ตอน.24 โร้คไลก์ของเสิ่นเมี่ยวเมี่ยว

“ไม่ตายตัวเหรอ?”

กู้เซิ่งขมวดคิ้วเล็กน้อย

นี่ดูเหมือนจะเป็นครั้งแรกที่เขาขมวดคิ้วนับตั้งแต่เริ่มการประชุม

เสิ่นเมี่ยวเมี่ยวดีใจมาก! ในที่สุดก็เจอข้อเสนอที่แม้แต่กู้เซิ่งยังรู้สึกยากแล้ว! “ใช่ค่ะ”

เสิ่นเมี่ยวเมี่ยวพยักหน้า: “ฉันพบว่าเกมในตลาดตอนนี้ ส่วนใหญ่แล้วการได้รับอุปกรณ์จะตายตัว”

“ในเวลาที่กำหนด ในตำแหน่งที่กำหนด จะได้รับอุปกรณ์ที่กำหนด”

“ฉันคิดว่าแบบนั้นมันไม่ยืดหยุ่นพอ และไม่มีความประหลาดใจ”

“ดังนั้น ฉันเลยคิดว่าอุปกรณ์ในเกมของเรา จะสามารถสร้างแบบสุ่มได้ไหมคะ?”

สุ่มสร้างอุปกรณ์?! ลู่เปียนที่อยู่ข้างๆ แทบไม่อยากเชื่อหูตัวเอง!

นี่มันแผนการร้ายระดับสุดยอดอะไรกัน!

โอ้ คุณหมายความว่า ผู้เล่นต้องพยายามเก็บอุปกรณ์อย่างยากลำบาก แล้วสุดท้ายอาจจะได้แค่กิ่งไม้เก่าๆ ใช่ไหม?

นี่มันตั้งใจจะทำให้คนคลื่นไส้ชัดๆ! ยังไม่ทันพูดจบ ลู่เปียนก็อดทนไม่ไหวแล้ว อ้าปากจะโต้แย้งข้อเสนอที่ไร้สาระของเสิ่นเมี่ยวเมี่ยวทันที:

“ท่านประธานเสิ่น เงื่อนไขของคุณมันเกินไป...”

ทว่า! ยังไม่ทันที่เขาจะพูดจบ! ก็เห็นกู้เซิ่งยกมือขึ้น ขัดจังหวะคำพูดของเขาโดยตรง! จากนั้น สายตาทั้งสองข้างก็จ้องมองไปที่เจ้าหนูนาจา ดวงตาเต็มไปด้วยแสงแห่งความประหลาดใจ:

“ท่านประธานเสิ่นหมายถึง... โร้คไลก์ (Roguelike) อย่างนั้นเหรอครับ?”

เกมโร้คไลก์!

เป็นประเภทของเกมที่ไม่เป็นเส้นตรงที่เน้น “การสร้างแบบสุ่ม” “กระบวนการเล่นแบบทางเดียว” “ภาพเรียบง่าย” และ “ระบบซับซ้อน”

ต้นกำเนิดของมัน คือเกมที่ชื่อว่า โร้ค《Rogue》 ในชาติที่แล้วของกู้เซิ่ง

เกมประเภทนี้ ด้วยความเป็นการสุ่มที่สูงมาก และประสบการณ์ที่ยอดเยี่ยมเมื่อสร้างเสร็จสมบูรณ์ ได้รับการสนับสนุนจากผู้เล่นนับไม่ถ้วนในชาติที่แล้วของกู้เซิ่ง

กู้เซิ่งก็เป็นหนึ่งในนั้น

แต่!

ในโลกที่ความคิดสร้างสรรค์ทางเกมขาดแคลนนี้ ไม่เคยมี โร้ค《Rogue》 เลย! ยิ่งไม่ต้องพูดถึงเกมที่เรียกว่า โร้คไลก์!

แล้ว!

