(ฟรี)ข้าอยู่บ้านร้อยปีก็เข้าสู่วิถีไร้เทียมทาน ตอนที่ 809 ขอบเขตสวรรค์ชั้นฟ้า(2)

ข้าอยู่บ้านร้อยปีก็เข้าสู่วิถีไร้เทียมทาน ตอนที่ 809 ขอบเขตสวรรค์ชั้นฟ้า(2)

โลกต่าง ๆ เชื่อมต่อถึงกันผ่านเส้นทางเต๋าของเขา ซึ่งทำหน้าที่เป็นสะพาน

ยังมีสิ่งมีชีวิตน้อยเกินไปในโลกเหล่านี้

ในขณะนี้ มีเพียงโลกใบแรกเท่านั้นที่มีสิ่งมีชีวิตที่สร้างอารยธรรมและก้าวเข้าสู่เส้นทางแห่งการฝึกฝน

อย่างไรก็ตาม มันเป็นเพียงเรื่องของเวลาก่อนที่จะมีการเปลี่ยนแปลง และมีสิ่งมีชีวิตจำนวนมากขึ้นที่เริ่มต้นบนเส้นทางแห่งการฝึกฝน

ฉู่เซวียนไม่ได้เข้าไปยุ่ง

เขาอนุญาตให้โลกเหล่านี้พัฒนาและเปลี่ยนแปลงได้อย่างอิสระ

หลังจากทะลวงเข้าสู่ขอบเขตสวรรค์ชั้นฟ้าแล้ว ฉู่เซวียนก็มองเห็นได้ว่าอาณาเขตแห่งความว่างเปล่าก่อตัวขึ้นอย่างไร

อาณาเขตแห่งความว่างเปล่าถูกสร้างขึ้นโดยกฎที่ไม่สามารถอธิบายได้ ซึ่งดูเหมือนกระดาษเปล่า แต่ดูเหมือนว่าจะมีกฎพื้นฐานบางอย่างอยู่ด้วยเช่นกัน

ความไม่มีอะไรเป็นบ่อเกิดของทุกชีวิต

ไม่ว่าจะเป็นกฎแห่งปฐมโกลาหลหรือมหาเต๋า สิ่งมีชีวิตทั้งหมดเกิดมาจากความว่างเปล่า

มันเป็นจุดเริ่มต้นของทุกสรรพสิ่ง

โลกตะวันสวรรค์และความโกลาหลเกิดจากความว่างเปล่า

ในกรณีนั้น ระบบเป็นตัวตนเช่นใด?

ฉู่เซวียนอยากรู้อยากเห็น หลังจากทะลวงเข้าสู่ขอบเขตสวรรค์ชั้นฟ้าแล้ว เขาก็ถามถึงต้นกำเนิดของระบบอีกครั้ง

“ระบบคือจุดเริ่มต้นของทุกสิ่ง สามารถสร้างทุกสิ่ง ก้าวข้ามความว่างเปล่า และไม่มีจุดสิ้นสุด…”

คราวนี้ฉู่เซวียนได้รับข้อมูลบางอย่าง ระบบอยู่นอกเหนือขอบเขตความว่างเปล่าและกฎของมัน!

นอกจากนี้ยังไม่มีขีดจำกัดอีกด้วย ซึ่งหมายความว่าระบบมีการเติบโตอย่างต่อเนื่องและแข็งแกร่งขึ้นได้เรื่อย ๆ ซึ่งหมายความว่า ฉู่เซวียนก็จะแข็งแกร่งขึ้นควบคู่ไปกับมัน

สำหรับผู้ฝึกยุทธ์คนอื่น ๆ เมื่อพวกเขามาถึงจุดสิ้นสุดของเส้นทางการฝึกฝน พวกเขาต้องทุ่มทุกอย่างเพื่อค้นหาเส้นทางใหม่ และอาจไม่ประสบความสำเร็จด้วยซ้ำ ในทางกลับกัน ฉู่เซวียนสามารถพึ่งพาระบบเพื่อเดินหน้าต่อไป และเปิดเส้นทางการฝึกฝนใหม่โดยไม่มีปัญหาใด ๆ

ตอนนี้เมื่อเขาทะลวงไปสู่ขอบเขตสวรรค์ชั้นฟ้าแล้ว เขาก็ไร้เทียมทาน และตลอดกาลหลังจากนี้เป็นต้นไป

ในขณะนี้ ฉู่เซวียนดูเหมือนจะมองเห็นจักรวาลเดิมของชีวิตก่อนหน้านี้ และกระบวนการที่เขามาถึงโลกนี้

จักรวาลนั้นอยู่ที่ไหนสักแห่งในแผ่นดินความว่างเปล่า

มันกลับกลายพื้นที่ของอาณาเขตแห่งความว่างเปล่าที่เกิดขึ้นภายใต้สถานการณ์ที่ไม่สามารถอธิบายได้

เป็นสมบัติล้ำค่าหรือไม่?

