(ฟรี)ข้าอยู่บ้านร้อยปีก็เข้าสู่วิถีไร้เทียมทาน ตอนที่ 753 ศาลาคัมภีร์สำนักเร้นลับ(3)

ข้าอยู่บ้านร้อยปีก็เข้าสู่วิถีไร้เทียมทาน ตอนที่ 753 ศาลาคัมภีร์สำนักเร้นลับ(3)

เลี่ยเทียนยื่นมือออกมาและคว้าตำราเล่มที่สาม เขาเปิดมันออกมาดู

ทันใดนั้นหัวของเขาก็สั่นสะท้าน

“การผสานของฟ้าดินและหยินหยางเพื่อสร้างเต๋า ที่สมบูรณ์แบบหรือ? ในโลกตะวันสวรรค์ มหาเต๋าเต็มไปด้วยหยาง ในขณะที่หยินอ่อนแอ ดังนั้นมหาเต๋าจึงไม่สมบูรณ์?”

ในขณะนี้ เลี่ยเทียนนึกถึงคำพูดที่คนผู้นั้นพูดกับเขาหลังจากที่เขาสร้างเต๋าของตนเอง

นางบอกให้เขาไปสู่ความโกลาหลเมื่อเขามีโอกาส

ย้อนกลับไปตอนนั้น เลี่ยเทียนคิดว่านางต้องการให้เขาเข้าไปในดินแดนต้องห้าม แต่ตอนนี้ดูเหมือนว่านางกำลังผลักดันเขาไปสู่ความลับบางอย่าง

เต๋าที่เขาสร้างขึ้นนั้นไม่สมบูรณ์จริงหรือ? มันมีข้อบกพร่องหรือไม่?

เลี่ยเทียนตกอยู่ในความงุนงง

เขาตระหนักว่าความรู้ของตนเกี่ยวกับขอบเขตเต๋าปฐมกาลมีเพียงหยิบมือเท่านั้น

ในความเป็นจริง ยอดฝีมือขอบเขตเต๋าปฐมกาลส่วนใหญ่ในโลกตะวันสวรรค์อาจเป็นเช่นเดียวกัน

ในขณะที่เขาอ่านต่อ เลี่ยเทียนก็ตัวสั่นทันที

ตำราเล่มนี้มีสิ่งที่เขาตามหาจริง ๆ!

การฟื้นคืนเต๋าที่พังทลาย!

สิ่งนี้ทำให้เขาตื่นเต้นอย่างมาก

มีความหวังในการฟื้นตัวของเขา!

เขาสามารถบรรลุขอบเขตเต๋าปฐมกาลได้อีกครั้ง และคราวนี้เขาจะสร้างเต๋าที่สมบูรณ์แบบขึ้นมา!

เขาจะแข็งแกร่งขึ้นกว่าเดิมอย่างแน่นอน

เขาอ่านต่อ แต่แล้วพบว่าเขาไม่สามารถอ่านได้อีกต่อไป

มีบางอย่างขัดขวางการมองเห็นของเขา

เลี่ยเทียนตกตะลึงและรีบวิ่งออกจากศาลาพร้อมกับตำราเล่มเล็กในมือ สิ่งนี้ทำให้อี้หลิงหลิงตกใจ

“ผู้อาวุโสเลี่ยเทียน? เกิดอะไรขึ้น?”

“เกิดอะไรขึ้นกัน? เหตุใดข้าจึงไม่เห็นข้อความหลังจากหน้านี้” เลี่ยเทียนถามฉู่เซวียนขณะที่เขาชี้ไปทางตำราเล่มเล็ก

ฉู่เซวียนตอบอย่างเฉยเมยว่า “สิ่งที่เจ้ามีก็แค่หัวของเจ้า เนื่องจากเจ้าไม่มีร่างกายส่วนที่เหลือ เจ้าจึงไม่สามารถอ่านตำราส่วนที่เหลือได้”

อะไรกัน?

นี่เป็นตรรกะแบบใด?

“จ้าวสำนัก ข้ามาจากสำนักเร้นลับเช่นกัน และครั้งหนึ่งเคยเป็นยอดฝีมือขอบเขตเต๋าปฐมกาล ข้าควรจะมีคุณสมบัติที่จะเห็นส่วนที่เหลือใช่หรือไม่?”

เลี่ยเทียนรู้สึกกังวลมากจนเขาบินไปรอบ ๆ ลานบ้าน

“ครั้งนี้เจ้าแพ้แล้วใช่หรือไม่”

“ใช่ ข้ายอมรับความพ่ายแพ้”

เลี่ยเทียนพยักหน้า

ฉู่เซวียนลุกขึ้นและหยิบตำราเล่มเล็ก

จากนั้น ขณะที่เลี่ยเทียนมองเขาด้วยสายตาที่งุนงง...

ฉู่เซวียนเตะหัวของเขาจนทำให้เขากระเด็นไป

เลี่ยเทียนรู้สึกเวียนหัวขณะที่หัวของเขาหมุนกลางอากาศ

เขาตกตะลึง

เกิดอะไรขึ้น?

