บทที่ 24 การซื้อขายครั้งที่สอง

บทที่ 24 การซื้อขายครั้งที่สอง

"ม่อ"

"เคยได้ยินเกี่ยวกับโลหะผสมเอนโทรปีสูงไหม?"

เฉิงฉีสูดลมหายใจเข้าลึก พยายามสงบสติอารมณ์

"แน่นอนว่าเคยได้ยิน"

"มันเป็นโลหะผสมที่มีการจัดเรียงอะตอมแบบไร้ระเบียบที่หายากมาก มักถูกใช้ในแกนประมวลผลหลักของระบบคำนวณระดับสูง"

"ฉันประหลาดใจนะ ที่นายสามารถพูดถึงโลหะผสมเอนโทรปีสูงได้"

"นายต้องการซื้อโลหะผสมเอนโทรปีสูงหรือ?"

"ฉันไม่ได้โอ้อวด ในทั้งระบบสุริยะ คนที่สามารถจัดการกับโลหะผสมเอนโทรปีสูงได้ รวมฉันแล้วไม่เกินสิบคน"

"และถ้าหากหาช่องทางการขายที่เหมาะสมได้ อำนาจการกำหนดราคาของโลหะผสมเอนโทรปีสูงจะอยู่ในมือผู้ขายทั้งหมด"

"ขออภัยที่ต้องพูดตรงๆ แต่นายในตอนนี้ ไม่มีทางจ่ายราคาอันแพงลิบลิ่วนั้นได้แน่"

"ธุรกรรมของพวกเราเสร็จสิ้นแล้ว ในฐานะพ่อค้า เวลาคือเงินเป็นทอง ตอนนี้มูลค่าหนึ่งวินาทีของฉันประมาณ 2,000 เครดิตพอยต์ ฉันจำเป็นต้องตัดการสื่อสาร"

น้ำเสียงของม่อยังคงเย็นชาและมีเหตุผล

"ฉันมีสี่ชิ้น"

เฉิงฉีเอ่ยขึ้นกะทันหัน

ม่อชะงัก "นายมีอะไรสี่ชิ้น"

เฉิงฉีพูดต่อ "ฉันชั่งดูแล้ว ประมาณ 410 กรัม"

น้ำเสียงของม่อสูงขึ้น "นายมีอะไรสี่ชิ้น?!"

เฉิงฉีตอบอย่างนิ่งสงบ "ฉันตั้งใจจะขายให้นาย"

ม่อค่อยๆ สูดหายใจเข้าลึก "นายมีอะไรสี่ชิ้น?!!!"

เฉิงฉีตอบทีละคำ "โล-หะ-ผสม-เอน-โทร-ปี-สูง"

ปลายสายเงียบไปเต็ม 30 วินาที

"ม่อ มูลค่าหนึ่งวินาทีของนายไม่ใช่ 2,000 เครดิตพอยต์หรอกเหรอ ทำไมไม่พูดอะไรล่ะ"

"เฉิงฉี ก่อนที่ฉันจะไปถึง อย่าเพิ่งดื่มยาปรับพันธุกรรมพวกนั้นเด็ดขาด ไม่งั้นธุรกิจนี้จะพังพินาศหมด!"

เฉิงฉีหัวเราะเบาๆ

ฮึๆ

เขาร้อนใจแล้ว

"ช่างเถอะ ให้ ID มา"

"ฉันจะโอนเงินมัดจำให้ก่อน"

"เฉิงฉี ที่จริงชีวิตมันสวยงามนะ ไม่ได้มีแค่เส้นทางการพัฒนาพันธุกรรมเท่านั้น"

"นายมีความสามารถและโชคแบบนี้ ฉันคิดว่าเราน่าจะสร้างความสัมพันธ์ทางธุรกิจระยะยาวได้"

"นายลองมองรอบๆ ตัวสิ กองขยะที่เต็มไปด้วยกลิ่นเน่าเหม็น ทำให้คนสิ้นหวังไม่รู้สึกว่ามันงดงามบ้างหรือ?"

ในฐานะผู้มีพันธุกรรมระดับสูงที่เต็มไปด้วยเหตุผลและแทบไม่มีความผันผวนทางอารมณ์ ม่อไม่เก่งเรื่องการพูดให้กำลังใจ ยิ่งไปกว่านั้น ตอนนี้เขายังมีอาการตื่นตระหนกเล็กน้อย

ในระหว่างนั้น เฉิงฉีได้รับการโอนเงิน 10 ล้านเครดิตพอยต์จากม่อ

หัวใจของเฉิงฉีสั่นสะท้าน

แม่ง! 10 ล้าน!

และนี่เป็นแค่เงินมัดจำ!

