(ฟรี)ข้าอยู่บ้านร้อยปีก็เข้าสู่วิถีไร้เทียมทาน ตอนที่ 749 การเปลี่ยนแปลง(2)
(ฟรี)ข้าอยู่บ้านร้อยปีก็เข้าสู่วิถีไร้เทียมทาน ตอนที่ 749 การเปลี่ยนแปลง(2)
ข้าอยู่บ้านร้อยปีก็เข้าสู่วิถีไร้เทียมทาน ตอนที่ 749 การเปลี่ยนแปลง(2)
ขอบเขตจ้าวเหนือสูงสุดถือเป็นจุดสิ้นสุดของเส้นทางแห่งการฝึกฝน
อย่างน้อยจนถึงขณะนี้ก็ยังไม่มีใครสามารถก้าวข้ามขอบเขตจ้าวเหนือสูงสุดได้อย่างแท้จริง
ตำนานเล่าว่า ผู้ฝึกยุทธ์ขอบเขตจ้าวเหนือสูงสุดจำนวนมากได้ออกจากโลกตะวันสวรรค์ และเข้าสู่อาณาเขตแห่งความว่างเปล่าเพื่อค้นหาโอกาสในการฝ่าฟันคอขวด
อย่างไรก็ตาม ไม่มีข่าวคราวเกี่ยวกับพวกเขากลับมาเลยสักคน
…
การนิพพานครั้งที่สองของเสวี่ยผิงประสบความสำเร็จ
สีหน้าของเขามีความมุ่งมั่นมากขึ้นเรื่อย ๆ จิตใจของเขาก็แข็งแกร่งขึ้นเช่นกัน
“ท่านอาจารย์ ต่อเลยขแอรับ!”
ฉู่เซวียนเลิกคิ้ว ชายคนนี้ดูเหมือนจะชอบความเจ็บปวดเสียแล้ว
อย่างไรก็ตาม ด้วยความมุ่งมั่นอันแรงกล้าของเขา ดูเหมือนว่าเขาจะกลายเป็นยอดฝีมือที่ทรงพลังในอนาคต
รอบที่สามก็ได้เริ่มขึ้น
…
เสวี่ยผิงก็รอดชีวิตมาได้เช่นกคย และในขณะนี้ วิญญาณศักดิ์สิทธิ์ของเสวี่ยผิงก็เปล่งแสงศักดิ์สิทธิ์ออกมา ซึ่งล้อมรอบไปด้วยกลิ่นอายที่ไม่อาจหยั่งถึงได้
ดูเหมือนว่าจะซ่อนพลังมากมายไว้
วิญญาณสวรรค์เก้านิพพานได้ตื่นขึ้นอย่างสมบูรณ์
หลังจากปลุกวิญญาณสวรรค์เก้านิพพานแล้ว ฐานพลังยุทธ์ของเสวี่ยผิงก็ทะยานสู่ขอบเขตศักดิ์สิทธิ์ขั้นแรก นี่เป็นเพียงสิ่งที่คาดหวัง เนื่องจากทุกครั้งที่เขาเข้าสู่นิพพาน เขาจะดูดซับพลังของสมบัติฟ้าดินมากมาย
แม้ว่าส่วนใหญ่จะถูกใช้ไปเพื่อฟื้นฟูร่างกายของเขา แต่ส่วนที่เหลือก็ไม่ใช่จำนวนเล็กน้อย และกระตุ้นให้เขาก้าวไปสู่ขอบเขตศักดิ์สิทธิ์
เสวี่ยผิงคุกเข่าลงบนพื้นเสียงดังลั่น
“ขอบคุณท่านอาจารย์ที่เมตตาข้า!”
