใบมีดลมใช่รึเปล่า?

มีแม้กระทั่งสัตว์เวทย์ นั่นมันที่ไหนกัน?

แต่ไม่มีใครสามารถตอบลู่เจ๋อได้ เขาไม่ได้เห็นเอลฟ์แม้แต่คนเดียว ปกติมันต้องส่งเอลฟ์น่ารักที่สามารถอุ่นเตียงมาให้ไม่ใช่เหรอ?

คุณภาพของบริการนี้แย่มาก รีวิวติดลบ!

ลู่เจ๋อถอนหายใจ จากรูปลักษณ์ของหมาป่าเขียวตัวนั้น ลู่เจ๋อไม่ตรงกับมันเลย เขาควรจะเป็นแค่นักฆ่ากระต่ายต่อไป

ถึงเขาจะรู้ว่าหมาป่าต้องดรอปอะไรที่ยิ่งใหญ่กว่า แต่ชีวิตของเขาก็สำคัญกว่า แม้ว่าความตายจะไม่น่ากลัว แต่การไม่สนใจความตายนั้นน่ากลัว

เขาอาจจะเสพติด!

เขาจะไม่เป็นแบบนั้นไปตลอดชีวิตแน่นอน! ไม่อย่างนั้นเขาจะเป็นหมา!

หลังจากตัดสินใจแล้วลู่เจ๋อก็ไม่คิดมาก เขาพยายามอีกครั้งแต่เขาเข้าไปในมิตินั้นไม่ได้เลย ดูเหมือนจะมีโควตาให้วันละครั้งจริง ๆ สินะ?

ลู่เจ๋อมองดูเวลา 2 ทุ่มแล้ว เห็นได้ชัดว่าเขาอยู่ที่นั่นเพียงชั่วโมงเดียวเท่านั้น เวลาเหมือนจะไม่ตรงกัน

เขาคงต้องระวังมากขึ้น ถ้าเขาฆ่ากระต่ายได้อีก 2-3 ตัว มันก็จะเป็นลูกแก้วอีก 2-3 ลูก

หลังจากเข้าใจกฎการเข้าไปในมิติที่แปลกประหลาดนั้นแล้ว ลูกแก้วสีแดงก็ปรากฏขึ้นในมือของลู่เจ๋อ เขาใส่มันเข้าไปในปากและเริ่มบำเพ็ญ

ลูกแก้วร้อนจัดเมื่อเข้าไปในปาก ลู่เจ๋อขมวดคิ้วและเริ่มปรับแต่งผิวของเขา

ไม่นาน หนึ่งชั่วโมงหรือมากกว่านั้นเขาก็ย่อยลูกแก้วแสงเสร็จ ลู่เจ๋อหยิบออกมากินอีกอันแล้วย่อยต่อ

หลังจากกลืนลูกแก้วแสงลูกที่ 3 ลงไป ลู่เจ๋อก็รู้สึกว่าผิวหนังของเขาเต่งตึงมาก เซลล์ผิวแต่ละเซลล์เปล่งแสงระยิบระยับ เลือดเนื้อของเขาแตกต่างไปจากเดิมอย่างสิ้นเชิง

เขาลืมตามองดูตัวเอง ตัวเขาถูกปกคลุมไปด้วยสิ่งสกปรกหนาทึบ มาพร้อมกลิ่นที่น่ารังเกียจจนทำให้เขาอยากอ้วก เขารีบลุกขึ้นไปอาบน้ำ

ลู่เจ๋อจำได้ว่าต้องล็อคประตูในครั้งนี้ เพราะเขากลัวว่าลู่หลี่จะเข้ามาอีกครั้ง

หลังจากอาบน้ำเสร็จ ลู่เจ๋อก็เห็นว่าผิวของเขาดูดีมาก

ถ้าเขาไปโรงเรียนด้วยสภาพผิวแบบนี้ คนต้องมองเขาแน่

ผู้หญิงพวกนั้นคงจะชื่นชมผิวเขา

จบแล้ว เขาควรห่อตัวให้แน่นก่อนไปโรงเรียนดีไหม?