ทันใดนั้น เขาก็จำได้ว่าเขาได้สูญเสียสิ่งที่ดีที่สุดไปแล้ว และกำลังจะถูกเตะไปรอบ ๆ ราวกับเป็นลูกหนัง

เขาถูกหลอก!

อย่างไรก็ตาม ไม่มีอะไรที่เขาสามารถทำได้เกี่ยวกับเรื่องนี้

เลี่ยเทียนรีบลอยกลับมาที่เดิม

“จ้าวสำนัก เจ้าเตะข้าไปแล้ว ดังนั้นเจ้าช่วยให้ข้าดูเนื้อหาส่วนที่เหลือของตำราเล่มนั้นได้หรือไม่”

เลี่ยเทียนถามด้วยรอยยิ้มประจบประแจง

“เตะครั้งเดียวยังไม่พอ”

“หากเช่นนั้น… จ้าวสำนักเตะข้าให้แรงที่สุดเท่าที่จะทำได้ ยิ่งเตะแรง ข้าก็ยิ่งมีความสุข!”

ฉู่เซวียนมองไปที่เลี่ยเทียนด้วยสีหน้าแปลกประหลาด

ชายชราช่างไร้ยางอายจริง ๆ

มันเป็นเพียงตำราขอบเขตเต๋าปฐมกาล จำเป็นต้องทำถึงเพียงนี้เลยหรือ?

จากนั้น หากเขารู้ว่าชั้นบนสุดมีคัมภีร์ระดับเหนือสูงสุด เขาจะไม่ยอมรับฉู่เซวียนเป็นปู่ของเขาเลยหรือ?

“ตาเฒ่า เกิดอะไรขึ้นกับศักดิ์ศรีของเจ้า”

“ศักดิ์ศรีหรือ? สิ่งนั้นคืออะไรกัน?”

ชายผู้นี้ไร้ยางอายเกินไป

อย่างไรก็ตาม มันได้ผล ฉู่เซวียนโยนตำราเล่มเล็กให้เขาแล้วพูดว่า “เอาไปเถอะ”

เลี่ยเทียนรู้สึกดีใจมากและนำตำรานี้กลับไปที่ศาลาเพื่ออ่าน

...

บางครั้งเขาจะเงยหน้าขึ้นและมองไปยังทางเข้าชั้นบนสุด

ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความตกใจ เขารู้สึกถึงสิ่งที่ซ่อนอยู่บนชั้นนั้น

ตำราขอบเขตเหนือสูงสุด

หากเขาสามารถฟื้นฟูความแข็งแกร่งได้ บางทีวันหนึ่ง เขาอาจจะสามารถอ่านมันและบรรลุขอบเขตเหนือสูงสุดได้เช่นกัน

เมื่อคิดเช่นนี้ เขาก็หมกมุ่นอยู่กับการอ่านตำรา

เขาไม่ได้ออกมาแม้ว่าอี้หลิงหลิงจะออกจากหุบเขาและออกไปผจญภัยอีกครั้งก็ตาม

แม้แต่ฉู่เซวียนก็ยังหมกมุ่นอยู่กับการอ่านคลังคัมภีร์สำนักเร้นลับทุกวัน

หนึ่งร้อยปีต่อมา เสวี่ยผิงกลับมาและเข้าไปในศาลาเพื่ออ่านตำราอยู่สองสามปี

…

โลกตะวันสวรรค์นั้นกว้างใหญ่และไร้ขอบเขต

อย่างไรก็ตาม เป็นเพราะมหาสงคราม โลกตะวันสวรรค์ได้รับความเสียหายมหาศาล และถูกแบ่งออกเป็นส่วน ๆ

...

ในส่วนที่ใกล้กับศูนย์กลางของโลกตะวันสวรรค์ มียอดฝีมือจำนวนนับไม่ถ้วน หลายคนอยู่ขอบเขตราชันนักบุญเต๋าหรือสูงกว่านั้น

ขุมอำนาจในส่วนนี้รู้ความลับมากมายของโลกตะวันสวรรค์

มีกระทั่งขุมอำนาจโบราณที่สืบทอดกันมาตั้งแต่ยุคบรรพกาล แม้ว่าหลายฝ่ายจะถดถอยหลังจากมหาสงครามก็ตาม

แม้จะมีข่าวลือว่าผู้ก่อตั้งบางคนรอดชีวิตมาได้ แต่พวกเขาก็ยังอยู่ในสภาวะหลับไหล

ภูเขาเมฆาสีชาดเป็นหนึ่งในขุมอำนาจเหล่านี้

ณ ยุครุ่งเรือง พวกเขามียอดฝีมือขอบเขตเต๋าปฐมกาลสองคน อย่างไรก็ตาม คนเหล่านั้นได้หายไปหลังจากมหาสงคราม และตอนนี้ก็ถูกเก็บเป็นความลับ มีคนไม่มากที่รู้เรื่องนี้