กู้เซิ่งมองเสิ่นเมี่ยวเมี่ยวด้วยความตกใจเล็กน้อย

เธอสามารถอธิบายเกม โร้คไลก์ ได้อย่างละเอียดผ่านข้อเสนอแนะต่างๆ ได้อย่างไรกัน?! หรือว่าเธอเองก็เป็นผู้ข้ามเวลามาเหมือนกัน?!

“เอ่อ... หมูอะไรนะ?”

วินาทีต่อมา เสิ่นเมี่ยวเมี่ยวก็ใช้การกระทำจริงตอบคำถามของกู้เซิ่ง

เธอไม่ใช่ผู้ข้ามเวลาอะไรเลย เธอเป็นแค่ตัวป่วนที่อยากสร้างเกมห่วยๆ เท่านั้น: “หมูเหรอ? หมูอะไร? ทำไมถึงโยงไปถึงมื้อกลางวันได้ล่ะ?”

กู้เซิ่ง: ...

เอาล่ะ ฉันคิดมากไปเอง

“ไม่เป็นไร...”

กู้เซิ่งส่ายหน้า ปัดเรื่องนี้ไป: “ผมหมายถึง ยังมีข้อกำหนดหรือข้อเสนอแนะอื่นๆ อีกไหมครับ?”

“ไม่มีแล้ว... มั้งคะ”

จริงๆ แล้วเสิ่นเมี่ยวเมี่ยวยังอยากจะพูดต่อ

แต่บรรยากาศในห้องที่เกือบจะแข็งตัว ทำให้เธอเลือกที่จะหุบปากอย่างชาญฉลาด

เอาเป็นว่าแค่นี้ก็พอแล้ว

อะไรที่มากเกินไปก็จะกลายเป็นตรงกันข้าม

เสิ่นเมี่ยวเมี่ยวพูดในใจ

อย่างไรก็ตาม จากที่เห็นตอนนี้ เงื่อนไขวุ่นๆ เหล่านี้ เพียงแค่หยิบออกมาสักข้อ ก็เพียงพอที่จะทำลายเกมได้แล้ว

“ดีครับ”

กู้เซิ่งพยักหน้า สีหน้ากลับมามั่นใจเหมือนเดิม และมั่นใจกว่าเมื่อครู่ด้วยซ้ำ: “ข้อเสนอแนะของท่านประธานเสิ่นเป็นสิ่งที่จุดประกายความคิดได้อย่างยอดเยี่ยมและสร้างแรงบันดาลใจอย่างมาก”

เสิ่นเมี่ยวเมี่ยวรู้สึกเสียวสันหลังวาบ

เชี่ย คุณอย่าทำหน้าอันตรายแบบนั้นสิ!!! ทำไมฉันถึงรู้สึกเหมือนคุณมั่นใจว่าจะคืนทุนได้ภายในหนึ่งชั่วโมงเลยนะ!!!

ทว่า ยังไม่ทันที่เสิ่นเมี่ยวเมี่ยวจะคิดอะไรไปมากกว่านี้ ก็ได้ยินกู้เซิ่งพูดต่อว่า:

“ต่อไป เราควรจะหารือเรื่องการลงทุนสำหรับเกมนี้แล้วครับ”

“ท่านประธานเสิ่นครับ”

พูดเสร็จ กู้เซิ่งมองไปที่เสิ่นเมี่ยวเมี่ยว: “เพราะตอนนี้เหลือเวลาน้อยกว่าหนึ่งเดือนก่อนถึงเทศกาลพัฒนาเกม”

“ซึ่งสำหรับเกมที่สมบูรณ์แล้ว ถือว่าเวลาจำกัดมากครับ”

“ดังนั้น ทรัพยากรเกมบางส่วน เรายังคงต้องพึ่งพาทีมเอาท์ซอร์สจากโรงงานเกม”

“อาจจะต้องใช้เงินทุนสนับสนุนเพิ่มขึ้นเล็กน้อยครับ”

ไม่มีปัญหาอยู่แล้วนี่นา!!! เสิ่นเมี่ยวเมี่ยวดีใจมาก!

