บทที่ 6 คุณชอบเซอร์ไพรส์ไหม?

จากนั้นทั้งสองก็ฝึกตามปกติ หลังจากที่ฝึกเสร็จก็เจ็ดโมงครึ่งแล้ว

พวกเขาอาบน้ำในห้องน้ำของสนามฝึก และเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อนขึ้นไปบนบ้าน

ในห้องนั่งเล่น ลู่เหวินกำลังนั่งบนโซฟาดูข่าวบนหน้าจอโฮโลแกรม ขณะที่ฟูชูหยากำลังยุ่งอยู่ในครัว

แม้ว่าพวกเขาจะยุ่งกับงานของตัวเอง แต่ทั้งสองก็ชอบใช้เวลากับลูก ๆ ซึ่งเป็นประโยชน์ต่อการเจริญเติบโตของเด็ก ๆ ทำให้เมื่อฟูชูหยามีเวลาว่าง เธอจะเข้าครัวทำกับข้าว

“เจ๋อมานี่” เมื่อลู่เหวินเห็นลู่เจ๋อและลู่หลี่กลับมา เขาก็วางไลท์แบรนด์ในมือลงแล้วเรียกพวกเขา

ลู่เจ๋อรู้สึกสับสนเล็กน้อย แต่ก็ยังเดินไปตามคำเรียก เขามองพ่อ ชายชราที่หล่อเหลาคนนี้จะต้องมีสาว ๆ ไล่ตามมากแน่หากเขาอยู่ในยุคที่เขาจากมา คิ้วของเขาดูมีอำนาจ นั่นอาจเป็นเพราะเขาดำรงตำแหน่งเป็นประธานบริษัทมานาน

แต่เมื่อเขามองลู่เจ๋อและลู่หลี่ เขาก็ได้เก็บซ่อนอำนาจของเขาไว้ เหลือเพียงความเป็นผู้ใหญ่ ความอ่อนโยน และความใกล้ชิดสนิทสนมเท่านั้น

สิ่งนี้ทำให้ลู่เจ๋อรู้สึกค่อนข้างซับซ้อน ยังไงซะลู่เจ๋อคนเดิมก็ตายไปแล้ว ไม่ว่าจะเป็นลู่หลี่หรือลู่เหวิน ทุกคนมองเขาด้วยความสนิทสนม ทำให้เขาทำอะไรไม่ถูก

แต่เนื่องจากเขาได้รับร่างนี้มา เขาจะปกป้องครอบครัวนี้

“มีอะไรเหรอพ่อ” ลู่เจ่๋อยิ้มขณะนั่งลง

ลู่เหวินอึ้ง พ่อ? เด็กคนนี้เรียกเขาว่าพ่องั้นเหรอ?

“… สมองแกโดยแมลงกินรึเปล่า”

เขาถามคำถามเดียวกับหลู่หลี่ มุมปากของลู่เจ๋อกระตุก พ่อก็เหมือนลูกสาว จิตใจของพวกเขาเหมือนกัน!

ลู่หลี่ยิ้ม “ฉันก็คิดแบบนั้นพ่อ ทำไมเราไม่ไปโรงพยาบาลแล้วผ่าสมองเขาดูล่ะ”

ลู่หลี่! เธอรู้มั้ยว่าเวลาเธอพูดเรื่องน่ากลัวด้วยรอยยิ้ม มันน่ากลัวจริง ๆ นะ

ลู่เจ๋อเลือกที่จะขยับออกห่างจากลู่หลี่อย่างเงียบ ๆ จากนั้นเขาก็ยิ้มและพูดว่า “ผมแค่รู้สึกว่าชีวิตก่อนหน้านี้เหนื่อยเกินไป การเลือกวิถีชีวิตที่แตกต่างออกไปอาจจะดีกว่า”

เมื่อได้ยินแบบนั้นลู่เหวินก็งง เขามองหลู่เจ๋อสักพักก่อนจะยิ้มออกมา “สิ่งสำคัญที่สุดคือการที่พวกลูกมีความสุข”

ความจริงลู่เหวินก็ไม่ต้องการให้ลู่เจ๋อบ้าศิลปะการต่อสู้ ไม่ว่าคุณจะอยู่ยงคงกระพันแค่ไหน จะมีความสุขอะไรที่ต้องอยู่ในจุดสูงสุดเพียงคนเดียว?

