ตอน.17 ให้กระสุนบินไปสักพัก

วันต่อมา!

บริษัท โกลเดน วินด์ เกม

ห้องทำงานผู้กำกับเกม

ลู่เปียนกับต้าเจียงนั่งอยู่บนโซฟาตรงข้ามกู้เซิ่ง ใบหน้าดูวิตกกังวลเล็กน้อย

บรรยากาศในห้องทำงานเต็มไปด้วยควันบุหรี่และความหม่นหมอง

“...จะทำยังไงดีครับพี่เซิ่ง?”

ต้าเจียงวางกระบอกน้ำเก็บความร้อนลง แล้วมองกู้เซิ่งอย่างกังวล:

“นี่ก็จะห้าโมงครึ่งแล้ว เหลืออีกไม่ถึงสามชั่วโมง ผลงานวันแรกของเราก็จะสรุปผลแล้ว”

“ใช่แล้ว”

ลู่เปียนดีดขี้บุหรี่ แล้วพูดเสริม:

“ยอดขายของเราตอนนี้แค่สองพันกว่าชุด น้อยกว่า แมว มาริโอ้ ครึ่งหนึ่งเสียอีก ถ้าเดี๋ยวเจ้านายถามขึ้นมา เราจะอธิบายยังไงดีครับ?”

ถูกต้อง

สาเหตุที่ห้องทำงานของกู้เซิ่งเต็มไปด้วยบรรยากาศหม่นหมองเช่นนี้ ก็เพราะจนถึงตอนนี้ ผลงานเกมที่สองของพวกเขา (ใครคือพ่อ) ยังไม่เป็นไปตามที่คาดหวัง

จริง ๆ แล้ว การบอกว่าไม่เป็นไปตามที่คาดหวัง อาจจะดูไม่ถูกต้องนัก

เพราะยอดขายสองพันชุดในวันแรก สำหรับเกมเล็ก ๆ บนแพลตฟอร์ม อี้โหยว ก็ถือว่าทำได้ดีมากแล้ว

แต่!

อย่าลืมว่า พวกเขามี แมว มาริโอ้ เป็นตัวอย่างที่ดีอยู่ก่อนหน้าแล้ว

ยอดขายวันแรกที่สูงถึง 4800+ ชุด ในเวลานั้นแทบจะกดดันเกมเล็ก ๆ ที่ออกพร้อมกันทั้งหมด

แม้แต่ในประวัติศาสตร์ยอดขายวันแรกของ อี้โหยว ก็ยังถือเป็นปรากฏการณ์ที่ไม่ค่อยพบเห็นบ่อยนัก

อย่างที่สุภาษิตว่าไว้ คนเราย่อมใฝ่สูง

ในฐานะผลงานชิ้นที่สองของ แมว มาริโอ้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งการเป็นผลงานแรกหลังจากทั้งสามคนร่วมมือกัน ลู่เปียนและต้าเจียงย่อมมีความมุ่งมั่นที่จะทำลายสถิติ

แต่ตอนนี้

เหลือเวลาอีกไม่ถึงสามชั่วโมงก็จะสิ้นสุดวันแรกแล้ว

แต่ยอดขายของพวกเขายังคงไม่ร้อนไม่หนาว แถมยังไม่ถึงครึ่งหนึ่งของ แมว มาริโอ้ ด้วยซ้ำ

สถานการณ์เช่นนี้ย่อมทำให้รู้สึกหดหู่ใจเป็นธรรมดา

“พวกเราทำไม่ดีเหรอครับพี่เซิ่ง ทำให้พี่ลำบากแล้ว...”

ต้าเจียงมองดูข้อมูลยอดขายที่ไม่เป็นที่น่าพอใจ แล้วก็เบะปาก

ได้ยินดังนั้น กู้เซิ่งก็ขมวดคิ้ว แล้วโยนส้มลูกหนึ่งให้ต้าเจียง: “งั้นแกก็ก้มหัวให้ฉันก่อนไหม?”