ดาวโลกเป็นเพียงฝุ่นผงเล็ก ๆ ในจักรวาลนั้น

ในช่วงเวลาหนึ่ง ระบบได้หลอมรวมกับวิญญาณของฉู่เซวียนผ่านอาณาเขตแห่งความว่างเปล่า และเข้าสู่ร่างกายของเซวียนฉิว เขาจึงได้เกิดมาใหม่ท่ามกลางความโกลาหล

เมื่อเขาออกจากครรภ์ เขาได้ปลุกความทรงจำชาติที่แล้วให้ตื่นขึ้น

ฉู่เซวียนได้ก้าวข้ามชีวิตในอดีตและปัจจุบันของเขาไปแล้ว เขาไม่ได้อยู่ในวงจรเคราะห์กรรมอีกต่อไป และไม่ได้รับผลกระทบจากอดีตหรืออนาคต และกาลเวลา

แม้ว่าเขาจะออกไปในอาณาเขตแห่งความว่างเปล่า เขาก็จะไม่กลายเป็นความว่างเปล่าตามกฎแห่งอาณาเขตแห่งความว่างเปล่า

การจ้องมองของฉู่เซวียนนั้นลึกซึ้งในขณะที่เขาติดตามสายใยแห่งกรรมของชีวิตในอดีตและปัจจุบันของเขา การจ้องมองของเขาดูเหมือนจะข้ามผ่านอาณาเขตแห่งความว่างเปล่าอันไม่มีที่สิ้นสุด

เขามองเห็นจุดแสงเล็ก ๆ ในพื้นที่ความว่างเปล่าอันไม่มีที่สิ้นสุด ซึ่งเป็นจักรวาลในอดีตของเขา

อย่างไรก็ตาม จักรวาลนั้นไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป

ดาวเคราะห์สีน้ำเงินที่มีขนาดเล็กเท่ากับฝุ่นได้หายไปนานแล้ว

ฉู่เซวียนเพียงอยากรู้อยากเห็น

จักรวาลนั้นไม่มีสิ่งมีชีวิตหลงเหลืออีกต่อไป และอารยธรรมก็สูญสลายไปนานแล้ว

มันได้กลายเป็นสมบัติล้ำค่าไปแล้ว ล่องลอยอย่างเงียบ ๆ ในความว่างเปล่าราวกับไข่มุกทรงกลม

หากไม่มีใครเอามันออกไป ในอีกไม่กี่ปีข้างหน้า ไข่มุกจักรวาลนี้ก็จะว่างเปล่า เกิดจากความว่างเปล่าแล้วกลายเป็นความว่างเปล่าในที่สุด

โชคชะตาของจักรวาลนี้ได้สิ้นสุดลงแล้วและไม่มีอำนาจที่จะคงอยู่ตลอดไปในอาณาเขตแห่งความว่างเปล่า

ฉู่เซวียนถอนสายตาของเขา ไข่มุกแห่งจักรวาลนั้นมีระดับเหนือกว่าระดับจ้าวเหนือสูงสุด และยังเทียบได้กับไข่มุกแห่งความว่างเปล่าอีกด้วย อย่างไรก็ตามมันไม่ได้ทำให้เขารู้สกสนใจเลยแม้แต่น้อย

แต่เขาวางแผนที่จะให้ศิษย์คนหนึ่งของเขาได้รับมัน

ไข่มุกแห่งความว่างเปล่าของฮ่าวนั้นครั้งหนึ่งมันอาจเคยเป็นจักรวาลเช่นกัน และน่าจะอยู่ในกระบวนการที่จะกลายเป็นความว่างเปล่า