ถ้าเป็นเรื่องอื่น เธออาจจะช่วยไม่ได้ หรืออาจจะช่วยให้แย่ลงด้วยซ้ำ

แต่ถ้าพูดถึงเรื่องลงทุนเงินล่ะก็

ลงทุนสิ! ลงทุนให้หนักเลย! “ไม่มีปัญหาค่ะ” เสิ่นเมี่ยวเมี่ยวแสดงออกถึงความรวยอย่างเต็มที่: “ต้องการเงินเท่าไหร่คะ? ห้าล้านพอไหม?”

ปุ๋ง

กู้เซิ่งกำลังจะดื่มน้ำ ก็เกือบพ่นออกมา

คุณมองเกมโร้คไลก์สูงเกินไปแล้ว

เกมของเรานี้ ไม่มีฉากใหญ่ ไม่มีโฆษณา

ให้เงินห้าล้าน เขาก็ไม่รู้จะเอาไปเผาอะไร

“สูงไปครับ”

กู้เซิ่งโบกมือรัวๆ:

“สูงกว่า 《ใครคือพ่อ》 เล็กน้อยก็พอครับ แสนสามหมื่นหยวน”

อ๊ะ

เสิ่นเมี่ยวเมี่ยวเบะปาก: “น้อยไปหน่อยมั้งคะ สามแสนหยวน”

“ใช้ไม่ถึงครับ” กู้เซิ่งส่ายหน้า: “แสนห้าหมื่นหยวน”

“สองแสนหยวนค่ะ ใช้ไม่ถึงก็ต้องใช้”

ในที่สุด เสิ่นเมี่ยวเมี่ยวก็ตัดสินใจขั้นสุดท้าย

ต้าเจียงกับลู่เปียนที่อยู่ข้างๆ ต่างก็อึ้งไปเลย! ต่อรองราคาแบบกลับกันงั้นเหรอ?! นี่มันการกระทำแบบไหนกัน?!

พวกเขาเคยเห็นแต่เจ้านายลดงบประมาณ ไม่เคยเห็นเจ้านายพยายามเพิ่มงบประมาณเลย! “ก็ได้ครับ”

กู้เซิ่งไม่แปลกใจมากนัก เพราะเคยเจอมาแล้ว เขาหัวเราะอย่างช่วยไม่ได้: “สองแสนหยวน เราจะพยายามหาทรัพยากรที่ดีที่สุดเท่าที่จะทำได้”

“ตกลง!”

เสิ่นเมี่ยวเมี่ยวยิ้มเห็นฟันขาวเรียงแถว พยักหน้าด้วยความพึงพอใจมาก:

“ถ้าอย่างนั้นก็รบกวนผู้อำนวยการกู้และทั้งสองท่านด้วยนะคะ!”

“เป็นหน้าที่ครับ”

กู้เซิ่งยิ้ม แล้วปิดสมุดบันทึกการประชุม

เชอะ ทำเป็นเก่งนะ

เสิ่นเมี่ยวเมี่ยวจ้องมองไปที่สมุดบันทึกการประชุมของกู้เซิ่ง แล้วแอบหัวเราะในใจ

คาดว่าข้างในคงจะวาดเต่าไว้เพียบเลยสินะ!

การประชุมสิ้นสุดลง โครงการก็เริ่มต้นขึ้น

เสิ่นเมี่ยวเมี่ยวไม่ได้สนใจสมุดบันทึกการประชุมของกู้เซิ่งที่เขายังคงขีดเขียนไปเรื่อยๆ มากนัก

เธอไม่รู้เลยว่า ถ้าเธอเหลือบมองอีกสักครั้งก่อนที่กู้เซิ่งจะปิดสมุดบันทึก ทัศนคติของเธอก็คงไม่ผ่อนคลายขนาดนี้

เพราะในสมุดบันทึกการประชุมของกู้เซิ่ง ไม่มีรูปเต่าเลยสักตัว

ตรงกันข้าม ข้างในเต็มไปด้วยข้อเสนอแนะของเสิ่นเมี่ยวเมี่ยวและความคิดเสริมของเขาเองอย่างหนาแน่น

และความคิดบันทึกเหล่านี้ก็เหมือนกับแม่น้ำที่ไหลเชี่ยว ตัดกันไปมา แล้วสุดท้ายก็รวมกันเป็นคำหกคำที่อยู่ในวงเล็บ...