แปะ

ต้าเจียงที่รับส้มมาก็อึ้งไปครู่หนึ่ง

จากนั้นก็ได้ยินเสียงหัวเราะที่กลั้นไม่อยู่ของลู่เปียนที่อยู่ข้าง ๆ

“เอาเถอะ ต้าเจียง”

ลู่เปียนหัวเราะ ตบไหล่ต้าเจียง:

“อย่าพูดแบบนั้น มันดูห่างเหิน เฮียกู้ไม่ชอบฟัง”

“โอ้”

ต้าเจียงหดคอลง เหมือนหมีน้อยที่น้อยใจ: “ผมแค่รู้สึกว่าเรื่องนี้ผมก็มีส่วนรับผิดชอบครับ”

กู้เซิ่งก็รู้ว่าต้าเจียงเป็นเด็กซื่อสัตย์ จึงถอนหายใจ: “ต้าเจียง งานนี้พวกเราสามคนทำด้วยกัน ดังนั้นไม่มีใครที่ทำให้ใครลำบาก”

“ฉันชวนพวกนายมาที่บริษัท ก็เพื่อให้นายมาทำเกมกับฉัน ไม่ใช่ดึงพวกนายเข้ามาแบกรับความผิด”

“พวกเราสามคนตอนนี้คือเสาค้ำยันหลักของบริษัทนี้ ขาดใครไปไม่ได้”

“ถ้าเสาต้นหนึ่งพัง ก็พังทั้งหมด”

“ดังนั้น ต่อไปอย่าพูดแบบนี้อีกได้ไหม เจ้าเด็กน้อยผู้น้อยใจเอ๋ย?”

คำพูดของกู้เซิ่งทั้งเป็นมิตรและขี้เล่น เหมือนสายลมแห่งฤดูใบไม้ผลิที่ปลอบประโลมจิตใจ

ลู่เปียนพยักหน้าในใจ

เรื่อง EQ นี่หัวหน้าเก่งจริง ๆ

แน่นอนว่า หลังจากกู้เซิ่งโน้มน้าวอย่างอ่อนโยน ต้าเจียงก็หยุดความรู้สึกผิดของตัวเอง: “ถ้าอย่างนั้น... พี่เซิ่งครับ แล้วตอนนี้พวกเราจะทำยังไงดีครับ?”

จะทำยังไงดี? คำถามนี้ทำให้กู้เซิ่งลำบากใจจริง ๆ

เขาเองก็ไม่รู้ว่าจะทำยังไงดี

จริง ๆ แล้วตามหลักเหตุผล พวกเขาที่เคยได้ลิ้มรสความสำเร็จจากการที่สตรีมเมอร์ช่วยโปรโมท ควรจะรีบต่อยอดในครั้งนี้ และทำการประชาสัมพันธ์ตามไปด้วย

อย่าดูถูกการประชาสัมพันธ์

รู้ไหมว่า ผลงานคลาสสิกหลายเรื่องในชาติที่แล้ว แค่ค่าประชาสัมพันธ์ก็กินไปเกือบครึ่งหนึ่งของเงินลงทุนทั้งหมดของเกม หรืออาจจะมากกว่านั้นด้วยซ้ำ!

แต่ว่า

“ไม่รู้ทำไม เจ้าหนูนาจาดูเหมือนจะต่อต้านเรื่องการประชาสัมพันธ์เล็กน้อย”

กู้เซิ่งขมวดคิ้ว สงสัยอย่างมาก: “จริง ๆ แล้วก่อนเกมจะออก ผมก็เสนอเจ้าหนูนาจาไปแล้วว่า เราสามารถใช้กระแสความนิยมของ แมว มาริโอ้ ติดต่อแพลตฟอร์ม อี้โหยว เพื่อดูว่าพวกเขาสามารถจัดอันดับแนะนำให้เราได้ไหม”

“แล้วไงต่อครับ?”

ลู่เปียนถาม:

“เจ้าหนูนาจาปฏิเสธเหรอครับ?”