ฉู่เซวียนหยิบเมล็ดพันธุ์เต๋าสวรรค์ออกมา

มันมีทรงกลมและมีกลิ่นอายเหนือธรรมชาติ

เมื่อมองแวบเดียว ราวกับว่าเขาสามารถมองเห็นวิวัฒนาการของโลกมากมายอยู่ภายในนั้น ซึ่งประกอบด้วยมหาเต๋าไร้ขอบเขต ปราณแห่งการสรรค์สร้างไร้ขอบเขต และความมีชีวิตชีวาที่ไร้ขอบเขต

อาณาเขตแห่งความว่างเปล่านั้นไร้ขอบเขต แม้แต่ฉู่เซวียนที่ไปบรรลุขอบเขตจ้าวสวรรค์ชั้นฟ้าก็ยังมองไม่เห็นจุดสิ้นสุดของมัน

ฉู่เซวียนเดาว่าความว่างเปล่าไม่มีที่สิ้นสุด

เขามองขึ้นไปบนท้องฟ้า

ฮ่าวไม่สามารถหลบซ่อนจากเขาได้

ฮ่าวได้กลายร่างเป็นสิ่งเร้นลับ ซึ่งป้องกันยจิตสำนึกของเขาด้วยไข่มุกแห่งความว่างเปล่า เขาอยู่ที่ชายขอบของโลกตะวันสวรรค์ และจิตสำนึกของเขาได้ห่อหุ้มโลกตะวันสวรรค์ทั้งหมดเอาไว้

ในความเป็นจริง ส่วนหนึ่งของจิตสำนึกของเขาต้องการห่อหุ้มความโกลาหลด้วยซ้ำ

อย่างไรก็ตาม เนื่องจากขีดจำกัดของไข่มุกแห่งความว่างเปล่า มันจึงไม่สามารถปกปิดความโกลาหลได้ นอกจากนี้ เนื่องจากเฉิงถูกทำลายโดยฉู่เซวียน เขาจึงสูญเสียความสามารถในการสอดแนมความโกลาหลเกือบทั้งหมดไป

กฎแห่งเต๋าสวรรค์แห่งโลกตะวันสวรรค์ถูกควบคุมโดยไข่มุกแห่งความว่างเปล่าของฮ่าวแล้ว

ดวงอาทิตย์ที่บรรจุกฎเหนือลิขิตเอาไว้ก็เป็นหนึ่งในอวตารของฮ่าว เขาสามารถดำรงอยู่ในอาณาเขตแห่งความว่างเปล่าโดยไม่กลายเป็นความว่างเปล่าเนื่องจากการปกป้องของไข่มุกแห่งความว่างเปล่า

ด้วยเหตุนี้ เขาจึงสามารถมีอิทธิพลต่อผู้อยู่อาศัยในโลกตะวันสวรรค์ ควบคุมดูแลการกำเนิดของโลกใหม่ อนุมานขอบเขตที่สูงกว่า และเปิดเส้นทางใหม่

เขาแข็งแกร่งพอ ๆ กับยอดฝีมือขอบเขตสวรรค์ชั้นฟ้าน้อย และด้วยความช่วยเหลือจากไข่มุกแห่งความว่างเปล่า แม้แต่ยอดฝีมือขอบเขตสวรรค์ชั้นฟ้าน้อยขั้นปลายก็ไม่สามารถทำร้ายเขาได้ ในขณะที่เขาสามารถเปลี่ยนสภาพคล้ายกับความว่างเปล่าได้

นี่เป็นเหตุผลว่าทำไมฉู่เซวียนไม่สามารถตรวจจับการมีอยู่ของฮ่าวได้ก่อนที่จะบรรลุขอบเขตสวรรค์ชั้นฟ้า

...

แม้ว่าฮ่าวจะเป็นตัวตนขอบเขตจ้าวเหนือสูงสุด แต่ความแข็งแกร่งของเขาก็เหนือกว่าผู้ที่บรรลุขอบเขตจ้าวเหนือสูงสุดคนอื่น ๆ มาก

ขอบเขตจ้าวเหนือสูงสุดของเขาสมบูรณ์แบบ และได้รับการฝึกฝนจนถึงจุดสูงสุด

ยอดฝีมือขอบเขตจ้าวเหนือสูงสุดคนอื่น ๆ ล้วนมีข้อบกพร่องบางอย่าง ซึ่งเป็นผลงานของฮ่าว อาจมีข้อบกพร่องบางอย่างแต่กำเนิด ในขณะที่ส่วนอื่น ๆ ถูกสร้างขึ้นโดยเจตนาโดยฮ่าว จนเกิดความไม่สมบูรณ์ของเส้นทางสู่ขอบเขตเหนือสูงสุด และขอบเขตจ้าวเหนือสูงสุด

