(ฟรี)ข้าอยู่บ้านร้อยปีก็เข้าสู่วิถีไร้เทียมทาน ตอนที่ 816 การต่อสู้ครั้งสุดท้าย(3)

ข้าอยู่บ้านร้อยปีก็เข้าสู่วิถีไร้เทียมทาน ตอนที่ 816 การต่อสู้ครั้งสุดท้าย(3)

เซวียนฉิวก็เงียบเช่นกัน

เราไม่สามารถท้าทายสวรรค์จริง ๆ หรือ?

“เจ้ากำลังบอกว่าจ้าวสำนักเร้นลับกำลังดูการแสดงของพวกเราอยู่หรือ?”

จู่ ๆ โหย่วฉินก็บีบเลี่ยเทียนจนทำให้เขารู้สึกเจ็บ

“ใช่แล้ว!”

เลี่ยเทียนเผยสีหน้าไร้เดียงสา ‘มันไม่ใช่ความผิดของข้า!’

จู่ ๆ ฉู่หลัวก็คว้าหัวของเลี่ยเทียนแล้วดึงอีกฝ่ายขึ้นมา เขาถามว่า “ใครคือจ้าวสำนักเร้นลับ?”

เลี่ยเทียนกลืนน้ำลาย เมื่อเผชิญหน้ากับฉู่หลัว เขารู้สึกถึงแรงกดดันมหาศาล

“หยุด!”

ทันใดนั้น ฮ่าวก็ส่งเสียงคำรามอย่างโกรธเกรี้ยว

ทุกคนเงยหน้าขึ้นมอง

นี่เป็นครั้งแรกที่ฮ่าวเผยอารมณ์เช่นนี้

ภายใต้การโจมตีของฮ่าว ไม่เพียงแต่เต๋าสวรรค์จะไม่พังทลายลงเท่านั้น แต่มันยังคงแพร่กระจายต่อไป มันกำลังจะกลายเป็นกฎเหนือลิขิตแห่งโลกใหม่โดยสมบูรณ์

ไม่น่าแปลกใจเลยที่ฮ่าวจะโกรธเกรี้ยวเช่นนี้!

เมื่อเต๋าแห่งสวรรค์กลายเป็นกฎเหนือลิขิตแห่งโลกใหม่ เขาจะไม่ใช่สวรรค์และผู้ปกครองโลกใหม่อีกต่อไป!

ตู้ม!

การป้องกันของไข่มุกแห่งจักรวาลถูกทำลาย

เฮยเยว่และคนอื่น ๆ กระเด็นออกไป

การโจมตีนี้มุ่งตรงไปที่เต๋าสวรรค์

ปรากฏเสียงหัวเราะขึ้น

“อย่าได้โกรธเกรี้ยวนักเลย!”

ฉู่เซวียนยื่นมือออกไป

“คอยข้าจับสวรรค์ด้วยมือเพียงข้างเดียวสิ!” เขาพูดกับซูเซียนเอ๋อร์และคนอื่น ๆ ด้วยรอยยิ้ม

เขาได้ตัดสินใจแล้วว่าจะจัดการเรื่องนี้ด้วยตนเอง

ถึงเวลาที่เขาจะต้องแสดงตัวแล้ว

ตอนนี้เขาไร้เทียมทานแล้ว ไม่มีอะไรให้เขาต้องกังวล

ในสายตาของฉู่หลัวและอีกหลายคนมองเห็นมือที่คาดเดาไม่ได้ปรากฏขึ้น และคว้าร่างของฮ่าวไป

ฮ่าวผู้แข็งแกร่งหดตัวลงอย่างต่อเนื่อง ไม่ว่าเขาจะคำราม ดิ้นรน หรือโกรธเกรี้ยวอย่างไร มันก็ไร้ประโยชน์

ฉู่เซวียนคว้าฮ่าวแล้วร่อนลงบนพื้น

“จ้าวสำนักได้เคลื่อนไหวแล้ว!”