ในตอนนี้ บนท้องฟ้าปรากฏแสงริบหรี่อีกครั้ง

เป็นกล่องขนส่งอีกใบ

เมื่อกล่องเปิดออก ภายในมีตาชั่งขนาดเล็ก เฉิงฉีจำได้ว่านี่เป็นของส่วนตัวของม่อ แต่ตอนนี้ตาชั่งไม่ได้เป็นสีทองอีกต่อไป แต่เป็นสีดำสนิททั้งตัว

เฉิงฉีนำโลหะผสมเอนโทรปีสูงทั้ง 4 ชิ้นออกมา

ปลายด้านหนึ่งของตาชั่งปล่อยลำแสงสแกน อีกด้านหนึ่งก็แสดงข้อมูลโดยละเอียด

—โลหะผสมเอนโทรปีสูงความบริสุทธิ์สูง 410.23 กรัม มูลค่า 34,553,200 เครดิตพอยต์

สามสิบสี่ล้านห้าแสน

แม้ว่าเฉิงฉีจะเตรียมใจไว้แล้ว แต่เมื่อเห็นราคาขายสุดท้าย หัวใจก็เต้นผิดจังหวะไปชั่วขณะ

สำหรับผู้เก็บขยะที่ดิ้นรนอยู่ในชั้นล่างสุดมาตลอด นี่คือตัวเลขสวรรค์ในตัวเลขสวรรค์!

เรื่องที่ม่อพูดก่อนหน้านี้ว่า 'อำนาจการกำหนดราคาของโลหะผสมเอนโทรปีสูงอยู่ในมือผู้ขาย' เฉิงฉีไม่ค่อยสนใจนัก

เพราะราคาที่ม่อเสนอมานั้น มักจะยุติธรรมและสมเหตุสมผลเสมอ

ยิ่งไปกว่านั้น โลหะผสมเอนโทรปีสูงสำหรับเฉิงฉีแล้ว ไม่ได้มีค่ามากมายอะไรนัก

ราคานี้ เฉิงฉีพอใจมากแล้ว!

จากนั้น

เฉิงฉีเขียนรายการสิ่งของที่ต้องการแลกเปลี่ยน!

หุ่นยนต์พี่เลี้ยง B343 หรือก็คือต้นแบบของฮั่นจ้าย

ถุงมือกลไกช่วยเหลือทางการแพทย์

รองเท้ากลไกสำหรับการผจญภัย

ชุดเกราะภายนอกนักรบสุดขีด

และอุปกรณ์ที่เกี่ยวข้องกับเทคโนโลยีมิวทรอน

แค่ได้ของพวกนี้มา ก็จะทำให้พลังของเฉิงฉีเพิ่มขึ้นอีกขั้นใหญ่

น่าเสียดาย ม่อขัดจังหวะคำพูดของเฉิงฉี

"รู้ไหมว่าทำไมฉันถึงไม่มาเจอนายด้วยตัวเอง?"

"เพราะเมื่อวานนี้เอง โลกขยะถูกปิดล้อมแล้ว"

"ไม่รู้ด้วยเหตุผลอะไร ชนชั้นสูงของมนุษย์ไม่ต้องการให้มีขยะเทคโนโลยีใหม่เข้ามาบนโลกชั่วคราว"

"และที่ด้านนอกของโลก ก็มีการติดตั้งเครื่องตรวจจับจำนวนมาก"

"กล่องขนส่งสีดำที่นายเห็น รวมถึงตาชั่งสีดำ ล้วนทำมาจากวัสดุชีวภาพพิเศษ พอจะหลบสัญญาณตรวจจับได้บ้าง"

"ยาเร่งปฏิกิริยาพันธุกรรมที่ส่งให้นายก็เช่นกัน อย่างน้อยมันไม่ปล่อยสัญญาณอิเล็กทรอนิกส์"

"อย่าคิดว่ามันง่าย"

"การที่ฉันสามารถส่งกล่องเทคโนโลยีชีวภาพพวกนั้นมายังโลกได้ ก็นับว่าเป็นความสามารถระดับเทพแล้ว"

"ถ้าขนาดใหญ่กว่านี้ หรือความถี่มากเกินไป ก็เสี่ยงที่จะถูกยึด ฉันเองก็ช่วยตัวเองไม่ได้"

"ครั้งที่แล้วที่เจอกัน เรายังทำการค้าแบบปกติ"

"แต่ตอนนี้ เป็นการลักลอบ"

เฉิงฉีชะงัก

ทำไมชนชั้นสูงของมนุษย์ถึงต้องปิดล้อมโลกที่เต็มไปด้วยขยะด้วย?

"ยิ่งไปกว่านั้น ของที่นายต้องการพวกนั้น ล้วนเป็นผลิตภัณฑ์ที่ล้าสมัยมาก โลกภายนอกเลิกใช้ไปนานแล้ว อย่างเช่นหุ่นยนต์พี่เลี้ยง B343 คงมีแต่ในกองขยะบนโลกเท่านั้นที่จะหาซากมันได้"

ม่อครุ่นคิดครู่หนึ่ง "ส่วนเทคโนโลยีมิวทรอนที่นายพูดถึง ฉันไม่เคยได้ยินมาก่อน"

เฉิงฉีเงียบไปครู่หนึ่ง

ดูเหมือนจะไม่มีทางเลือกอื่น

ผู้แข็งแกร่งที่แท้จริงนั้น แม้ในสถานการณ์ที่ไร้ทางออก ก็ยังสามารถหาเส้นทางใหม่ได้