“อืม”

กู้เซิ่งพยักหน้า: “ตามที่เธอพูดก็คือ ‘เหล้าหอมไม่กลัวตรอกลึก’ (ของดีไม่จำเป็นต้องโฆษณา) ตราบใดที่คุณภาพเกมของเราดีพอ อี้โหยว ก็จะต้องติดต่อเรามาเองในไม่ช้าก็เร็ว”

“อืม คำพูดนี้ก็ไม่ผิดนะ” ได้ยินดังนั้น ลู่เปียนก็พยักหน้า:

“เจ้าหนูนาจาสมกับเป็นประธานบริษัท ดูภายนอกเหมือนจะซื่อ ๆ น่ารัก ๆ แต่จริง ๆ แล้วก็มีไหวพริบไม่น้อยเลย”

“ดูท่าทางแล้ว เธออยากจะเก็บอำนาจการควบคุมไว้ในมือตัวเองสินะ”

“ถ้า อี้โหยว ติดต่อมาเอง มันก็จะเป็นประโยชน์กับเรามากกว่า...”

พูดไป ลู่เปียนก็อดไม่ได้ที่จะมองเจ้าหนูนาจาด้วยสายตาที่เปลี่ยนไปในใจ

เจ้านายตัวเล็ก ๆ คนนี้ก็มีอะไรดีเหมือนกัน

วิสัยทัศน์ทางยุทธศาสตร์ยาวไกล

“แต่ ด้วยผลงานของเราตอนนี้ อี้โหยว จะมาหาเราทำไมล่ะครับ?”

ครู่หนึ่ง ต้าเจียงก็ตั้งคำถาม:

“สถานการณ์ตอนนี้คือ ยอดขายวันแรกของเราลดลงครึ่งหนึ่ง กลยุทธ์ของเราทำไม่ได้ครับ”

“ดังนั้น ตอนนี้สิ่งที่เราทำได้ก็คือ รอ”

กู้เซิ่งยักไหล่:

“ให้กระสุนบินไปสักพัก”

สำหรับเกม 《ใครคือพ่อ》 กู้เซิ่งยังคงค่อนข้างมั่นใจ

ปัญหาอยู่ที่การแพร่หลายยังไม่กว้างขวางพอ

ดังนั้น ตอนนี้พวกเขาทำได้แค่รอ

รอให้กระแสของเกมถูกผลักดันขึ้นมา

กำลังคุยกันอยู่!

ต๊อก ๆ ๆ—

ก็ได้ยินเสียงเคาะประตูห้องทำงาน

นอกประตู เสียงของเลขานุการใหญ่ฉู่ชิงโจวก็ดังขึ้น:

“ผู้อำนวยการกู้ ท่านประธานเสิ่นเรียกประชุม เชิญท่านมาที่ห้องประชุม...”

สิบนาทีต่อมา!

คณะผู้บริหารระดับสูงของ โกลเดน วินด์ เกม มารวมตัวกันในห้องประชุม!

เสิ่นเมี่ยวเมี่ยวหน้าบานเป็นจานดาวเทียม! นี่มันคนละเรื่องกับเมื่อก่อนแล้วนะ!

ยังจำได้ว่าครั้งที่แล้วที่เรียกประชุมเรื่องยอดขาย ตัวเองแทบจะหัวใจวายคาที่!

แต่ตอนนี้ เปลี่ยนการโจมตีแล้ว! วันดี ๆ ของคุณในการขาดทุนมาถึงแล้ว! เมื่อกู้เซิ่งและทั้งสองคนนั่งลง เสิ่นเมี่ยวเมี่ยวก็อดใจไม่ไหวที่จะเริ่มกล่าวเปิด:

“การประชุมวันนี้ หลัก ๆ ก็คือหารือเรื่องยอดขายของเกมใหม่ที่เราเพิ่งปล่อยออกไป”

“เชื่อว่าผู้อำนวยการกู้และหัวหน้าทั้งสองท่านก็ทราบดีอยู่แล้ว”

“งั้นเราก็เข้าเรื่องเลยดีกว่า เลขาฉู่ชิงโจว”