เลี่ยเทียนรู้สึกประหลาดใจมาก

ฉู่หลัวปล่อยตัวเลี่ยเทียนไปโดยไม่ทันรู้ตัว

ทุกคนตกตะลึง

เป็นตัวตนที่แข็งแกร่งอะไรเช่นนี้!

เลี่ยเทียนบินไปที่ลานบ้าน

ฉู่หลัวและคนอื่น ๆ กลับมาได้สติและตามอีกฝ่ายไป

ในลานเล็ก ๆ

คนกลุ่มหนึ่งกำลังรวมตัวกัน พวกเขามองดูร่างที่นอนอยู่บนพื้นอย่างสงสัยและตกตะลึง

นี่คือสวรรค์ใช่หรือไม่?

เขาเป็นลิงขนทอง

เขาแตกต่างจากลิงทั่วไป เขามีปีกสีขาวนวลคู่หนึ่งอยู่บนหลัง

ใบหน้าของเขามีความคล้ายคลึงกับมนุษย์ราว ๆ แปดถึงเก้าส่วน

ดูราวกับเด็ก

แขนเรียวยาวเหมือนแขนลิง แต่ฝ่ามือกลับเหมือนมือมนุษย์

หางสีดำและสีขาวดูเหมือนหางแมว

หากใครมองอย่างใกล้ชิด นอกเหนือจากสีแล้ว รูปร่างก็คล้ายกับหางของแมววิญญาณสวรรค์มาก

ขณะที่เขานอนอยู่บนพื้นมันช่างทำให้เขาดูน่ารักเป็นอย่างมาก

ทุกคนตกตะลึง

นี่คือฮ่าวหรือ?

สวรรค์ที่กดขี่พวกเขามาอย่างช้านาน?

พวกเขาทั้งหมดไม่อยากเชื่อ!

เมื่อสักครู่นี้ รูปร่างที่สง่างามกลับกลายเป็นรูปร่างที่ช่างน่ารักน่าชังเช่นนี้หรือ?

เมื่อฉู่เซวียนเห็นร่างที่แท้จริงของฮ่าวเป็นครั้งแรก เขาก็ตกตะลึงเช่นกัน

อย่างไรก็ตาม หลังจากนึกถึงเรื่องนี้แล้ว เขาก็เข้าใจสิ่งที่เกิดขึ้น

คนผู้นี้กลืนกินวิญญาณแห่งความโกลาหลและนักบุญแห่งตะวันสวรรค์ เขายังได้รับโชคลาภมามากมายและกลืนกินสิ่งมีชีวิตโดยกำเนิดมามากมาย

เขาเริ่มแข็งแกร่งขึ้นจนถึงปัจจุบัน

เมื่อฉู่หลัวและคนอื่น ๆ มาถึงนอกหุบเขา พวกเขาก็กังวลมาก

ภูเขาสีดำสนิทหดตัวลงและฉู่หลัวก็ถือมันเอาไว้

เหล่าผู้คนเดินเข้ามาใกล้ลานเล็ก ๆ อย่างระมัดระวัง พวกเขามองดูบางสิ่งอย่างสงสัย

ฮ่าวอยู่ที่ใด?

ทันใดนั้นร่างกายของเซวียนฉิวก็สั่นสะท้าน

เขามองไปที่ร่างในลานบ้าน

ฉู่หลัวมองไปก็ตกตะลึงเช่นกัน

“เซวียน… เซวียนเอ๋อร์?”

ร่างของเซวียนฉิวเคลื่อนไหวและปรากฏตัวต่อหน้าฉู่เซวียน

เมื่อมองไปยังสตรีที่เย็นชาที่กำลังตื่นเต้นมากและหลั่งน้ำตาออกมา ฉู่เซวียนก็ถอนหายใจอยู่ภายในใจ

“ข้าเอง!”

“เจ้า…”

เซวียนฉิวไม่รู้จะพูดอะไร

ท้ายที่สุดพวกเขาถูกแยกจากกันมานานนับไม่ถ้วน ฉู่เซวียนอายุเท่าใดเองเมื่อพวกเขาจากไป?

