บทที่ 6 บทสนทนาของปู่และหลาน

บทที่ 6 บทสนทนาของปู่และหลาน

เมื่อ จาง จุนเฟิงปล่อย ลี พูจิน ใบหน้าขาวผ่องของเธอขึ้นสีแดงระเรื่อ เมื่อเห็นสาวงามในสภาพนั้น เขาก็ยิ้มแหย่ "นี่ไม่ใช่จูบแรกของคุณใช่ไหม? ดูไม่ค่อยคล่องเลยนะ"

ลี พูจินได้ยิน จาง จุนเฟิงกล้าพูดแบบนั้น ก็จ้องเขาอย่างเดือดดาล "คุณไม่กลัวฉันจะเรียกคนมาจัดการหรือไง? อย่าคิดว่าจะมาถือวิสาสะกับฉันได้ง่ายๆ!"

"จะกลัวทำไม? เราก็เป็นแฟนกัน กำลังคบหากันอยู่ไม่ใช่หรือ?" จาง จุนเฟิงที่ได้สอนบทเรียนสาวเย่อหยิ่งคนนี้และได้ความได้เปรียบกลับคืนมา ตอบอย่างไม่สะทกสะท้านต่อคำขู่ของ ลี พูจิน

"อีกอย่าง คุณก็คงไม่อยากให้ความสัมพันธ์จริงๆ ของเราถูกเปิดเผย จนแผนที่วางไว้ต้องล้มเหลวหรอกนะ? พี่ชายที่รักของคุณยังหวังจะเอาคุณไปเป็นเครื่องมือแต่งงานกับตระกูลธุรกิจอื่นอยู่นะ!"

เมื่อได้ยิน จาง จุนเฟิงพูดแบบนั้น ลี พูจินที่กำลังโกรธก็ตกใจ เธอไม่คิดว่าคนที่เธอมองว่าเป็นแค่เด็กใช้เงินเปลืองคนนี้จะมีวันที่จับจุดอ่อนเธอได้!

จาง จุนเฟิงเห็น ลี พูจินมีท่าทางลำบากใจก็ยิ้มอย่างพอใจ ปล่อยให้ผู้หญิงคนนี้ขี่คอมานาน ถึงเวลาเก็บดอกเบี้ยคืนบ้างแล้ว! ส่วนสถานการณ์ที่บ้านตระกูลลีแห่งโอซอนเมื่อครู่ เขาก็พอจะอ่านออกบ้างแล้ว

ท่าน ลี คัมนฮี ผู้มีอำนาจของกลุ่มไฟว์สตาร์และเป็นพ่อของ ลี พูจิน ไม่ได้แสดงท่าทีปฏิเสธความสัมพันธ์ของพวกเขา นั่นก็แสดงถึงท่าทีของเขาแล้วว่าอย่างน้อยก็ไม่ได้คัดค้าน ใช่ไหม?

แต่ถ้าเรื่องของพวกเขาล่ม ลี พูจินก็จะไม่มีทางเลือกอื่น ต้องกลายเป็นตัวต่อรองในการแต่งงานระหว่างตระกูล เพราะตระกูลธุรกิจแบบนี้คงไม่ยอมให้สมาชิกในครอบครัวทำลายผลประโยชน์ของตระกูลเพื่อ "ความรัก" ซ้ำแล้วซ้ำอีกแน่

ลี พูจินมอง จาง จุนเฟิงด้วยสีหน้าซับซ้อน ผู้ชายคนนี้ที่แสดงออกว่ารักเงินต่อหน้าเธอมาตลอด จนกระทั่งเมื่อครู่ เธอถึงเข้าใจว่าเขาอาจจะไม่ได้ง่ายๆ อย่างที่เธอคิด!