พูดไป

เสิ่นเมี่ยวเมี่ยวโบกมือ เป็นสัญญาณให้ฉู่ชิงโจวเริ่มรายงานข้อมูลได้แล้ว

ฉู่ชิงโจวพยักหน้า: “จนถึงตอนนี้ เกมที่สองของบริษัทเรา 《ใครคือพ่อ》 ได้วางจำหน่ายมาเกือบ 22 ชั่วโมงแล้วค่ะ”

“ถึงแม้จะยังไม่ครบ 24 ชั่วโมง แต่ข้อมูลก็คงไม่เปลี่ยนแปลงมากนักแล้ว”

“ดังนั้น ตามคำขอของท่านประธานเสิ่น เราได้รวบรวมสถานการณ์ยอดขาย 22 ชั่วโมงที่ผ่านมา”

“ยอดขายปัจจุบันคือ”

“2,215 ชุด ยอดรวม 11,075 หยวนค่ะ”

วู้ฮู้ว! โปรยดอกไม้!!! ในตอนนี้ เสียงของฉู่ชิงโจวในหูของเสิ่นเมี่ยวเมี่ยวช่างไพเราะเสนาะหูเหลือเกิน! แม้ว่ายอดขายวันแรกกว่าสองพันชุดจะเกินความคาดหมายของเธอไปบ้าง

เพราะเธอไม่คาดคิดจริง ๆ ว่า ในเมื่อไม่มีสตรีมเมอร์เกมมาช่วยโปรโมท เกมปัญญาอ่อนนี้จะยังมีคนโง่ซื้อกว่าสองพันคน

ไม่รู้ว่าคนโง่พวกนี้มาจากไหนกัน

แต่!

ผลงานวันแรกเช่นนี้ สำหรับเธอแล้ว ถือเป็นการก้าวหน้าครั้งใหญ่แล้ว!

มันน้อยกว่ายอดขายวันแรกของ แมว มาริโอ้ ถึงครึ่งหนึ่งเสียอีก! ยิ่งไปกว่านั้น เพราะไม่มีการโปรโมท แรงส่งของเกมนี้ก็จะต้องด้อยกว่า แมว มารโอ้ อย่างแน่นอน! ถ้าเป็นไปตามสถานการณ์นี้ต่อไป!

คาดว่ายอดขายสัปดาห์แรกแค่ 6,000 ชุด ก็น่าจะสูงสุดแล้ว!

สมองของเสิ่นเมี่ยวเมี่ยวหมุนติ้ว

ยอดขายรวมสามหมื่น! ขาดทุนสุทธิเจ็ดหมื่น! คืนกำไร! เจ็ดแสนกว่า! วู้ฮู้ว!

พุ่งทะยาน!

เสิ่นเมี่ยวเมี่ยวอดไม่ได้ที่จะชื่นชมพลังอันยิ่งใหญ่ของระบบของเธออีกครั้ง! ไม่ได้ทำอะไรเลย แค่จ้างคนโง่สามคนมาทำเกม แค่หนึ่งสัปดาห์ก็ได้เงินเข้าบัญชีเจ็ดแสนหยวน!

เศรษฐีที่ร่ำรวยที่สุดในโลกดูเหมือนจะโบกมือทักทายแล้ว!

ทว่า! ในขณะเดียวกัน!

ติ๊งต่อง

จู่ ๆ เสียงแจ้งเตือนจากโทรศัพท์มือถือก็ดังขึ้น

เสิ่นเมี่ยวเมี่ยวรู้สึกถึงแรงสั่นสะเทือน จึงหยิบโทรศัพท์มือถือออกจากกระเป๋าโดยไม่ตั้งใจ

ก็เห็นข้อความหนึ่งปรากฏอยู่บนหน้าจอล็อก

【ไลฟ์สด Shark: สตรีมเมอร์ที่คุณติดตาม ‘อาอิน’ เริ่มไลฟ์สดแล้ว 《ชื่อห้อง: <ใครคือพ่อ> วันนี้จะเล่นกับพี่ซู่ เกมพ่อลูก》】

(จบตอนที่ 17)