นั่นคือเหตุผลที่ลู่เหวินยังคงชอบที่จะใช้เวลาอยู่กับครอบครัวมากขึ้นทั้ง ๆ ที่เขามีสถานะทางสังคมที่ดี

“วันนี้เป็นวันเกิดปีที่ 18 ของเจ๋อ มีข่าวดีและข่าวร้าย อยากฟังเรื่องไหนก่อน” ชายชราที่หล่อเหลาขยับยิ้ม

ลู่เจ๋อรู้สึกประหลาดใจ วันนี้วันเกิดเขาเหรอ? แม้ว่าเขาจะลืมแต่พ่อยังเล่นแบบนี้อยู่ เขารู้สึกพูดไม่ออกนิดหน่อย “มาฟังข่าวร้ายกันก่อน”

“อะแฮ่ม เจ๋อ ในคืนที่มืดมิด ลมแรง แม่และฉัน…”

"หยุด! เข้าเรื่องเลยพ่อ! มันไม่ง่ายเลยที่ลูกชายพ่อจะมีชีวิตอยู่มาจนถึงวัยนี้โดยไม่มีแฟน” ลู่เจ๋อพูดอย่างช่วยไม่ได้ เขามีความอดทนเป็นศูนย์สำหรับการเกริ่นเรื่องของลู่เหวิน

ลู่หลี่อีกด้านหนึ่งก็กำลังยกกำปั้นขึ้นอย่างเงียบ ๆ เพื่อต่อต้านการแจกอาหารสุนัข

เธอยังโสดเหมือนกัน

“เฮ้อ เด็กสมัยนี้ไม่เข้าใจความรักจริง ๆ” ลู่เหวินส่ายหัว “งั้นพ่อจะพูดเลยแล้วกัน เจ๋อ ลูกไม่ใช่ลูกแท้ ๆ ของเรา”

ลู่เจ๋อ: ???

ลู่หลี่: !!!

“ส่วนข่าวดีก็คือ มีคุณปู่บางคนอยากให้ผมรับโชคลาภมูลค่า 1 แสนล้านและดาวเคราะห์ส่วนตัว ไม่ต้องห่วงนะพ่อ ผมจะพาพ่อไปสู่ความเจริญรุ่งเรือง” ลู่เจ๋อยิ้ม

โอ้ ทำไมพ่อถึงเล่าเรื่องตลกในวันเกิดของเขาล่ะ?

“ปู่คนไหน” ลู่เหวินมองลู่เจ๋องง ๆ “เจ๋อ ลูกรู้อยู่แล้วว่าลูกไม่ใช่ลูกของเราอย่างนั้นเหรอ ก่อนหน้านี้มีคุณปู่ที่มั่งคั่งมาหาลูก?”

ลู่เจ๋อรู้สึกประหลาดใจ และรอยยิ้มของเขาก็ค่อย ๆ ลดลงเมื่อเห็นสีหน้าจริงจังของลู่เหวิน

สายตาของพวกเขาสบกัน ปากของลู่เจ๋อกระตุก “พ่อ พ่อพูดจริงเหรอ”

หลู่เหวินพยักหน้าและตอบว่า “ใช่”

ลู่เจ๋อรู้สึกซับซ้อนมาก เขาเพิ่งจะข้ามมาและพบกับครอบครัวที่มีความสุข ครอบครัวนี้มีพ่อแม่ที่ดีและน้องสาวที่น่ารัก ในวันต่อมา พ่อของเขาบอกเขาว่าเขาไม่ใช่ลูกของพวกเขา แม้ว่าเขาจะเกิดใหม่ แต่ความทรงจำที่หลอมรวมกับเจ้าของร่างเดิมก็ยังทำให้เขารู้สึกว่าเขามีประสบการณ์ในชีวิตนี้ หัวใจของเขารับข่าวกะทันหันนี้ไม่ไหว

นี่มันบทบ้าอะไรเนี่ย?