"...เรื่องเมื่อกี้ ฉันจะถือว่าไม่เคยเกิดขึ้น! แต่อย่าให้มีครั้งหน้า!" ลี พูจินปรับอารมณ์ แล้วเตรียมลงจากรถไปที่ห้องที่จองไว้ในโรงแรม

จาง จุนเฟิงไม่ได้สนใจ "คำขู่" ของ ลี พูจิน ในขณะที่เธอวางแผนกับเขา เขาก็วางแผนกับผู้หญิงเจ้าเล่ห์คนนี้เช่นกัน! ถ้ามีโอกาสได้ทั้งคนทั้งเงิน นั่นก็คงจะดีที่สุด!

เช้าวันรุ่งขึ้น จาง จุนเฟิงให้โรงแรมจัดคนขับรถพาเขาไปย่านมยองดงในเขตจุงกุ กรุงโซล กลับมาทั้งทีต้องไปเยี่ยมคุณปู่ที่บ้าน พร้อมกับขอเงินทุนเพิ่มด้วย!

แทนที่จะให้คุณปู่เอาเงินไปลงทุนกับบริษัทที่ต้องขาดทุนหนักในวิกฤตการเงินปีหน้าแน่นอน ยังไงก็ให้เขาเอาไปลงทุนในตลาดหุ้นอเมริกาดีกว่า จะได้กำไรมากกว่า!

แต่แผนของเขาอาจจะสวยหรู แต่ความจริงกลับไม่เป็นแบบนั้น!

"อะไรนะ! สัปดาห์ที่แล้วคุณปู่ให้ห้างแซมซองกู้เงิน 100,000 ล้านวอน?!" จาง จุนเฟิงได้ยินข่าวนี้แทบจะคลั่ง

จาง ฟูซานขมวดคิ้ว "เด็กคนนี้ พูดจากับผู้ใหญ่แบบนี้ได้ยังไง!"

"...ก็มันจริงนี่ครับ! คุณปู่ครับ อย่าบอกนะว่าห้างแซมซองที่แทบจะตายแล้วไม่ตายแล้วนี่ กู้เงินไปเยอะขนาดนี้จะเอามาคืนได้ยังไง! นี่มันก็เหมือนเอาเงิน 100,000 ล้านวอนไปทิ้งน้ำเลยนะครับ!"

"100,000 ล้านวอนนี่แปลงเป็นดอลลาร์ก็เกือบ 100 ล้านแล้ว เงินขนาดนี้ ถ้าให้ผมเอาไปลงทุนในตลาดหุ้นอเมริกา ปีเดียวจะได้กำไรเท่าไหร่รู้ไหมครับ?!" จาง จุนเฟิงพูดอย่างหงุดหงิด คุณปู่นี่ใจกว้างกับคนอื่นขนาดนี้ แต่กับหลานแท้ๆ กลับตระหนี่จริงๆ!

จาง ฟูซานมองหลานชายด้วยสีหน้าซับซ้อน พูดเสียงต่ำว่า "ซง แจฮวาน ประธานห้างแซมซองเป็นเพื่อนสนิทของพ่อเธอตอนยังมีชีวิตอยู่..."

จาง จุนเฟิงที่กำลังโมโหก็เงียบกริบทันที พอพูดถึงพ่อบุญธรรมของเขา เขาก็ไม่รู้จะพูดอะไรดี

ผ่านไปสักพัก จาง จุนเฟิงปรับอารมณ์แล้วถามต่อ "แล้วเงินสดที่บ้านเหลือเท่าไหร่ครับ? ทรัพย์สินที่รับจำนองมาขายได้หมดหรือยัง?"

"เหลือประมาณ 150,000 ล้านวอน ส่วนทรัพย์สินที่รับจำนองมาขายได้ไม่ถึงครึ่ง คนซื้อไม่ค่อยมี จะขายทั้งหมดคงต้องใช้เวลาอีกพัก..."

จาง จุนเฟิงสูดหายใจลึก สงบสติอารมณ์แล้วพูดว่า "คุณปู่ครับ มีเรื่องหนึ่งที่ผมอยากให้คุณปู่ฟัง! ถ้าเป็นไปได้ คุณปู่ควรรีบแปลงเงินสดที่มีเป็นดอลลาร์!"