...

เลิกประชุม!

เสิ่นเมี่ยวเมี่ยวรู้สึกสดชื่นและอารมณ์ดี!

พอคิดถึงเงินคืนกำไรสองล้านหยวนที่จะได้ในเดือนหน้า เธอก็มีความสุขจนแทบจะทนไม่ไหว!

ลงทุนสองแสน ได้คืนสองล้าน! ที่สำคัญที่สุดคือ เงินสองล้านนี้จะเข้ากระเป๋าเธอโดยตรง!

ใช่แล้ว

เหตุผลที่เสิ่นเมี่ยวเมี่ยวจงใจอยากขาดทุนขนาดนี้ พูดให้ฟังดูแย่หน่อยก็คือเพื่อขยายขุมทรัพย์ส่วนตัวของเธอเอง

เพราะ โกลเดน วินด์ เกม เป็นบริษัทลูกของ “เสิ่น กรุ๊ป” ที่พ่อของเธอเป็นเจ้าของ

เธอเป็นเพียงประธานเจ้าหน้าที่บริหารที่นี่ รับผิดชอบงานบริหารจัดการโดยรวม

ดังนั้น กำไรของบริษัทส่วนใหญ่จึงไม่เกี่ยวข้องกับขุมทรัพย์เล็กๆ ของเธอ

ในฐานะเงินทุนสำรองหมุนเวียนของบริษัท กำไรทั้งหมดอยู่ในบัญชีของบริษัท และอยู่ภายใต้การกำกับดูแลของกลุ่มบริษัท

ส่วนเสิ่นเมี่ยวเมี่ยว ในฐานะ CEO ตามระเบียบแล้ว สามารถรับเงินปันผลได้เพียงบางส่วนเท่านั้น

และตามระเบียบของกลุ่มบริษัท สำหรับบริษัทขนาดเล็กอย่าง โกลเดน วินด์ เกม ที่ยังไม่ได้จดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์ และอยู่ในช่วง “เติบโต” และ “มีการจัดสรรเงินลงทุนที่สำคัญ” อัตราส่วนการปันผลเงินสดสูงสุดไม่เกิน 10% ของกำไรสุทธิทั้งหมด

นั่นหมายความว่า!

สมมติว่าเกมหนึ่งลงทุน 200,000 หยวน! หากเสิ่นเมี่ยวเมี่ยวขาดทุนทั้งหมด ระบบจะชดเชยให้เธอ 2,000,000 หยวนทันที และจะโอนเงินเข้าบัญชีส่วนตัวของเธอด้วยวิธีการที่เหมาะสม

แต่ถ้าเสิ่นเมี่ยวเมี่ยวไม่ขาดทุน เธอจะต้องทำยอดขายให้ถึง 22,000,000 หยวนอย่างน่าเหลือเชื่อ เพื่อที่จะได้รับเงินปันผลที่เหมาะสม 2,000,000 หยวนตามหลักการ

เสิ่นเมี่ยวเมี่ยวแค่คิดในใจก็รู้แล้วว่าเป็นไปไม่ได้! คิดได้ดังนั้น เสิ่นเมี่ยวเมี่ยวก็ยกขาเรียวยาวขึ้นวางบนโต๊ะทำงาน เอนตัวหาท่าที่สบาย: “ดังนั้นฉันน่ะ”

“ก็แค่ขี้เกียจไปวันๆ ดีกว่า”

“ขาดทุนมันง่ายกว่าทำเงินเยอะเลย...”

(จบตอนที่ 24)