บทที่ 30 สุสานกระบี่

ภูเขามังกรฟ้า ตอนเย็น

หลินหยวนสวมชุดนักพรตสีเทา เดินไปหยุดที่หน้าก้อนหินยักษ์

“สิบปีแล้วสินะ...”

หลินหยวนนั่งลงบนก้อนหิน เงียบไปครู่หนึ่ง

สิบปีมานี้ หลินหยวนได้เรียนรู้เกี่ยวกับโลกนี้มากมาย

ระบบการฝึกฝนของโลกนี้แบ่งออกเป็นเก้าระดับ ตั้งแต่ระดับเก้าถึงระดับหนึ่ง

ระดับ 9 ต่ำสุด ระดับ 1 สูงสุด และเหนือระดับหนึ่งคือขอบเขตสวรรค์

ผู้เชี่ยวชาญในขอบเขตสวรรค์ได้รับการขนานนามว่าเป็นหนึ่งเดียวกับสวรรค์และโลก รับรู้ถึงพลังของทุกสิ่ง สามารถทำลายภูเขาและทำให้แผ่นดินแยกได้เพียงแค่ขยับมือ

แม้แต่ในสหพันธ์มนุษย์แห่งจักรวาล ก็ยังถือเป็นพลังต่อสู้ระดับสอง

จากมุมมองนี้ หลินหยวนจึงมั่นใจว่าระดับของโลกนี้สูงกว่าโลกยุทธที่เขาข้ามมิติไปในครั้งแรก

“เหลือเวลาอีกเจ็ดสิบปี”

หลินหยวนเหลือบมองตัวอักษรจางๆ ที่ด้านล่างของสายตา

[ชื่อ: จางซานเฟิง (หลินหยวน)]

[สถานะ: ผู้ครอบครองประตูสู่ภพหมื่น]

[พรสวรรค์: ความเข้าใจท้าทายสวรรค์

[สถานะปัจจุบัน: จุติด้วยจิตสำนึก]

[เวลาที่เหลือ: แปดสิบปี]

บางทีอาจเป็นเพราะพลังที่เพิ่มขึ้น และระดับของโลกที่แตกต่างกัน

เวลาที่หลินหยวนสามารถอยู่ในโลกนี้ได้เปลี่ยนจากยี่สิบปีเป็นแปดสิบปี

หลินหยวนค่อนข้างพอใจกับเรื่องนี้ ในกรณีที่จุติด้วยจิตสำนึก ยิ่งอยู่นานยิ่งดี

“ขอบเขตสวรรค์...”

หลินหยวนหลับตาลงเล็กน้อย สัมผัสถึงพลังปราณที่ไหลเวียนอย่างช้าๆ ในร่างกาย

สิบปีมานี้ หลินหยวนไม่ได้อยู่เฉยๆ อย่างแน่นอน

ด้วยความเข้าใจท้าทายสวรรค์ หลินหยวนใช้เวลาเพียงสามปีก็บรรลุถึงระดับหนึ่ง

ซึ่งเทียบเท่ากับขอบเขตอิสระของโลกแห่งยุทธ

จากนั้นอีกห้าปีต่อมา หลินหยวนก็ก้าวเข้าสู่ขอบเขตสวรรค์ กลายเป็นหนึ่งในผู้เชี่ยวชาญที่แข็งแกร่งที่สุดในยุคนี้

แน่นอน ทั้งหมดนี้หลินหยวนทำอย่างลับๆ คนอื่นๆ บนภูเขามังกรฟ้าไม่รู้เรื่องนี้

“ควรวางตัวอย่างระมัดระวังไว้จะดีกว่า”

หลินหยวนถอนหายใจเบาๆ คิดในใจ

สำนักเทียนซือของภูเขามังกรฟ้า เป็นต้นกำเนิดของนักพรตทั่วหล้า มีพื้นหลังที่ลึกลับ

อย่างน้อยหลังจากที่หลินหยวนก้าวเข้าสู่ขอบเขตสวรรค์ เขาก็รู้สึกได้อย่างเลือนรางว่ามีสถานที่หลายแห่งบนภูเขามังกรฟ้าที่ซ่อนพลังที่เหนือกว่าขอบเขตสวรรค์