"นอกจากนี้ ในปีหน้าอย่าปล่อยกู้ให้บริษัทหรือบุคคลใดๆ ถ้ามีคนมาขอกู้ ก็บอกไปตรงๆ ว่าตอนนี้ตระกูลจางแห่งมยองดงปล่อยกู้ไป 90% ของเงินทุนแล้ว ไม่มีเงินเหลือให้กู้แล้ว!"

เมื่อได้ยินหลานชายพูดแบบนี้ จาง ฟูซานก็เริ่มไม่สบายใจ "เธอรู้ไหมว่าที่พูดมานี่หมายความว่าอะไร?! การปล่อยกู้เก็บดอกเบี้ยเป็นธุรกิจหลักของตระกูลเรา ถ้าหยุดธุรกิจหนึ่งปีตามที่เธอบอก เธอรู้ไหมจะเสียเงินเท่าไหร่?"

เผชิญกับ จาง ฟูซานที่เริ่มโมโห จาง จุนเฟิงยังคงใจเย็น "แล้วคุณปู่รู้ไหมว่าต่อจากนี้จะเกิดอะไรขึ้น?!"

"คุณปู่ครับ คุณปู่สังเกตไหมว่านอกจากเกาหลีแล้ว สิงคโปร์ ไต้หวัน ฮ่องกง รวมถึงมาเลเซีย อินโดนีเซีย ไทย ฟิลิปปินส์ ที่พัฒนาอย่างรวดเร็วในช่วงหลายปีนี้ ส่วนใหญ่เป็นเพราะอุตสาหกรรมที่ใช้แรงงานเข้มข้นย้ายมาจากประเทศพัฒนาแล้ว เช่น สิ่งทอ ประกอบอุปกรณ์ไฟฟ้า แปรรูปพลาสติก แปรรูปอาหาร เป็นต้น ใช้การส่งออกขับเคลื่อนเศรษฐกิจ!"

"ยกตัวอย่างประเทศเราเลย เพื่อแย่งชิงตลาดและคว้าโอกาส บริษัทพวกนั้นต่างก็กู้เงินมาขยายกำลังการผลิตอย่างไร้ทิศทางเพื่อแย่งตลาดต่างประเทศ โดยไม่รู้ตัวว่าหนี้สินของพวกเขาสูงกว่ามูลค่าบริษัทหลายเท่าแล้ว!"

"ถ้ายุโรปและอเมริกาปรับกลยุทธ์ เริ่มดำเนินการกับประเทศในเอเชีย คุณปู่คิดว่ารัฐบาลที่ปล่อยให้บริษัทกู้เงินไปจนหมดแบบนี้ จะต้านทานแรงกระแทกทางการเงินจากต่างประเทศได้หรือครับ?!"

จาง ฟูซานที่แต่เดิมไม่ได้ใส่ใจอะไร พอได้ยินหลานชายอธิบายสถานการณ์ในและต่างประเทศ ชายชราวัยหลายสิบปีถึงกับเหงื่อเย็นผุด!

เขารู้ว่าทุกอย่างที่หลานชายพูดเป็นความจริง โดยเฉพาะธนาคารใหญ่ในประเทศอย่าง วูริ โฮลดิ้งส์, เคบี แบงก์, ฮันยา ไฟแนนเชียล โฮลดิ้งส์... ธนาคารเหล่านี้ล้วนประสบปัญหาขาดสภาพคล่อง เพราะมีบริษัทมาขอกู้เงินมากเหลือเกิน!

และเพราะการกู้เงินจากธนาคารยากขึ้นนี่เอง ธุรกิจเงินกู้นอกระบบในย่านมยองดงของพวกเขาถึงได้เฟื่องฟูในช่วงสองปีนี้ ทำให้เขาจาง ฟูซานและคุณนายตระกูลแบ็คกลายเป็น "เจ้าพ่อเงินกู้" ที่มีชื่อเสียงโด่งดัง!

(จบบทที่ 6)