แต่ไม่นานลู่เจ๋อก็ส่ายหัวและหยุดคิดเรื่องนี้

แม้แต่หลี่เอ้อร์เกาที่นั่งข้าง ๆ เขาก็ไม่สังเกตเห็นว่าผิวของเขาขาวขึ้นในวันนี้ ไม่มีใครในห้องเรียนสังเกตเห็นแม้แต่น้อย แล้วทั้งโรงเรียนคืออะไร?

เขาไม่ควรหลงตัวเองมากเกินไป

เขากลับไปที่ห้องและเริ่มบำเพ็ญอีกครั้ง

เพิ่งจะ 5 ทุ่มเอง คืนนี้ยังอีกยาวไกล ความรู้สึกที่แข็งแรงขึ้นเรื่อย ๆ ทำให้ลู่เจ๋อหลงใหล หลังจากกินลูกแก้วแสง เขาก็แข็งแกร่งขึ้นมาก

หลังจากกินลูกแก้วแสงอีกครั้ง คราวนี้พลังงานที่แผดเผาไม่เพียงแต่ไหลผ่านผิวหนังของเขาเท่านั้น แต่ยังส่งไปยังเลือดและกล้ามเนื้อของเขาด้วย

ความเจ็บปวดพร้อมความรู้สึกแผดเผาทำให้ลู่เจ๋อขมวดคิ้ว เขาไม่ขยับและยังคงปรับแต่งร่างกายต่อไป

ลูกแก้วแสงถูกกลืนกินทีละลูก ท้องฟ้าด้านนอกหน้าต่างเริ่มส่องแสงสีส้มแดง

ลู่เจ๋อเปิดตาและพ่นลมหายใจก้อนใหญ่ออกมา

6 โมงเช้า หลังจากที่เขาบรรลุความสมบูรณ์แบบของการปรับแต่งผิว ความเร็วในการย่อยของเขาก็เร็วขึ้น เพียงประมาณ 7 ชั่วโมง เขาได้กินลูกแก้วสีแดงไปแล้ว 12 ลูก แต่กล้ามเนื้อของเขายังปรับแต่งได้เพียงครึ่งทางเท่านั้น

มันสูงขึ้นเพียงระดับเดียวเท่านั้น แต่ปริมาณการใช้ลูกแก้วแสงก็สูงขึ้นหลายเท่า เขายังมีลูกแก้วแสงเหลืออยู่ประมาณ 20 ลูก ดูเหมือนว่าเขาจะไม่สามารถปรับแต่งเส้นเอ็นให้เสร็จได้

ร่างกายของเขาเต็มไปด้วยสิ่งสกปรกอีกครั้ง คราวนี้มีน้ำมันเหลือง ๆ และไขมันด้วย มันดูน่าขยะแขยงนิดหน่อย

เขาลุกขึ้นไปเข้าห้องน้ำ ก่อนจะอาบน้ำเขาไม่ลืมล็อคประตูก่อน การอาบน้ำไม่สามารถอาบอย่างรวดเร็วได้ ลู่เจ๋อเป็นเด็กที่ถูกสุขอนามัย

เมื่อลู่เจ๋อกำลังร้องเพลงขณะอาบน้ำ เสียงลูกบิดประตูก็ดังขึ้น แต่หลังจากที่รู้ว่าประตูล็อคอยู่ เสียงง่วง ๆ ก็พูดขึ้นอย่างหมดหนทางว่า “ลู่เจ๋อ พี่อาบน้ำนานขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่?”

ลู่เจ๋อ “การอาบน้ำนาน ๆ สามารถทำให้ผิวเนียนเหมือนน้ำนม และสามารถดึงดูดสาว ๆ ได้มากขึ้น”

“…” เสียงที่ประตูเงียบไป เธอกำลังตกใจกับความไร้ยางอายของลู่เจ๋อ

สักพักลู่หลี่ก็พูดว่า “เนียนเหมือนนม นั่นจะไม่ดึงดูดผู้หญิงแต่เป็นผู้ชาย แน่นอนว่าพี่มีความคิดซ่อนเร้นกับเสิ่นเฟยหยาน”

มุมปากของลู่เจ๋อกระตุกขณะที่เขาพูดอย่างโกรธจัดว่า “ยัยน้องโง่ ดูเหมือนเธอจะยังไม่เข้าใจว่าพี่ชายแข็งแกร่งขนาดไหน! มาสู้กัน!”