คำพูดนับพันก็เป็นเรื่องยากที่จะอธิบาย

ฉู่หลัวมองไปที่ฮ่าวซึ่งนอนอยู่บนพื้นแล้วหัวเราะออกมา

“ฮ่าฮ่าฮ่า ในที่สุดเจ้าก็แพ้ข้า!”

“สมกับเป็นลูกชายของข้า ฉู่หลัว แม้แต่สวรรค์ก็ถูกโค่นลงอย่างง่ายดาย!”

ฉู่หลัวรู้สึกตื่นเต้นมาก

มุมปากของฉู่เซวียนกระตุก เขาอยากจะตบหน้าพ่อคนนี้จริง ๆ แต่เมื่อคิดว่าอีกฝ่ายเป็นพ่อ เขาก็ต้องอดทนไว้

เขาจะอดทนกับมัน

เซวียนฉิวเคลื่อนไหวอย่างไม่รีรอ

ฉู่หลัวถูกตบกระเด็นไปไกล

“ไสหัวไป!”

ฉู่หลัวต้องการหลบ แต่เขาก็ไม่สามารถขยับได้

ทันทีที่เขากระเด็นไป เขาก็จ้องมองไปยังฉู่เซวียนโดยไม่มีท่าทีโกรธเคือง

ตู้ม!

เต๋าสวรรค์ได้กลายเป็นกฎเหนือลิขิตแห่งโลกใหม่ และโลกใหม่ก็ถือกำเนิดอย่างสมบูรณ์

มันเหมือนกับโลกขนาดใหญ่ที่ขยายตัว มันใหญ่กว่าดวงอาทิตย์และความโกลาหลมากกว่าร้อยเท่า

พลังวิญญาณก็หนาแน่นมากขึ้นเช่นกัน

อักขระเต๋าถือกำเนิดขึ้นและโชคชะตาก็พรั่งพรูออกมา

ดวงอาทิตย์ดวงใหม่ปรากฏบนท้องฟ้า

จากนั้นก็เป็นเวลากลางคืนอีกครั้ง ดวงจันทร์ลอยอยู่เหนือท้องฟ้า ขณะที่นภาคับแน่นไปด้วยดวงดารา

เหล่ายอดฝีมือที่ท้าทายสวรรค์มองขึ้นไปบนท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยดวงดาราพร้อมกับน้ำตาที่ไหลอาบหน้า

ในที่สุดพวกเขาก็เข้าสู่ยุคใหม่

หลังจากนั้น สิ่งมีชีวิตทั้งหมดจะทำความเข้าใจเต๋าสวรรค์และจะไม่ถูกกดขี่โดยสวรรค์

เหล่ายอดฝีมือท้าทายสวรรค์ออกจากหุบเขาเล็ก ๆ

พวกเขาต้องการชุบชีวิตยอดฝีมือที่ล้มเหลวจากการท้าทายสวรรค์

โดยการปล่อยให้แก่นแท้ต้นกำเนิดของพวกเขาเกิดใหม่ผ่านสังสารวัฏ และในชีวิตหน้าพวกเขาจะสานต่อความสัมพันธ์ในฐานะศิษย์และอาจารย์ต่อไป

เซวียนฉิวนั่งบนเก้าอี้และมองไปยังฉู่เซวียน นางฟังเขาพูดคุยเกี่ยวกับขอบเขตสวรรค์ชั้นฟ้า

ในไม่ช้านางก็จะสามารถทะลวงขอบเขตสวรรค์ชั้นฟ้าได้

ฉู่หลัวยืนอยู่ข้างเซวียนฉิวและฟัง เมื่อฉู่เซวียนบรรยายจบ เขาก็อุทานว่า “สมกับที่เป็นเป็นลูกชายของข้า!”

จากนั้นเขาก็มองไปที่เซวียนฉิว “ข้าไม่ได้โกหกเจ้าใช่หรือไม่? สายเลือดของเราจะต้องร้ายกาจอย่างแน่นอน เขาโค่นฮ่าวได้อย่างง่ายดาย!”