หากไม่มีฉู่เซวียน เขาคงไม่มีวันบรรลุเป้าหมายนี้
เขาสัมผัสได้ถึงการเปลี่ยนแปลงที่ร่างกายและวิญญาณศักดิ์สิทธิ์ และรู้สึกซาบซึ้งตื้นตันอย่างมาก
“เอาล่ะ ลุกขึ้นได้แล้ว”
ฉู่เซวียนยังคงนั่งอยู่บนเก้าอี้ ขณะที่ซูเซียนเอ๋อร์นวดไหล่ของเขา
“ข้ายอมรับความพ่ายแพ้ จากนี้ไป ข้าเป็นสมาชิกของสำนักเร้นลับ” เลี่ยเทียนถอนหายใจ
ฉู่เซวียนเหลือบมองเขาแล้วพูดว่า "มันไม่ใช่สิ่งที่เลวร้าย เจ้าก็รู้ดี"
เลี่ยเทียนยิ้ม
แท้จริงแล้วเขาได้รับโอกาส
ไม่ว่าเขาจะกลายเป็นผู้พิทักษ์หรือผู้อาวุโสของสำนัก ฉู่เซวียนก็จะช่วยเขาฟื้นฟูความแข็งแกร่งกลับมาอยู่ดี
ฉู่เซวียนยอมรับเลี่ยเทียนเนื่องจากเขาต้องการใครสักคนเพื่อช่วยเขาจัดการธุระนอกหุบเขา เนื่องจากตัวเขาเองไม่สามารถออกไปได้
โดยธรรมชาติแล้ว ในฐานะยอดฝีมือที่มีประสบการณ์จากโลกตะวันสวรรค์ เลี่ยเทียนเหมาะสมกับบทบาทนี้มากกว่าเหล่าศิษย์ในโลกตะวันสวรรค์ทั้งสองคนของเขา
นอกจากนี้ ในฐานะตัวแทนของสำนักเร้นลับ เขาต้องรักษาศักดิ์ศรีของสำนักเอาไว้ ดังนั้นเขาจึงไม่สามรถอ่อนแอได้
แน่นอนว่าในขณะนี้ ฉู่เซวียนไม่ต้องการให้เลี่ยเทียนทำอะไร เขากำลังเตรียมตัวสำหรับอนาคต
หากติงเยว่และศิษย์คนอื่น ๆ ก้าวข้ามความโกลาหลและเข้าสู่โลกโลกตะวันสวรรค์ พวกเขาจะต้องมียอดฝีมือคอยต้อนรับ และนำทางพวกเขามาหาฉู่เซวียน
ทั้งหมดนี้คงจะง่ายขึ้นหากเลี่ยเทียนฟื้นคืนความแข็งแกร่งสูงสุดของเขา
ฉู่เซวียนมองไปที่เสวี่ยผิงและพูดว่า "เนื่องจากเจ้ายอมรับข้าเป็นอาจารย์ของเจ้า ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไปเจ้าเป็นศิษย์คนที่สิบเอ็ดของสำนักเร้นลับ"
เสวี่ยผิงตกตะลึง
ศิษย์คนที่สิบเอ็ด?
มีศิษย์พี่ถึงสิบคนก่อนหน้าเขาหรือ?
“ข้าจะสอนวิชาสำนักให้เจ้าตอนนี้ เจ้าฝึกฝนให้ดี และไม่ได้รับอนุญาตให้หย่อนยาน”
"ขอรับท่านอาจารย์!"
ฉู่เซวียนครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นยกมือขึ้นแล้วถ่ายทอดวิชาเข้าสู่จิตใจของเสวี่ยผิง
นี่เป็นวิชายุทธ์ที่ระบบมอบเป็นรางวัลแก่เขา
มันเหมาะสำหรับวิญญาณสวรรค์เก้านิพพานของเสวี่ยผิง และสามารถกระตุ้นความสามารถเทียบสวรรค์ของเขาได้
เสวี่ยผิงเข้าสู่สภาวะรู้แจ้งทันทีหลังจากที่เขาได้รับมัน
ยิ่งเขาทำความเข้าใจมันมากเท่าใด เขาก็ยิ่งตื่นเต้นมากขึ้นเท่านั้น
วิชายุทธ์นี้ลึกซึ้งและทรงพลังเกินไป เกินกว่าจินตนาการของเขามากโข
แม้แต่วิชายุทธ์ระดับเต๋าศักดิ์สิทธิ์ในตำนานก็อาจจะไม่ได้ดีเลิศเพียงนี้
"ขอบคุณท่านอาจารย์ที่มอบวิชายุทธ์นี้แก่ข้า!"
