(ฟรี) บทที่ 487 การพบกันที่ไม่น่าเชื่อ

บทที่ 487 การพบกันที่ไม่น่าเชื่อ

"อู๋เจี้ยนซิ่ว"

"เธอเคยฝันหลายความฝันต่อเนื่องกันในคืนเดียวไหม?"

"แต่ละความฝันไม่เกี่ยวข้องกันเลย เหมือนกับกำลังเปลี่ยนโลกไปเรื่อยๆ"

"เธอยังคงเป็นเธอ แต่มีตัวตนที่แตกต่างกัน แม้กระทั่งชื่อก็ต่างกัน"

ดวงตาของหัวสุ่ยเต็มไปด้วยความสับสน เธอจำความฝันได้บ้าง แต่ทั้งหมดเลือนราง ราวกับคนตาบอดที่พยายามสัมผัสประติมากรรมขนาดมหึมาด้วยมือเปล่า ได้รับเพียงข้อมูลที่แตกกระจายเป็นเสี่ยงๆ

อู๋เจี้ยนซิ่วเม้มปาก "ฉันเคยฝันว่าได้พบชายในฝันที่สมบูรณ์แบบ แต่พอฉันเข้าใกล้เขา เขาก็กลายเป็นผู้หญิง ฉันยังคิดว่านี่ก็ยอมรับได้ แต่แล้วฉันก็ถูกนาฬิกาปลุกให้ตื่น เมื่อฉันกลับไปนอนอีกครั้ง ไม่นึกว่าฉันกลายเป็นเด็ก 5 ขวบที่กำลังเข้าร่วมการฝึกยุทธวิธี และถูกครูฝึกตีเพราะผลงานไม่ผ่านเกณฑ์"

"ไม่ใช่ความรู้สึกแบบนั้น"

หัวสุ่ยส่ายหน้า "ในความฝันของฉัน สภาพแวดล้อมเป็นสิ่งที่เหนือจินตนาการ มันเป็นอารยธรรมที่แตกต่างกัน เผ่าพันธุ์ต่างดาวที่ต่างกัน ฉันมีชีวิตที่แตกต่างกัน มีเป้าหมายที่ต่างกัน แต่นั่นไม่ใช่ความสมัครใจของฉัน ฉันรู้สึกถึง 'การบังคับ'"

"ฉันรู้สึกเหมือนเป็น 'เครื่องมือ' ที่อยู่ภายใต้การควบคุมของใครบางคน ใช้บทบาทที่แตกต่างกันเพื่อทำภารกิจที่แตกต่างกันให้สำเร็จ"

"เหมือนสายลับที่มีสัญชาติมากมาย ไม่มีวันหยุดพัก"

หัวสุ่ยมองสายการผลิตตรงหน้า แขนกลเหล่านั้นทำงานตามที่ถูกตั้งโปรแกรมไว้ ทำซ้ำการเคลื่อนไหวเดิมไม่หยุด เพื่อสร้างงานให้เสร็จสิ้น เหมือนกับสะท้อนความรู้สึกในใจเธอพอดี

"เช่น ครั้งที่ฉันพบเฉิงฉี"

"ฉันเป็นราชินีที่เข้าร่วมเกม ฉันต้องชนะ เพื่อให้ได้เทคโนโลยีของอารยธรรมระดับ 6 นั่นเป็นภารกิจและหน้าที่ของฉัน ไม่สามารถเปลี่ยนแปลงได้ ไม่สามารถพ่ายแพ้"

"ภายในใจฉันขัดแย้งกันเอง"

"ตอนนั้น ความคิดและการกระทำทั้งหมดของฉัน เกิดขึ้นอย่างเป็นธรรมชาติ"

"แต่ฉันก็รู้ ถ้าฉันพ่ายแพ้ ฉันจะได้รับการลงโทษที่น่ากลัว"

"เหมือนกับในฝันที่กำลังไล่ล่าจุดแสง วิ่งสุดแรงเกิด พยายามที่สุด แต่ไม่รู้ว่าทำไมต้องทำแบบนั้น และถ้าไล่ตามไม่ทัน ผลลัพธ์จะเลวร้ายมาก"

หัวสุ่ยขมวดคิ้ว "อู๋เจี้ยนซิ่ว ฉันไม่รู้จะอธิบายความรู้สึกนั้นอย่างไร ความรู้สึกในฝันมันอธิบายยากมาก"

"พี่ เธอเหนื่อยเกินไปแล้ว"