เมื่อเห็นบรรยากาศค่อนข้างอึดอัด ลู่หลี่ก็มองลู่เจ๋ออย่างกังวล รอยยิ้มที่อ่อนโยนบนใบหน้าเธอหายไป

ลู่เจ๋อหายใจเข้าลึก ๆ และยิ้มอย่างเชื่องช้า “…แล้วข่าวดีคืออะไร?”

มันดูไร้ยางอายไปหน่อยไหมที่จะเรียกเขาว่าพ่อต่อไป? ลู่เจ๋อไม่รู้

ดวงตาของลู่เหวินเป็นประกาย เขายิ้ม “ข่าวดีก็คือ มองดูหลี่ของเราสิ เธอไม่สวยเหรอ? เธอไม่เซ็กซี่เหรอ? แม้ว่าเจ๋อจะจีบเธอ พ่อก็จะไม่หักขาเจ๋อ เจ๋อคิดว่าไง? ชอบเซอร์ไพรส์นี้ไหม?”

ลู่เจ๋อ: !!!

ลู่หลี่: ???

ลู่เจ๋อหันไปมองใบหน้าที่งดงามของลู่หลี่และรูปร่างที่โดดเด่นของเธอ เขาคิดอยู่ครู่หนึ่ง ดูเหมือนว่า…นี่จะเป็นข่าวดีจริง ๆ?

ทันใดนั้นลู่หลี่ก็ยิ้มให้เขาอย่างอ่อนโยน ลู่เจ๋อตัวสั่นทันที เขาไม่รู้สึกว่านี่เป็นข่าวดีอีกต่อไป

“แน่นอน เจ๋อยังสามารถเรียกพ่อว่าพ่อได้ หากเจ๋อยินดี เราจะเป็นครอบครัว 4 คนเสมอ” ลู่เหวินเห็นว่าลู่เจ๋อไม่ได้ช็อกขนาดนั้น เขาจึงพูดด้วยรอยยิ้ม

สำหรับการจีบลู่หลี่เป็นแค่เรื่องตลก ลูกสาวเขาน่ารักมาก ใครกล้าจีบเธอเขาจะหักขามัน!! ไม่ว่ามันจะเป็นใคร!

ถ้าเป็นลู่เจ๋อเขาจะหักแค่ 2 ขา ถ้าเป็นคนอื่นเขาจะหัก 3 ขา!

ลู่เจ๋อเงยหน้าขึ้นมองความรักของลู่เหวินและลูบหน้าตัวเอง เขายิ้ม “ผมคิดว่าพ่ออยากจะตัดความสัมพันธ์กับผม พ่อเลยพูดเรื่องนี้ขึ้นมา และกำลังคิดว่าผมจะอยู่ต่อไปยังไง นั่นทำให้ผมกลัวจริง ๆ”

“ถ้าเขากล้าตัดสัมพันธ์กับลูก ฉันจะตัดสัมพันธ์กับเขาทันที” มีเสียงดังมาจากทางห้องครัว

ฟูชูหยายืนอยู่ที่ประตูห้องครัว เธอมองลู่เจ๋ออย่างอ่อนโยนด้วยรอยยิ้ม เห็นได้ชัดว่าเธอได้ยินสิ่งที่เขาพึ่งพูด

“แม่…” ลู่เจ๋อเรียกเธอ

"หืม?" ฟูชูหยาเลิกคิ้วและหรี่ตามองลู่เจ๋อ

หลู่เจ๋อชะงักไปเล็กน้อยและกล่าวชมทันทีว่า “โอ้ คุณนายยังสาวและสวย ความงามของคุณนายช่างงดงามราวกับดวงดาว คุณนายอ่อนโยนและใจกว้างเหมือนทางช้างเผือก คำชมบนโลกนี้ไม่สามารถอธิบายความยิ่งใหญ่ของคุณนายได้”

----------------------------