เสวี่ยผิงคุกเข่าลงด้วยความเคารพอีกครั้ง
“สำนักเร้นลับไม่มีกฎเกณฑ์มากมาย เจ้าไม่สามารถฆ่าศิษย์ในสำนัก ไม่สามารถฆ่าผู้บริสุทธิ์ และไม่สามารถใช้ความแข็งแกร่งเพื่อรังแกผู้ที่อ่อนแอได้ มีแค่นั้น” ฉู่เซวียนกล่าวอย่างจริงจัง
“อย่ากังวลเลยท่านอาจารย์ ข้าจะไม่ฝ่าฝืนกฎของสำนักหรือขัดคำสั่งท่าน” เสวี่ยผิงกล่าวอย่างเคร่งขรึม
"เช่นนั้นก็ดีแล้ว"
ฉู่เซวียนพยักหน้า
จากนั้น เขาก็เริ่มสอนวิชามาตรฐานของสำนัก รวมถึงวิชาการหลบหนี การปกปิดกลิ่นอาย และการปลอมตัว
หลังจากที่เสวี่ยผิงเชี่ยวชาญสิ่งเหล่านั้นแล้ว ฉู่เซวียนก็สอนเต๋าแห่งกระบี่ให้เขา รวมถึงวิชาอื่น ๆ อีกมากมาย
เมื่อเสร็จสิ้นแล้ว เขาก็อนุญาตให้เสวี่ยผิงฝึกฝนด้วยตนเองได้
เมื่อมีศิษย์ใหม่เข้ามา หุบเขาก็ดูมีชีวิตชีวาขึ้นอีกเล็กน้อย
เลี่ยเทียนยังไม่ได้ปิดด่าน และเริ่มชี้แนะเสวี่ยผิง และยังส่งต่อวิชาลับบางอย่างของให้อีกด้วย
ในชั่วพริบตา หนึ่งร้อยปีก็ผ่านไป และเสวี่ยผิงก็บรรลุขอบเขตเต๋าขั้นที่ 15 แล้ว
พลังอำนาจของวิญญาณสวรรค์เก้านิพพานปรากฏอย่างเด่นชัด ในขณะที่เขายังเชี่ยวชาญวิชายุทธ์จำนวนมากได้อย่างง่ายดาย
นอกเหนือจากการฝึกฝนแล้ว เขาจะทำความเคารพฉู่เซวียนทุกวัน ดูแลเรื่องเล็กน้อยในหุบเขา และช่วยฉู่เซวียนปลูกสมุนไพรและผลไม้วิญญาณทุกชนิด
เขาเชื่อว่าฐานพลังยุทธ์ของอาจารย์สูงส่งเกินไป และทุกย่างก้าวของอาจารย์นั้นมีวิถีแห่งมหาเต๋าปรากฏ
อาจดูเหมือนว่าอาจารย์ของเขากำลังปลูกสมุนไพรวิญญาณเหมือนชาวนาธรรมดา แต่ในความเป็นจริง อาจารย์ของเขาอาจกำลังฝึกฝนวิชาที่น่าทึ่งบางอย่าง
เสวี่ยผิงยังค้นพบอีกว่า แมวที่ซูเซียนเอ๋อร์มักจะอุ้มไว้ในอ้อมแขนของนางนั้นจริง ๆ แล้วกลับมีพลังมหาศาล และไม่ได้น่ารักและเชื่อฟังอย่างที่คิด
นอกจากนี้ยังมีวิหคทองคำ ซึ่งมีความแข็งแกร่งที่ไม่อาจหยั่งรู้ได้
ในป่าโบราณ มีอสูรศักดิ์สิทธิ์พยัคฆ์ขาวตัวเป็น ๆ!
นอกจากนี้เขายังพบอสูรศักดิ์สิทธิ์อีกสามตัวในหุบเขา
ทั้งหมดนี้ทำให้เขารู้สึกเกรงขามและเคารพอาจารย์ของเขามาก
สำนักเร้นลับนั้นพิเศษจริง ๆ!