"นั่นก็แค่ความฝันนะ"

อู๋เจี้ยนซิ่วค่อยๆ เข้าใกล้ ดวงตาเผยความอ่อนโยน มือทั้งสองวางบนไหล่ของหัวสุ่ยเบาๆ "พักผ่อนสักหน่อยนะ"

พูดจบ

ริมฝีปากของอู๋เจี้ยนซิ่วแนบลงบนริมฝีปากสีแดงของหัวสุ่ย

หัวสุ่ยตาเบิกกว้างเล็กน้อย แล้วเผยสีหน้าผ่อนคลาย ยกมือวางบนเอวบางของอู๋เจี้ยนซิ่ว ทั้งสองจูบกันอย่างลึกซึ้ง

...

สนามรบเพื่อความอยู่รอดของหลายเผ่าพันธุ์

รหัสสีฟ้าที่เกิดจากฐานแตกละเอียดค่อยๆ จางหายไป

สายลมพัดชุดกระโปรงสีแดงสด เหมือนกุหลาบแดงท่ามกลางซากสงคราม

ใบหน้าของเธอปรากฏให้เห็นชัดเจน

นั่นคือใบหน้าที่งดงามถึงขีดสุด ไม่มีคำพูดใดสามารถบรรยายความประณีตและงดงามของเธอได้

ราวกับเป็นผลงานชิ้นเอกที่เพียบพร้อม เคร่งครัดตามหลักความงามอันสูงส่งที่สุดในโลก สัดส่วนและระยะห่างของใบหน้า ดูเหมือนถูกวางแผนโดยซูเปอร์คอมพิวเตอร์ ไร้ซึ่งข้อบกพร่องหรือความผิดพลาดแม้เพียงนิด

เธอสวยจนดูไม่เป็นความจริง สวยจนดูเหมือนไม่ควรมีอยู่

เพียงแค่มองหนึ่งครั้ง ไม่ใช่แค่ความเพลิดเพลินใจ แต่เหมือนได้รับการชำระล้างทางจิตวิญญาณ ทำให้เกิดความหวังใหม่ ยอมรับความงดงามอันไร้ขีดจำกัดในโลกนี้อีกครั้ง

ลู่เหลียนและมู่เฉินมองนิ่งงัน "ในโลกนี้จะมีผู้หญิงสวยขนาดนี้ได้อย่างไร?"

แม้ว่าก่อนหน้านี้ หลัว จะเป็นผลผลิตของพันธุกรรมที่สมบูรณ์แบบ มีความงามระดับเทพอยู่แล้ว

แต่เมื่อเทียบกับผู้หญิงตรงหน้า หลัว ดูเหมือนคางคกในบ่อโคลน เต็มไปด้วยข้อบกพร่อง

ม่านตาของเฉิงฉีหดเล็กลงทันที "เป็นไปได้อย่างไร?"

ใบหน้าอันงดงามนี้ เขาจำได้แม่นยำ

ในเหตุการณ์ 24 ตอนที่เขารอคอยให้ผ้าคลุมหน้าเลื่อนลง รอชมโฉม และในวินาทีสุดท้าย เมื่อผ้าคลุมหน้าเลื่อนลง ใบหน้าที่งดงามเหนือความคาดหมายนี้ ได้ประทับลงในความทรงจำของเฉิงฉีอย่างลึกซึ้ง

"หัวสุ่ย เธอมาอยู่ที่นี่ได้อย่างไร?"

เฉิงฉีเอ่ยถามจากระยะไกล เสียงเต็มไปด้วยความสงสัย

คู่หูยิ่งตกใจ มองเฉิงฉีพร้อมกัน น้ำเสียงเปลี่ยนไป "นายรู้จักเธอด้วยเหรอ?"

"ฉันคือจิง"

"ผู้ชนะของเกมนี้จะเป็นฉันเท่านั้น"

หญิงในชุดแดงค่อยๆ เอ่ย น้ำเสียงเย็นชาและห่างเหิน เธอมองเฉิงฉีราวกับไม่รู้ว่าเขากำลังพูดอะไร

คู่หูตกใจอีกครั้ง มองเฉิงฉี "ที่แท้นายกำลังจีบเธออยู่เหรอ?"

สมองของเฉิงฉีสับสนวุ่นวาย

นั่นคือหัวสุ่ย สิ่งที่สมบูรณ์ที่สุดย่อมไม่มีคู่แฝด

ใบหน้าแบบนั้น ทั่วทั้งจักรวาลไม่น่าจะมีคนที่สองแล้ว!