“ค่อยๆ ฝึกฝนไป”

“ยังไงก็ตาม ครั้งนี้มีเวลาอีกนาน ไม่ต้องรีบ”

หลินหยวนคิดพลางเดินออกจากก้อนหินยักษ์

ไม่นาน

หลินหยวนก็มาถึงลานฝึกที่อยู่กลางภูเขา

ลานฝึกแห่งนี้เป็นที่ที่นักพรตตัวน้อยๆ บนภูเขามังกรฟ้าอาศัยอยู่

บนภูเขามังกรฟ้า มีลานฝึกแบบนี้ทั้งหมดแปดแห่ง

สำนักเทียนซือปกติจะไม่เข้มงวดกับนักพรตตัวน้อยๆ ตราบใดที่พวกเขาทำภารกิจประจำวันเสร็จ พวกเขาก็สามารถทำอะไรก็ได้ตามที่ต้องการ

ไม่นานหลังจากที่หลินหยวนกลับมา เขาก็เห็นนักพรตตัวน้อยๆ หลายคนที่อายุใกล้เคียงกับเขากำลังมุงกันอยู่

“นักพรตผิงหยาง?”

หลินหยวนขมวดคิ้วเล็กน้อย

ตอนนี้นักพรตเฒ่าที่สวมชุดนักพรตขาดๆ คนหนึ่งกำลังถูกล้อมรอบด้วยนักพรตตัวน้อยๆ

นักพรตเฒ่าคนนี้มักจะเดินเตร็ดเตร่อยู่บนภูเขามังกรฟ้า ชอบอยู่กับนักพรตตัวน้อยๆ นักพรตหลายคนในสำนักเทียนซือก็ไม่ได้สนใจ

นานๆ ไป ทุกคนก็คุ้นเคยกัน

สาเหตุที่หลินหยวนให้ความสนใจกับนักพรตผิงหยางเป็นพิเศษ เพราะเขาเป็นผู้เชี่ยวชาญขอบเขตสวรรค์

สำนักเทียนซือของภูเขามังกรฟ้าประกาศว่ามีเพียงเจ้าสำนักชางชิงเท่านั้นที่เป็นผู้เชี่ยวชาญขอบเขตสวรรค์

แต่จริงๆ แล้ว สำนักเทียนซือมีผู้เชี่ยวชาญขอบเขตสวรรค์อยู่สามคน

นักพรตผิงหยางที่ดูซอมซ่อคนนี้ก็เป็นหนึ่งในนั้น

หลินหยวนเดาว่านักพรตผิงหยางน่าจะเป็นผู้พิทักษ์

เขาจะปรากฏตัวเฉพาะในยามที่สำนักเทียนซือตกอยู่ในอันตราย

“ท่านนักพรต ท่านนักพรต ท่านว่าใครคือคนที่แข็งแกร่งที่สุดในโลก?”

นักพรตตัวน้อยคนหนึ่งที่ดูอายุน้อยที่สุดในบรรดานักพรตตัวน้อยๆ ที่ล้อมรอบนักพรตผิงหยางถามด้วยน้ำเสียงใสๆ

“คนที่แข็งแกร่งที่สุดในโลกรึ?”

นักพรตผิงหยางนิ่งไปครู่หนึ่ง จากนั้นก็ยิ้มและพูด

“แน่นอนว่าย่อมต้องเป็นปรมาจารย์สวรรค์รุ่นก่อนๆ ของสำนักเทียนซือของเรา”

“สำนักเทียนซือของเราสืบทอดมายาวนานถึงหกพันแปดร้อยปี มีปรมาจารย์สวรรค์ทั้งหมดสามสิบหกคน ปรมาจารย์สวรรค์แต่ละคนล้วนมีความสามารถพิเศษ ไม่มีใครเทียบได้ในโลก”

“แม้แต่ผู้เชี่ยวชาญขอบเขตสวรรค์ ก็ยังต้องก้มหัวให้ปรมาจารย์สวรรค์”

น้ำเสียงของนักพรตผิงหยางสูงขึ้นเล็กน้อย ดูค่อนข้างภาคภูมิใจ

เมื่อนักพรตตัวน้อยๆ คนอื่นๆ ได้ยินเช่นนั้น พวกเขาก็รู้สึกตื่นเต้น

ท้ายที่สุด พวกเขาทั้งหมดเป็นนักพรตของสำนักเทียนซือ เมื่อได้ยินว่าปรมาจารย์สวรรค์ของตนเองไม่มีใครเทียบได้ในโลก

พวกเขาก็รู้สึกมีความสุขตามธรรมชาติ

“แล้วตอนนี้ใครคือปรมาจารย์สวรรค์ของสำนักเทียนซือ?”