นี่คือสาเหตุที่พวกเขาไม่สามารถต้านทานฮ่าวได้

แม้แต่ผู้ที่มาจากความโกลาหลก็ยังได้รับผลกระทบจากสิ่งนี้

หากผู้ฝึกยุทธ์จากความโกลาหลต้องการบุกทะลวงไปยังขอบเขตจ้าวเหนือสูงสุด พวกเขาจะต้องเข้าสู่โลกตะวันสวรรค์เพื่อหลอมรวมหยินและหยางให้สมบูรณ์ เมื่อพวกเขาเข้าสู่โลกตะวันสวรรค์ พวกเขาจะสัมผัสกับจิตสำนึกของฮ่าวโดยธรรมชาติ และในระหว่างกระบวนการนั้น พวกเขาก็จะได้รับอิทธิพลจากฮ่าว

ฉู่เซวียนมองไปที่ดวงอาทิตย์ซึ่งเป็นอวตารของฮ่าว

แก่นแท้ต้นกำเนิดของยอดฝีมือที่ฮ่าวเก็บเกี่ยวอย่างต่อเนื่องถูกรวบรวมไว้ภายใต้แสงแดด

ในแง่ของพลังเพียงอย่างเดียว มันไม่ได้อ่อนแอไปกว่ายอดฝีมือขอบเขตสวรรค์ชั้นฟ้าน้อยขั้นกลาง

ผู้ใดก็จินตนาการได้ว่าจำนวนยอดฝีมือที่ฮ่าวเก็บเกี่ยวมานั้นมากมายเพียงใด เพื่อที่จะรวบรวมแก่นแท้ต้นกำเนิดอันน่าสะพรึงกลัวเช่นนี้

นอกจากนี้ ดวงอาทิตย์ยังจำเป็นต้องใช้พลังงานเพื่อรักษาตัวตนของฮ่าวและการกระตุ้นไข่มุกแห่งความว่างเปล่า

มันยังถูกหล่อเลี้ยงอัจฉริยะของโลกตะวันสวรรค์อีกด้วย

ดังนั้นฉู่เซวียนจึงจินตนาการได้ว่ายอดฝีมือโลกตะวันสวรรค์และความโกลาหลเกลียดชังฮ่าวมากเพียงใด พวกเขาฝึกฝนอย่างขยันขันแข็ง และก้าวข้ามอุปสรรคทุกประเภทเพื่อไปให้ถึงจุดสุดยอด เพียงแต่ถูกฆ่าและเก็บเกี่ยวเหมือนกับสัตว์เลี้ยงในคอก

ใครจะยอม?

วัฏจักรนี้เกิดขึ้นซ้ำแล้วซ้ำเล่าตลอดยุคสมัยนับไม่ถ้วน และแก่นแท้ต้นกำเนิดก็สะสมมาถึงระดับนี้ในที่สุด

น่าเศร้าเพียงใด!

อัจฉริยะและยอดฝีมือเหล่านั้นช่างน่าสมเพชเกินไปจริง ๆ

ช่างเป็นคนใจร้ายเสียนี่กระไร!

ฉู่เซวียนสามารถจินตนาการถึงความสิ้นหวังและไม่เต็มใจของอัจฉริยะที่ไร้เทียมทานและตัวตนขอบเขตจ้าวเหนือสูงสุดหลังจากค้นพบความจริงได้

ดังนั้นพวกเขาจึงรวมพลังเพื่อต่อต้านฮ่าว ซึ่งเป็นหนึ่งในหลายครั้งที่เหตุการณ์นี้เกิดขึ้น

ฉู่เซวียนสามารถฆ่าฮ่าวได้เพียงแค่คิด

อย่างไรก็ตามเขาไม่ได้ทำเช่นนั้น

โลกใหม่กำลังอยู่ในขั้นตอนของการถือกำเนิด และตัวตนขอบเขตจ้าวเหนือสูงสุดก็จะเคลื่อนไหวอีกครั้งในไม่ช้า

การแสดงดี ๆ กำลังจะเริ่มขึ้นแล้ว