เขาไม่รู้ว่าศิษย์พี่ทั้งสิบคนของเขาแข็งแกร่งเพียงใด แต่เขาคิดว่าศิษย์พี่ย่อมไม่อ่อนแอ
หลังจากผ่านไปหลายร้อยปี เสวี่ยผิงก็ตัดสินใจจากไปและสร้างชื่อให้ตนเอง ถึงเวลาที่เขาจะต้องกลับไปทวงคืนศักดิ์ศรีอีกครั้ง
เขาเป็นผู้ฝึกยุทธ์ขอบเขตเต๋าขั้นที่ 15 อายุ 400 ปี ในโลกตะวันสวรรค์ เขาถือเป็นอัจฉริยะระดับสูง
นอกจากนี้ เสวี่ยผิงยังมั่นใจว่าเขาจะสามารถบรรลุขอบเขตเต๋านิรมิตได้ภายในเวลาไม่เกินสองร้อยปี
ฉู่เซวียนนั่งบนเก้าอี้และมองไปที่เสวี่ยผิงที่กำลังปลูกสมุนไพรวิญญาณ เห็นได้ชัดว่าเด็กคนนี้อยากออกไปผจญภัย
ลูกศิษย์ของเขาคนนี้ไม่ใช่คนที่สามารถทนต่อความเบื่อหน่ายได้
ยิ่งไปกว่านั้น เขาได้ระงับความโกรธและต้องการแก้แค้น
เมื่อเขาแข็งแกร่งพอแล้ว เขาก็พบว่ายากที่จะควบคุมตนเอง
ผู้ฝึกยุทธ์วิญญาณสวรรค์เก้านิพพานเกิดมาเพื่อใช้ชีวิตด้วยการผจญภัยและความท้าทาย ดังนั้นจึงถึงเวลาที่จะปล่อยเขาออกสู่โลก
บางทีเขาอาจจะกระตุ้นรางวัลของระบบได้
เป็นเวลาหลายปีแล้วที่อี้หลิงหลิงไม่ได้กระตุ้นรางวัลของระบบ ซึ่งทำให้ฉู่เซวียนค่อนข้างทำอะไรไม่ถูก
ฉับพลัน…
“ศิษย์ของท่าน อี้หลิงหลิง สังหารจักรพรรดินักบุญเต๋าในซากปรักหักพังโบราณ และได้รับชิ้นส่วนของศิลาไร้สวรรค์ ซึ่งทำให้โลกตกตะลึง ท่านได้รับรางวัล การฝึกฝนพลังยุทธ์หมื่นปี”
ทันใดนั้นรางวัลของระบบก็มา
ฉู่เซวียนตกตะลึง อี้หลิงหลิงสังหารจักรพรรดินักบุญเต๋าหรือ?
ขอบเขตราชันนักบุญเต๋าทั้งเก้าขั้นเทียบเท่ากับขอบเขตเต๋าเก้านิรมิต
อี้หลิงหลิงนั้นกลับทรงพลังอย่างมาก และดูเหมือนจะหมกมุ่นอยู่กับการทำลายศาลาสวรรค์ ไม่ว่านางจะพบพวกเขาที่ใดก็ตาม
คราวนี้ นางยังได้รับชิ้นส่วนของศิลาไร้สวรรค์อีกด้วย
เขาสงสัยว่านางจะทำอะไรกับมัน
จู่ ๆ ฉู่เซวียนก็เริ่มสนใจ
"อนุมานตำแหน่งของชิ้นส่วนศิลาไร้สวรรค์และอนาคตของอี้หลิงหลิงในอีกร้อยปีข้างหน้า"
ฉู่เซวียนใช้ความสามารถสอดส่องต้นกำเนิดของระบบ
ภาพฉายชุดหนึ่งปรากฏขึ้นตรงหน้าเขา ในขณะที่ความสามารถถูกเปิดใช้งาน
ในภาพฉาย มีซากปรักหักพังที่พังทลายพร้อมกับค่ายกลผนึกมามาย
อี้หลิงหลิงฆ่าผู้ฝึกยุทธ์และนำหยกชิ้นหนึ่งมาจากซากปรักหักพัง
หลังจากนั้นนางก็ถูกยอดฝีมือหลายคนรุมโจมตี
เหตุการณ์ดังกล่าวดำเนินต่อไป และอี้หลิงหลิงก็หลบหนี และถูกยอดฝีมือศาลาสวรรค์ไล่ล่า
30 ปีต่อมา อี้หลิงหลิงถูกทำร้ายและได้รับบาดเจ็บ นางหลบหนีและเข้าไปในสถานที่อันตรายโดยไม่ได้ตั้งใจ นางถูกขังอยู่ที่นั่น และแม้จะฟื้นตัวมาร้อยปี นางก็ยังคงอยู่ที่นั่น..
ฉู่เซวียนขมวดคิ้ว
สถานที่อันตรายนั้นไม่ธรรมดา และอี้หลิงหลิงอาจจะตกอยู่ในอันตราย นอกจากนี้ สถานที่นั้นดูเหมือนจะถูกสร้างขึ้นโดยสัตว์ประหลาดเก่าแก่บางตัว
ฉู่เซวียนไม่ได้ใช้ความสามรถต่อ
แต่เขาหันไปมองเสวี่ยผิง ซึ่งเพิ่งปลูกสมุนไพรวิญญาณเสร็จ เขาก็เกิดแผนอยู่ในใจ