"นายไม่เลว"

จิงมองกองทัพหุ่นยนต์ด้านหลังเฉิงฉี "นายเก่งพอที่จะเอาชนะหลัว ผู้ใต้บังคับบัญชาของฉัน ก็คงเก่งพอจะเอาชนะผู้เข้าแข่งขันคนอื่นทั้งหมดได้ แต่ไม่พอที่จะเอาชนะฉัน และวิธีชนะเกมนี้ ไม่ได้มีแค่การสะสมกองทัพเท่านั้น"

พูดจบ

จิงยกมือขึ้นทันที กางนิ้วทั้งห้า ฝ่ามือชี้ไปยัง "หุ่นยนต์ยามเหล็กกล้ารุ่น IX-ประธานกลไก" ตัวหนึ่งในระยะไกล

วงแหวนสีทองวงหนึ่งปรากฏขึ้นด้านหลังประธานกลไกอย่างกระทันหัน เปล่งประกายราวกับเปลวไฟ

ต่อมา ประธานกลไกร่างมหึมานั้นก็สูญเสียการควบคุม ภายในร่างส่งเสียงโลหะบิดเบี้ยว ท่าทางถูกบังคับให้เปลี่ยน แขนขาทั้งสี่กางออกเป็นรูปตัว 'X'

ดวงตางดงามของจิงค่อยๆ หรี่ลงเล็กน้อย

จากภายในร่างประธานกลไก เสียงคล้ายผลึกแตกดังขึ้น

กริ๊ก

เส้นสีทองเส้นหนึ่งปรากฏขึ้นในวงแหวนทันที ร่างของประธานกลไกถูกแบ่งเป็นสองส่วนในสัดส่วนที่แปลกประหลาด เครื่องยนต์หน้าอกดับวูบ หุ่นยนต์ที่ทรงพลังถูกทำลายในทันที

"อะไรกัน?"

คู่หูใจหายวาบ "ผู้หญิงคนนี้...!"

เฉิงฉีเห็นสิ่งที่เกิดขึ้น

นั่นคือพลังเหนือธรรมชาติบางอย่าง เหมือนกับความเร็วระดับสูงพิเศษของเขา เพียงแต่พลังของเขายังอยู่ในขั้นตอนการ 'ดาวน์โหลด' ในขณะที่ผู้หญิงที่เรียกตัวเองว่าจิงนี้ได้นำพลังจากโลกจริงเข้ามาในเกมอย่างสมบูรณ์แล้ว

ส่วนประธานกลไกที่ถูกตัดนั้น

รอยตัดตรงบนร่างของมันพาดจากไหล่ด้านหนึ่ง หากเราถือว่าความยาวของแขนที่กางออกคือเส้นตรงหนึ่ง จากจุดตัดที่แบ่งเส้นออกเป็นสองส่วน สัดส่วนระหว่างส่วนที่ยาวกว่ากับความยาวทั้งหมดเท่ากับสัดส่วนระหว่างส่วนที่สั้นกว่ากับส่วนที่ยาวกว่า

ค่านี้ประมาณ 1.618

นี่คือ "สัดส่วนทองคำ" ที่เล่าขานกัน

ใบหน้าของหัวสุ่ยงดงามเพราะปฏิบัติตามสัดส่วนทองคำอย่างสมบูรณ์แบบ

และในเรื่องราวระหว่างเธอกับพ่อของเขา หัวหลินจง หลักการทางคณิตศาสตร์เหนือจริงนี้ได้ปรากฏมากกว่าหนึ่งครั้ง

ดวงตาของเฉิงฉีสั่นระริก "เธอเป็นหัวสุ่ยจริงๆ หรือไม่ ถ้าไม่ใช่ แล้วเธอคือใคร?"

ในจังหวะนั้น

จิงยกมือทั้งสองขึ้น กางนิ้วทั้งห้า

ในมุมมองของเธอ มือทั้งสองครอบคลุมกองทัพหุ่นยนต์ทั้งหมดของเฉิงฉี

วงแหวนนับไม่ถ้วนสว่างขึ้น หุ่นยนต์แต่ละตัวถูกวงแหวนล้อมรอบ

เส้นสัดส่วนทองคำที่เปล่งประกายปรากฏขึ้นในวงแหวน

สนามรบทั้งหมดเผยภาพที่น่าพิศวง ทั้งละเอียดซับซ้อนและยิ่งใหญ่

(จบบทที่ 487)