สนามขยะบนโลกนั้นกว้างใหญ่ ภายใต้เงื่อนไขที่มี STC หากขุดค้นอย่างเต็มที่ก็สามารถพลิกฟ้าเปลี่ยนชะตาได้เช่นกัน

"เงินมัดจำ 10 ล้านเครดิตพอยต์ที่โอนมา ผมขอเก็บไว้"

"มูลค่าที่เหลือของโลหะผสมเอนโทรปีสูง ขอแลกเป็นยาเร่งปฏิกิริยาพันธุกรรมทั้งหมด"

"ท่านรับผิดชอบการขนส่งให้ปลอดภัย"

"และหลักการของผมยังเหมือนเดิม"

"ไม่ต้องการคุณภาพ แต่ต้องการปริมาณ"

"ยิ่งแย่ยิ่งดี ยิ่งห่วยยิ่งดี ยิ่งถูกยิ่งดี!"

ตึงตึงตึง...

ม่อที่นั่งอยู่ในห้องบังคับยานอวกาศสะดุ้งโหยง "เฉิงฉี! แกกำลังดื่มอะไร?!!!"

"ฉันกระหายน้ำ ก็เลยดื่มน้ำ! นายไม่ได้คิดว่าฉันกำลังดื่มยาเร่งปฏิกิริยาพันธุกรรมหรอกนะ?"

"..."

"เฉิงฉี รับยาของนายไป พร้อมกับวางโลหะผสมเอนโทรปีสูงไว้ในกล่องขนส่ง มันจะกลับไปโดยอัตโนมัติ การร่วมงานกับนายสนุกมาก หวังว่าครั้งหน้าที่ติดต่อนาย นายจะยังมีชีวิตอยู่"

เฉิงฉีเริ่มจัดการทีละอย่าง

หลังจากหยิบยาเร่งปฏิกิริยาพันธุกรรมออกมาอย่างระมัดระวัง สายตาของเฉิงฉีก็เหลือบไปเห็นกล่องขนส่งสีดำเหล่านั้นโดยบังเอิญ

[ตรวจพบเทคโนโลยีที่คล้ายคลึง]

[กล่องขนส่งขนาดจิ๋ว]

[ผลิตจากวัสดุพอลิเมอร์ชีวภาพ มีเครื่องยนต์ชีวภาพในตัว ด้วยคุณสมบัติของวัสดุและหลักการความร้อน สามารถป้องกันสัญญาณตรวจจับส่วนใหญ่ได้]

"อืม...?"

เฉิงฉีมองดูพื้น ตอนนี้มีกล่องวางนิ่งอยู่ห้าใบ ก่อนหน้านี้สี่ใบขนส่งยาปรับพันธุกรรมมา และอีกใบหนึ่งนำตาชั่งสีดำมา

ซื้อของแถมบรรจุภัณฑ์ เป็นเรื่องที่สมเหตุสมผลไม่ใช่หรือ?

เฉิงฉีลูบคางครุ่นคิด คงไม่ต้องขออนุญาตม่อหรอกมั้ง?

จากนั้น

เฉิงฉีก็มองดูตาชั่งสีดำในกล่องใบหนึ่ง

เห็นได้ชัดว่านี่เป็นเครื่องมือที่ม่อผลิตขึ้นมาเป็นพิเศษเพื่อซื้อขายกับพวกเก็บขยะ ถ้าเอาไปนอกโลก ดูเหมือนจะไม่มีความหมายอะไร

คุณปู่เคยบอกว่า ในยุคโบราณ ซื้อแตงโมแถมตะกร้า ซื้อบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปแถมส้อม ซื้อรถพอร์เช่แถมพนักงานขายสาว

ฉันซื้อยามูลค่าหลายล้านเครดิตพอยต์

แถมตาชั่งเล็กๆ... ไม่เกินไปใช่ไหม?

เฉิงฉียังคงลูบคางครุ่นคิด

เรื่องเล็กๆ แค่นี้

คงไม่ต้องขออนุญาตม่อหรอกมั้ง?

จากนั้น

เฉิงฉีหยิบตาชั่งเล็กออกมา แล้วยัดโลหะผสมเอนโทรปีสูงทั้งสี่ชิ้นเข้าไปในกล่องใบเดียวกัน

ในวินาทีที่ปิดกล่อง ใต้กล่องทั้งหมดก็ปล่อยเปลวไฟชีวภาพสีฟ้าอมเขียวออกมา เตรียมลอยขึ้นสู่ท้องฟ้า

เฉิงฉีส่งสัญญาณด้วยสายตา

ฮั่นจ้ายที่เตรียมพร้อมอยู่แล้วก็พุ่งตัวเหมือนเสือหิวล่าเหยื่อ กดกล่องเปล่าทั้งสี่ใบไว้ใต้ร่าง

"ตัวน้อยๆ!"

"จะไปไหนกัน!"

(จบบทที่ 24)