นักพรตตัวน้อยๆ อีกคนหนึ่งที่ดูไร้เดียงสาถาม

เมื่อพูดจบ

นักพรตตัวน้อยๆ ทุกคนก็มองไปที่นักพรตผิงหยาง

“ปรมาจารย์สวรรค์ในปัจจุบันรึ...”

นักพรตผิงหยางลังเลเล็กน้อยเมื่อได้ยินคำถามนี้ แต่ก็ยังตอบ

“สำนักเทียนซือของเรารุ่นนี้ยังไม่มีปรมาจารย์สวรรค์”

ยังมีอีกประโยคที่นักพรตผิงหยางไม่ได้พูด

ไม่ใช่แค่รุ่นนี้ที่สำนักเทียนซือไม่มีปรมาจารย์สวรรค์

แต่ห้าร้อยปีแล้วที่ไม่มีปรมาจารย์สวรรค์เกิดขึ้น

สำนักเทียนซือสืบทอดมายาวนานถึงหกพันแปดร้อยปี มีปรมาจารย์สวรรค์ทั้งหมดสามสิบหกคน

นั่นหมายความว่า ไม่ใช่ทุกรุ่นที่จะมีปรมาจารย์สวรรค์เกิดขึ้น

ถึงอย่างนั้น โดยทั่วไปแล้ว อย่างมากที่สุดก็สองสามร้อยปี ก็จะมีปรมาจารย์สวรรค์ปรากฏตัวขึ้น

แต่ตอนนี้ นับตั้งแต่ปรมาจารย์สวรรค์คนก่อนหน้ามรณภาพไป

ก็ผ่านมาห้าร้อยปีแล้ว

“ปรมาจารย์สวรรค์...”

หลินหยวนมองด้วยสายตาที่สงบนิ่ง

จากความเข้าใจของเขาในช่วงสิบปีที่ผ่านมา

ระดับที่แท้จริงของปรมาจารย์สวรรค์ของสำนักเทียนซือน่าจะเหนือกว่าขอบเขตสวรรค์

ส่วนวิธีการเป็นปรมาจารย์สวรรค์นั้น ต้องผ่านการทดสอบบางอย่าง

หลินหยวนยังไม่รู้ว่าการทดสอบนั้นเป็นอย่างไร

นี่เป็นความลับสุดยอดของสำนักเทียนซือ คาดว่าเฉพาะผู้ที่อยู่ในขอบเขตสวรรค์เท่านั้นที่จะรู้

“จะก้าวข้ามขอบเขตสวรรค์ได้อย่างไร...”

หลินหยวนขมวดคิ้วเล็กน้อย

นับตั้งแต่ก้าวเข้าสู่ขอบเขตสวรรค์เมื่อสองปีก่อน หลินหยวนก็รู้สึกว่าความเร็วในการฝึกฝนของเขาลดลงอย่างมาก

ตามแนวโน้มนี้ แม้ว่าจะมีความเข้าใจท้าทายสวรรค์ หลินหยวนก็ยังต้องใช้เวลาอย่างน้อยห้าสิบปีกว่าจะสามารถก้าวข้ามขอบเขตสวรรค์นี้ได้

นี่เป็นเรื่องแปลกมาก

ด้วยความเข้าใจท้าทายสวรรค์ของหลินหยวน ยังต้องใช้เวลาห้าสิบปีในการก้าวข้ามขอบเขตสวรรค์ แล้วคนอื่นๆ แม้ว่าจะมีพรสวรรค์มากแค่ไหน ไม่ต้องพูดถึงห้าสิบปี อย่างน้อยก็ต้องใช้เวลาสองสามร้อยปีใช่ไหม?