ในพื้นที่ลับของภูเขาเมฆาสีชาด

คนผู้หนึ่งกำลังนั่งมองร่างหนึ่งนั่งสมาธิในพื้นที่เล็ก ๆ ด้วยความเคารพ

นี่คือบรรพชนของภูเขาเมฆาสีชาดที่รอดชีวิตมาตั้งแต่ยุคบรรพกาล

เขายังปิดด่านและไม่ออกจากสำนัก เขาพยายามทะลวงคอขวด

“ท่านอาจารย์ ข้าได้ยินมาว่าศาลาสวรรค์ได้รวบรวมชิ้นส่วนของศิลาไร้สวรรค์ได้แล้วห้าชิ้น ขณะนี้พวกเขากำลังไล่ตามศิษย์ของสำนักเร้นลับ ซึ่งมีชิ้นส่วนชิ้นหนึ่งอยู่”

“ใครเป็นผู้สร้างสำนักเร้นลับ?”

“ปัจจุบัน สำนักนั้นมีศิษย์เพียงสองคน แต่ทั้งสองมีพรสวรรค์อันน่าพิศวง จนถึงจุดที่พวกเขาบดบังอัจฉริยะของขุมอำนาจหลัก”

“สำนักเร้นลับ?”

ชายชราในพื้นที่เล็ก ๆ สับสน

“ในตอนนั้นไม่มีสำนักใดที่ใช้ชื่อนี้ บางทีเขาอาจจะเป็นขุมอำนาจใหม่”

“บอกข้าเพิ่มเติมเกี่ยวกับสำนักเร้นลับ”

…

หลังจากได้ยินเกี่ยวกับสำนักเร้นลับ ชายชราก็เงียบไป

ศิษย์ของสำนักนี้ทรงพลังอย่างมาก และวิชายุทธ์ของพวกเขาก็ไม่ธรรมดาเช่นกัน

โดยเฉพาะอี้หลิงหลิง ซึ่งดูเหมือนจะมีร่างพิเศษเหมือนกับยอดฝีมือขอบเขตเหนือสูงสุดที่เขารู้จักในอดีต

หากนางเติบโตเต็มที่ นางก็จะแข็งแกร่งอย่างน่าสะพรึงกลัว

สำนักที่รู้ถึงร่างพิเศษของนาง พวกเขาอาจเป็นขุมอำนาจที่ทรงพลัง หรือแม้กระทั่งเป็นยอดฝีมือขอบเขตเหนือสูงสุด

“อย่ายุ่งกับสำนักเร้นลับ”

“สำหรับอี้หลิงหลิง หากเป็นไปได้ เจ้าก็จงพยายามช่วยเหลือนาง”

“ไม่ว่าอย่างไรก็ตาม เจ้าไม่สามารถทำให้พวกเขาขุ่นเคืองได้ เข้าใจหรือไม่”

“ขอรับท่านบรรพชน!”

สีหน้าของชายคนนั้นจริงจัง

สำนักเร้นลับได้รับการปฏิบัติอย่างจริงจังจากชายชรา พวกเขาต้องมีความพิเศษอย่างมาก

หลังจากที่ชายคนนั้นจากไป ชายชราก็ถอนหายใจ

เวลาผ่านไปนานมากแล้ว

ยอดฝีมือแห่งโลกตะวันสวรรค์ในอดีตทั้งหมดเสียชีวิตหรือไม่?

ผู้ปกครองความโกลาหลนั้นแข็งแกร่งมากจนสามารถกำราบโลกตะวันสวรรค์ทั้งหมดได้

หากไม่ใช่เพราะการแทรกแซงของคนผู้นั้น โลกตะวันสวรรค์คงจะพังทลายไปแล้ว

พวกเขาหายไปไหน?

พวกเขาทั้งหมดตายไปแล้วจริง ๆ หรือ?

ตอนนี้ เมื่อเขาคิดเกี่ยวกับมันแล้ว มหาสงครามในตอนนั้นก็ผิดปกติอย่างมาก

ราวกับว่ามีคนกำลังชักใยอยู่เบื้องหลัง

ศาลาไร้สวรรค์มีบทบาทอย่างไรในเรื่องนี้?

“เลี่ยเทียน เหตใดเจ้าถึงต้องเข้าร่วม?”

ชายชราถอนหายใจ

เลี่ยเทียนมีชื่อเสียงอย่างมาก และชายชราคนนี้กับเลี่ยเทียนก็เป็นสหายที่ดีต่อกัน ซึ่งครั้งหนึ่งเคยเดินทางสำรวจโลกด้วยกันเมื่อตอนยังเด็ก ความสัมพันธ์ของพวกเขาไม่ไดเปลี่ยนแปลง แม้ว่าช่องว่างในฐานพลังยุทธ์ระหว่างพวกเขาเริ่มปรากฏ

ในตอนนั้น เลี่ยเทียนก็เข้าร่วมในการต่อสู้ครั้งนั้นด้วยเช่นกัน เขาสามารถหลีกเลี่ยงมันได้ ทว่าเลี่ยเทียนนั้น…