ลู่เจ๋อท้าสู้เมื่อเขารู้สึกว่าเขาแข็งแกร่งขึ้นแล้ว เขาอาจจะไม่สามารถเอาชนะเธอได้ แต่เขาจะไม่อยู่ในสถานการณ์เลวร้ายเหมือนเมื่อวานแน่

เสียงนุ่มนวลอันเป็นเอกลักษณ์ของลู่หลี่ดังขึ้น “งั้นหลี่จะรอให้พี่ชายแสดงพลังของพี่ให้หลี่เห็น”

ลู่เจ๋อ “ฮึ ไม่ต้องพูดมาก!”

เขาอาบน้ำเสร็จและรีบเปลี่ยนเสื้อผ้า ก่อนจะออกไป เขาพูดกับลู่หลี่ซึ่งยังคงสวมชุดนอนตุ๊กตาหมีว่า “รีบไปอาบน้ำเถอะ ฉันจะรอเธอที่สนามฝึก!”

จากนั้นลู่เจ๋อก็จากไป

เมื่อเห็นแบบนั้นลู่หลี่ก็ยิ้มเยาะและหรี่ตาลง “โง่จริง ลู่เจ๋อเอาความมั่นใจมาจากไหน? ดูเหมือนว่าน้องสาวคนนี้จะต้องสอนให้เขารู้ว่าเขาต้องเชื่อฟังน้องสาว”

เมื่อมาถึงสนามฝึก ใบหน้าของลู่เจ๋อก็ดูจริงจัง เขาเริ่มอุ่นเครื่อง ครั้งแรกที่เขาฝึกเทคนิคหมัดพื้นฐานและเทคนิคการเคลื่อนไหวพื้นฐาน หลังจากต่อสู้กันนานกว่าหนึ่งชั่วโมง เทคนิคของเขาก็พัฒนาขึ้น เทคนิคหมัดพื้นฐานของเขากำลังเข้าถึงระดับมีประสบการณ์

การต่อสู้กับลู่หลี่ครั้งนี้อาจทำให้เขาเข้าถึงระดับมีประสบการณ์ได้

ครู่ต่อมาลู่หลี่เปลี่ยนเสื้อผ้าและมาถึงสนามฝึก ลู่เจ๋อหยุดการอุ่นเครื่อง

ลู่หลี่ยิ้ม "วันนี้พี่ชายดูมั่นใจมาก"

ลู่เจ๋อยิ้มตอบ “แน่นอน ฉันมีพลัง ฉันมั่นใจ”

ลู่หลี่ปัดผมยาวของเธอแล้วยิ้ม “ช่างบังเอิญจริง ๆ วันนี้หลี่เองก็มั่นใจเหมือนกัน หลี่เพิ่งทะลุระดับ 8 เมื่อคืนนี้”

ได้ยินแบบนั้น ใบหน้าของลู่เจ๋อก็แข็งค้าง “???”

ไม่ถูก!!

เด็กคนนี้อายุน้อยกว่าเขาหนึ่งปี ระดับการบำเพ็ญของเธอจะเป็น 2 เท่าของเขาได้ยังไง??

เขาไม่ใช่คนในครอบครัวนี้จริง ๆ สินะ ความแตกต่างทางความสามารถสูงมาก

ตามความเร็วของลู่หลี่ เธอสามารถฝ่าสภาวะนักรบป้องกันตัวได้ก่อนสอบ และนำปราณวิญญาณเข้าสู่ร่างกายและเข้าถึงสภาวะหลิงหวู่ นี่เป็นข้อกำหนดเบื้องต้นสำหรับการเข้าเรียนในมหาวิทยาลัยสหพันธ์

---------------------------