แต่ปรมาจารย์สวรรค์รุ่นก่อนๆ ที่หลินหยวนรู้จัก ล้วนมีอายุไม่เกินร้อยปี

“หรือว่ามีทางลัด?”

หลินหยวนเดาอย่างลับๆ เหลือบมองไปยังทิศทางต่างๆ อย่างรวดเร็ว

ทิศทางเหล่านั้นคือที่ที่หลินหยวนรู้สึกได้ว่ามีพลังที่เหนือกว่าขอบเขตสวรรค์ซ่อนอยู่

“เจ้าตัวน้อยซานเฟิงนี่เอง...”

นักพรตผิงหยางเงยหน้าขึ้นมองหลินหยวน รอยยิ้มปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเขา

“อีกครึ่งเดือนก็จะถึงการเดินทางไปสุสานกระบี่ของสำนักเทียนซือที่จัดขึ้นทุกๆ ยี่สิบปี”

“เจ้าจงตั้งใจแสดงให้ดี จะเป็นประโยชน์อย่างมากกับเจ้าในอนาคต”

นักพรตผิงหยางพูดด้วยความหมายแฝง

“การเดินทางไปสุสานกระบี่?”

หลินหยวนรู้สึกตื่นเต้นเล็กน้อย

ถ้าเป็นคนอื่นที่พูดแบบนี้ หลินหยวนอาจจะไม่สนใจ

แต่นักพรตผิงหยางเป็นผู้พิทักษ์ของสำนักเทียนซือ และเป็นหนึ่งในผู้เชี่ยวชาญขอบเขตสวรรค์ทั้งสามคน

ความเข้าใจของเขาเกี่ยวกับสำนักเทียนซือต้องเหนือกว่าหลินหยวนอย่างแน่นอน

คนที่แบบนี้ เน้นย้ำเรื่องการเดินทางไปสุสานกระบี่ และยังบอกให้หลินหยวนตั้งใจแสดงให้ดีอีกด้วย

เห็นได้ชัดว่ามีความหมายที่ลึกซึ้งกว่านั้น

“ขอบคุณที่เตือนข้าน้อย ท่านนักพรตผิงหยาง”

ถึงแม้ว่าหลินหยวนจะไม่รู้ว่าการเดินทางไปสุสานกระบี่หมายความว่าอย่างไร

เขาก็ยังโค้งคำนับให้นักพรตผิงหยางด้วยความเคารพ

สิบปีมานี้ นักพรตผิงหยางดูแลเขาเป็นอย่างดี โดยเฉพาะอย่างยิ่งตอนที่เขาเพิ่งถูกพาขึ้นมาบนภูเขามังกรฟ้า

นอกจากการดูแลของนักพรตฉางชิงแล้ว นักพรตผิงหยางยังแอบใช้พลังปราณขอบเขตสวรรค์ของตัวเองชำระล้างร่างกายให้หลินหยวนหลายครั้ง

นักพรตผิงหยางคิดว่าหลินหยวนยังเด็ก ไม่รู้เรื่องนี้

แต่หลินหยวนจุติด้วยจิตสำนึกมา เขารู้ทุกอย่างที่เกิดขึ้นหลังจากที่เขาเกิด

(จบตอน)

........

แก้คำเสร็จหมดเรียบร้อยแล้วครับ สกุลเงินในเรื่องใช้เป็นหยวนนะครับ

สรุปเรื่อง ขอบเขตหรือระดับครับ

-โลกแห่งยุทธ-

ขอบเขตก่อนสวรรค์

ขอบเขตก่อกำเนิด

ขอบเขตปรมาจารย์

ขอบเขตมหาปรมาจารย์

ขอบเขตตำนาน

ขอบเขตอิสระ

-จักรวาลอารยธรรมมนุษย์-

ไร้ระดับ

ระดับ 1 ขั้น 1-12

ระดับ 2 ขั้น 1-12

.....

-โลกแห่งนักพรต-

ระดับ 9 ต่ำสุด

ระดับ 1 สูงสุด

ขอบเขตสวรรค์

ขอบเขตปรมาจารย์สวรรค์ (ขอติดไว้ก่อนนะครับ อยากได้คำที่ดูดีกว่านี้)